로그인พั่บ!!พั่บ!!พั่บ!! "อ้าา~ " "ชี้ดดด~อ้าา" มือหนาของชายหนุ่มบีบรัดท่อนแขนร่างบางไว้แน่น'พร้อมแรงสะโพกกระแทกส่วนขนาดใหญ่เข้าร่องอย่างเร็วถี่ "อ๊าาอ๊าา งื้องื้ออ๊ะอ๊ะะ" เสียงครางน้ำขิงดังขึ้นเรื่อยๆจนห้องข้างๆกับอีกห้องตรงข้ามติดกัน ต้องพากนั่งกัดนิ้วฟังเสียงบทรักทั้งสองอย่างใจร้อนรุ่มและภาพในหัว
”อื้มส์~พี่เวย์ น้ำขิงจะเก็บของ" แขนแกร่งของชายหนุ่มสวมกอดร่างบางจากด้านหลัง พร้อมเอาใบหน้าหล่อเหลามาซุกไซ้ที่ซอกคอในขณะที่เธอกำลังพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางกลับบ้านวันนี้ "เดี๋ยวค่อยเก็บก็ได้ ไอ้สามคนนั้นมันยังไม่ตื่นกันเลย ลูกก็ยังหลับอยู่เรามาเล่นปูไต่กันสักยกก่อนกลับไม่ได้เหรอคะ" "___" เสี
#ช่วงค่ำ “ว่าไงนะ! ท้องอีกเเล้วเหรอ" พี่ริต้าตาโตเมื่อรู้ว่าฉันท้องลูกอีกคน ฉันเองก็แทบช็อคเมื่อรู้ตอนแรกว่าฉันท้องอีกคน เฮ้ออ อีพี่เวย์เอาจนได้ สมกับการที่เขาขยันทำทุกวัน นับดาวเองก็เพิ่งจะหกเจ็ดเดือนเอง แต่ทำไงได้ในเมื่อเขาเกิดมาแล้วนีี่น่าา “หมอเวย์มียาอะไรดี ทำไมน้ำเซื้อดีจัง แนะนำผมหน่อ
เธอส่งครางออกมาเบาๆเมื่อร่องของเธอสัมผัสกับมือผมลูบที่กลีบร่องเบาๆ ดีหน่อยวันนี้เธอใส่กระโปรงเลยทำให้ผมล้วงเข้าไปบิ้วอารมณ์เธอได้ง่าย “ชี้ดด อย่าขยี้ตรงนั้นมันเสียว..อ๊า~" มือบางของเธอข้างหนึ่งยื่นมาจับไหล่ผมแน่นแล้วใช้เล็บจิกมันลงไป ทำให้รู้สึกเจ็บตรงไหล่เล็กน้อย แต่มันไม่เท่าท่อนลำใหญ่ที่มันแข็
หลายวันผ่านไป ระหว่างเดิน “โอ๊ย~ ฉันอยากจะบ้าตายกับไอ้น้องเวร!ทำเรื่องเxี้ยๆไว้ไม่พอ ยังมาทำให้คนอื่นเดือดร้อนไปด้วย อยากจะฆ่ามันจริงๆเล๊ยย! ” "เอ่อ..จ ใจเย็นๆก่อนนะคะพี่ริต้า ” ฉันเอ่ยปากห้ามพี่ริต้ากำลังหัวร้อนเพราะเรื่องพี่เวย์ไปก่อเรื่องไว้เมื่อวันก่อนนั่นแหละ แถมฉันก็เพิ่งจะมารู้ว่าคราม
>03:00 ฟู่~ ควันสีขาวหม่นถูกพ่นออกจากปากของชายหนุ่มพร้อมฝีเท้าที่ก้าวเดินเข้ามาในห้องอย่างช้าๆ และปรายตามองร่างบางที่นอนคดตัวกอดลูกสาวที่น่ารักอยู่บนเตียงใหญ่ เขาเดินเข้าไปหาเธอและก้มหน้าลงมองสองแม่ลูกพร้อมรอยยิ้มมุมปากหนาที่ยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนรอยยิ้มนั้นจะเจือจางหายไปพร้อมกับร่างโตที่หมุนตั
“ว่าไง ถ้าเธอยังยืนยันว่าหย่า ฉันคงทำหน้าที่ผัวให้เธอไม่ได้ ” "___" เสียงแหบพร่าพูดผ่านกระซิบหูฉันแผ่วเบา ทำให้ฉันต้องเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น และปรายตามองที่ส่วนนั้นของเขาที่ยังถูตรงร่องอยู่ แปลกจังทำไมฉันยิ่งเห็นส่วนนั้นของเขา ฉันยิ่งต้องการมันมากขึ้น ยิ่งจ้องก็ยิ่งอยากเอามันสอดใส่เข้ามาข้างใน
“คิดว่าผู้หญิงคนนั้นจะรอดไหม " “เธอหมายถึงใคร เธอหรือกรีน " ฉันขมวดคิ้วยุ่งในคำตอบนั้น แล้วเอียงคอมองหน้าพี่เวย์แบบงุนงง คืออะไร ฉันถามถึงผู้หญิงคนนั้นแล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน แต่ทว่า สายตาของเขาก็เอาแต่จ้องที่นมฉันไม่เลิก ตั้งแต่เปิดเสื้อเอาลูกเข้าเต้า เขาก็เอาแต่ทำปากยุกยิกมองอยู่แบบนั้น
“อย่างที่บอก กรีนท้องกับฉัน ไม่ได้ท้องกับไอ้เวย์ " “จริงเหรอยัยกรีน!!" แม่ของเธอพูดขึ้น “ม ไม่ใช่ กรีนท้องกับเวย์ไม่ใช่ซัน "เธอรีบพูดปฏิเสธเสียงแผ่วๆแบบติดขัดแต่ก็ยังก้มหน้าอยู่ แขนของผมถูกกอดแน่นขึ้นเมื่อไอ้ซันมันก้มหน้ามากระซิบหูเธอ “อย่าตอแหลกับสิ่งที่รู้อยู่แกใจเลยวะกรีน!สงสัยเธอคงลืมรสชา
“เวย์.." “เธอมาทำไม” ผมเอ่ยปากถามออกไปก่อนเธอจะอ้าปากพูดต่อ แต่เธอไม่ได้มาคนเดียวแม่ของเธอก็มา ผมหันไปมองม๊ากับป๊านั่งทำหน้านิ่งไม่พูดไม่จาแต่ใช้ห่างตามองผมเหมือนพวกเขากำลังโกรธเคืองอะไรผมสักอย่าง แต่ผมไม่ได้ทำอะไรผิดเลยหนิ ทำไมถึงมองผมแบบนั้น ไหล่ผมถูกยกขึ้นพลางเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงเดินไ







