Share

บทที่ 2

Author: มาหาเศรษฐี
ทว่าช่วงเวลาแห่งความสุขมักจะสั้นนัก หลังจากนั้นไม่นานไฟฟ้าก็กลับมาใช้งานได้ตามปกติ แสงสว่างภายในห้องพลันสว่างวาบขึ้นมาทันตาเห็น

เมื่อหลินเหยาพบว่าร่างกายของเราสองคนเบียดเสียดแนบชิดกันจนแทบจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียว เธอก็หน้าแดงก่ำด้วยความขัดเขินจนไม่กล้าสบตาผม

ก่อนจะรีบสปริงตัวมุดหนีออกจากอ้อมอกของผมไปอย่างรวดเร็ว

ความรู้สึกของผมยังคงค้างเติ่งอยู่ไม่หาย แต่ก็ทำได้เพียงข่มกลั้นความอยากเอาไว้ในใจอย่างสุดความสามารถ

"ขอโทษด้วยนะคะคุณอา พอดีหนูเป็นพวกกลัวเสียงฟ้าร้องมาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว ยิ่งห้องมืดๆ ด้วย หนูตัวคนเดียวเลยกลัวมากจริงๆ ค่ะ"

"ไม่เป็นไรหรอกลูก มีอาอยู่ด้วยทั้งคน ไม่ต้องกลัวนะ" ผมเอื้อมมือไปตบไหล่เธอเบาๆ เชิงปลอบประโลม

"เออจริงด้วย วันนี้ฝนตกหนักขนาดนี้ แล้วคุณแม่ของหนูออกไปทำอะไรข้างนอกล่ะครับ?"

หลินเหยาทำปากยื่นปากยาวเอ่ยตอบ "หนูก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ น่าจะออกไปทำงานต่างจังหวัดล่ะมั้งคะ"

พูดจบเธอก็เดินสะบัดก้นกลับเข้าห้องนอนของตัวเองไป ทิ้งตัวลงนอนกอดหมอนข้างอยู่คนเดียว

หลังจากตรากตรำวิ่งส่งอาหารมาทั้งวัน ร่างกายของผมก็เริ่มประท้วงด้วยความเหนื่อยล้า จึงตั้งใจจะแวะเข้าไปชำระล้างร่างกายในห้องน้ำเสร็จสรรพ

ทว่าภายในกะละมังในห้องน้ำกลับมีกางเกงในตัวจิ๋วสีขาวสะอาดของหลินเหยาวางแช่ทิ้งไว้ ดูท่าทางแล้วน่าจะเป็นตัวที่เธอเพิ่งจะผลัดเปลี่ยนออกมาสดๆ ร้อนๆ ในวันนี้แน่ๆ

ผมก้มลงหยิบมันขึ้นมาสูดดมกลิ่นกายหอมละมุนเข้าปอดลึกๆ มันยังคงเป็นกลิ่นหอมหวลชวนดมกลิ่นเดิมไม่มีเปลี่ยน

แต่ทว่าหลังจากที่เพิ่งจะเสพสุขสัมผัสเรือนร่างอันนุ่มนิ่มของหลินเหยามาหยกๆ แค่เศษเสื้อผ้าชิ้นเล็กๆ ชิ้นนี้ ย่อมไม่อาจตอบสนองความกระสันอยากอันบ้าคลั่งในใจของผมได้อีกต่อไป

เปลวไฟแห่งความต้องการแผดเผาจนทั่วกายของผมร้อนรุ่มไปหมด ผมรีบเปิดวาล์วฝักบัวตั้งใจจะใช้น้ำเย็นจัดราดรดเพื่อดับกิเลส

แต่ทว่าทันทีที่มือหนาเอื้อมไปจับเข้าที่หัวฝักบัว ผมก็สัมผัสได้ถึงความเหนียวเหนอะหนะแปลกประหลาด คล้ายกับมีคราบของเหลวบางอย่างเคลือบชโลมอยู่ตรงนั้น

ผมยื่นจมูกเข้าไปสูดดมใกล้ๆ กลิ่นคราบคาวหวานอ่อนๆ นี้มันช่างละม้ายคล้ายคลึงกับกลิ่นบนกางเกงในตัวจิ๋วของหลินเหยาไม่มีผิด!

ในสมองของผมพลันดังก้องอื้ออึงราวกับระบบการทำงานชะงักไปชั่วขณะ

ที่แท้เด็กหลินเหยาแอบร่านเงียบกิเลสหนาขนาดนี้เชียวรึ? อาศัยจังหวะที่คนเป็นแม่ไม่อยู่บ้าน แอบหยิบเอาหัวฝักบัวมาใช้เป็นเครื่องมือช่วยตัวเองสำเร็จความใคร่เนี่ยนะ!

เด็กสาววัยเพิ่งจะสิบแปดสิบเก้าปีแท้ๆ ที่แท้ก็รู้จักเรียนรู้วิธีสำรวจเรือนร่างตัวเองเพื่อค้นหาความสุขสมทางเพศเสียแล้ว

คืนนี้แม่ของเธอไม่อยู่บ้านพอดิบพอดี ลาภลอยก้อนใหญ่ก็ตกเป็นของผมแล้วสิ!

เมื่อคิดได้ดังนั้น อารมณ์ความใคร่ในกายก็พลันปะทุสูงชันขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง

แก่นกายหนาแข็งขืนจนแทบจะระเบิด

หลังจากชำระล้างร่างกายเสร็จสรรพ ผมก็คว้ากางเกงขาสั้นเนื้อผ้าบางเบามาสวมใส่ ตรงเป้ากางเกงตรงกึ่งกลางลำตัวดันนูนเด่นขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

ก้าวเท้าเดินออกจากห้องน้ำมา ก็สบเข้ากับหลินเหยาที่กำลังนั่งเอกเขนกดูโทรทัศน์อยู่ในห้องนั่งเล่นพอดี

สายตาคู่งามของเธอจ้องเป๋งตรงมาตรงเป้ากางเกงของผมตาไม่กะพริบ ใบหน้าเนียนฉายแววความอยากรู้อยากเห็นอย่างปิดไม่มิด

ผมเข้าไปใกล้ๆ ร่างของเธอ ก่อนจะเอ่ยปากเตือน

"รีบกลับเข้าห้องนอนไปนอนได้แล้วลูก ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวฟ้าร้องไฟดับขึ้นมาอีกรอบ นั่งอยู่ตรงห้องนั่งเล่นคนเดียวมันจะน่ากลัวนะ"

จังหวะที่ยืนพูดคุยอยู่ตรงหน้าเธอ ผมจงใจขยับโยกย้ายตำแหน่งตรงกึ่งกลางลำตัวให้เฉียดกรายเข้าไปใกล้กับริมฝีปากอวบอิ่มของหลินเหยาอย่างมีนัยสำคัญ

ใบหน้าของหลินเหยาพลันแดงซ่านราวกับลูกตำลึงสุก สัมผัสได้ถึงเสียงลมหายใจของเธอที่เริ่มหอบถี่กระชั้นขึ้นมาทันตาเห็น!

เข้าทางแล้ว ยัยเด็กคนนี้เนื้อแท้แล้วก็เป็นพวกร่านเงียบแบบแมวยั่วสวาทไม่ต่างจากคนเป็นแม่ไม่มีผิด

งานนี้หวานคอแร้งผมเต็มๆ!

ผ่านไปไม่นาน หลินเหยาก็กดปิดโทรทัศน์แล้วเดินสะบัดก้นกลับเข้าห้องนอนของตัวเองไป

เมื่อจ้องมองบานประตูห้องนอนของเธอปิดลง ในใจของผมก็พลันบังเกิดความนึกเสียใจและเจ็บใจขึ้นมาทันควัน

ปัดโธ่เอ้ย! ผมจะแสร้งทำตัวเป็นสุภาพบุรุษคนดีศรีสังคมไปเพื่ออะไรกันวะเนี่ย พอเธอเข้าห้องไปแล้ว ผมจะหาโอกาสเข้าไปยั่วยวนชวนทำเรื่องพรรค์นั้นได้อย่างไร

คงไม่ถึงขั้นบุ่มบ่ามพังประตูห้องนอนเข้าไปเคลมเธอหรอกมั้ง

ผมเดินคอตกกลับเข้าห้องนอนของตัวเองด้วยความเซ็งจัด ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบนเตียง

จ้องมองแก่นกายหนาที่ผงาดชี้หน้าฟ้าตั้งตระหง่านอยู่ ภายในช่องท้องและอวัยวะภายในมันร้อนรุ่มราวกับมีกองไฟแผดเผาอยู่ตลอดเวลา

ในใจนึกอยากจะอุ้มร่างของยัยเด็กแสบคนนี้ขึ้นมา แล้วขยี้โหมกระแทกสะโพกเข้าใส่ให้หนำใจจริงๆ!

ทว่าตอนนี้กลับยังไม่มีช่องทางให้ระบายความรุ่มร้อนออกไปได้ ความรู้สึกมันช่างเหมือนมีฝูงมดกัดแทะไต่ยั้วเยี้ยอยู่ตามกระดูกลึกเข้าไปถึงขั้วหัวใจ คันยุบยิบจนแทบจะทนไม่ไหว!

ทว่าในจังหวะนั้นเอง ท้องฟ้าก็แผดเสียงฟ้าร้องลั่นดังสนั่นหวั่นไหวตามมาด้วยเสียงสายฝนสาดกระหน่ำลงมาอย่างบ้าคลั่งอีกครา

ข้างนอกมีสายฝนเทกระหน่ำลงมาราวกับฟ้ารั่ว

หลินเหยาที่นอนหวาดกลัวอยู่คนเดียว ถึงขั้นเดินมาเคาะประตูห้องนอนของผมจนได้

เธอสวมใส่เพียงชุดนอนเนื้อผ้าบางเบาตัวจิ๋วเพียงชิ้นเดียว ยืนตัวสั่นเทาอยู่หน้าบานประตู ทรวงอกอวบอิ่มชูชันเห็นรอยปทุมถันสีหวานคู่งามดันเนื้อผ้าออกมาอย่างเด่นชัด

"คุณอาคะ หนูกลัวจังเลยค่ะ คืนนี้หนูขอมานอนห้องกับคุณอาได้ไหมคะ"

ผมดีใจจนแทบจะกระโดดตัวลอย ทีแรกเพิ่งจะเพ้อฝันอยากเคลมเรือนร่างของยัยเด็กคนนี้อยู่หยกๆ นึกไม่ถึงเลยว่าเหยื่ออันโอชะจะเดินมาติดกับดักถึงเตียงเองขนาดนี้

ผมรีบตลบเลิกผ้าห่มออกด้วยความตื่นเต้นพลางเอื้อมมือไปตบที่เบาะที่นอนข้างกายที่ยังว่างอยู่เบาๆ

"มาสิลูก มานอนในผ้าห่มกับอานี่มา"

หลินเหยาเดินเข้ามามุดตัวเข้าใต้ผ้าห่มผืนเดียวกับผมอย่างว่าง่าย ก่อนจะเบียดเนื้อตัวเข้าหากอดรัดผมไว้แน่น

ชุดนอนของเธอช่างบางกริบจนมือหนาของผมสามารถสัมผัสเนื้อเนียนละเอียดของเธอได้โดยตรง!

ช่างนุ่มนิ่มละมุนมือเด้งดึ๋งสู้มือดีเหลือเกิน

ในจังหวะนั้นเอง เสียงฟ้าร้องก็แผดคำรามลั่นอีกหน ตามมาด้วยแสงแปลบปลาบของสายฟ้าฟาดประกายสว่างวาบ แล้วไฟฟ้าก็ดับพรึบลงอีกครั้ง!

ภายในห้องตกอยู่ในความมืดอีกครา

หลินเหยาตกใจกลัวจนรีบโผเข้าปีนป่ายคร่อมทับอยู่บนร่างกายของผมทันที

"คุณอาคะหนูกลัวความมืด! ฮือๆๆ"

จังหวะที่เธอโผเข้าคร่อมทับ ร่องแยกกึ่งกลางลำตัวระหว่างเรียวขาของเธอก็ดันไปล็อกเข้ากับแก่นกายหนาที่กำลังตั้งตระหง่านของผมเข้าอย่างจังพอดี

เรือนร่างอันนุ่มนิ่มและเอวคอดกิ่วยั่วยวนตาบดเบียดแนบชิดเข้ากับร่างกายของผมทุกสัดส่วน สัมผัสอันรัญจวนใจทำเอาเซลล์ทุกส่วนในกายของผมกำลังจะปะทุระเบิดออกด้วยความกระสันอยาก

ผมใช้สองแขนโอบรัดกอดร่างของเธอไว้แน่นหนา พลางยกรั้งสะโพกหนาโหมกระแทกส่วนแข็งขืนเบียดดันเนื้อตัวเข้าใส่เธอเน้นๆ

หลินเหยาหลุดเสียงครางกระเส่าแผ่วเบาออกมาจากลำคอ ร่างกายของเธอพลันร้อนผ่าวไปทั้งตัว ก่อนจะเอ่ยปากถามเสียงพร่า

"คุณอาคะ ตรงส่วนล่างของคุณอามีท่อนไม้อะไรแข็งๆ ดันก้นหนูอยู่ก็ไม่รู้ค่ะ รู้สึกจั๊กจี้แปลกๆ จังเลย"

เด็กสาววัยแรกรุ่นขนาดนี้ มีหรือจะไม่เดียงสาเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิง?

ท่าทางที่เธอแสดงออกมาแบบนี้ มันก็แค่อาการกระสันอยากได้อารมณ์รัก แต่ทว่ายังคงมีความเขินอายไม่กล้าพูดออกมาตรงๆ ต่างหาก

ผมไม่รอช้าจัดแจงกระชากกางเกงขาสั้นของตัวเองทิ้งพ้นทางทันที ปล่อยให้แท่งเนื้อหนาที่ร้อนระอุบดเบียดแนบชิดเข้ากับโคนขาอ่อนเนียนละเอียดของเธอโดยตรง

เรือนร่างของหลินเหยาพลันอ่อนระทวยราวน้ำต้มในทันควัน เธอเลิกดิ้นรนขัดขืน เปลี่ยนมาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหวานหยดย้อยแฝงนัยความเสียวซ่าน

"คุณอาคะ ไอเรื่องพรรค์นั้นเนี่ย จริงๆ แล้วมันให้ความรู้สึกสุขสมขนาดไหนกันเชียว?"

ผมเอื้อมมือไปเลิกชายกระโปรงของเธอ ด้านในโล่งโจ่งไม่ได้สวมใส่ชั้นในตัวจิ๋วป้องกันไว้เลยสักชิ้น ผมจัดแจงปรับทิศทางเล็งเป้าหมายแก่นกายหนาให้ตรงล็อกช่องทางรักของเธอทันที

"อยากรู้รสชาติมันใช่ไหมล่ะครับ? เดี๋ยวอาจะช่วยสงเคราะห์จัดหนักให้หนูได้รู้ซึ้งเองครับ"

...

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • แม่วัยสาวกับลูกสาวทรงเอ็กซ์   บทที่ 7

    "เสี่ยวเฉิงจ๊ะ เสร็จหรือยังเอ่ย?"หัวใจของผมกระตุกวูบด้วยความตกใจ รีบเอ่ยปากตอบรับพัลวัน"ครับๆ เสร็จแล้วครับ กำลังออกไปเดี๋ยวนี้แหละครับ"เมื่อกลับเข้ามาในห้องนอน ภาพเบื้องหน้าคือแม่ม่ายสาวเจ้าของบ้านที่กำลังคุกเข่าอยู่บนเตียงในท่าทางยั่วยวนตา เธอสวมใส่ถุงน่องวาบหวิวรัดรูปเซ็กซี่บาดตาบาดใจสะโพกอวบอิ่มถูกยกงอนรั้งขึ้น ราวกับกำลังเฝ้ารอคอยให้ผมก้าวเข้าไปบรรเลงบทรักอารมณ์ดิบในกายของผมเริ่มค่อยๆ ถูกปลุกปั่นให้ตื่นตัวขึ้นมาทีละน้อย ผมเดินเข้าไปประชิดทางด้านหลังสะโพกของเธอสองมือหนาเอื้อมไปเกาะกุมรอบเอวคอดกิ่ว แม่ม่ายสาวจัดแจงออกแรงโยกย้ายส่ายสะโพกหมุนวนอย่างเต็มกำลัง หวังจะปรนเปรอความสุขสมเพื่อตอบสนองความต้องการของผมอย่างสุดความสามารถทว่าในจังหวะนั้นเอง จู่ๆ ในสมองของผมก็พลันมีภาพใบหน้าของหลินเหยาแวบเข้ามาในหัวดื้อๆผมสะดุ้งสุดตัวรีบปล่อยมือหนาออกจากเรือนร่างของคนเป็นแม่ทันควัน เกือบจะพลั้งมือทำเรื่องคาวโลกีย์ลงไปเสียแล้วแม่ม่ายสาวเจ้าของบ้านแสดงสีหน้าท่าทางไม่พอใจ สายตาค้อนขวับมองตรงมาที่ผม"เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะจ๊ะเสี่ยวเฉิง? หรือว่าในใจของเธอไม่ชอบที่พี่แก่เกินไป ไม่มีเสน่ห์ด

  • แม่วัยสาวกับลูกสาวทรงเอ็กซ์   บทที่ 6

    "เท่าที่ดูตอนนี้ หลินเหยากับเธอก็ดูเข้ากันได้ดีเชียว เธอนี่แหละช่างเหมาะสมที่จะมาทำหน้าที่เป็นพ่อของหลินเหยาที่สุดแล้ว"ในสมองของผมพลันเกิดเสียงดังก้องอื้ออึง แก้วเหล้าในมือแทบจะหล่นลงพื้นฟังจากที่เธอโพล่งออกมา ชัดเจนว่าเธอตั้งใจอยากจะแต่งงานสร้างครอบครัวกับผมมันช่างน่าปวดตับจริงๆ ตัวผมกับหลินเหยาเนี่ยนะจะมาอยู่ร่วมกันในฐานะพ่อกับลูกสาว พวกเราสองคนก้าวข้ามเส้นไปบรรเลงบทรักกันบนเตียงนอนเรียบร้อยแล้วโว้ยความรู้สึกในใจของผมสับสนจนทำตัวไม่ถูกแม่ม่ายสาวเจ้าของบ้านเมื่อเห็นท่าทางแปลกประหลาดของผม เธอจึงรีบเอ่ยปากถามไถ่ด้วยความสงสัย"เป็นอะไรไป? หรือว่าระหว่างเธอกับยัยเหยาเหยามีเรื่องขุ่นเคืองเข้ากันไม่ได้ตรงไหนหรือเปล่า?"ผมรีบส่ายหน้า พร้อมกับละล่ำละลักอธิบายแก้ต่าง "เปล่าครับเปล่า เรื่องนั้นไม่มีแน่นอนครับ ผมกับหลินเหยาเข้ากันได้ดีมาก แกเป็นเด็กว่าง่ายและรู้ความมากครับ""ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีแล้วล่ะจ๊ะ พี่ล่ะแอบหวั่นใจกลัวว่ายัยเด็กคนนี้จะเอาแต่ใจจนทำให้เธอต้องหงุดหงิดใจ""ขอแค่เรื่องของลูกสาวไม่มีปัญหาอะไร พี่ก็วางใจแล้วล่ะจ๊ะ"สิ้นคำพูดประโยคนั้นของเธอ ร่างอวบอิ่มของแม่ม่ายสาวก

  • แม่วัยสาวกับลูกสาวทรงเอ็กซ์   บทที่ 5

    ยามค่ำคืนเมื่อกลับมาถึงบ้านและมีคนเป็นแม่คอยนั่งเฝ้าอยู่ พวกเราสองคนจึงไม่มีโอกาสได้แสดงความรักหรือนัวเนียกันเลยสักนิดทว่าพอออกไปเผชิญโลกกว้างข้างนอกบ้าน หลินเหยากลับเอาแต่กอดรัดเอวผมไว้แน่นไม่ยอมปล่อยเรือนร่างอันนุ่มนิ่มแนบชิดติดหนึบอยู่กับแผ่นหลังของผมตลอดเวลามันให้ความรู้สึกที่สุขสมและฟินอย่างบอกไม่ถูกจริงๆวันนั้น เพื่อเป็นการตบรางวัลที่ผมคอยช่วยดูแลพาหลินเหยาออกไปวิ่งรถส่งอาหาร แม่ม่ายสาวเจ้าของบ้านจึงถึงขั้นลงมือเข้าครัวเนรมิตอาหารคาวหวานวางเรียงรายไว้เต็มโต๊ะเพื่อเลี้ยงต้อนรับผมเป็นกรณีพิเศษพอตกดึก เธอก็เดินทางกลับมาถึงบ้าน ในมือยังหอบหิ้วกับข้าวกับปลาถุงใหญ่ติดมือกลับมาด้วย"เหยาเหยา!"เสียงร้องเรียกอันแสนอบอุ่นระคนตื่นเต้นของคนเป็นแม่ดังแว่วมาจากหน้าประตูบ้านเมื่อหลินเหยาเห็นว่าคุณแม่เดินทางกลับมาถึงแล้ว เธอก็โผเข้ากอดรัดฟัดเหวี่ยงกันด้วยความดีใจ สองแม่ลูกโอบกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันหัวเราะเริงร่าโลดเต้นไปมาส่วนตัวผมได้แต่ยืนนิ่งอึ้งอยู่ข้างๆ ในใจมันช่างรู้สึกปั่นป่วนว้าวุ่นใจ ทั้งรู้สึกยินดีและหวาดหวั่นใจไปพร้อมๆ กันแม่ม่ายสาวหันขวับมาเอ่ยปากกับผมด้วยรอยยิ้ม"เสี่

  • แม่วัยสาวกับลูกสาวทรงเอ็กซ์   บทที่ 4

    เมื่อเห็นสายตาแฝงแววอิจฉาตาร้อนและเสียงฮือฮาของพวกมัน ในใจของผมก็พองโตด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่องปกติเวลาอยู่ที่สถานีรับงานผมมักจะเป็นคนที่ไม่มีใครเห็นหัวและไม่ค่อยมีใครคบหาด้วยเท่าไหร่ อายุอานามก็ปาเข้าไปตั้งสี่สิบแล้ว แต่กลับไม่มีปัญญาหาเมียได้สักคนเลยไม่พ้นที่จะโดนไอ้พวกนี้เอาไปหัวเราะเยาะอยู่บ่อยๆทว่าวันนี้ผมกลับสามารถหนีบเอาเด็กสาวเกรดพรีเมียมที่อายุน้อยกว่าผมตั้งยี่สิบกว่าปีมาอวดโฉมได้ ทำเอาพวกมันน้ำลายสอตาละห้อยกันเป็นแถว"ไปๆๆ ไอ้พวกนี้ อย่ามาคิดอกุศลเชียวนะ เว้นระยะห่างไว้เลย นี่แฟนคนสวยของกูโว้ย"สิ้นคำพูดของผม กลุ่มเพื่อนร่วมงานในสถานีต่างพากันระเบิดเสียงหัวเราะลั่นอย่างพร้อมเพรียง"ฮั่นแน่ พี่เฉิง อย่ามาอำกันเล่นหน่า สภาพอย่างพี่เนี่ยนะจะหาแฟนสวยระดับนี้ได้?""นั่นดิ อาจจะแอบไปลักพาตัวอนาจารเด็กมาจากไหนหรือเปล่าวะ""พูดกันตามตรงนะพี่ พวกเราถึงจะยากจนข้นแค้นขนาดไหน แต่ก็ไม่ควรไปทำเรื่องผิดกฎหมายลักพาตัวเด็กนะเว้ย"ผมขี้เกียจจะเอ่ยปากเสวนากับพวกไร้สาระกลุ่มนี้ เพราะสิ่งที่ผมโพล่งออกไปมันคือความจริงแท้แน่นอนทว่าต่อมา หลินเหยากลับเป็นฝ่ายเอ่ยปากตอกหน้าพวกมันขึ้นมาเอง

  • แม่วัยสาวกับลูกสาวทรงเอ็กซ์   บทที่ 3

    หลังจากต้องอดอยากปากแห้งข่มกลั้นอารมณ์อยากมานานหลายปี ในที่สุดวันนี้ผมก็ได้ปลดปล่อยระบายความรุ่มร้อนในกายออกไปจนหมดไส้หมดพุงเสียทีแถมคู่นอนในค่ำคืนนี้ยังเป็นถึงเด็กสาววัยแรกรุ่นเกรดพรีเมียมอายุเพิ่งจะสิบแปดสิบเก้าปีอีกต่างหาก!ผิวพรรณของเธอนั้นช่างนุ่มนิ่มละมุนมือราวกับขนมสายไหม แค่เอื้อมมือไปแตะต้องสัมผัสเบาๆ ก็แทบจะหลอมละลายติดมืออกมาแล้วส่วนน้ำเสียงร้องครางกระเส่านั้นก็หวานหยดย้อยชวนเสียวซ่านซึมลึกเข้าไปถึงชั้นกระดูกดำของผมเลยทีเดียวบนโลกใบนี้ทำไมถึงมีสิ่งมีชีวิตที่น่ารักน่าฟัดขนาดนี้อาศัยอยู่ได้นะยิ่งในเวลาแบบนี้ ในใจของผมก็ยิ่งรู้สึกเลื่อมใสศรัทธาในตัวพระผู้สร้างขึ้นมาครามครันมันช่างสุดยอดเลิศเลอระเบิดระเบ้อชวนฝันสิ้นดีความรู้สึกตอนที่ได้กระหน่ำรักมันช่างเสียวซ่านราวกับได้ปลดปล่อยเอาน้ำกามที่กักเก็บสะสมมานานนับสิบปีออกไปในคราวเดียวจนหมดสิ้นวิญญาณแทบจะหลุดลอยปลิวลอยล่องไปด้วยความฟินสุดขีดผมโหมเรี่ยวแรงกระหน่ำรักซอยสะโพกเข้าใส่ร่างของเธออย่างไม่หยุดหย่อนยาวนานร่วมสองชั่วโมงเต็มๆ กว่าจะยอมถอนกายออกจากร่างของหลินเหยาด้วยความอิ่มเอมใจหลินเหยานอนหอบหายใจแผ่วเบาพลางเอ่

  • แม่วัยสาวกับลูกสาวทรงเอ็กซ์   บทที่ 2

    ทว่าช่วงเวลาแห่งความสุขมักจะสั้นนัก หลังจากนั้นไม่นานไฟฟ้าก็กลับมาใช้งานได้ตามปกติ แสงสว่างภายในห้องพลันสว่างวาบขึ้นมาทันตาเห็นเมื่อหลินเหยาพบว่าร่างกายของเราสองคนเบียดเสียดแนบชิดกันจนแทบจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียว เธอก็หน้าแดงก่ำด้วยความขัดเขินจนไม่กล้าสบตาผมก่อนจะรีบสปริงตัวมุดหนีออกจากอ้อมอกของผมไปอย่างรวดเร็วความรู้สึกของผมยังคงค้างเติ่งอยู่ไม่หาย แต่ก็ทำได้เพียงข่มกลั้นความอยากเอาไว้ในใจอย่างสุดความสามารถ"ขอโทษด้วยนะคะคุณอา พอดีหนูเป็นพวกกลัวเสียงฟ้าร้องมาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว ยิ่งห้องมืดๆ ด้วย หนูตัวคนเดียวเลยกลัวมากจริงๆ ค่ะ""ไม่เป็นไรหรอกลูก มีอาอยู่ด้วยทั้งคน ไม่ต้องกลัวนะ" ผมเอื้อมมือไปตบไหล่เธอเบาๆ เชิงปลอบประโลม"เออจริงด้วย วันนี้ฝนตกหนักขนาดนี้ แล้วคุณแม่ของหนูออกไปทำอะไรข้างนอกล่ะครับ?"หลินเหยาทำปากยื่นปากยาวเอ่ยตอบ "หนูก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ น่าจะออกไปทำงานต่างจังหวัดล่ะมั้งคะ"พูดจบเธอก็เดินสะบัดก้นกลับเข้าห้องนอนของตัวเองไป ทิ้งตัวลงนอนกอดหมอนข้างอยู่คนเดียวหลังจากตรากตรำวิ่งส่งอาหารมาทั้งวัน ร่างกายของผมก็เริ่มประท้วงด้วยความเหนื่อยล้า จึงตั้งใจจะแวะเข้าไปชำระล

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status