บทที่ 5 เรื่องใหญ่

            หลังเลิกงานธนากลับมาที่โรงแรมอีกครั้งพร้อมเลขาคนสนิท คราวนี้พวกเขาพบสาเหตุที่ทำให้เกิดเรื่องเข้าผิดห้อง

            “ผมว่าแล้วเชียว ผมจองห้องหนึ่งห้าหนึ่งศูนย์ ดูสิครับ ตอนที่ผมเดินเข้าห้องประชุมผมทำคีย์การ์ดหล่น ผู้หญิงคนนี้ก็เหมือนกัน” ณัฐวุฒิหันไปสั่งให้เจ้าหน้าที่ในห้องควบคุมภาพเปิดตอนที่ผู้หญิงที่ถือคีย์การ์ดหิ้วเหยื่อไปยังห้องพัก “เธอเอาผู้เคราะห์ร้ายไปที่ห้องหนึ่งห้าหนึ่งสี่ จากนั้นก็ลงมาคิดจะเอาคีย์การ์ดมาให้ผู้ชายแต่ชนกับผมก่อน จากนั้นพวกเราหยิบคีย์การ์ดสลับกัน บอสก็เลยเข้าไปพักในห้องหนึ่งห้าหนึ่งสี่”

“อืม ฉันก็ว่าฉันดูเลขหน้าห้องกับคีย์การ์ดตรงกันนะ แกเองก็ไม่ได้บอกฉันซะด้วยว่าห้องหมายเลขอะไร? ตอนนั้นแกแค่ชี้ว่าห้องอยู่ตรงนั้น”

ณัฐวุฒินิ่งไปครู่ ตอนนั้นเขาประคองเจ้านายขึ้นลิฟต์มาถึงชั้นสิบห้า พอ  ธนารับคีย์การ์ดไปแล้วก็เดินไปที่ห้องพักเอง เขารีบกดลิฟต์ลงไปข้างล่าง

“จริงด้วยครับ ผมไม่ได้ย้ำกับบอสว่าห้องหนึ่งห้าหนึ่งศูนย์ ห้องพักทั้งหมดถูกจองในนามผู้จัดงานไม่ได้ระบุชื่อผู้เข้าพักซะด้วย ผมถามพนักงาน เขาก็บอกว่าคีย์การ์ดถูกแจกโดยผู้จัดการ”

ธนาหน้าเครียดยิ่งกว่าเดิม “ถ้างั้น ผู้หญิงที่อยู่บนเตียงฉันก็คือเหยื่อจริงๆ น่ะสิ บังเอิญจริง ฉันกับเธอต่างคนก็ต่างซวย”

คืนนั้นหลังจากณัฐวุฒิส่งเขาออกจากลิฟต์ เลขานุการหนุ่มก็ลงไปกีดกันไม่ให้น้ำฟ้าตามหาตัวเจ้านายของตนพบ พองานเลิกเขาก็ขึ้นไปพักที่ห้องซึ่งอยู่คนละปีกตึกกับห้องพักของธนา

“ผมไปค้นในห้องพักหมดทุกซอกทุกมุมแล้วนะครับ ไม่มีร่องรอยการตั้งกล้องหรือจัดฉากอย่างแน่นอน ผู้หญิงคนนั้นน่าจะซวยจริงอย่างบอสว่า”

เมื่อได้ข้อสรุปว่าผู้หญิงปริศนาบนเตียงไม่ใช่คนที่มีเจตนามาแบล็คเมล์ ธนาก็โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง “แปลกมาก ฉันไม่ได้เป็นคนหาตัวยาก แต่เธอก็ไม่ยอมติดต่อกลับมา คงไม่ใช่จะรอให้ท้องแล้วค่อยโผล่มาหรอกนะ” ชายหนุ่มขมวดคิ้ว ขณะคิดถึงเรือนร่างและผิวพรรณของผู้หญิงที่ร่วมเตียงกับตน

            “ถ้าเป็นแบบนั้น บอสจะทำไงครับ?”

            “แกคิดว่าฉันควรทำยังไงดี? ระหว่างมอบเงินก้อนใหญ่เพื่อให้เธอทำแท้งกับจ้างให้เธอท้องจนคลอดแล้วซื้อตัวเด็กเอาไว้?”

            “บอสบอกว่าเธอเองก็โดนมอมยา ผมกลัวเธอจะแจ้งความคดีข่มขืนมากกว่าครับ ถ้าเป็นแบบนั้นคงเป็นเรื่องใหญ่”

            ธนาพยักหน้า เขากำหมัดแน่น “ฉันกลัวทุกแบบล่ะตอนนี้”

“แต่ว่าหากเธอจะเอาผิดบอสเรื่องข่มขืนก็คงยากนะครับเพราะบอสไม่ได้วางแผน ไม่ได้รู้จักกับผู้หญิงที่ลากเธอมาไว้ในห้องและยังไม่รู้จักเธออีกเธอ ที่เธอเงียบหายไปแบบนี้ บางทีเธออาจจะกลัวเสียชื่อเสียงจึงไม่ออกมาเอาเรื่อง”

“แต่ฉันก็ทำเธอไปแล้ว คงปฏิเสธความรับผิดชอบได้ยาก ถ้าเธอไม่ท้องก็แล้วไป แต่ถ้าเกิดเธอท้องขึ้นมาล่ะก็ ยุ่งแน่ ยกเว้นเราจะหาตัวเธอเจอก่อนแล้วตกลงกันให้จบ นี่ฉันก็นอนไม่หลับหลายวันแล้วนะณัฐ”

“ครับ ผมจะหาตัวเธอต่อไป”

            รายการข่าวทางโทรศัพท์ที่ถูกเปิดอยู่ในร้านอาหารทำให้ณัฐวุฒิเงยหน้าขึ้นดูด้วยความสนใจ “ยิงกันอีกแล้ว สังคมโหดร้ายขึ้นทุกวัน” 

            “สมควรโหดนะคะคุณณัฐ ภรรยาต้องลำบากไปดูแลพ่อสามีที่นอนป่วยอยู่โรงพยาบาลแต่สามีกลับมัวไประเริงกับเมียน้อย ที่พีคไปกว่านั้น เมียน้อยยังคอยหาผู้หญิงมาบำเรอสามีอีก ไม่รู้ว่าใครชั่วกว่ากัน?” เนตรดาวทำหน้าเครียด

            นอกจากภาพข่าวที่ภรรยาหลวงบุกยิงเมียน้อยจนบาดเจ็บสาหัสและยังยิงสามีจนอวัยวะเพศใช้การไม่ได้ นักข่าวตามไปสัมภาษณ์ผู้ใกล้ชิดจากครอบครัวผู้ลงมือและผู้บาดเจ็บเพื่อให้เข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างถ่องแท้

            “คุณณัฐดูสิ สามีมีเมียน้อยมาแล้วหลายคนนะคะ ฝ่ายภรรยาช่วยทั้งเรื่องเงินทั้งดูแลครอบครัวสามี แต่สามีก็ไม่เคยซื่อสัตย์กับเธอ แถมยังเอาเงินที่หาได้ไปใช้กับเมียน้อยอีก” เนตรดาวพูดด้วยความแค้นเคือง

            ณัฐวุฒิเห็นภาพผู้หญิงที่คุ้นตาก็ตกตะลึง จ้องมองภาพข่าว “เฮ้ย!”

            “ทำไมคะคุณณัฐ?”

            “ผมต้องกลับออฟฟิศเดี๋ยวนี้ คุณกินต่อไปก็แล้วกัน ค่าอาหารส่งบิลไปให้ผม ผมจะจ่ายเงินเอง”

            ณัฐวุฒิขึ้นลิฟต์ไปด้วยความรีบร้อน ดีที่ช่วงพักกลางวันวันนี้ธนาสั่งอาหารขึ้นไปรับประทานในห้องทำงาน พอได้รับอนุญาต ณัฐวุฒิก็เข้าไปด้วยหน้าตาแตกตื่น

            “ณัฐ มีอะไร? ทำหน้ายังกับบ้านไฟไหม้”

            “ยิ่งกว่าไฟไหม้อีกครับบอส ผมเจอผู้หญิงคนนั้นแล้วครับ”

            ธนาขยับเก้าอี้เด้งขึ้นมานั่งตัวตรงด้วยความตื่นเต้น “เจอที่ไหน?”

            “ในข่าวครับ เธอถูกเมียหลวงบุกไปยิงถึงบริษัท” ณัฐวุฒิก้มหน้าหาข่าวในโทรศัพท์แล้วยื่นให้ธนา “นี่ครับบอส”

            ธนาขยายภาพข่าว เขาจ้องภาพผู้หญิงในจอแล้วพยักหน้า “ไม่ผิดตัวแน่ ติดต่อทนายพิพัฒน์ไปที คราวนี้คงต้องให้เขาช่วยแล้ว”

            พิพัฒน์อยู่ในสำนักงานทนายความที่ดูแลปัญหาทางกฎหมายให้ครอบครัวของธนามานับสิบปี พอได้รับโทรศัพท์จากเลขานุการของเขา ทนายความหนุ่มก็รีบหิ้วกระเป๋าไปพบประธานบริษัทวินเนอร์ทันที

            “คุณธนา มีเรื่องให้ผมรับใช้เหรอครับ?”

            “ใช่ สำคัญมากและเป็นความลับของผมด้วย”

            ณัฐวุฒิเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดและจุดประสงค์ของธนาให้ทนายความฟัง

            “ได้ครับ ผมจะไปพบผ่องพรรณและหาทางให้เธอเปิดปากเรื่องนี้ให้ได้”

            “ช่วยผมทีเถอะ ผมนอนไม่หลับมาพักใหญ่แล้ว ไม่รู้ว่าผู้หญิงโชคร้าย   คนนั้นเป็นร้ายตายดียังไง?”

            พิพัฒน์เห็นสีหน้าไม่สู้ดีของผู้ว่าจ้างแล้วก็รู้ว่าธนาพูดความจริง ด้วยรูปร่างหน้าตาและฐานะ ธนาไม่จำเป็นต้องหลอกลวงหรือบังคับขืนใจผู้หญิงก็มีดาราสาวสวยๆ และไฮโซหญิงมากหน้ายินดีจะขึ้นเตียงขอเพียงเขาเอ่ยปาก

            “คุณธนาทำใจให้สบายไว้นะครับ ในเมื่อฝ่ายหญิงไม่ยอมติดต่อมานานขนาดนี้ เธอก็ไม่น่าจะแจ้งความว่าคุณข่มขืน”

            “พูดตามตรง ผมคิดว่าเธอคือเหยื่อ ตอนนี้ผมกลัวเธอจะคิดสั้นหรือทุกข์ใจเพราะผมมากกว่า ยิ่งหาตัวไม่เจอผมก็ยิ่งกังวล”

            ธิดารัตน์หรือแบงก์ชี้ไปที่คลิปรายการโทรทัศน์ในแท็บเล็ต

“ในที่สุด กรรมก็ตามสนองหญิงโฉดชายชั่วแล้ว พวกเราหาหลักฐานได้ไม่เท่าไหร่ แต่ดูนักข่าวสิ เก่งจริงๆ ไปตามสืบจนรู้เรื่องฉาวๆ อีกตั้งหลายข่าว”

            ลิลี่หันไปจับแขนกชอรด้วยความดีใจ “พี่แก้แค้นได้สำเร็จแล้วนะคะ”​

            “พี่แก้แค้นที่ไหนกัน? นี่เรียกว่าเร่งเวลาให้เวรกรรมมาถึงเร็วขึ้นต่างหาก หากเรื่องเปลี่ยนเป็นตรงกันข้าม คืนนั้นพี่ถูกไอ้สารเลวนี่ข่มขืนคงจะเหมือนตกนรกทั้งเป็น” สีหน้าของกชอรยังคงเต็มไปด้วยความเกลียดชัง “ถ้าเป็นแบบนั้น พี่รับรองเลยว่ามันสองคนต้องตายด้วยมือพี่”

            แบงก์ที่นั่งอยู่อีกข้างยกมือจับบ่าของเพื่อนรักแล้วลูบปลอบใจ “ดีแล้วที่แกไม่ตกอยู่ในเงื้อมมือมัน”

            “ฉันขอบใจแกกับลิลี่ด้วยที่ช่วยเหลือ”

            “ไม่ต้องขอบใจ แกเดือดร้อน ฉันก็ต้องช่วยเหลืออยู่แล้ว พวกเราเป็นเพื่อนกันนะ ฉันเชื่อว่าถ้าฉันมีเรื่องเดือดร้อน แกเองก็ต้องช่วยฉันเหมือนกัน” แบงก์ใช้มือโยกร่างของกชอรไปมา “คราวนี้แกคงสบายใจขึ้นแล้ว”

            “ยัง จนกว่าฉันจะแน่ใจว่าคนเลวสองคนนั้นจะไม่ลุกขึ้นมาสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นได้อีก”

            ไม่กี่วันต่อจากนั้นก็มีผู้เสียหายเข้าแจ้งความอีกหลายราย หลายคนเป็นพนักงานเก่าของบริษัทที่ถูกผ่องพรรณมอมยาแล้วนำตัวไปสังเวยบนเตียงให้กับนายทวี บางคนก็เป็นเพียงคนรู้จักที่ถูกผ่องพรรณหลอกไปวางยาแล้วเอาไปทิ้งไว้ในโรงแรมเพื่อให้นายทวีเข้าไปคร่าสวาท

            เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องราวใหญ่โตจนบริษัทของนายทวีประกาศไล่ออกผ่านสื่อมวลชน โรงพยาบาลก็แถลงข่าวที่นายทวีผู้บาดเจ็บกลายเป็นบุรุษพิการต้องนั่งรถเข็นและอวัยวะเพศที่ถูกยิงจนกระจุยไม่อาจจะกลับมาอยู่ในสภาพปกติได้ ส่วนผ่องพรรณเธอทนพิษบาดแผลไม่ไหว ทนอยู่ได้ไม่กี่วันก็เสียชีวิต

            “เมียหลวงก็อาจจะติดคุกไม่กี่ปี แต่ไอ้ทวีจะต้องติดคุกด้วยพิการด้วย สะใจมากจริงๆ ไหนจะมีคดีแพ่งเรียกร้องค่าเสียหายตามมาอีก หลายคดีขนาดนี้มันต้องหมดตัวแน่นอน” ลิลี่หัวเราะออกมา

            “ผัก แกพอใจหรือยัง?”

            กชอรพยักหน้า “พอใจแล้ว”

**************