แพ้ทางรักคุณหมอลูคัส

แพ้ทางรักคุณหมอลูคัส

last update最後更新 : 2025-07-30
作者:  ปีศาจชอนซา已完成
語言: Thai
goodnovel18goodnovel
評分不足
67章節
1.7K閱讀量
閱讀
加入書架

分享:  

檢舉
作品概覽
目錄
掃碼在 APP 閱讀

故事簡介

รักทรมาน

อีโรติก

อ่านฟิน

หมอ

ซาตาน

หมอผู้มีพรสวรรค์

เข้าใจผิด

การให้อภัย

ร่ำรวยอย่างไม่คาดคิด

“ผมรู้ว่าผมผิด ที่ไม่คิดจะตามหา เพราะผมคิดว่าตัวเองคือสาเหตุที่ทำให้คุณได้รับบาดเจ็บจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด” คราวนี้ลูกผู้ชายอกสามศอก นายแพทย์ที่มากด้วยบารมีและอิทธิพล เริ่มหลั่งน้ำตาให้กับความรู้สึกผิด เมื่อเขาไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตได้ “เมื่อจิตใจของคนเรามืดบอด ก็มักจะมองข้ามทุกสิ่งอย่าง แม้แต่ความเป็นมนุษย์ในตัวเอง ฉันไม่อยากกลับไปสัมผัสกับความรู้สึกแบบนั้นอีก เรื่องราวระหว่างเรา มันไม่ได้เริ่มต้นตั้งแต่แรก แต่กลับมีตอนจบ คุณกลับไปเถอะค่ะ คุณหมอลูคัส ฉันหวังว่าเราคงไม่ได้พบกันอีกนะคะ”

查看更多

第 1 章

บทนำ

「悠真社長、現場はまだ危ないです!中に入らないでください!」

「救助隊にはすでに連絡済みです。救急車も間もなく到着します!」

「社長……」

「どけ!ここで時間を無駄にして、彼女に何かあったら、お前ら全員、道連れにするからな!」騒然とする声の中で――怒りに満ちたその声が、篠宮 星乃(しのみや ほしの)の意識を深い闇の底からゆっくりと引き戻していく。

ぼんやりと視線を上げると、すぐそばに見慣れた大きな背中があった。神々しく凛とした姿が、まっすぐこちらへ駆け寄ってくる。

――冬川 悠真(ふゆかわ ゆうま)だ。

星乃は思わず涙をこぼした。

何時間もひっくり返った車の中に閉じ込められ、もう助かる見込みはないと諦めていたのに。

まさか、彼が駆けつけてくれるなんて。

事故の直前、二人は激しい言い争いをしていた。

昨夜会社で会う約束をしたはずなのに、悠真は朝の一本の電話で約束を破棄し、それっきり連絡が途絶えていた。その後彼女は事故に遭い、最後のバッテリーを使って、彼の秘書に自分の居場所を知らせたのだ。

また無視されるだろうと思っていた。何度もそうだったから。

だけど……

「赤ちゃん……助かるかもしれない……パパが来てくれたよ……」

星乃は止まらない腹部の出血を見つめながら、かすかな希望にすがりついた。

めまいと吐き気を必死にこらえ、わずかに口を開き名前を呼ぼうとした。しかし声は出ず、喉が焼け付くように痛み、かすれた息だけが漏れた。

――それでも、もう大丈夫。悠真が見つけてくれたのだから。そう信じて力の入らない腕を震えながら持ち上げて手を振ろうとした。

だが次の瞬間。悠真は星乃の前で立ち止まることなく、そのまま彼女の前を通り過ぎていった。

え?星乃は呆然とした。

――見間違いかと思った。

今日、彼女が乗っていた車はいつもと違う。冬川家の車ではなく、母が贈ってくれたものだ。普段はほとんど使わないため、悠真が知らなくても不思議ではない。

「悠真……」星乃はこれ以上、考える余裕もなく必死に声を絞り出そうとした。

しかし出血のせいで体にもう力は残っておらず、その声はかすかなものだった。

悠真はその声に気づかず、さらに歩みを進め、数メートル先の白い車の前で立ち止まった。

そしてドアを開け、中から震えるように身をすくめた女性を抱き上げた。

長いコートに包まれた、細くしなやかな体つき。儚げで上品な雰囲気は、まるで誰もが守ってあげたくなるほどの弱々しさを漂わせている。

その顔を見た瞬間、星乃の体から、一気に血の気が引いていった。

――葉山 結衣(はやま ゆい)。悠真が長年、胸の奥に封じ込めてきた特別な女性。

さっき、あの車が蛇行しながら追いかけてきた光景が頭をよぎる。彼女の車はまるで正気を失ったかのように後方から激しくぶつかってきたのだ――

今はまるで何もなかったかのように静かに路肩に停まっている。まるで傷ついた小動物のように。

そして、その「飼い主」は今――自分の夫の腕の中で、しっかりと抱きかかえられていた。

結衣がなぜ突然、海外から帰国したのか。なぜこのタイミングで自分の車にぶつかったのか――星乃にはもう考える余裕すら残っていなかった。

彼女がその瞬間に願ったのは、ただひとつ。赤ちゃんを守ることだけだった。

「社長!あの車の中にも、まだ人がいます!」

星乃が必死に窓を叩こうとしたその時、悠真の護衛が先に気づいた。車内でかすかに揺れる人影と、その車にどこか見覚えがあったため、思わず声を上げた。

その声に、悠真はようやく星乃のほうを振り返った。

血まみれの顔。服もシートも血で染まり見るも無惨な様子だが、それでもその下から、かすかに女性本来の美しい顔立ちが透けて見えた。

どこかで……見たことがある。

悠真が足を止め、何か言おうとしたそのとき、腕の中の結衣が小さくうめいた。

「……結衣が怪我をしている。病院までのルートを、すぐ確保しろ」

彼はそれ以上、何も確かめようとはしなかった。

「で、でも社長……」

護衛の声は途中で途切れ、悠真の冷たい視線を受けると、思わず言葉を飲み込んだ。「は、はい」

星乃はじっと見つめていた。悠真の視線が、ほんの一瞬だけ自分に向けられたあと、彼は結衣を抱き上げ、まっすぐ車へと戻っていった。

「悠真……お願い……助けて……赤ちゃんを……」声を絞り出そうとした瞬間、口の中に熱い血がこみ上げた。息が詰まり、声にならなかった。

誰も彼女のことなど、もう見ていない。

悠真の車は音を立てて遠ざかっていく。

星乃はただそれを見送るしかなかった。視界がぼやけ、意識は遠のいていく。一瞬にして、身体を貫く激痛が波のように押し寄せ、すべてが暗闇に沈んでいった――

彼女は再び意識を失った。

展開
下一章
下載

最新章節

更多章節
暫無評論。
67 章節
บทนำ
เมื่อพยาบาลสาวต้องโทษในคดีอาญา วันเวลาไม่อาจเยียวยา รอยแผลที่เขาฝากฝังเอาไว้ในหัวใจเธอได้ แก้วกานดาก้มหน้ายอมรับกับโชคชะตาที่แสนจะโหดร้าย เมื่อลูคัสเป็นผู้กำหนด ถึงแม้ว่าเธอไม่ใช่คนที่พรากชีวิตเฮเลนไปจากเขาก็ตามที แต่เมื่อคดีสิ้นสุดลงแล้ว เธอก็ไม่อยากรื้อฟื้นถึงมันอีก “ผมขอโทษที่มาช้า ขอโทษที่ไม่ตามหา ขอโทษที่ไม่พยายามให้มากกว่านี้ ขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะครับแก้วกานดา” “เดี๋ยวก่อนนะ คุณกำลังเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า เราไม่เคยคบกัน เรื่องราวระหว่างเรา มันไม่เคยมีจุดเริ่มต้นตั้งแต่แรก ฉันคงทำตามคำขอของคุณหมอไม่ได้หรอกค่ะ” “ถ้าไม่เห็นแก่ผม คุณก็เห็นแก่ลูกเถอะนะแก้วกานดา” “ลูกเหรอ ฉันว่าคุณพูดจาเพ้อเจ้อไปกันใหญ่แล้ว” หญิงสาวถึงกับเบือนหน้าหนี เมื่อพูดถึงแก้วตาดวงใจของเธอ “ขอให้ผมได้เข้ามาเติมเต็ม เพื่อเพิ่มสีสันให้กับชีวิตของคุณกับลูกเถอะนะแก้วกานดา”
閱讀更多
Chapter 1 โลกใบนี้ช่างโหดร้ายกับเธอ
เมื่อศาลมีคำตัดสินให้แก้วกานดามีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตราที่กำหนดเอาไว้ ผู้ใดกระทำโดยประมาท และการกระทำนั้นเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบปี และปรับไม่เกินสองแสนบาท ถึงแม้ว่าแก้วกานดาจะแสดงเจตจำนงตั้งแต่แรก เพื่อให้เห็นถึงความสำนึกผิด ซึ่งพยาบาลสาวไม่ขอสู้คดี แต่ทว่าความผิดที่มีกลับกลายเป็นทวีคูณ เมื่อนายแพทย์ลูคัสผู้มากด้วยอิทธิพล เขาไม่มีทางปล่อยให้คนที่กระชากหัวใจไปจากอกข้างซ้าย ได้ชดใช้ความผิดแค่ปีสองปี ท้ายที่สุดแล้ว แก้วกานดาก็กลายเป็นเหยื่อ เมื่อถูกผู้ชายสองคนยัดเยียดความผิดให้กับเธอ อย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้ เหมันต์คือแฟนหนุ่มที่เพิ่งคบกันได้ไม่ถึงปี แต่เธอก็รู้สึกดี เพราะเขาเคยช่วยเหลือบิดาของเธอ ให้ผ่านพ้นวิกฤตอันโหดร้ายในชีวิตมาได้ แก้วกานดาจึงยอมจำนนทำตามเงื่อนไงที่เขาร้องขอทุกประการ ส่วนลูคัสนายแพทย์ผู้มากด้วยอิทธิพล เขามีบารมีล้นฟ้า หล่อ รวย เพอร์เฟกต์ไปเสียหมด ผู้ชายอันตรายคนนี้กำลังจะก้าวเข้ามาในชีวิตของ
閱讀更多
Chapter  2 ความเจ็บปวด
ภายในบ้านหลังเล็กๆ ตามฐานะของแก้วกานดา เมื่อบิดาเสียชีวิตลง ทรัพย์สินทั้งหมดจึงตกเป็นของเธอ แต่ทว่าหญิงสาวกลับไม่คิดว่าบ้านหลังนี้เป็นของเธอแต่เพียงผู้เดียว เพราะมีมารดาอย่างกนกและน้องสาวที่เธอนั้นต้องดูแล กิ่งฉัตรกำลังจะเข้าเรียนในระดับชั้นอุดมศึกษา พี่สาวอย่างแก้วกานดา จึงควรรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด เพราะที่ผ่านมานั้น กนกได้ทำงานอย่างหนักเพื่อช่วยบิดาของเธอส่งเสียค่าเล่าเรียนจนจบการศึกษาได้เป็นนางพยาบาลสมใจ “มื้อเย็นแม่ทำของโปรดแก้วทั้งนั้นเลย กินเยอะๆ นะลูก ดูสิผอมหมดแล้ว” กิ่งฉัตรถึงกับแอบอมยิ้ม ให้กับท่าทีของมารดา ที่พยายามเอาอกเอาใจแก้วกานดา ซึ่งเธอเข้าใจดีว่ามารดารักพี่สาวมากเพียงใด “พี่แก้ว ทานให้หมดเลยนะ แม่ตื่นเต้นนั่งคิดเมนูตั้งแต่เช้า นับวันหายใจเข้าหายใจออกก็มีแต่พี่แก้ว แม่นั่งตั้งตารอพี่กลับบ้าน จนกิ่งคิดว่าแม่ลำเอียงรักแต่ลูกสาวคนโต”
閱讀更多
Chapter 3 ความเจ็บปวด2
อดีตพยาบาลสาวเดินเข้าไปในบ้านของเหมันต์ ซึ่งแม้บ้านเดินเข้ามาต้อนรับเธอด้วยใบหน้าฉายแววฉงน เพราะไม่คิดว่าแก้วกานดาจะมาที่นี่ แต่ถึงกระนั้นนางก็ยังมีความปรารถนาดีต่ออดีตพยาบาลสาวไม่เสื่อมคลาย “คุณแก้วสบายดีนะคะ ต้องขอโทษด้วยที่ป้าไม่ได้ไปเยี่ยมเลย” ป้าทับทิมยื่นแก้วน้ำให้แก้วกานดาได้ดื่ม ก่อนจะนั่งลงข้างๆ พลางแอบถอนหายใจออกมาด้วยความรู้สึกสงสารหญิงสาวจับใจ “ไม่เป็นไรหรอกค่ะป้า ที่แก้วมาวันนี้ ก็เพราะอยากรู้สาเหตุที่คุณเหมันต์หายไป เขายังอยู่ที่บ้านหลังนี้หรือเปล่าคะ” แม่บ้านถึงกับแสดงสีหน้าเลิ่กลั่ก เพราะไม่รู้จะพูดยังไงเพื่อรักษาน้ำใจแก้วกานดา “เอ่อ... คือว่า...” “พูดมาเถอะค่ะ ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย ยังไงแก้วก็ไม่คู่ควรกับคุณเหมันต์ แค่อยากรู้ว่าเขาอยู่ยังไงสบายดีไหม จุดประสงค์ที่แก้วมาที่นี่ก็มีแค่นี้ละค่ะ” แก้วกา
閱讀更多
Chapter 4 เหมันต์
เนื่องจากครอบครัวของมาลิคขาดสภาพคล่อง หลังจากบิดาของเขาเสียชีวิตลง ซึ่งลูคัสคือผู้มีพระคุณ จึงทำให้ชายหนุ่มยอมทำตามคำสั่งของลูคัสทุกประการ ตามแต่เขาจะบัญชาด้วยความเต็มใจ “ช้าก่อน” ลูคัสมีแววตาที่แข็งกร้าว สีหน้าของเขาดูเคร่งขรึม เมื่อความปรารถนาในใจของชายหนุ่ม มีเพียงการได้ทำให้แก้วกานดาได้อยู่ในโลกใบบี้ด้วยความยากลำบาก “ทำไมครับ” “คนอย่างเหมันต์ไม่มีทางช่วยเหลือผู้หญิงอย่างหล่อนหรอก เชื่อฉันสิ! เพราะเขาอยู่ใต้การบังคับบัญชาของพ่อวลินดา ถ้าพ่อตาเขารู้ว่าแฟนเก่าที่เพิ่งพ้นโทษในคดีอาญามาหา นายคิดว่าอะไรจะเกิดขึ้น” ดวงตาคมของเขาฉายแววประดุจเปลวไฟ ที่พร้อมจะลุกไหม้ลามเลียชีวิตของแก้วกานดา ผู้หญิงตัวเล็กๆ ขาดที่พึ่ง ซึ่งเธอกำลังจะกลายเป็นเหยื่อของความแค้น ทั้งที่หญิงสาวได้รับมันมามากเกินพอ นอกจากเขาจะตัดสัมพันธ์แล้วนั้น เหมันต์ยังลืมสิ้นถึงเรื่องรา
閱讀更多
Chapter 5 เหมันต์2
ทางด้านเหมันต์ ถึงแม้ชายหนุ่มจะไม่อยากข้องแวะกับแก้วกานดาแล้ว แต่เมื่อเห็นน้ำตาของอดีตคนรัก เขาก็อดที่จะยอมใจอ่อนไม่ได้ แต่ทว่าที่นั่นอาจจะไม่ปลอดภัยสำหรับเธอ ซึ่งในทางกลับกันเหมันต์กำลังคิดว่า แก้วกานดาผ่านร้อนผ่านหนาวอยู่ในเรือนจำมาตั้งหลายปี เธอคงรู้วิธีการเอาตัวรอดได้ “เก็บนามบัตรนี้ไว้ ถ้าหากคุณอยากได้งานทำ แต่ผมไม่รับประกันว่าที่นั่นจะเหมาะกับคุณหรือเปล่า ถ้าคิดว่าทำได้ก็บอกกับเขาว่าผมแนะนำมา ครูซคือเพื่อนของผมเอง ขอตัวนะแก้วกานดา หวังว่าเราคงไม่เจอกันอีก” ช่างเป็นคำบอกลาที่น่าประทับใจเหลือเกิน แก้วกานดาหยิบนามบัตรขึ้นมาดูด้วยใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง ก่อนที่แววตาของเธอจะมีความกังวลแทรกเข้ามาแทน ราวกับคลื่นลูกใหญ่ที่กำลังถาโถมโหมซัดสาดเข้ามาสู่ภายในจิตใจของเธอ เมื่อสถานที่ในนามบัตร มันคือผับซึ่งเธอไม่คุ้นเคย ที่สำคัญชีวิตนี้แก้วกานดาแทบจะไม่ได้ย่างก้าว เข้าไปสัมผัสในบรรยากาศแบบนั้นเลยด้วยซ้ำ สิ่งแวดล้
閱讀更多
Chapter 6 คุณยาย
“แบบนี้คนที่บ้านก็ห่วงแย่สิค่ะ คุณยายชื่ออะไรจำได้หรือเปล่า” “ทำไมจะจำไม่ได้ละ ฉันชื่อเรไร คนที่บ้านไม่ห่วงหรอก ทุกคนรู้ดีว่าฉันดูแลตัวเองได้” “ถ้าอย่างนั้นคุณยายนั่งเล่นตรงนี้รอไปก่อนนะคะ ดิฉันจะให้ลูกสาวไปซื้อหมั่นโถวมาให้ทานแล้วค่อยไปส่งที่บ้าน” “จริงนะ! ขอบใจมาก” ดวงตาของหญิงสูงวัยเป็นประกาย ใบหน้าของนางเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม ซึ่งกนกและลูกสาวก็ไม่เข้าใจ ทำไมคุณนายเรไรถึงได้ดีใจจัง “พูดจริงสิค่ะ กิ่งไปซื้อหมั่นโถวทรงเครื่องมาให้คุณยาย เดี๋ยวแม่จะไปทำมื้อเย็นรอ พี่แก้วกลับมาจะได้ทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากัน” “ก็ได้ค่ะแม่” กิ่งฉัตรตกปากรับคำผู้เป็นมารดาอย่างว่าง่าย ก่อนจะออกไปตลาด เพื่อซื้อหมั่นโถวให้แขกคนสำคัญ ที่อยู่ดีๆ ก็โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ แต่ด้วยความเป็นคนใจดี กนกและลูกๆ จึงมีมิตรไมตรีให้กับคุณนายเรไร
閱讀更多
Chapter 7       
“ร้านหมั่นโถวนี่นา แสดงว่าคุณย่าต้องผ่านมาแถวนี้แน่นอน” ชายหนุ่มรีบเดินตรงไปที่ร้าน ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับกับที่กิ่งฉัตรเดินออกไปพอดี เขาปรายตามองหญิงสาวด้วยความรู้สึกอยากเอาคืน แต่การหายไปของคุณย่าทำให้ครูซไม่สามารถตามไปตอแยหาเรื่องกิ่งฉัตรได้ “ขอโทษนะครับ มียายแก่ๆ แต่งตัวดูดี เดินมาซื้อหมั่นโถวไหมครับ” ครูซก็คือครูซ เขาเป็นคนไม่เรื่องมาก ถามไม่คิดตอบไม่เคยตรงคำถาม กวนประสาทคนรอบข้าง เพื่อปกปิดสิ่งที่ขาดหาย เพราะชายหนุ่มขาดบิดามารดาให้ความอบอุ่น ซึ่งนั่นคือเหตุผลที่คุณนายเรไรตามใจหลานชายจนเขาแทบเสียคน “ถ้าจะให้ตอบ คงต้องนั่งนึกทั้งวัน เพราะลูกค้าแต่ละคน มีตั้งแต่เด็กเล็กไปจนถึงคนแก่ แต่ไม่รู้นะว่ามีใครบ้าง เพราะไม่ได้สังเกตขนาดนั้น ขอโทษจริงๆ นะคะ ที่เราให้คำตอบคุณไม่ได้” “อ่อ... ยายใส่เสื้อสีอะไรวะ” ชายหนุ่มพยายามนึก แต่ก็นึกไม่ออก เพราะเขาเองก็ไม่ได้สังเกตสีเสื้อของผู้เป็นย่า “แล้วคนที่ใส่แว่นตา คนแก่
閱讀更多
Chapter 8    
“ไม่เป็นไรหรอก บ้านหลังนี้ครึกครื้นดีฉันชอบ ว่าแต่หนูแก้วยังชอบกินฉู่ฉี่ปลาทูอยู่อีกหรือเปล่า” “คุณยายรู้ได้ยังไงคะว่าแก้วชอบทานฉู่ฉี่ปลาทู” คราวนี้แก้วกานดาถึงกับไม่อยากเชื่อในสิ่งที่หญิงสูงวัยพูดออกมา นอกจากชื่อของเธอจะคล้ายกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว ยังมีอะไรหลายๆ อย่างที่คล้ายคลึงกัน โดยเฉพาะนิสัยใจคอ ที่มักมองโลกในแง่ดี หรือแม้แต่อาหารการกิน “ทำไมฉันจะไม่รู้ หนูแก้วอย่าลืมสิ ฉันเป็นใคร นี่คุณนายเรไรผู้กว้างขวาง ที่สำคัญฉันหมายมั่นปั้นมือให้หนูประกายแก้วมาเป็นสะใภ้ จนกระทั่งเวลาผ่านไป ฉันก็ยังไม่เคยลืม” พอพูดมาถึงประโยคนี้ ทำเอาหญิงสูงวัยจุกอยู่ในอก เพราะหลายสิบปีมานี้นางอยู่อย่างอ้างว้าง หลังจากที่ไลอ้อนกลับไปง้อภรรยาของเขา แต่ทว่าทั้งคู่ได้ลาลับไปอย่างไม่มีวันกลับ แต่พอเจอแก้วกานดานางกลับคิดว่าเธอคือประกายแก้ว “ประกายแก้ว ชื่อคุ้นๆ” กนกรู้สึกว่าเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน พอนึกขึ
閱讀更多
Chapter 9     
“สวัสดีค่ะ ฉันชื่อแก้วกานดา พอดีว่าแม่ของฉันไปเจอคุณยายขณะที่เดินออกมาจากตลาด หลังจากพาคุณยายรับประทานมื้อเย็นที่บ้านเสร็จ ฉันก็เลยพามาส่งที่นี่ อ้อ... นี่หมั่นโถวค่ะ คุณยายบอกว่าอยากเอามาฝากหลานชาย” แก้วกานดาส่งถุงผ้าที่ใส่กล่องเอาไว้ ซึ่งข้างในคือหมั่นโถวแสนอร่อย เจ้าประจำที่คุณยายซื้อรับประทานสมัยสาวๆ จากรุ่นสู่รุ่นร้านนี้ก็ยังคงขายดีเรื่อยมา “ขอบคุณครับ” แววตาของครูซที่มองแก้วกานดาแฝงไปด้วยร่องรอยของความคิดถึง ทั้งที่คนทั้งคู่ไม่ได้รู้จักกันมาก่อน ซึ่งปกติแล้วครูซเป็นคนเจ้าชู้ เขามักจะมองผู้หญิงทุกคนเป็นทาสทางอารมณ์ แต่ไม่ใช่แก้วกานดา ชายหนุ่งส่งยิ้มบางๆ ให้กับหญิงสาว ก่อนที่เขาจะส่งข้อความไปบอกลูคัสให้กลับบ้าน เพราะคุณย่าได้กลับมาแล้ว “ด้วยความยินดีค่ะ ทานให้อร่อยนะคะ ถ้าอย่างนั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ” “ขอบคุณครับ อื้ม... อร่อยจริงๆ ด้วย” ครูซไม่ลังเลที่จะหยิบหมั่นโถวขึ้นมาชิม ขณะที่แก้วกานดารู้สึกชอบใจ ที่เขาเป็น
閱讀更多
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status