ดวงใจอินทรีย์

ดวงใจอินทรีย์

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-06-27
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
71Bab
804Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

มึงกล้ายุ่งกับนางอัญชันหรือไงว่ะ ไอ้พันธ์ พ่ออินทรีย์ดุยิ่งกว่าเสือเสียอีกนะมึง" กูอยากได้แม่อัญชันทำเมีย ยกโคตรพ่ออินทรีย์มากูก็ไม่กลัว"ไอ้พันธ์ที่ชอบนางอัญชัน ผู้หญิงในเรือนพ่อคุ้มอินทรีย์ แต่มันไม่รู้ว่ากำลังยุ่งกับดวงใจของเสือดุ เสือที่เฝ้าเลี้ยงดูทนุถนอมอัญชัญมาตั้งแต่เด็ก

Lihat lebih banyak

Bab 1

ชีวิตของอัญชัน

椎名一夏(しいな いちか)はゆっくりと目をあけた。目に飛び込んできたのは、真っ白な光景。消毒液の匂いが鼻を強く刺した。

ぼんやりとした意識の中で、彼女は自分に似た女性が目の前に立っていることに気づいた。

その女性の隣には、4、5歳ほどの男の子が立っていて、彼の目元は一夏の夫にそっくりだった。

一夏は一瞬で目を覚まし、思わず尋ねた。「あなたたちは誰ですか?」

彼女は無意識に手を伸ばして、その二人を指さした。目覚めたばかりで、声はかすれていた。

その声に反応して、病室にいた他の人々が彼女の病床の周りに集まった。

彼らの顔には驚きと喜びが溢れていた。

一夏が顔を上げると、見慣れた顔があった。夫の相川諒(あいかわ りょう)、自分の両親、そして義母もいた。

諒は目に涙を浮かべ、彼女を優しく抱きしめ、震える声で言った。

「5年だよ、5年。一夏、やっと目を覚ましたんだな」

両親と義母もその場に立ちつくし、涙をこらえきれない様子だった。

だが、この温かな雰囲気の中で、突然その小さな男の子が走り寄ってきた。手に持っていたおもちゃを一夏に向かって投げつけ、大声で叫んだ。

「悪い女、悪い女!お前が僕のパパを奪ったんだ……!」

その言葉が途切れる前に、隣に立っていた女性が素早く手でその口を塞いだ。

病室内は瞬く間に、恐ろしいほど静まり返った。

一夏は諒の腕を力強く押しのけ、鋭い視線で彼らを睨みながら、再び声を上げた。

「彼らは誰?」

誰も答えなかった。

両親と義母はうつむき、一夏と目を合わせようとしなかった。

諒がようやく反応し、女性に向かって声を荒げた。

「文弘(ふみひろ)を連れてくるなんて、何を考えているんだ? さっさと連れて帰れ!」

その声には、明らかな焦りがにじんでいた。

女性はその言葉に傷ついたのか、目を赤くしながら男の子を抱き上げ、病室を出て行こうとした。

だが、一夏はその声の裏に、夫の動揺を感じ取った。それは怒りではなく、不安を隠すためのものだと分かっていた

義母は諒の方を見て言った。

「そんなに強く言わなくてもいいじゃない」

そう言うと、彼女は一夏に視線を移した。

「彼女は椎名星奈(しいな せいな)よ」

その名前を聞いた一夏は、思わず目を見開いた。彼女もまた、自分と同じ「椎名」という姓を持っていたからだ。

その時、病室を出ようとした女性がうっかりドアの敷居につまずき、転んでしまった。

「文弘」という小さな男の子は驚いて泣き出し、義母は慌てて駆け寄り、男の子を抱き上げてあやした。

両親も倒れた女性に手を貸し、心配そうに声をかける。

「星奈、大丈夫? どこかぶつけなかった?」

一夏の胸に、何か小さな違和感が芽生えた。

諒はまだ一夏の隣にいたが、彼の視線はずっと星奈を追いかけており、その様子から彼が不安に感じていることが分かった。

星奈の手首から、血が流れているのを見て彼はすぐに立ち上がり、彼女の手を強く掴んだ。

「傷の手当をしに行こう」

焦った様子でそう言うと、一夏には気にも留めず、星奈を引っ張って部屋を出て行った。

星奈は部屋を出る前に振り返り、一夏に挑発するような笑みを浮かべた。

両親は星奈と一緒に行き、義母も文弘を抱えて後を追った。

病室にはあっという間に静けさが戻り、一夏は一人きりになった。冷たく、孤独で、寂しい空気が漂っていた。

彼女は抑えていた涙がこぼれ落ち、心が重くなった。自分が目を覚まさなければよかったのではないかとさえ感じた。

その後数日、一夏の母親が食事を持ってきてくれたが、それ以外の誰も姿を見せなかった。

そして、あの女性と男の子が一体何者だったのか、誰も説明してくれなかった。

諒もほとんど来なかった。来ても、いつも慌ただしく、ほんの数分で席を立ち、「仕事がある」と言って帰ってしまう。

この日もいつもと変わらず、彼は5分も座らずに立ち上がり、顔を曇らせながら言った。

「仕事に戻らなきゃいけないんだ。退院したら、ちゃんと君を迎える準備をするよ」

一夏はその言葉を聞き、冷たい声で問いかけた。「誰か待たせてるの?」

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

ิิิิดอกบุหงา-2537
ิิิิดอกบุหงา-2537
ช่วยรักนิยายเรื่องนี้หน่อยค้า
2025-07-18 17:44:33
0
0
71 Bab
ชีวิตของอัญชัน
"เมื่อไหร่พี่จะหยุดสักที..!พี่ทองอิน บ้านเราจะไม่เหลืออะไรจะให้พี่เอาไปจำนำได้อีกแล้วนะ"นางนวลเมียที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับทองอินมาตลอดหลายสิบปี จนมีแก้วตาดวงใจอย่างอัญชันที่ตอนนี้อายุ 12 ปีแล้ว"มึงจะบ่นทำไมนักหนาวะ กูก็แค่อยากจะพักผ่อนอยู่กับพวกมึงก็ไม่มีอะไรดี พวกมึงมีปัญญาหาเงินเข้าบ้านก็แค่เศษเงิน พวกมึงมีปัญญาหาเงินเหมือนกูหรือเปล่าล่ะ"ไอ้ทองอินโวยวายเมียรักอย่างนางนวล เพราะไม่มีเงินเอาไปเล่นการพนันอีก"พี่ก็หยุดเสียทีเถิด พี่ดูลูกเราสิ อัญชันโตขึ้นทุกวันพี่จะให้ลูกมันทำตัวเช่นไร ไปที่ใดก็มีแต่คนตราหน้าว่ามีพ่อขี้เหล้าติดการพนันเช่นนี้เพี้ยะ ..! เสียงตบหน้าฉาดใหญ่ตบกระทบอย่างแรงบนใบหน้าของนางนวล ใบหน้าเล็ก ๆ ถึงกับขึ้นเป็นรอยนิ้วมือแดงบนใบหน้า เมื่อทองอินผัวที่ตนรักและให้ทั้งชีวิตทำร้ายร่างกายมาโดยตลอด ทุกครั้งที่ไม่มีเบี้ยไปซื้อสุราหรือเล่นการพนันทองอินจะโมโหร้ายถึงกับตบตีนวลทุกครั้งและนวลก็อดทนเพราะรักลูกสาวไม่อยากให้กำพร้าพ่อ"พี่...!! ฮึก ...ฮื่อ"นางนวลถึงกับตวาดลั่นเมื่อความเจ็บปวดที่กระทบบนใบหน้าอย่างแรง นวลใช้มือเรียวเล็กกุมไปที่ใบหน้าด้วยความเจ็บแสบ ควมเจ็บปวดบนใบหน้ามันย
Baca selengkapnya
จุดเริ่มต้นชีวิตแสนอาภัพ
อัญชันที่ไปส่งขนมให้กับป้าจันทร์ในตลาดอย่างเช่นทุกวัน พออัญชันส่งเสร็จก็แวะซื้อข้าวสารเพื่อพอ กรอกหม้อเอากลับไปให้แม่ เพราะอัญชันรู้ว่าถ้าแม่มาซื้อเองคงไม่กล้าที่จะซื้อเพราะอยากจะเก็บเงินเอาไว้ให้เธอได้กิน"ลุงจ๊ะเอาข้าวสารให้ฉันสักถุงเถิด"อัญชันถึงจะเป็นเด็ก แต่ก็มีความคิดที่ดีต่อแม่ที่เลี้ยงเธอมา"ได้สิแต่คราวที่แล้วพ่อเอ็งมาติดค่าเหล้าเอาไว้ด้วยเอ็งจะจ่ายเลยหรือเปล่า""ฉันมีไม่พอจ่ายหรอกจ้ะลุง แค่พอมีซื้อข้าวสารก็แทบจะไม่พอแล้วจ้ะลุง"อัญชันพูดพร้อมกับทำสีหน้าเศร้าสร้อยและกำถุงในมือจนแน่น"เออ ๆ ไม่เป็นไรเอาไว้ก่อนก็ได้ เดี๋ยววันไหน ไอ้ทองอินมาข้าทวงกับมันเอง เอ็งเอาข้าวไปก่อนเถอะส่วนเงินตรงนั้นเองก็เอาเก็บไว้กินทำทุนซื้อของมาขายอีกนะ"ตาเอี้ยงมองไปในมือเล็กๆที่กำถุงเงินไว้แน่นก็พอจะเข้าใจความรู้สึกของอัญชันตาเอี้ยงจึงเมตตาอัญชันและนวลเป็นพิเศษเพราะแม่ก็ขยันลูกก็น่ารักนิสัยดี"ขอบคุณนะจ๊ะลุงเอี้ยง ฉันจะไม่ลืมบุญคุณของลุงเลย"อัญชันที่ได้ข้าวก็ยิ้มแป้นรีบกลับไปที่บ้านเพื่อไปหาแม่นวลของเธอทางด้านไอ้ทองอินทร์ที่หลุดออกมาจากโรงพนันได้มันรีบสาวเท้ากลับมาที่บ้านทันที พอมันมาถึงมันค้นข
Baca selengkapnya
เปิดตัวพ่อคุ้มอินทรีย์
"พี่อินทรีย์ข้าได้ข่าวว่าจะมีโจรมาปล้นวัวปล้นควายที่หมู่บ้านเราอีกแล้ว เราจะทำเช่นไรดี"ไอ้สนลูกน้องมือขวาของอินทรีย์หรือพ่อคุ้มแห่งเมืองโคราช ถึงแม้หมู่บ้านจะไม่ใหญ่มากมายนักแค่ 100 กว่าหลังคาเรือน ที่อยู่ภายใต้การดูและคุ้มครองของ พ่อคุ้มอินทรีย์ผู้คนต่างนับหน้าถือตา"ถ้างั้นมึงก็เตรียมลูกสมุนของเราให้พร้อมอาวุธทั้งหมดที่เรามีมึงตรวจตราให้ดี อย่าให้ขาด"ใบหน้าเรียบเฉยที่นั่งขัดปืนอยู่บนแคร่ สั่งงานลูกน้องโดยไม่มองหน้าเพราะเขาชินชากับการอยู่กับพื้นผาหน้าไม้ซะแล้ว"ได้พี่อินทรีย์ ฉันจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้เลย"ไอ้สนที่ได้รับคำสั่งก็รีบวิ่งแจ้นไปบริเวณที่ฝึกอาวุธและคลังอาวุธที่อยู่ในสุดของหมู่บ้าน เข้าถึงยากที่สุดเพื่อป้องกันการปล้นคลัง"พ่อคุ้มอินทรีย์จ๊ะ กระแตเตรียมข้าวกับแกงไว้ให้ที่เรือนของข้า แล้วก็มีเหล้าหมักชั้นดีอีกไหหนึ่งคืนนี้ พ่อคุ้มอินทรีย์จะมาหาข้าหรือเปล่าจ๊ะ"เสียงของนางกระแตหญิงหม้ายผัวตายแต่ไม่มีลูกติดที่พ่อคุ้มมักจะเรียกมานวดแล้วก็ให้อัดกลับไปเสมอ"ใครใช้ให้มึงมาทำอะไรที่นี่อีกระแต"พ่อคุ้มหยุดมือจากการนั่งขัดปืนปรายตาไปมองร่างบางที่นุ่งกระโจมอกพร้อมกับผ้าถุงเก่าๆ แต่ง
Baca selengkapnya
อัญชันผู้อาภัพ
พ่อคุ้มอินทรีย์ที่กลับมาพร้อมชัยชนะโดยไม่เสียเลือดเนื้อและกำลังคนฝั่งของตนเองเลยแม้แต่คนเดียวแถมยังยึดทรัพย์สินข้าวของพวกไอ้โจรปล้นควายกลับมาได้อีกเกือบหกเกวียน"พี่อินทรีย์ที่นี่เฉียบขาดมาก ป่านนี้พวกมันไปเฝ้ายมบาลก็ยังไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองตายแล้ว"ไอ้กล้าพูดแบบติดตลก"ไอ้กล้าไอ้ชิบหาย..! มึงก็อย่าพูดไปเผลอ ๆ มันยังคิดว่ามันยังหายใจอยู่หรือเปล่า"ไอ้สนที่พูดหยอกเย้ากับเพื่อนเหล่าบรรดาลูกน้องของพ่อคุ้มอินทรีย์ลูกสมุนห้าสิบคน ไม่มีใครปฏิเสธวิธีการของอินทรีย์เพราะเขามักจะใช้สมองมากกว่ากำลัง ไม่ว่าจะเป็นวิธีขาวหรือดำจะลดศักดิ์ศรีหรือมีศักดิ์ศรีสำหรับเขาขอเพียงแค่บรรลุเป้าหมายเขาทำได้หมด"พวกมึงไปพักผ่อนเถอะ ส่วนเวรยามที่เฝ้าตามจุดประตูทั้งห้าของหมู่บ้านสลับผลัดเปลี่ยนกันอย่าให้ขาด"อินทรีย์พูดจบก็เดินกลับขึ้นเรือนเพื่อไปชำระล้างคราบเหงื่อไครอีจวงที่เฝ้ารอชะเง้อคอยาวว่าเมื่อไหร่พ่อคุ้มอินทรีย์ ของมันจะกลับมาที่เรือนเสียที เพราะมันอยากจะขึ้นไปปรนนิบัติพัดวีดั่งเช่นทุกคราว มันอยากจะเป็นเมียของอินทรีย์จนตัวสั่น แต่ก็ทำได้เพียงแค่บีบนวดเพราะอินทรีย์ไม่เคยล่วงเกินมันมากไปกว่านั้น"พ่อคุ้มกลับมา
Baca selengkapnya
ชีวิตแสนอาภัพ 2
"พ่อทำไมพ่อพูดอย่างนั้นล่ะ พาแม่ไปหาหมอที่ตัวเมืองสิจ๊ะ ฮื่ิอ" อัญชันร้องไห้สะอึกสะอื้นจนหน้าเขียวหน้าแดง ผู้เป็นแม่น้ำลายฟูมปากและค่อย ๆ จากไปอย่างสงบจนลมหายใจเฮือกสุดท้าย"แม่...!!!! ฮึก ฮื่อ แม่ แม่อย่าทิ้งอัญชันแบบนี้สิจ๊ะอัญชันจะอยู่ยังไง ถ้าอัญชันไม่มีแม่"อัญชันร้องไห้ฟูมฟายกอดศพของมารดาไม่ยอมปล่อยไอ้ทองอินที่เห็นว่านางนวลสิ้นใจเสียแล้วแทนที่มันจะฝังศพเมียให้ดี มันกลับปล่อยทิ้งศพของอีนวลไว้ที่ป่าโดยไม่แยแส และรากอัญชันที่มีไข้ขึ้นสูงเดินทางต่อทันที"พ่อปล่อยข้านะ ข้าจะอยู่กับแม่ ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ ข้าไม่ไปไหนกับพ่อทั้งนั้น"อัญชันโวยวายทำตัวดื้อดึงไม่ยอมเดินไปกับไอ้ทองอินทร์แม้แต่ก้าวเดียวไปทองอินขี้โมโหจนเลือดขึ้นหน้า ตบเข้าไปที่ใบหน้าเล็ก ๆ ของนางอัญชันจนเลือดซิบพร้อมกับชี้หน้ากรนด่าต่างๆนานา"มึงฟังกูนะอีอัญชัน แม่มึงอีนวลมันตายห่าไปแล้วแต่กูนี่พ่อมึง ยังมีชีวิตอยู่ มึงจะให้ไอ้พวกเวรนั่นมากระทืบกูหรือยังไง..!" "ถ้ามึงยังดื้อดึงไม่ไป กูจะมัดมึงไว้กับศพแม่มึงที่นี่แหละ ให้เสือคาบไปแดกเลย อีลูกเวร"ไอ้ทองอินที่ไม่มีแม้แต่พ่อ ความหลงเหลือความเป็นคนความเป็นผัวเมตตาอารีแม้แต่ศพของเ
Baca selengkapnya
พ่อชั่ว
ไอ้ทองอินพาอัญชันขึ้นไปบนเรือนของลุงเขียวมันสอดส่องสายตา ว่าบ้านของลุงเขียวใหญ่โตโอ่อ่าถึงแม้ลุงจะไม่มีเมียมีลูก มันจึงคิดแผนการร้ายอยากจะฮุบเอาสมบัติทุกอย่างมาเป็นของตัวเองซะอย่างนั้น"ไอ้ทองอินเดี๋ยวมึงก็นอนกันบนนี้แหละ ส่วนลูกสาวมึง ก็ให้เข้าไปนอนในห้องนู่น มันเป็นผู้หญิงยิงเรือ จะมานอนรวมกับผู้ชายอย่างมึงกับกูไม่ได้"ลุงเขียวพูดใจดีมีเมตตาต่ออัญชันเป็นที่สุดยิ่งกว่าพ่อของอัญชันเองซะอีก อัญชันที่มองก็ถึงกับรู้สึกรักและเคารพลุงเขียวขึ้นมา"แหม ลุงไม่ต้องให้มันนอนดีนักหรอก อีอัญชันน่ะมันลำบากลำบนมาตั้งแต่เล็ก อย่าไปสนใจมันนักเลย""ไอ้ทองอินมึงจะพูดอย่างนั้นได้ ยังไงนี่มันลูกสาวมึงทั้งคนนะ มึงต้องดูแลอัญชันให้ดีสิวะ"ลุงเขียวรู้สึกสงสัยในการกระทำของไอ้ทองอิน ตั้งแต่มาถึงแล้วสภาพลูกสาวที่ดูอิดโรย ขนาดนั้นมันกลับดูไม่เป็นห่วง"ไม่มีอะไรหรอกลุงปล่อยมันไปเถอะ"ไอ้ทองอินบอกแบบปัด ๆ ด้วยความรำคาญ"เอาเถอะ เอ็งมาเหนื่อย ๆ ไปพักผ่อนไปส่วนเอ็งอัญชันเดี๋ยวลุงจะเอาเสื้อผ้าลุงให้เองใส่ไปก่อน ถึงมันจะเป็นเสื้อผ้าผู้ชาย ก็ยังดีกว่าอยู่ในสภาพเสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งแบบนี้"ลุงเขียวพูดจบก็เดินตรงไปในห้อง
Baca selengkapnya
ขายลูกสาว
"แล้วเรื่องที่มึงติดการพนัน จนถึงขั้นขายบ้านขาย ที่นา เอาทรัพย์สมบัติทุกอย่างไปขายแถมยังติดหนี้เขาเกือบสามร้อยบาทอีก แล้วมึงจะว่ายังไงวะ"ตาเขียวเค้นถามความจริงจากไอ้อินก็ทำท่าทีอ้ำอึ้ง"มันก็จริงนั่นแหละ แต่จะให้ฉันทำยังไงล่ะ ก็ฉันเล่นไปแล้วมันเสียไปแล้ว ฉันก็ถึงมาเริ่มต้นใหม่ที่นี่ไงจ๊ะ ลุงเขียวจะทิ้งฉันหรือขับไล่ไสส่งฉันไปที่ไหน ฉันไม่มีญาติแล้วนะลุง""อย่าลืมสิว่าฉันเป็นญาติเพียงคนสุดท้ายคนเดียวของลุงนะเนี่ย ดูสินางอัญชันก็ยังเด็กจะไล่มันไปที่ไหนอีกล่ะ"ไอ้ทองอินที่รีบเอาลูกสาวยกขึ้นมาให้ดูน่าสงสาร"มึงไม่ต้องพูดมากเลย ไอ้ทองอิน กูรู้คนอย่างมึงสันดานมันเสีย แก้ยังไงก็ไม่หาย ตั้งแต่เล็กยันโต" ลุงเขียวที่เห็นไอ้อินตั้งแต่อยู่กับพ่อกับแม่ตั้งแต่ตัวเล็กๆเขาจึงรู้สันดานหลานชายคนนี้ดี"ก่อนที่ลุงจะด่าฉัน ฉันขอเงินลุงไปจ่ายหนี้บ่อนพนันท้ายหมู่บ้านได้ไหม พอดีฉันตีไก่แพ้น่ะ"ไอ้ทองอินถึงกับเอ่ยปากขอเงินตาเขียวโดยไม่รู้สึกละอายใจ"มึงหมายความว่ายังไงวะ ไอ้ทองอิน เงินที่กูให้มึงเอาไปซื้อของให้อัญชัน มึงเอาไปเล่นการพนันจนหมดเลยรึ..?!" ตาเขียวยิ่งโมโหใหญ่เข้าไปอีก"แหม ลุงฉันก็แค่เล่นแก
Baca selengkapnya
แรกพบ
ชายปริศนาร่างสูงใหญ่งามสง่า ดวงตาคมกริบราวกับนกเหยี่ยว จ้องมองไปที่กลุ่มผู้ชายสี่ห้าคนที่วิ่งออกมาจากบ่อน และเด็กสาวตัวเล็ก ๆ ที่ใบหน้าเปื้อนน้ำตาวิ่งมา กอดหลังหลบอยู่ด้านหลังชายปริศนา เด็กหญิงตัวสั่นงันงก อินทรีย์ไม่รู้ว่าทำไมจึงรู้สึกถูกชะตากับเด็กตรงหน้าอย่างบอกไม่ถูก การที่เขาจะปลอบใจแม่หนูน้อยตรงหน้า เขาต้องหันไปจัดการกับพวกผู้ชายพวกนั้นซะก่อน"พวกมึงทำอะไรนางเด็กคนนี้ ทำไมมันถึงได้วิ่งเตลิดออกมาจากบ่อนของพวกมึงฮะ..!"เสียงเหี้ยมเกรียมทรงพลังของผู้ชายปริศนา ทำให้ผู้ชายพวกนั้นถึงกับหยุดชะ"เอ่อคือนางเด็กคนนี้พ่อมันเอามาขายขาดที่โรงพนันเพราะว่าติดการพนันนะจ๊ะพ่อคุมอินทรีย์ ข้าไม่ได้ข่มเหงรังแกนางเด็กนี่นะ"เจ้าของโรงพนันถึงกับต้องรีบอธิบาย"ขายลูกกินหรอวะ.."อินทรีย์ถึงกับทำหน้าฉนวนใจเพราะตั้งแต่เขาดูแลหมู่บ้านแห่งนี้ เขาไม่อนุญาตให้ซื้อขายมนุษย์ลูกเต้าและเมียเป็นอันขาด"แต่มึงก็รู้กฎที่นี่ดีไม่ใช่หรอ ก็กูไม่อนุญาตให้ขายมนลูกเมียเป็นอันขาด"พร้อมกับส่งสายตาเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยคำถามที่ต้องการคำตอบ"ฉันเข้าใจจ้ะแต่พ่อของมันติดหนี้ฉันห้าสิบบาทเลยนะพ่อคุ้มอินทรีย์ ฉันบอกให้มันไปเอาเบี้ย
Baca selengkapnya
เด็กพิเศษ
ข่าวของพ่อคุ้มอินทรีย์ที่ช่วยเหลือเด็กจากโรงบ่อนแล้วรับเลี้ยงไม่รู้ว่าจะในฐานะลูกเลี้ยงหรือในฐานะอื่นแต่ก็ถือว่าเป็นคนของพ่อคุ้มอินทรีย์ จะไม่มีใครกล้าแตะต้องอัญชันอีกหากพ่อคุ้มยังมีชีวิตอยู่"ไอ้กล้ามึงเคยเห็นเด็กที่พ่อคุ้มรับเลี้ยงหรือยังวะกูอยากรู้ว่าหน้าตาเป็นยังไง ถึงได้ทำให้พ่อคุ้มรับเลี้ยงได้"ไอ้สนที่อยู่ดี ๆ ก็มีความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทั้งๆที่ปกติก็เป็นคนพูดน้อย"กูก็ไม่เคยเห็นเหมือนกันแหละมึง พ่อคุ้มให้อยู่แต่บนเรือนยังไม่เคยให้ลงมาข้างล่างเรือนเลยตั้งแต่มา""จริงหรอวะ ปกติพ่อคุ้มไม่เคยชอบเด็กหรือไม่ชอบให้ใครขึ้นไปวุ่นวายบนเรือน หากไม่มีเหตุจริง ๆ แต่มึงดูเด็กคนนี้สิวะ มาถึงก็ได้อยู่บนเรือนใหญ่แถมยังไม่เคยได้ลงมาข้างล่างด้วยนะ""กูก็คิดเหมือนมึงนั่นแหละว่ะ แสดงว่าเด็กคนนี้ต้องมีอะไรดี"ลูกน้องมือซ้ายมือขวาอย่างไอ้ต้นกล้ากับไอ้สนยืนคุยกันอยู่ที่ซุ้มอาวุธ ทั้งสองจึงอยากจะมาที่เรือนของพ่อคุ้มอินทรีย์เพื่อเห็นหน้าเด็กที่พิเศษคนนั้นอัญชันเองที่มาอยู่เรือนของพ่อคุ้มตั้งแต่เมื่อคืนเธอได้อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ พ่อคุ้มยังไม่มีชุดอะไรให้เธอใส่ เธอจึงใส่ได้แค่เสื้อตัวโคร่ง ๆ ของพ่
Baca selengkapnya
ต้อนรับอัญชัน
อินทรีย์ที่อุ้มอัญชันขึ้นมากอดกระชับไว้แน่นพร้อมหอมใบบนหน้าผากมนด้วยความน่ารักน่าเอ็นดูของอัญชัน ทำให้อินทรีย์อดใจไม่ไหวจึงแกล้งหยอกล้ออัญชันจนมันหัวเราะร่วน"ฮ่า ฮ่า พ่อคุ้ม อัญชันจั๊กจี้จ้ะ ไม่เอาแล้ว ไม่เล่นแล้ว"อัญชันที่โดนพ่อคุ้มกลั่นแกล้งนั่งหัวเราะร่วนอยู่บนตักแกร่ง"กูไม่แกล้งมึงแล้วก็ได้อัญชัน แต่ต่อไปนี้เอ็งจะต้องเป็นเด็กดี เชื่อฟังทุกเรื่องที่ข้าพูดเข้าใจไหมพ่อคุ้มอินทรีย์บอกกับอัญชันอย่างจริงจัง"อัญชันสัญญาจ้ะ อัญชันจะเป็นเด็กดี จะเชื่อฟังที่ พ่อคุ้มบอกทุกเรื่องเลยจ้ะ อัญชันอยากจะเรียนทำอาหารเพิ่มได้ไหมจ๊ะ""เมื่อก่อนแม่ของอัญชัน มักจะสอนอัญชันทำขนมแล้วก็อาหารมากมาย อัญชันอยากรู้ว่าพ่อคุ้มชอบกินอะไรอัญ ชันจะได้ทำให้พ่อคุ้มกินทุกวันเลย"อัญชันที่พูดเอาอกเอาใจพ่อคุ้มอินทรีย์ด้วยความไร้เดียงสาอัญชันรู้สึกรักและผูกพันกับพ่อคุ้มอย่างบอกไม่ถูก"มึงเป็นเด็กที่น่ารัก และรู้จักเอาอกเอาใจเสียจริงนะไม่เสียแรงที่กูช่วยมึงมา"พ่อคุ้มพูดคุยกับอัญชันอยู่นานสองนานอย่างไม่รู้สึกเบื่อทางด้านไอ้ต้นกล้าและไอ้สนที่เดินดั้นด้นจากลานฝึกมาจนถึงเรือนของพ่อคุ้ม มันแอบดูอยู่ตรงชายบันไดเรือน ก็ถึงก
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status