4 หน้าที่แฟนกำมะลอ

ร้านอาหาร

พีรวัสพาลิเดียมาทานข้าวในร้านอาหารที่อยู่ใกล้กับมหาวิทยาลัย เมื่อทั้งคู่ทานเสร็จเขาก็พูดกับร่างบางที่นั่งฝั่งตรงข้าม

“ทีหลังถ้าใครพูดไม่ดีกับเธอก็ด่ามันไปเลย อย่าปล่อยให้พวกนั้นพูดดูถูกเหมือนวันนี้อีก” เมื่อเขานึกไปถึงพวกสามสาวก็รู้สึกโกรธแทนเธอ เขาไม่ชอบเลยพวกที่ชอบพูดดูถูกคนอื่น

“เดียไม่อยากไปต่อปากต่อคำกับพวกเขาค่ะ เพราะไม่อยากมีปัญหา ถ้ามีปัญหาทะเลาะวิวาทกันขึ้นมา ถ้าทางมหาลัยรู้ อาจจะไม่ให้ทุนเดียเรียนต่อที่นี่ก็ได้ค่ะ”

“งั้นก็พยายามอยู่ห่างๆพวกนั้นไว้ ฉันหวังว่าวันต่อๆ ไปเธอคงจะไม่เจอเหตุการณ์เหมือนวันนี้อีก”

“ค่ะ” จากนั้นร่างสูงก็ลุกขึ้นแล้วเดินออกไป โดยมีร่างเล็กของลิเดียเดินตามเขาไปขึ้นรถที่จอดอยู่หน้าร้าน ก่อนที่เขาจะพาเธอกลับไปยังมหาวิทยาลัย

หนึ่งเดือนต่อมา

เป็นเวลาหนึ่งเดือนแลัวที่ลิเดียมาอยู่กับพีรวัสและทำหน้าที่เป็นแฟนกำมะลอให้เขา ในแต่ละวันเธอจะทำอาหารและทำงานบ้านในห้องคอนโด เสื้อผ้าของเขาเป็นหน้าที่ของเธอที่เธอจะต้องทำ เขาไม่ได้ใช้เธอหรอก แต่เธอเห็นว่ามันเป็นหน้าที่ที่เธอควรจะต้องทำ

หนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้พวกสาวๆในมหาวิทยาลัยต่างก็รู้กันทั่วแล้วว่าเธอเป็นแฟนของเขา ดังนั้นนักศึกษาที่ชอบเข้าหาเขาจึงไม่กล้าเข้ามายุ่งวุ่นวายกับเขาให้เขาต้องรู้สึกรำคาญอีกเลย

เมื่อทั้งสองกลับมาถึงคอนโดในตอนเย็น โทรศัพท์ของพีรวัสก็มีสายโทรเข้ามาจากกอล์ฟที่เป็นเพื่อนสนิทของเขา

Rrrr!

“มีไร”

(กูนัดเด็กไว้เผืี่อมึงคนนึง คนนี้เด็ด คืนนี้ออกมาปลดปล่อยกันนะ)

“อืม”

(จะไปดื่มกันก่อนไหม หรือมึงจะเอาเลย)

“กูค่อยซื้อเหล้าไปกินที่ห้อง”

(กินเหล้าเสร็จมึงก็เอาเด็กต่อเลยอะดิ)

“อืม”

(โอเค งั้นกูโทรจองโรงแรมก่อนนะ) ว่าแล้วนิ้วหนาก็กดวางสายแล้วเข้าห้องนอนไปอาบน้ำแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าแบรนด์ดังและออกจากห้องมา

ลิเดียที่นั่งอยู่บนโซฟาเมื่อเห็นคนตัวสูงแต่งตัวเหมือนจะออกไปข้างนอกจึงเอ่ยถามออกไป

“พี่พีร์จะออกไปข้างนอกเหรอคะ”

“อืม ฉันจะออกไปกินเหล้ากับเพื่อนน่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นเดียไม่ต้องทำของกินเผื่อพี่ใช่ไหมคะ”

“วันนี้ไม่ต้อง ฉันค่อยออกไปหาอะไรกินข้างนอกเอง” บอกจบชายหนุ่มก็สาวเท้าออกจากห้องคอนโดไป ลิเดียมองตามแผ่นหลังกว้างพลางคิดว่าเธอมาอยู่ที่นี่หนึ่งเดือน เขาไม่เคยออกไปไหนหลังจากกลับมาจากมหาวิทยาลัย วันนี้เป็นครั้งแรกที่เขาออกไป

23.30 น.

พีรวัสกลับมาถึงคอนโดในตอนดึกหลังจากที่เขาได้ปลดปล่อยกับสาวที่กอล์ฟได้ติดต่อมาให้ เขาปลดปล่อยกับหญิงสาวหลายรอบจนหมดความต้องการ เพราะหนึ่งเดือนมาแล้วที่เขาไม่ได้ปลดปล่อยกับใคร

เขาสแกนคีย์การ์ดเข้ามาในห้องคอนโดเมื่อเห็นแฟนกำมะลอยังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ในห้องโถงจึงเอ่ยถามออกไป

“ยังไม่นอนอีกเหรอ”

“เดียยังไม่ง่วงค่ะ”

ร่างสูงเดินมาหย่อนตัวนั่งข้างเธอแล้วเอ่ยออกไป

“ในครัวมีอะไรกินบ้าง ฉันรู้สึกหิวน่ะ”

“มีแต่ข้าวค่ะ แต่ถ้าพี่จะกิน เดี๋ยวเดียทอดหมูให้นะคะ”

“ไปทำให้หน่อย” จากนั้นหญิงสาวก็ลุกไปเข้าครัวแล้วจัดการทอดหมูและอุ่นข้าว ก่อนจะยกออกมาวางบนโต๊ะให้เขา

พีรวัสลุกจากโซฟาแล้วเดินมาหย่อนตัวนั่งพร้อมกับจัดการทานข้าวกับหมูทอดที่ดูหน้าตาน่ากินด้วยความเอร็ดอร่อย ลิเดียที่เห็นว่าเขาทานด้วยสีหน้าดูมีความสุขก็รู้สึกดีใจเมื่อคิดว่าตัวเองคงจะทำของกินอร่อยเขาถึงได้ชอบกิน

หนึ่งเดือนที่เธอทำอาหารให้เขาทาน เขาจะทานหมดทุกครั้ง มันจึงทำให้เธอรู้สึกปลื้มปริ่มที่เห็นว่าเขาทานหมด แสดงว่ารสชาติฝีมือของเธอคงจะถูกปากเขาไม่น้อย