ログイン共有
บทที่ 44
公開日:
2026-06-25 16:47:21
最新チャプター
แพรวพราว บทที่ 47
ณ กรุงเทพกายกลับมาใช้ชีวิตคนเมืองกรุงอีกครั้งหลังจากที่ไปอยู่ที่อื่นนานพอสมควรเขามุ่งหน้าทำธุรกิจของตัวเองจนสำเร็จดั่งที่บอกกับพิมไว้ และเปิดที่พักตากอากาศสักสองสามหลัง บริเวณแถวที่พักจัดสวนให้มีความร่มรื่นและมีหวิวที่สวยงาม มีอาหารเสิร์ฟเกือบทุกมื้อเหมาะสำหรับคนที่มากันเป็นคู่รัก"ดูๆไปธุรกิจของเราก็ดีน้อ ไม่คิดว่าจะมาทำอะไรแบบนี้ สวยมาก" กายไม่ได้พูดอะไรแค่พยักหน้าและยิ้มให้กับเพื่อนสาวเท่านั้น และสายตามองไปที่พักตากอากาศไม่คิดว่าตัวเขาจะมาทำอะไรแบบนี้“เหนื่อยอะมึง”“เหนื่อยก็พักเหอะหวาน”“ได้ไงวันนี้มีแขกเข้ามาพักนะ"“เหรอแล้วจะมากี่โมง”“น่าจะใกล้ถึงแล้ว”“รออะไรไปเตรียมตัวดิ”สองเพื่อนสนิทออกไปรับแขกที่จะมาพักในวันนี้ กายใส่กางเกงสแล็คสีดำคู่กับเสื้อเชิ๊ตสีขาวรองเท้าผ้าใบสีขาวคู่โปรด ส่วนหวานใส่เสื้อสีขาวกระโปรงสีชมพูยาวไปถึงเท้าใส่รองเท้าผ้าใบสีขาวเช่นกัน ทั้งสองรอแขกที่จะเข้ามาพักในวันนี้ด้วยรอยยิ้มที่ยิ้มแย้ม ที่พักตากอากาศแห่งนี้มีพนักงานแค่สามคน มีแม่ครัวหนึ่งคน มีพนักงานทำความสะอาดสองคนวนเวียนช่วยกันทำ“ยินดีต้อนรับค่ะ”แขกคนสำคัญที่หวานพูดถึงมาพอดี กายที่มัวแต่เตรียมของอ
แพรวพราว บทที่ 46
กายเมื่อเรื่องทุกอย่างจบลงเขาเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าพร้อมที่จะกลับกรุงเทพไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องอยู่ต่อ แถมเพื่อนสาวอย่างหวานโทรเร่งให้เขากลับบ้านทุกวัน รถเก๋งสีดำคันหนึ่งมาจอดที่หน้าบ้านของเขาพร้อมกับเจ้าของรถที่ก้าวเท้าลงจากรถ กางเกงยีนสีน้ำเงินเข้มบวกกับเสื้อยืดสีขาวเหมือนกับที่ชุดที่กายใส่ในวันนี้เลย ทั้งสองแต่งตัวเหมือนกันทุกอย่างไม่แม้รองเท้าก็สีเดียวกัน“คุณสารวัตรมีอะไรเหรอครับ”กายพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉยคำเรียกก็ดูห่างเหินจากเมื่อก่อน“ขอโทษสำหรับทุกอย่างนะ”คนร่างสูงบอกกับเขาด้วยความรู้สึกผิด“ไม่เป็นไรครับ ทำไมไม่บอกละครับว่ามีคนรักแล้ว หลอกผมทำไม”ภายในลึกๆอยากจะต่อว่าอีกฝ่ายมากกว่านี้แต่เพื่ออะไรล่ะ ในเมื่อถึงพูดไปสารวัตรหนุ่มก็ไม่มาคบกับเขาอยู่ดี"ขอโทษ"คนร่างสูงได้แต่กล่าวคำขอโทษซ้ำไปมา“ผมเข้าใจครับทางครอบครัวพี่คงไม่ยอมให้ลูกเขามาคบกับคนเพศเดียวกันหรอก ก็ลูกในพลชั้นผู้ใหญ่นิครับมีหน้ามีตาในสังคม ขอให้โชคดีกับผู้หญิงคนนั้นนะครับดูเธอน่ารักนะครับแถมเรียบร้อยอีกด้วย”กลั้นความรู้สึกพูดมันออกมาถึงมันเจ็บปวดแค่ไหน ด้านคนร่างสูงยืนฟังด้วยความเสียใจที่ไม่อาจไปต่อกับชายหนุ่มตรงห
แพรวพราว บทที่ 45
หยกเกิดตั้งท้องไม่รู้ตัวเธออ้วกไม่หยุดแถมแพ้ท้องหนักมากได้กลิ่นอะไรไม่ได้ต้องอ้วกหมด จนเจ๊พิมลต้องสงสัยว่าหยกเป็นอะไรเลยพาไปตรวจที่โรงพยาบาลถึงได้รู้ว่าเธอท้องแล้วพ่อของเด็กล่ะ!ในใจลึกๆของหยกรู้ดีว่าใครเป็นพ่อในท้องของเด็กแต่ไม่ยอมบอกกับใครเก็บไว้ในใจ เธอแอบไปที่โรงงานของชาตรีเพื่อไปเจอกับนิลที่ทำงานอยู่ในนั้น เธอดักรอชายหนุ่มจนเลิกงานและลากแขนออกมาคุยตามลำพังสีหน้าของนิลไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่เมื่อเธอ“มีอะไร”น้ำเสียงห้วนๆของเขาพูดขึ้น“ฉันท้อง”“ท้องแล้วมาบอกทำไม”นิลอึ้งไปสักพักก่อนจะพูดแบบนั้นกับเธอ“ก็ฉันท้องกับนิล”“เธอทำงานแบบนั้นจะแน่ใจได้ไงว่าเธอท้องกับฉัน”“ฉันไม่ได้นอนค้างกับใครเลยนะนอกจากนิล”“ยังไงก็เหอะ!กูไม่รับเพราะกูไม่ใช่คนแรกที่นอนกับมึง”พูดเสร็จก็เดินจากไปปล่อยให้หยกยืนน้ำตาตกอยู่ตรงนั้น เธอไม่น่ามอบกายให้กับผู้ชายแบบนั้นเลยเธอกลับมาที่ร้านเจ๊พิมลมือลูบท้องเบาๆนึกแล้วก็สงสารตัวเองที่ต้องมาท้องเพราะไม่พ่อเธออยากตายๆให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย“หยกถ้าไม่มีคนรับผิดชอบเด็กในท้องมึงก็ไม่เป็นกูจะช่วยมึงเลี้ยงเอง”เจ๊พิมลพูดเหมือนรู้เรื่องไม่ดุไม่ด่าแถมไม่ซ้ำเติมด้วยซ้ำ“เจ๊!
แพรวพราว บทที่ 44
โตมรที่ทุกคนรู้จักเป็นคนที่นิสัยดีและอ่อนโยนกว่านี้แต่นี่ไม่ใช่ การกระทำและกิริยาที่แสดงต่อบุคคลคนอื่นเป็นนิสัยที่ก้าวร้าวและไม่น่าคบมาก กายแทบจะไม่เชื่อสายตาตัวเองเลยคิดขึ้นมาได้ก็อดสงสารพิมไม่ได้พอพี่กู้ภัยคนนั้นกลับโตมรก็กลับเข้าบ้านและปิดประตูสนิทเงียบกายปีนรั้วของเจ้าบ้านหลังนั้นแล้วเดินย่องเข้าไปในบ้านโดยมีหมวยดูต้นทางให้ ชายหนุ่มเห็นช่องเล็กๆเลยส่องเข้าไปดูเห็นแพรวพราวนั่งถูกมัดมือไว้ข้างหลังใบหน้ามีรอยช้ำเหมือนโดนตบมา“พี่แพรว!”กายพึมพำเบาๆในลำคอแล้วเดินกลับไปที่หมวยรออยู่“เป็นไงบ้าง”หมวยถามชายหนุ่มเมื่อปีนรั้วออกจากบ้านอีกฝ่าย“ผมเห็นพี่แพรวอยู่ในบ้าน”“ต้องไปแจ้งความ”“พี่จะไปบอกพี่ฮานด้วย”“พี่หมวยไปบอกพี่ฮานเลยเดี๋ยวผมไปโรงพักเอง”“โอเคใช่ไหม”หมวยถามชายหนุ่มด้วยความเป็นห่วงเพราะถ้าไปที่นั่นต้องเจอกับสารวัตรธามแน่“โอเคครับผมแยกแยะได้พี่หมวยไม่ต้องเป็นห่วง”แล้วทั้งสองก็แยกไปคนละทาง-&-“จ่าพลครับเร็วครับ”กายดึงแขนคนมีอายุมากกว่าที่กำลังยืนอยู่ตรงนั้น“เดี๋ยวก่อนครับน้องกาย”จ่าพลเองก็ดึงแขนของกายกลับเหมือนกัน“ไปช่วยพี่แพรวกันครับ”“ที่ไหน?”จ่าพลยังไม่ทันได้เอ่ยถามสารวัตรธ
แพรวพราว บทที่ 43
เมื่อจบสนทนาเจ๊พิมลมองไปทางที่กายเดินออกไปแล้วทำท่าถอดหายใจ ส่วนกายเองมุ่งหน้าไปที่โรงพัก เพื่อถามไถ่ว่าจะเอายังไงกับคนร้ายดีแต่พอไปถึงกลับต้องเห็นภาพบาดตาก็สารวัตรหนุ่มกำลังนั่งอยู่ในห้องกับผู้หญิงคนนั้นเพียงสองต่อสอง“ขอโทษที่เข้ามาขัดจังหวะครับ”“ไม่เป็นไรค่ะ”หญิงสาวที่นั่งข้างกายคนร่างสูงบอกกับเขา“นาวไปรอข้างนอกนะคะ”เธอชื่อนาวน่าจะเป็นคนรักของอีกฝ่าย กายต้องควบคุมความรู้สึกของตัวเองเมื่อมาเจออะไรแบบนี้“ว่าไง”น้ำเสียงที่เรียบเฉยพูดขึ้นเมื่อเธอคนนั้นออกจากห้องไปแล้ว“คดีถึงไหนแล้วครับ”เขาไม่สนอะไรนอกจากเรื่องคดีของพิม“รวบรวมได้ครบแล้วนะ”“แล้วจะดำเนินการตอนไหน”“น่าจะเร็วๆนี้”“ครับ”พอจบบทสนทนาทุกอย่างในห้องก็เงียบสนิท จะทำตัวและคุยเหมือนแต่ก่อนคงไม่ได้เพราะมีหนึ่งคนในนั้นเปลี่ยนไป“สบายดีไหม”ธามถามเขาที่นั่งอยู่ตรงหน้า“ก็สบายดี”น้ำเสียงติดๆขัดๆ“ขอโทษนะ”“เรื่องอะไรครับ”กายรู้ดีว่าอีกฝ่ายกล่าวคำขอโทษด้วยเรื่องอะไรแต่ทำเป็นไม่สนใจมัน ทำเอาธามรู้สึกอึดอัดขึ้นมาทันที“ผมขอตัวนะครับ”กายลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วดันประตูออกไปเหลือเพียงคนในห้องที่ได้แต่ถอดหายใจ“กายมาแต่เช้าเลยนะครับ”จ่าพ
แพรวพราว บทที่ 42
ครบกำหนดที่สารวัตรธามกลับมาจากการไปส่งหลักฐานที่กายมอบให้กับเขาแต่ฝั่งนั้นไม่ได้กลับมาคนเดียวเขาพาผู้หญิงหน้าตาน่ารักตัวเล็กกลับมากับเขาด้วย นาวเป็นผู้หญิงที่ทางครอบครัวของธามจับคู่ให้และหมายจะให้เป็นคนที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน เธอพักอยู่บ้านเดียวกับสารรหนุ่ม เธอดูแลเรื่องการงานบ้านเป็นอย่างดี ทางด้านสารวัตรธามเมื่อกลับมารีบไปโรงพักทันที และโทรหากายให้มาหาที่ห้องทำงาน“สวัสดีครับจ่าพล”กายมาถึงก่อนเวลาเพราะร้อนร้นอยากรู้เรื่องของพิม โดยที่จ่าพลคนของสารวัตรธามนั่งรอก่อนแล้วส่วนคนร่างสูงกำลังลงจากรถ“คุณธามมาพอดีเลยครับ”กายยิ้มหน้าระรื่นเมื่อเจอกับคนร่างสูงแต่อีกฝ่ายกลับทำหน้าเฉย เขาคิดว่าอีกฝ่ายคงกลับมาเหนื่อยๆเลยไม่ยิ้มแย้ม“ว่าไงคุณ”กายถามด้วยความตื่นเต้น ธามยื่นเอกสารให้กับเขา ชายหนุ่มหยิบมันขึ้นมาแล้วค่อยๆเปิดข้อความที่อยู่ข้างในผลตรวจสอบว่าหลักฐานทั้งสองชิ้นที่ส่งมาพิสูจน์มีความตรงกันทุกประการ!“โตมรทำพี่พิมจริงๆด้วย”กายลุกจากเก้าอี้กำลังจะก้าวเท้าออกมือใหญ่ของคนร่างสูงคว้าไว้ทัน“ใจเย็นหลักฐานต้องแน่กว่านี้ให้เขาตายใจก่อน”“แล้วถ้าเขาหนีไปละครับ”“ไม่หรอกผู้ต้องหายังไม่รู้ตัว”กายขยั
แพรวพราว บทที่ 6
หลังจากที่หมดไปกับวันหยุดทุกคนในร้านก็กลับเข้ามาทำงานปกติและแต่งเติมเครื่องสำอางลงบนใบหน้าของตัวเองให้ดูสดใสและสวยอยู่ตลอดเวลา รวมแพรวพราวด้วยถึงเธอจะไม่แต่งหน้าแค่หน้าสดก็สวยมากพอแล้วยิ่งแค่เติมเครื่องสำอางลงนิดเดียวก็สวยจนเหล่าผู้ที่เข้าในร้านตะลึงในความสวยของเธอ“พี่แพรวเจ๊เรียกให้เข้าไปพบหน่อย”
แพรวพราว บทที่ 5
ทุกๆวันเสาร์จะเป็นวันหยุดของแพรวพราวจะเป็นวันที่เธอตื่นสายเป็นพิเศษและเป็นวันที่ไม่หุงหากับข้าวให้กับสามีซึ่งฮานเองก็เข้าใจและก็ไม่ได้ว่าอะไรเธอ กลับบอกให้ภรรยาของพักผ่อนเต็มที่"น้องวันนี้อยากทานอะไรไหมเดี๋ยวพี่ทำไว้ให้”ฮานที่ตื่นเช้าก่อนภรรยาคนสวยเข้ามานั่งข้างเตียงแล้วถามเธอขึ้น“ไม่ต้องลำบากหรอ
แพรวพราว บทที่ 4
หลายวันถัดมาจู่ๆพิมก็เปลี่ยนคนดื่มจากโตมรกลายเป็นคนอื่น เธอนั่งเทคแคร์แขกที่เข้ามาในร้านปกติพร้อมกับใบหน้าที่ยิ้มแย้มส่วนโตมรก็หายไปหลายวันทำให้พิมต้องเปลี่ยนคู่ดื่ม พออีกฝ่ายมาในวันนี้เลยไม่มีคู่ดื่มเจ๊พิมลเลยให้ชบาเด็กใหม่เข้าไปต้อนรับให้ก่อน“สวัสดีค่ะพ่อรูปหล่อ”ชบาเข้าไปทักทายโตมรด้วยคำพูดที่อ
แพรวพราว บทที่ 3
แพรวพราวตื่นตีสี่เพื่อมาหุงข้าวหาอาหารให้กับสามี ถึงเธอจะนอกใจสามีแต่เรื่องงานบ้านงานเรือนเธอก็ไม่เคยขาดตกบกพร่องแถมยังทำมันอย่างชินมือ ฮานจะออกจากบ้านไปทำงานตอนเจ็ดโมงครึ่งเขาทำงานที่โรงงานหน้าที่ของเขาเป็นช่างขัดไม้ส่วนฝีมือนั้นดีเลยทีเดียวฮานกับแพรวพราวอยู่กินกับแบบสามีภรรยามาเป็นระยะเวลาเกือบจ
あなたも気に入るかもしれません
ยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์65.3K ビューชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน96.2K ビューโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี92.3K ビューรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง170.6K ビューYou're my sweetie. สุดที่รักของฉันคนเดียว
Melyssa8 ビューณ ห้วงไอยคุปต์
คุณพัน55 ビューซ่อนรัก พิกัด หอพักเดียวกัน
Thxnapxz62 ビューพิษร้ายพ่ายรักแฟนเก่า (20+)
NsNsnam16 ビュー
