MasukShare
ผลพลอยได้ 1
Tanggal publikasi:
2026-01-24 15:28:54“สรุปว่าพาฉันมาเป็นไม้กันหมา?”
ฉันเอ่ยขึ้นทันทีที่อยู่กันตามลำพัง ทีแรกแม่แฮคจะให้แฮคไปส่งพัฟฟินด้วย แต่ว่าแฮคปฏิเสธเพราะต้องไปทำธุระกับฉันต่อ ธุระอะไรฉันเองก็ยังไม่รู้เหมือนกัน ช่างเป็นคนที่โกหกได้หน้าตายจริงๆ แล้วก็เป็นเหตุให้ฉันโดนแม่ของเขาเขม่นเพิ่มอีกเท่าตัว เฮ้อ!~ แม้จะไม่มีผลอะไรต่อชีวิตฉันก็เถอะ แต่ก็ไม่อยากถูกเกลียดโว้ย
“ฉลาดนี่”
“ชม?” ฉันจ้องหน้าแฮคอย่างพร้อมจะเอาเรื่องถ้าเขายังพูดจาไม่เข้าหู หมอนั่นหัวเราะฮ่าๆ เห็นเป็นเรื่องตลกพูดออกมาเหมือนไม่ใส่ใจ
“ฉันก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าให้แกล้งเล่นเป็นเมียน่ะ”
“แต่... พัฟฟินก็ดูน่ารักดีออก ไม่ชอบเหรอ”
“เรื่องของฉันเธอไม่ต้องสนใจหรอก”
เหวอสิ!
โดนตอกกลับมาแบบนั้นน่ะ
“เออๆ แล้วเล่นเป็นเมียให้แล้วฉันได้อะไร?”
ทวงมันซึ่งๆ หน้าเนี่ยแหละ ใครจะยอมโดนเกลียดฟรี เหอะ!
“เคี่ยวจริงๆ เอาเบอร์มา เดี๋ยวโอนค่าตัวให้”
“พูดจริงเหรอ?”
“เร็ว”
“พร้อมเพย์”
อย่างไว ...หลังจากนั้นก็รอแฮคเข้าแอปฯธนาคารแล้วบอกเบอร์ไป
ติ๊ง~
⇢ เงินเข้า +3,000 บาท
สามพันเองเหรอ แต่ก็... ดีกว่าไม่ได้อะไรเลย
“น้อยไปเหรอ” แฮคท้วง
นี่ฉันออกสีหน้าชัดขนาดนั้นเลยเหรอ
“หื่อ ไม่หรอก แต่ว่านี่ไม่เกี่ยวกับค่าตัวคืนนั้นหรอกนะ อย่าลืมเรื่องที่คุยก่อนหน้านี้ล่ะ”
“เหอะ เธอนี่มันช่างจดช่างจำจริงๆ ได้ ไปกันตอนนี้เลย”
“ไปไหน?”
ฉันทำหน้าเลิ่กลั่กเมื่อโดนชักชวนปุบปับ แฮคส่งสายตาพลางยักไหล่บอก “ตามมา”
“....”
แล้วฉันก็ดันบ้าจี้ตามไปจริงๆ
รถแฮคจอดที่ชั้นจอดรถ ไกลจากประตูห้างฯพอสมควร ฉันเดินตามเขาไปเงียบๆ ไม่ได้บ่น จะมีก็แต่อาการสงสัยแกมระแวงนี่แหละ ไม่รู้ว่าเขาคิดจะพาฉันไปไหนอีก แต่พอเห็น Porsche 718 Boxster อยู่ตรงหน้า จิตใจที่กำลังขุ่นมัวก็พลันปลอดโปร่ง ขึ้นมาทันที
“มัวทำอะไรอยู่ ขึ้นรถ”
“เอ๊ะ อะอื้ม”
เสียงแฮคทำฉันรู้สึกตัว รีบเปิดประตูเข้ามานั่งในรถ หันไปมองแฮคแวบหนึ่ง เมื่อกี้เขาจะดูออกหรือเปล่านะว่าฉันนัยน์ตาลุกวาวแค่ไหน
ทว่าแฮคก็ไม่พูดอะไรอีก สตาร์ทรถขับออกจากห้างฯ เงียบๆ
รถแล่นสู่ถนนใหญ่ ตรงขึ้นทางด่วนซึ่งก็มีความจราจรติดขัดพอๆ กัน
“แล้วสรุปนายจะพาฉันไปไหนเหรอ” ฉันกลั้นใจถามออกไปหลังรอให้แฮคพูดเองแต่รอมาสักพักก็ไม่มีวี่แวว
“สงสัยเรื่องค่าตัวไม่ใช่เหรอ กำลังจะพาไปถามนี่ไง”
“หา? ถาม... กับใคร”
ฉันเลิ่กลั่กอย่างคนที่ไม่มีเวลาได้เตรียมตัวเตรียมใจ
“โมเดลลิ่ง”
“พี่ช่อฟ้าเหรอ”
“ฉันคุยกับไอ้เรซแล้ว มันจ่ายค่าตัวรวมถึงค่าเหนื่อยให้ครบทุกคน ถ้าเธออยากได้ส่วนของเธอ ก็ต้องไปทวงกับโมเดลลิ่ง”
“....” ไปถามกันตอนไหนเนี่ย แต่มานึกดูแล้ว ตอนกินข้าวแฮคก็มีช่วงที่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์เหมือนกัน น่าจะเป็นตอนนั้น
หน้าฉันชาวาบตอนได้ยินว่าค่าเหนื่อย... มีความรู้สึกหลากหลายขึ้นในอก ทั้งร้อนรน อับอาย เครียด
แต่ให้ไปทวงกับพี่ช่อฟ้าเนี่ยนะ พูดง่ายไปหรือเปล่า
“มันจะไม่เป็นเรื่องใหญ่เหรอ” ฉันเอ่ยสิ่งที่กังวลออกมา เหมือนพึมพำกับตัวเองมากกว่าแต่ก็แอบหวังว่าแฮคจะมีความคิดที่จะทำให้ฉันอุ่นใจขึ้นบ้าง
“กลัวไม่ได้เงิน หรือกลัวเป็นเรื่องใหญ่”
ฉันเงียบ...
นี่คือให้ฉันเลือก? ฉันกะพริบตาปริบๆ มองใบหน้าด้านข้างของแฮคด้วยความรู้สึกปั่นป่วน
“เงินก็อยากได้ แต่ถ้ามันกระทบกับงานฉันก็...”
“งาน N?”
“....”
เขาย้ำ ฉันก็ไม่รู้จะตอบโต้ยังไง จะว่ากลัวเสียงาน ‘N’ มันก็กระดากปากเพราะไม่ใช่งานที่น่าภาคภูมิใจเท่าไหร่ พวกงานรีวิวสินค้า พริตตี้ พีอาร์มันก็มีเหมือนกัน แต่ที่ตกมาถึงมือฉันมีแค่ส่วนน้อยเท่านั้นค่าเหนื่อยแต่ละงวดก็ไม่เท่างาน ‘N’
แถมคนสวยๆ ทุกวันนี้ก็เยอะอีก การแข่งขันสูง จะงานสายไหนก็หายากหมด ฉันก็เลยไม่อยากทำตัวเรื่องมาก แค่ตอนที่ไลน์ไปคุยเรื่องค่าตัวกับพี่ช่อฟ้าก็แทบจะประคองความสัมพันธ์ไว้ไม่ได้อยู่แล้ว นี่แฮคยังจะพาฉันไปเจอตัวเป็นๆ อีกแล้วจะให้ฉันสงบใจได้ยังไง
Bab terbaru
แฟนจ้างก็มีหัวใจ หน้ามืดตามัว 2 NC++ (ตอนจบ)
...เทียนเธอมองฉันแววตาตกใจเล็กน้อย ฉันเองก็ประหลาดใจไม่ต่างกัน เราทั้งคู่นิ่งเงียบเหมือนไม่รู้ว่าจะคุยอะไร แต่ช่วงเวลาสั้นๆ นี้ก็ถูกคนที่พุ่งตามมาด้านหลังทำลายลงอย่างรวดเร็ว“จูน! อย่าเพิ่ง...” เสียงของแฮคขาดไปกลางคันเมื่อมองตามสายตาฉันไปเจอกับเทียนที่กำลังยืนมองเราทั้งคู่อยู่“เอ่อ เทียนแค่มาเอาของที่รถ... แล้วก็กำลังจะไปแล้ว”เธอรีบเปิดประตู หยิบของ แล้วเดินกลับเข้าไปในลานซ่อมทันที“ถ้าจูนอยากกลับจริงๆ เดี๋ยวแฮคไปส่งนะครับ”เสียงแฮคอ่อนลงทันควัน ฉันขมวดคิ้ว ถามออกไปอย่างหงุดหงิด อารมณ์น้อยใจที่หายไปเนิ่นนานกลับมาทำงานแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย“แล้วเมื่อกี้เป็นอะไร พูดเหมือนไม่อยากให้กลับ แต่พอเจอเทียนก็เปลี่ยนใจขึ้นมาทันทีเลยนะ”“ไม่ อย่าเพิ่งเข้าใจผิดสิ ที่เมื่อกี้ไม่อยากให้กลับก็เพราะไม่อยากให้เครียด การที่เรามีอะไรกันในห้องนี้มันไม่ใช่เรื่องที่ผิดถึงขนาดต้องหลบหน้าใครขนาดนั้น นี่คือทั้งหมดที่แฮคคิด ส่วนที่เปลี่ยนใจหลังจากนั้นก็เพราะไม่อยากปล่อยให้จูนกลับไปคนเดียว เป็นห่วงน่ะ” แฮคทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ออกมา ราวกับจะบอกว่าถ้าฉันยังไม่เข้าใจอีกเขาจะลงไปคุกเข่าแล้วจริงๆฉันไม่เข้าใจจริงๆ นั
แฟนจ้างก็มีหัวใจ หน้ามืดตามัว NC++
ภายในออฟฟิศ“อื้อ เดี๋ยวแฮค นี่จะทำอะไรน่ะ อย่าสิ อ๊า...”ฉันโวยวาย ทันทีที่เข้ามาในออฟฟิศยังไม่ทันจะแตะต้องกล่องเค้กด้วยซ้ำ แฮคก็รั้งฉันเข้าไปกอดรัดฟัดเหวี่ยงบนโซฟามือเขาเลื้อยคลำตามเนื้อตัว ดึงทึ้งชายเสื้อนักศึกษาฉันหลุดลุ่ยไปหมด มือหนาสอดเข้ามาล้วงในกระโปรง ขาอ่อนฉันร้อนวูบวาบ หนีบเข้าหากันอัตโนมัติ หัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ สมองเริ่มไตร่ตรองสิ่งที่เขาพูดก่อนหน้านี้อย่างจริงจัง“นี่ อย่าบอกนะว่าตั้งใจทำแบบนี้แต่แรก”“หอมจัง” เขาไม่ตอบ แต่ซุกจมูกเข้าที่ต้นคอ สูดกลิ่นกายเข้าไปเต็มแรง ฉันสะท้านไปทั้งตัว มือที่ดันแผ่นอกแกร่งออกอ่อนยวบลงทันควัน“แฮค... เดี๋ยวมีคนเห็น” ฉันปรามเสียงสั่นไหว เริ่มจะมีอารมณ์ขึ้นมาเหมือนกัน แต่ก็ยังไม่สะดวกใจเท่าไหร่“ปริ๊นซ์มันดูต้นทางอยู่ไม่ต้องห่วง”“อื้อ~ แต่น่าอายออก ที่นี่มันห้องทำงานของทุกคนไม่ใช่เหรอ” ฉันเอ่ยอย่างรู้สึกผิดแฮคขยุ้มนิ้วกับเป้ากางเกงซับใน ฉันผวาเฮือก ร้องเสียงหวามออกมาคำหนึ่ง รีบรั้งข้อมือหนาเอาไว้ไม่ให้ขยับมากไปกว่านี้ แต่แฮคไม่ฟังเลย เขาไม่เพียงไม่หยุด มืออีกข้างขยำหน้าอกฉันไปด้วยพอฉันส่งเสียงห้ามมากๆ เข้าเขาก็กดฉันลงนอนราบกับโซฟาแล้วประก
แฟนจ้างก็มีหัวใจ เค้กชิ้นโปรด
วันต่อมาฉันคิดว่าตัวเองตื่นไวแล้ว แต่แฮคตื่นไวยิ่งกว่า ลืมตาขึ้นมาก็ไม่เห็นแฮคบนเตียงแต่ประตูที่เชื่อมกับห้องทำงานเปิดอยู่ พอเดินมาส่องดูก็เห็นแฮคนั่งหลังแข็งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เมื่อคืนกว่าเราจะได้นอนก็เกือบตีสอง... แฮคนั่นแหละ คึกได้ทุกคืน ไม่รู้จักเบื่อเลย นี่ถ้าวันนี้ไม่มีเรียนนะ เขาต้องจัดฉันยันเช้าอีกแน่ๆฉันได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าคงเป็นแค่ช่วงแรกๆ เขาอาจจะกำลังเห่ออยู่ อีกสักพักเดี๋ยวก็เพลาๆ ลงเอง แต่สักพักนี่ไม่รู้ว่านานแค่ไหนเหมือนกัน“ตื่นแล้วเหรอคะ” แฮคหันมามอง เอื้อมมือมาดึงฉันลงไปนั่งทับบนตัก“แฮค!~” ฉันผวาเรียกชื่อเขาทันทีที่รู้สึกถึงความตื่นตัวใต้กางเกงนอนหมับ...ริมฝีปากก้มลงขบยอดอกผ่านชุดนอน ฉันไม่มีเวลาตั้งตัวเลยด้วยซ้ำ ครางเสียงเล็กบางออกมา ผวาเกาะบ่าเขาแน่น “อย่าสิ เมื่อคืนทำไปเยอะแล้ว ไม่เหนื่อยหรือไง”“ไม่เลย กับจูนได้ตลอด”“บ้าแล้ว เกินไป”“เรื่องจริง จูนก็รู้นี่” แฮคไม่พูดเปล่า แต่ขยับของแข็งตรงตักถูไถไปมา เตือนให้ฉันรู้ว่าเขากำลังฮึกเหิมขนาดไหน“ใช้มือแทนได้มั้ย จูนจะรีบไปอาบน้ำ มีเรียนเช้า”“นิดเดียวไม่ได้เหรอคะ”แหนะ มีอ้อน“ไม่ได้ค่ะ” ฉันยิ้มเย็น ส่ายหน้าเบ
แฟนจ้างก็มีหัวใจ ความชัดเจน 2
“อื้อ~ แฮคเดินดีๆ สิ จะจับทำไม”ฉันตีมือแฮคหลังเดินออกจากลิฟต์ อยู่ดีๆ เขาก็เลื้อยมือที่โอบอยู่ข้างเอวขึ้นมาบีบหน้าอก ซุกปากกับจมูกคมๆ ลงมาข้างลำคอ พ่นลมหายใจร้อนกรุ่นใส่ ทำให้ฉันใจคอไม่ดี“ตรงนี้ไม่มีกล้อง ไม่ต้องห่วง” เขากระซิบบอกเสียงแหบพร่า แล้วลวนลามฉันหนักข้อกว่าเดิม“หยุดก่อน รอให้ถึงห้องก่อน อ๊ะ แฮค อื้อ อย่าล้วงแบบนี้คอเสื้อมันจะยืด”“นิดเดียวเอง ไม่เป็นไรน่า”“พี่แฮค...”ฉันกับแฮคนัวเนียกันมาถึงหน้าประตูคอนโด ไม่ทันสังเกตว่ามีคนอยู่ จนกระทั่งเสียงเศร้าสร้อยดังขึ้น“กรีนมาทำอะไรที่นี่”แฮคไม่ได้ปล่อยมือจากเรือนร่างฉัน เงยหน้ามองกรีน กลิ่นอายเย็นชาแผ่ซ่านออกมาจากแฮค ฉันยังรู้สึกได้ แล้วกรีนจะขนาดไหนแค่คำถามเฉยเมยประโยคเดียวกรีนก็ตัวสั่น น้ำตาคลอแล้ว ฉันนึกว่าเธอจะเข้มแข็งกว่านี้ซะอีก หรือว่ามันสุดแล้วจริงๆ ถึงได้แสดงความอ่อนแอออกมาต่อหน้าคนที่ตัวเองชอบ“พี่แฮค กรีนเอามาคืน”เช็คสิบล้านยื่นออกมาพร้อมกับมือที่กำลังสั่น แฮคยังไม่พูดอะไรแต่ฉันสัมผัสได้ว่าเขากำลังอึดอัดลำบากใจ จะด้วยกลัวว่าฉันไม่สบายใจ หรือเขาใจอ่อนเพราะรู้สึกผูกพันกับกรีนก็ตาม แต่ฉันไม่คิดจะยืนให้สองคนนี้รำลึกควา
แฟนจ้างก็มีหัวใจ ความชัดเจน
“ด... ดูว์”“หือ”ฉันกำลังนั่งเล่นสมาร์ตโฟนอยู่บนเก้าอี้ รอแฮคช่วยฮานปรับแต่งรถที่จะใช้แข่งในอีกไม่กี่วัน เด็กน้อยคนเดิมเดินเตาะแตะเข้ามากอดขาฉันแล้วเงยหน้ากลมๆ แก้มย้วยๆ ขึ้นเหมือนร้องขออะไรสักอย่าง“ดู?”ฉันมองสมาร์ตโฟนกับดวงตากลมแป๋วสลับกันไปมา เข้าใจว่าอยากได้...“เอ่อ...”ฉันลังเล จะให้ดูดีหรือเปล่า ลองลดแขนที่ถือสมาร์ตโฟนลงแล้วยื่นไปข้างหน้า เจ้าตัวเล็กเขย่งเท้าตอบสนองทันที“อยากดูเหรอ”“คับ...” เสียงเล็กๆ ขานตอบน่ารักมากจนฟังแล้วใจอ่อนย้วยไปหมด“ไปกวนพี่ทำไม” เพนนีวิ่งหน้าตื่นมาจากทางห้องน้ำ เธอกวาดตามองไปรอบๆ สีหน้าตึงเล็กน้อย “ริกกี้ไปไหนแล้ว บอกให้ช่วยดูภามไม่ใช่เหรอ”“เห็นเดินไปทางออฟฟิศน่ะ” ฉันชี้มือไปทางที่ริกกี้เดินหายไป จำได้ว่าหมอนั่นอุ้มน้องไปด้วย แต่ไหงเจ้าตัวเล็กถึงมาโผล่ที่ลานซ่อมได้อีกก็ไม่รู้“แล้วไม่เอาภามไปด้วย” เพนนีบ่นงึมงำฉันยิ้มแหย ฉันว่าฉันไม่พูดมากจะดีกว่า...“ภาม! เอ้ามาอยู่นี่เอง” ริกกี้เดินหน้าตื่นออกมาจากทางออฟฟิศนั่นไง... แสดงว่าเจ้าตัวเล็กแอบออกมาดีนะเดินมาทางนี้ ไม่เดินออกไปข้างนอก ไม่งั้นยุ่งแน่“หมายความว่ายังไง นี่นายใส่ใจหน่อยสิ ถ้าภามหายขึ้
แฟนจ้างก็มีหัวใจ ช่วงเวลาปรับตัว
หลายวันต่อมาความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับแฮคเริ่มเข้าร่องเข้ารอยมากขึ้น ถึงจะมีบางเรื่องที่ยังคลางแคลงใจและรู้สึกคาราคาซังไม่หาย แต่ฉันไม่รีบร้อน ค่อยๆ แก้และปรับตัวกันไป น่าจะเป็นทางที่ดีที่สุดสำหรับเราเรื่องที่พวกเรากลับมาคบกันไม่ได้ปิดบังหรือเก็บเป็นความลับแต่อย่างใด คนใกล้ตัวฉันรู้เรื่อง โดยเฉพาะยะหยาที่บึนปาก แล้วก็แกล้งเห่าบ๊อกๆ ใส่ฉันอีก ฉันก็ได้แต่ยิ้มแห้ง และบอกไปตรงๆ ว่าอยากลองเชื่อสัญชาตญาณตัวเองดูสักครั้ง“อืม ฉันไม่ว่าอะไรหรอก เห็นแกมีความสุขก็ยินดีด้วย แต่ว่ากุนนี่ยังไง วันก่อนบังเอิญเจอที่ร้านขายยา เห็นฉันเป็นเพื่อนแกมั้งโวยวายใส่ฉันใหญ่เลย คือนิสัยพาลมาก น่าจะโมโหที่โดนแกทิ้งนั่นแหละ”“หา? แกเจอกุนเหรอ” คำพูดของยะหยาทำฉันตกตะลึง ปกติมีอะไรเราจะแชตคุยกันตลอดแต่ว่าเรื่องนี้ยะหยากลับเพิ่งมาพูดก็เลยแปลกใจนิดหน่อย“อืม เมามาเลย มาซื้อยาแก้แฮงก์ที่ร้านยา”“เอ่อ วันไหน”“น่าจะวันนั้นแหละ วันที่หลังฝนตกน่ะ”ฉันเงียบไปสักพัก ก่อนถามต่อ “แล้วเกิดอะไรขึ้น”“ก็ไม่อะไรหรอก แค่โวยวายหาว่าฉันไม่ใช่เภสัชจะขายยาได้ยังไง วุ่นวายมาก ดีนะที่เพื่อนเขารีบลากตัวออกไปก่อน ไม่งั้นได้ต่อยกันไปแล้
แฟนจ้างก็มีหัวใจ รุ่นน้องโรงเรียนเก่า
♆ เนปจูน ♆หลายวันต่อมาตั้งแต่เกิดเรื่องที่สนามแข่งรถครั้งล่าสุด เรื่องราวของฉันกับแฮคก็โด่งดังในแวดวงรถแข่ง ข่าวที่ว่าแฮคหวงฉันมากแพร่สะพัดไปทั่ว แค่ลือกันเฉยๆ ก็ไม่เป็นไรหรอก แต่มันดันส่งผลต่อหน้าที่การงานของฉันด้วยเนี่ยสิงานพริตตี้โชว์ตัว หรือแม้แต่งาน ‘N’ ก็หดหายไปหมด ไม่มีโมเดลลิ่งไหนติดต่อม
Terakhir Diperbarui : 2026-03-23แฟนจ้างก็มีหัวใจ เงินเทวดา
♆ เนปจูน ♆ฉันเดินตัวปลิวออกมาด้วยท่าทางชื่นมื่น ห่างออกมาสามสี่ล็อก รอยยิ้มคิกคักก็ค่อยๆ มลายหายไป ถึงแบบนั้นสายตาก็ยังกวาดมองร้านเสื้อผ้ารอบๆ ไปด้วยพอเป็นพิธี เผลอกำแบงก์ในมือจนยับย่นในหัวคิดคำนวณแต่เรื่องที่เจอแฮคอยู่กับกรีน สองคนนั้นสนิทสนมกันกว่าที่คิด แถมป้ายเสื้อผ้าในร้านกรีนยังคลับคล้ายคลั
Terakhir Diperbarui : 2026-03-25แฟนจ้างก็มีหัวใจ สัญชาตญาณมันฟ้อง 2
การที่เธอปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าแล้วแฮคยังไม่ร้อนตัว ยิ่งเหมือนเอาตะปูมาตอกซ้ำที่ใจเนปจูนจิกนิ้วเท้าที่ซ่อนอยู่ในรองเท้าผ้าใบแน่น เผยรอยยิ้มจางบนใบหน้า แม้ในใจจะฝืนยิ้มแต่ดันเป็นยิ้มที่หลอกตาคนได้ขนาดแฮคกับกรีนยังดูไม่ออกว่าเนปจูนกำลังดีใจหรือไม่พอใจอยู่กันแน่“อื้ม พอดีไม่มีงานน่ะ ก็เลยมาเดินเล่น คล
Terakhir Diperbarui : 2026-03-25แฟนจ้างก็มีหัวใจ คนไม่ใช่ทำอะไรก็ผิด
ไม่เกินหนึ่งชั่วโมง อาหารง่ายๆ อย่างผัดผักบุ้งกับข้าวต้มรวมมิตรทะเลก็ส่งกลิ่นหอมกรุ่นไปทั้งครัว ฉันอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ออกมาอีกที ทุกอย่างก็พร้อมทานแล้ว“อาหารเสร็จแล้ว ป้าวางใบเสร็จไว้บนโต๊ะนะคะ งั้นป้ากลับก่อนนะ”“ค่ะ ขอบคุณนะคะ อุตส่าห์ทำกับข้าวให้ด้วย”“ไม่เป็นไรค่ะ มันเป็นงานป้าอยู่แล้ว
Terakhir Diperbarui : 2026-03-23
Anda juga akan menyukai
เพื่อนพ่อขอจัดหนัก
กาสะลอง152.0K Dibacaบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn96.9K Dibacaเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์101.0K Dibacaคนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว287.4K Dibacaเพื่อนเกย์ที่แปลว่าสามี
Duangkwan26 DibacaNo.1 Fan เด็กเลี้ยงอันดับหนึ่งของมาเฟีย
แสนดาริกา57 Dibacaรักสุดท้ายของนายวิศวะเถื่อน | เธียรxมินนี่
พิชา - Phicha104 Dibacaทวงรัก คืนใจ นายวิศวะ
มะเขือส้ม41 Dibaca
