แม่สื่อรักหัวใจว้าวุ่น

แม่สื่อรักหัวใจว้าวุ่น

last updateLast Updated : 2024-10-27
By:  ปะหนันCompleted
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
26Chapters
721views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“นี่พีชไม่ใช่ซัมเมอร์ พี่แค้นอะไรพี่ไปก็ไปทำกับซัมเมอร์ อย่ามาทำกับพีชแบบนี้” ไม่ทันที่ปากเรียวบางจะพูดอะไรมากกว่านี้ ปากหนาได้รูปก็ประกบทาบลงมา จนแนบสนิท หญิงสาวได้แต่ส่งเสียงขัดขืนอยู่ในลำคอ ยิ่งดิ้นเท่าไหร่ ก็เหมือนยิ่งเขาไปอยู่ในพันธนาการของเขาเท่านั้น น้ำจากฝักบัวถูกเปิดไหลผ่านตัวเธอ เหมือนสายน้ำนี้จะสามารถชะล้างความรู้สึกผิดออกจาหัวใจของหญิงสาว ที่ตอนนี้ไม่ได้บอบบางแค่ร่างกาย แต่มันบอบบางไปถึงจิตใจ เธอมีอะไรกับแฟนเพื่อน มันคงเป็นตราบาปในชีวิตเธอไปอีกนานแสนนาน เมื่อหัวถึงหมอน ร่างกายที่บอบช้ำจากการถูกย่ำยี หัวใจที่ร้องไห้จนเหนื่อยล้า หญิงสาวนอนหลับสนิท ไม่ได้ยินแม้แต่เสียงโทรศัพท์ที่ดังอยู่เป็นร้อยสาย “พีช พี่กวินบอกเลิกเรา” หญิงสาวที่นอนหลับอยู่บนเตียง ไม่แน่ใจว่าเสียงที่เธอได้ยินเป็นความฝันหรือความจริง เธอค่อยๆลืมตา ภาพแรกที่เห็นคือเพื่อนของเธอนั่งอยู่ข้างๆ ใบหน้าอาบไปด้วยน้ำตา

View More

Chapter 1

น้องปีหนึ่ง

「綾瀬様、この婚姻届受理証明書は、偽物でございます」

綾瀬清華(あやせ きよか)は、フロント係が差し出した婚姻届受理証明書を突き返されるのを見た。態度は依然として恭しいものの、その顔にはすでに嘲笑の色が浮かんでいる。

彼女は可笑しそうにそれを受け取る。「どうして私が偽の証明書であなたたちを騙す必要があるっていうの?」

「さあ。当レストランが打ち出しました結婚記念日の割引プランがお目当てだったのでしょうか」フロント係はそう言って唇を歪めた。

清華は言葉を失う。

割引プランなんて、自分は全く知らなかった。

自分と高遠宗司(たかとお そうじ)の結婚三周年記念にこのレストランを選んだのは、ここのガーデンレストランが気に入っていたからというだけだ。

「根拠もなく私の婚姻届を偽物だなんて言わないで。あなたを訴えることもできるのよ」清華は少し態度を硬化させた。

しかしフロント係はその言葉を聞いて、まるで冗談でも聞いたかのように、呆れたように首を横に振った。

フロント係のその態度に、清華は眉をひそめる。「どうしてそんなに確信を持てるの?」

フロント係は俯いてキーボードを数回叩き、それからモニターの画面を清華に向けた。

「先ほど、あなた様のご主人の情報を入力しましたところ、システムにご主人の情報がすでに登録されておりました」

「だから?」

「彼も、当レストランの結婚記念日プランをご予約されています」

その言葉を聞いて、清華は少し驚喜した。「彼も予約を?」

フロント係は、まるで馬鹿を見るような目で清華を見た。「高遠様は確かにご予約されています。ですが、あなた様とは関係ございません」

「どういう意味?」

「つまり、高遠様の奥様は別の方。あなた様ではない、ということでございます」

清華は呆れるやら可笑しいやらで、もう一度確認しようと身を乗り出した。だがその時、彼女は「高遠夫人」の欄に表示されている名前を見てしまう。

白石若菜(しらいし わかな)。

自分の一番の親友、白石若菜。

こ、これは一体どういうことだ?

「それに、高遠様と奥様はただいま屋上のガーデンにいらっしゃいます。結婚三周年をお祝いしている最中でございます……」

フロント係が言い終わる前に、清華はすでに階上へと駆け出していた。

自分の夫と、一番の親友が、結婚三周年を祝っている?

きっと何かの間違いだ。絶対に!

だが屋上へ駆け上がり、抱き合う二人を一目見て、彼女はぴたりと足を止めた。

長身の男はスーツに蝶ネクタイ姿で、落ち着きがあり格好いい。女は赤いイブニングドレスを纏い、可憐で愛らしい。二人は情熱的に見つめ合っている。

背後には大きなスクリーンがあり、音楽が流れ出すと、そこに数文字が浮かび上がった。

『メモリー・オルゴール』。

続いて写真が再生され始めた。最初の一枚は盗撮のアングルだ。若菜がスマホを掲げ、恥ずかしそうな顔で遠くにいる宗司と同じフレームに収まっている。

その後、二人は知り合い、一緒に撮った写真では少しぎこちない。

さらにその後、一緒にディナーをする機会があり、二人ともとても楽しそうだ。

宗司の車の中の写真もある。

若菜は、清華がずっと自分だけのものだと思っていた助手席に座っている。

それから二人は一緒に出張し、旅行に行き、さらには若菜の実家にまで帰省している。

宗司の妻として、そして若菜の一番の親友として、清華はこれらのことを何一つ知らなかった。

二人は夕日の中でキスし、ベッドの上で見つめ合って微笑み、さらには事後の写真まであった。若菜が陶然とした表情で宗司の腕の中に横たわり、二人とも何も身に着けていない……

そして最後の一枚。宗司が若菜の指にダイヤモンドの指輪をはめている。

その映像と共に、男もテーブルの上の大きな薔薇の花束を手に取り、女の前で片膝をついた。

「若菜、今夜のお前、すごく綺麗だ!」

女は薔薇の花束を受け取ると、立ち上がった男の胸に飛び込み、仰け反って彼の顎にキスした。

宗司は優しく若菜の頭を撫で、その目は愛しさに満ちている。

清華はじっとその二人を見つめる。もしかしたら、ただ似ている他人だけかもしれない。そうではないかもしれない。だが……

自分の目は節穴ではない!

遠くない場所にいる二人は、まさしく宗司と若菜だ。一人は自分が心から愛する夫、もう一人は自分が最も信頼する親友!

清華は無理やり自分を冷静させ、それから廊下に出て電話をかけた。

ほどなくして、相手から電話が折り返しかかってきた。

「綾瀬さん、調べた結果、高遠さんは確かに三年前の六月六日に結婚している」

六月六日?

でも、自分と宗司が籍を入れたのは六月十六日だ。

「じゃあ、配偶者の欄は?」

「白石若菜」

清華は喉が締め付けられるようだった。「あ、あなた、見間違えじゃないの?」

「見間違いわけがない」

清華の心は無残に引き裂かれ、砕け散った。

つまり、夫は自分の夫ではなく、自分の「一番の」親友の夫だった……

突然、ヴァイオリンの音が響き、清華は鈍い動きで外に視線を向けた。

星空、花々、そしてヴァイオリンの生演奏。宗司が若菜の手を取り、ロマンチックな音楽に合わせて、二人は優雅に踊り始める。

大きなスクリーンには、また別の写真が映し出された。クルーザーの上で撮ったものだ。

この写真、清華も持っている。ただし、それは彼ら三人の写真だったが、彼女の部分は切り取られていた。

はっ、しかも、その旅行を計画したのは自分自身だ……

なんてことだ!

怒りが清華を飲み込もうとしていた。彼女は拳を固く握りしめ、大股で前に進み出る。

あの二人を問い詰めなければ。なぜ自分にこんな仕打ちをしたのか、二人に言わせなければならない!

その時、若菜が突然バッグから何かを取り出し、宗司の目の前でひらひらと振った。

宗司はぱっと目を見開き、慌ててそれを受け取ってまじまじと見つめ、そして狂喜の色を浮かべた。

清華は足を止めた。若菜の手にあるのは妊娠検査薬だ。彼女も何度か使ったことがあるが、いつも失望に終わっていた。

「俺、父親になるぞ!父親になるんだ!」

いつもは落ち着いている宗司が興奮して大声で叫び、この吉報を全世界に知らせたいとでもいうようだ。

そして清華は、自分が騙される理由が分かってしまった気がした……

二時間後、清華は車で宗司たちの後を追い、高遠家まで来ていた。

若菜が車から降りるとすぐ、宗司の母、高遠慶子(たかとお けいこ)が家から出迎えてきた。

「若菜、私のかわいいお嫁さん。さっき宗司からあなたが妊娠したって電話があったのよ。まあ、なんておめでたいこと!あの時、私が宗司に綾瀬清華との結婚を反対したのはね、彼女が交通事故に遭って、子宮に傷を負い、子供が産めない体だったからなのよ!」

若菜は慶子の手を握る。「私、辛くなんてありませんよ」

「いい子だわ。お義母さん、あなたのそういう物分かりのいいところ、一番好きよ」

いつもは自分に冷たい言葉ばかり浴びせていた義母が、今は満面の愛情で若菜の手を握り、「いいお嫁さん」と呼びながら、彼女を高遠家へと招き入れているのを、清華はただ見つめていた。

やはり、自分が妊娠しにくい体だから、高遠家は自分を疎んだのだ。

だが、自分が重傷を負ったのは、他でもない宗司を助けたからなのに!

高遠家は恩知らずという汚名を着るのを嫌がり、自分に偽の婚姻届受理証明書を渡した……

三年間、彼らは自分を馬鹿扱いして、騙し続けてきたのだ!

その時、清華のスマホが鳴った。相手は、彼女が狂人だと思っていた人物からだった。

清華は力強く深呼吸をした。

「あなたは、私と宗司の結婚が偽物だって、とっくに知っていたのですか?」

金森家(かなもりけ)は雲上市(くもかみし)で最も名高い名門一族であり、彼女に電話をかけてきたのは、その金森家のトップ、金森の当主だった。

以前、天城(あまぎ)グループとの提携があったため、彼女は幸運にもこの金森の当主と一度会ったことがあった。

思いがけず、当主が彼女に会ったのは提携のためではなく、自分の息子と結婚してほしいという話のためだった。

「綾瀬さん、お前が俺の息子に嫁いでくれて、さらに金森家に孫を産んでくれさえすれば、金森家の全財産は将来、すべてお前のものだ!」

初めてその話を聞いた時、彼女は本気で当主が耄碌したのだと思った。

夫のいる身である自分が、どうして彼の息子に嫁ぐというのか。馬鹿げているにもほどがある。

だが今思えば、恐らく当主はこの提案をする前に自分のことを調査し、自分が騙されていることを知っていたのだろう。

「綾瀬さん、この真実がお前を傷つけたのなら申し訳ない。だが、悪意ある欺瞞と残酷な真実、その二択なら、お前は必ず後者を選ぶと俺は思った」

「私を調査したなら知っているはずです。私は交通事故で、妊娠しにくい体ですって」

「俺は一人の名医を知っている。彼女は以前お前を診察し、お前を妊娠させる自信があると言った。俺は彼女を信じている」

清華は当主の言う名医が誰なのか、いつ自分を診察したのか、全く心当たりがなかった。だが、この一件を経て、自分は当主の能力を微塵も疑わなかった。

清華はもう一度、高遠家を見た。そこは煌々と明かりが灯り、かつては彼女が自分の家だと思っていた場所だ。

だが今は……

「いいでしょう。あなたの息子さんと結婚することを承知しました」

「素晴らしい!」

「ですが、盛大な結婚式が必要です。それも、至急でお願いします!」

「もちろんだとも。俺たち金森家が嫁を迎えるんだ。当然、街全体に知らせるほど盛大にやるさ!」

結婚式には準備の時間が必要なため、日取りは一ヶ月後と決まった。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
26 Chapters
น้องปีหนึ่ง
บทที่ 1น้องปี1 การอยู่หอของน้องปีหนึ่งถือได้ว่า เป็นเรื่องที่สุดแสนจะตื่นเต้น แต่ละคนได้มาอยู่ห้องเดียวกัน ต่างก็มาจากคนละที่ คนละจังหวัด บางคนก็ขนของมาเต็มที่ บางคนก็มีของติดตัวมาเพียงน้อยนิด “เราชื่อซัมเมอร์นะ เธอล่ะเชื่ออะไร”สาวสวยที่ดูจะพกความมั่นใจมาเต็มร้อย ท่าทางการแต่งตัวของเธอบ่งบอกถึงความทันสมัย และมีฐานะ “เราชื่อลูกพีช ยินดีที่ได้รู้จักนะ” สาวน้อยหน้าตาท่าทางเรียบร้อย ดูยังขี้อายอยู่ที่ต้องคุยทักทายกับเพื่อนใหม่ ห้องนอนถูกแบ่งให้แต่ละห้องนอนด้วยกันสองคน โดยการสุ่มเลือกของทางมหาวิทยาลัย ลูกพีชกับซัมเมอร์ถูกเลือกให้นอนห้องเดียวกัน “ลูกพีชเลือกตู้เสื้อผ้า กับเตียงก่อนได้เลยนะ เราเอาอันไหนก็ได้”พูดจบซัมเมอร์ก็เดินออกจากห้องที่อยู่ชั้นสามออกไปข้างนอก เมื่อเหลือตัวเองอยู่ในห้องคนเดียว ลูกพีชก็อดน้ำตาซึมไม่ได้ ตั้งแต่โตมา ก็เพิ่งจะเคยห่างพ่อกับแม่ครั้งแรก ไม่รู้เมื่อไหร่จะชิน สาวน้อยน้ำตาไหลอาบแก้มอย่างไม่ต้องอายใครเวลานี้ “ลูกพีช เราซื้อขนมมาฝาก”คนสวยของห้องลงไปข้างล่างได้ไม่นาน ก็เดินขึ้นมาพร้อมถุงขนมใบใหญ่
Read more
น้องปีหนึ่ง2
ทั้งคู่เลือกกินร้านอาหารตามสั่งที่ อยู่ไม่ไกลจากหอ ในซอยที่อยู่ห่างไปจากหอไม่ถึง500 เมตร เป็นแหล่งกิน แหล่งซื้อของ ของบรรดานักศึกษาที่นี่ ถึงแม้จะเป็นซอยแคบๆ แต่ผู้คนเดินไปเดินมา กันเต็มไปหมด ซัมเมอร์ไม่ชอบที่จะต้องคอยเดินหลบรถมอเตอร์ไซค์ที่ขี่เข้ามาในซอย จึงชวนลูกพีชกินร้านๆแรกๆที่เจอเลย “เธอมองอะไรซัมเมอร์”สาวน้อยขี้อายดุใส่เพื่อน เมื่อเห็นเธอกำลังส่งสายตาหวานให้โต๊ะข้างๆ ที่มีแต่ผู้ชายนั่งอยู่ทั้งโต๊ะ “ก็เขามอง เราก็มองตอบ ไม่มีอะไรหรอก” คนตอบไม่สนใจจริงจัง ถึงแม้ตอนนี้ซัมเมอร์จะเลิกสนใจมองผู้ชายที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆแล้ว แต่ผู้ชายหนึ่งในนั้นยังนั่งมองเธออยู่ ลูกพีชรู้สึกไม่ชอบเลย ถึงแม้ว่าผู้ชายคนนั้นจะมองด้วยสายตาที่ดี แต่มันเหมือนพวกเธอกำลังตกเป็นจุดสนใจ “ซัมเมอร์อิ่มหรือยัง ไปกันเถอะ” “ยังๆ อีกนิดนะ เธอกลัวพวกนั้นเหรอ ” ซัมเมอร์ รู้ใจคนชวนกลับ “ก็ดูพวกเขามองสิ เล่นจ้องไม่ละสายตา โดยเฉพาะเจ้าคนที่นั่งตรงข้ามเธอ ส่งตาหวานเชียว” คนพูดอายแทนคนถูกมอง “ปล่อยให้มองไป เราสวย เรารู้ ฮ่าๆ ๆ” ยังมีข้าวอยู่ในปากแ
Read more
หนุ่มนักกีฬา(1)
บทที่2หนุ่มนักกีฬา เช้านี้ทั้งสองคนต่างแยกกันไปเรียน เพราะต่างคนต่างเรียนกันคนละคณะ ลูกพีชคณะของเธออยู่ด้างข้างของมหาวิทยาลัย เป็นคณะที่มีหนุ่มหล่อที่สุดเมื่อเทียบกับทุกคณะ ส่วนซัมเมอร์เธอเรียนคณะที่มีตึกสูงที่สุดและเป็นคณะที่ถือว่า มีแต่ผู้หญิงสวยๆ ซึ่งก็เหมาะกับเธอมาก เพราะความสวยของซัมเมอร์ไม่เป็นรองใคร มื้อกลางวันลูกพีชเลือกกินอาหารใต้อาคารเรียน เพราะไม่อยากเดินไปไหน อากาศข้างนอกร้อนจนแทบจะเผาเธอได้ “มีคนนั่งไหมครับ ขอนั่งด้วยคนนะ” เสียงดังมาจากด้านหลัง หญิงสาวจึงหันไปมองตามเสียง “ว่างค่ะ” “เอ้า! จำพี่ได้ไหม เราเคยเรียนโรงเรียนมัธยมด้วยกัน พี่ชื่อกวิน” ชายหนุ่มรีบแนะนำตัว เผื่อหญิงสาวตรงหน้าจะพอคุ้นชื่อและจำเขาได้ “คุ้นๆค่ะ” ลูกพีชตอบ ใครว่าคุ้นๆ ชายหนุ่มผู้นี้ทำเอาหัวใจของลูกพีชแทบหยุดเต้น เขาคือรุ่นพี่ที่โรงเรียนเก่า เธอแอบชอบเขาตั้งแต่เข้าไปเรียนใหม่ๆ และเขาก็คือสาเหตุที่ทำให้เธอเลือกเรียนที่นี่ด้วย “เรียนศิลปกรรมเหรอ ถึงมากินข้าวที่นี่” คนมาใหม่ถาม “ใช่ค่ะ เรียนที่นี่” คนตอบไ
Read more
หนุ่มนักกีฬา(2)
ตั้งแต่มาถึงมหาวิทยาลับ ซัมเมอร์ยังไม่เจอผู้ชายที่ถูกใจเธอเลยเพิ่งจะเจอก็วันนี้ อย่างน้อยมันก็ทำให้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยน่าอยู่ขึ้นเยอะเลย อาหารเย็นวันนี้ ลูกพีชกินจนเกลี้ยงจาน เพราะเมื่อกลางวันเธอมัวแต่เขิน จนอิ่มอกอิ่มใจ กินต่อไม่ไหว พอถึงมื้อเย็นท้องว่างจนกินหมดจานแบบไม่เหลือสักเม็ด“ไปหิวมาจากไหนกัน เกือบกินจานเข้าไปด้วยเลย”เพื่อนที่นั่งกินข้างๆแซว เพราะคนกินข้าวตัวนิดเดียวแต่กินจนหมดจาน “อิ่มแล้ว เรา...ก็ไปออกกำลังกายกัน” สาวสวยในชุดออกกำลังยืนขึ้นอย่างมีความสุข “เพิ่งกินข้าวอิ่ม ไปออกกำลังกายเดี๋ยวก็จุกกันพอดี” ลูกพีชร้องห้าม “นี่แม่คุณ ใครว่าเราจะไปออกกำลังกายกันจริงๆล่ะ เราจะแค่กำลังจะไปนั่งพักเพราะวิ่งมาจนเหนื่อย แล้วก็ไปนั่งพักตรงสนามบาสแค่นั้นเอง” แผนการที่แสนจะอ่อยเต็มที่ “นั้นไง คนที่ใส่เสื้อสีแดง” ซัมเมอร์ชี้เป้าหมายให้เพื่อนสาวดู “ขาวดี แต่ยังเห็นหน้าไม่ชัดเลย” “ไปๆ เข้าไปนั่งข้างในเลย เขานั่งกันเยอะแยะ”ซัมเมอร์จูงมือคนตัวเล็กร่างบางให้เดินตามแบบที่ไม่รอฟังคำตอบเลย ว่าเธอจะอยากเข้าไปด้วยไหม
Read more
เมื่อซัมเมอร์เจอเป้าหมายใหม่
บทที่3เมื่อซัมเมอร์เจอเป้าหมายใหม่ เย็นนี้ลูกพีชรู้ตัวว่าคงต้องถูกลากไปที่ สนามบาสอีกแน่ คราวนี้เธอเลยขอไปออกกำลังจริงๆเลย ออกเสร็จค่อยไปกินข้าว “ซัมเมอร์เธอเข้าไปที่สนามบาสก่อนเลยนะ เราขอวิ่งอีกสองรอบจะตามเข้าไป” วิ่งได้แค่ไม่กี่รอบซัมเมอร์ก็ทำท่างอแง อยากไปที่สนามบาสแล้ว ลูกพีชยังอยากวิ่งออกกำลังกายอยู่ เธอจึงให้เพื่อนสาวที่ที่หน้าตาบูดบึ้งเพราะใจร้อน ไปที่สนามก่อนเธอเลย “ถ้าอย่างนั้น เราไปรอที่สนามบาสนะ แล้วอย่าหนีไปกินข้าวคนเดียวเสียล่ะ” คนสวยส่งยิ้มหวานให้เพื่อน ก่อนเดินแยกไปอีกทาง ลูกพีชเริ่มมีความสุขกับการได้มาออกกำลังกาย มันช่วยให้เธอคลายความคิดถึงบ้านได้มากเลย แม่เคยบอกว่าถ้าเราออกกำลังกายก่อนนอน จะช่วยให้นอนหลับง่าย หลายคืนที่ผ่านมา เธอเอาแต่นอนคิดถึงห้องนอนของเธอจนนอนไม่หลับมาหลายคืนแล้ว วิ่งได้ครบสองรอบตามสัญญา ลูกพีชก็ไปที่สนามบาส แต่ภาพที่เธอเห็นตรงหน้า ทำให้หญิงสาว เกือบจะวิ่งออกมาจากสนามบาส เพราะแทนที่เธอจะเห็นซัมเมอร์กับโอม เธอกับเห็นเพื่อนคนสวยยืนคุยกับกวิน รุ่นพี่ที่เธอแอบชอบมานาน
Read more
แม่สื่อหัวใจว้าวุ่น
บทที่4แม่สื่อหัวใจว้าวุ่น “นอนหลับฝันดีนะครับ” กวีเปิดหน้าต่างรถ แล้วตะโกนบอกซัมเมอร์ที่กำลังเดินเข้าหอ อารมณ์แบบนี้เขาเรียกอิจฉาใช่ไหม ลูกพีชถามตัวเอง ทำไมนะ ทำไมคนที่เขาบอกไม่ใช่เธอ คืนนี้คงเป็นคืนที่เธอจะต้องจัดการกับความรู้สึกของตัวเองให้ได้ เพราะมันไม่ใช่ความผิดของทั้งคู่ เธอจะมาแอบโกรธซัมเมอร์ในใจแบบนี้ไม่ได้ ลูกพีชพยายามรวมรวมสติ “ลูกพีช เธอว่าพี่เขาจะชอบเราไหม” ซัมเมอร์ถามทันทีหลังจากถึงห้องที่หอพัก “เราไม่รู้ แต่คงชอบแหละ ถึงได้พาไปกินชาบู” คนตอบแทบจะอกแตกตาย “ไม่รู้ล่ะ เธอต้องช่วยเรา ก็เธอเคยเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกันมาก่อน แถมตอนนี้ก็เรียนคณะเดียวกันอีก” คนขอให้ช่วยกอดเอวเพื่อสาวอย่างเอาใจ “เราไม่ได้สนิทกับพี่เขาขนาดนั้นนะ แค่เคยเห็นกันเฉย ๆ ” ลูกพีชหาทางออก “ไม่รู้ล่ะ ลูกพีชเพื่อนที่แสนจะน่ารักต้องช่วยเรานะ แม่สื่อคนสวย” ความน่ารักช่างเอาอกเอาใจของซัมเมอร์นี่แหละ ที่ทำให้ลูกพีชใจอ่อน ถึงแม้มันคงจะเป็นการทำร้ายหัวใจของตัวเอง หญิงสาวได้แต่บอกกับตัวเองว่า เธอเป็นเพียงคนที่แอบชอบ ไม่ได้เป็นแฟนพี่เ
Read more
นอกใจ
บทที่5นอกใจ การที่ซัมเมอร์ไปเฝ้ากวินซ้อมทุกวัน ทำให้เธอตกเป็นเป้าสายตาของโค้ชที่ชื่อณัฐ นอกจากเขาจะเป็นโค้ชแล้ว เขายังเป็นอาจารย์พิเศษของมหาวิทยาลัยอีกด้วย เขาเป็นชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่ง ที่มีความฮอทฮิตไม่น้อยไปกว่า นักบาสในทีมเลย “เห็นมานั่งรอเจ้ากวินหลายวันแล้ว โค้ชยังไม่รู้จักเลยชื่ออะไรกันบ้าง” วันนี้ลูกพีชไปที่สนามเป็นเพื่อนซัมเมอร์ โค้ชจึงถามชื่อของคนทั้งคู่ ทั้งที่สายตาดูแล้ว คงอยากรู้แค่ชื่อของซัมเมอร์คนเดียว สาวสวยช่างเจรจาทำหน้าที่ รายงานชื่อของตัวเธอและลูกพีช แววตาที่คนทั้งคู่มองกัน มันทำให้ลูกพีชที่สนิทกับซัมเมอร์มานาน พอเดาได้ ว่าเพื่อนของเธอกำลังคิดอะไรกับสายตาของโค้ชที่แสนจะดูเจ้าชู้ขนาดนั้น “โค้ชทั้งหล่อและเก่งแบบนี้ ถึงได้พาลูกทีมหล่อและเก่งไปด้วยทุกคน” ซัมเมอร์ป้อนคำหวาน “ยังหล่อสู้กวินไม่ได้ ไม่อย่างนั้นคงได้มีโอกาสมีสาวสวยหน้าตาดีมาเฝ้าทุกวันอย่างเจ้ากวิน” “โค้ชก็พูดเกินไปค่ะ” คนโดนชมทำท่าอายแบบยั่วยวนหลังจากวันนั้น ลูกพีชก็ไม่ได้ไปที่สนามบาสอีก เพราะเธอมีรายงานที่ต้องทำหลายเรื่อง อีกทั้งตอนนี้
Read more
สงสัย
บทที่6สงสัย จากเรื่องราววันนั้นที่กวิน มาตามหาซัมเมอร์ก็สร้างความสงสัยให้กับเพื่อนสนิทอย่างลูกพีช เธอจึงพยายามสืบเรื่องนี้ด้วยตัวเอง “พี่โอมคะ พีชมีอะไรอยากขอคุยด้วยหน่อย” คนที่ลูกพี่พอจะรู้จักในทีมบาสอีกคนก็มีเพียงโอมเพื่อนของกวิน “พี่รู้ว่าเราอยากคุยกับพี่เรื่องอะไร เราไปที่คุยที่คนน้อยกว่านี้เถอะ” ชายหนุ่มรูปร่างดีแต่ความหล่อยังสู้พี่กวินของ ลูกพีชไม่ได้ เขาพาเธอขับมอเตอร์ไซค์ ไปหาที่คุยแถวชายหาด ที่ไม่ค่อยมีคน “ว่ามา มีอะไรจะคุยกับพี่”หลังจากจอดรถตรงบริเวณที่มีโขดหินให้นั่ง คนพามาก็ชิงถามก่อนเลย “พี่รู้ไหมคะ ว่าตอนนี้ซัมเมอร์เขาไปไหนมาไหนกับใครยังไงบ้าง” ลูกพีชไม่รู้จะเริ่มถามตรงไหนก่อน “ถามอ้อม พี่ก็ตอบอ้อมๆนะ” “ถ้าอย่างนั้น พีชถามตรงๆ ซัมเมอร์กำลังนอกใจพี่กวินอยู่หรือเปล่าคะ”หญิงสาวไม่อยากพูดตรงๆ แต่ถ้าขืนยังอ้อมต่อไป คงไม่ได้รู้ความจริง “นอกใจ แน่นอน แต่ยังไม่มีหลักฐาน” ชายหนุ่มนั่งค่อมรถกอดอกอย่างครุ่นคิด “พี่โอมสงสัยใครคะ” ความจริงแล้วหญิงสาวมีคนในใจอยู่เหมือนกัน
Read more
ความลับถูกเปิดเผย
บทที่7ความลับถูกเปิดเผย “ใจเย็นๆ ค่อยๆเล่า” หญิงสาวปลอบเพื่อนที่กำลังเหนื่อยหอบเพราะกลั้นเสียงร้องไห้ไว้ในใจ “ตอนแรกที่โค้ชเขาเข้ามาคุย เขาของไลน์เราก็ให้ คุยกันได้ไม่นาน เขาก็ชวนเราไปกินข้าว เราก็คิดว่าแค่กิ๊กกันสนุกๆ” คนเล่าหยุดพูด มองหน้าเพื่อนเหมือนอยากจะปล่อยโฮอีกรอบ “พอนานไป เราก็เริ่มผูกพัน เขาเป็นผู้ใหญ่กว่า เขาคอยดูแลเราได้ทุกเรื่อง แต่เราก็ไม่ได้คิดว่าจะจริงจัง เรายังรักพี่กวินอยู่ วันนั้นเราตัดสินใจบอกเลิกโค้ช เขาขอให้เราไปเจอเขาที่ห้องเป็นครั้งสุดท้ายๆ แล้ว.....” คราวนี้คนเล่า หยุดเล่า เอามือทั้งสองข้างปิดหน้า เพราะอายในสิ่งที่เธอกำลังจะต้องพูดมันออกไป น้ำตาเริ่มไหลอาบสองแก้ม ก่อนที่เธอจะตั้งสติสูดลมหายลึกๆ มองหน้าคนฟังและเริ่มเล่าต่อ “วันนั้นเราไปหาเขาที่ห้อง แล้วเขากับเราก็มีอะไรกัน” “โค้ชปล้ำเธอใช่ไหมซัมเมอร์” ลูกพีชลุกยืนด้วยความโกรธ “ไม่ใช่ ไม่ใช่ เราต่างหากที่ยอมเขาเอง” คนยอมรับเอามือตบหน้าตัวเองไปมาเหมือนคนเสียสติ “อย่าทำร้ายตัวเองแบบนั้น ปล่อยมัน มันพลาดไปแล้ว”มือทั้งสองถูกลูกพีชจับไว
Read more
แค้นที่ลงผิดคน
บทที่8แค้นที่ลงผิดคน พรุ่งนี้เช้าเป็นวันหยุด กวินจึงขับรถออกจากที่จอดรถใต้หอ และขับออกมาตามถนนเลียบหาด อยู่ดีๆความรู้สึกของเขาก็คิดถึงใครบางคน “ออกมาหาพี่หน่อยได้ไหม ไม่ต้องบอกซัมเมอร์นะ พี่มีอะไรจะเล่าให้ฟัง” ชายหนุ่มกดโทรศัพท์ เพื่อขอให้รุ่นน้องสาวออกมาหาเขาหน่อย “เอ่อ...ได้ค่ะ” ปลายสายถึงจะลังเลอยู่บ้าง แต่จากฝั่งน้ำเสียง ก็มั่นใจ ว่าคนโทรมาจิตใจคงไม่ปกติแน่ ๆ ลูกพีชเลือกที่จะโกหกซัมเมอร์ว่าเพื่อนที่สาขาโทรมา คืนนี้เธออาจกลับเช้าเลยเพราะนี่ก็จะตีหนึ่งแล้ว ถึงแม้จะสงสัยแต่ซัมเมอร์ก็ไม่กล้าถาม เพราะเมื่อคราวเธอ เพื่อนของเธอยังไม่ถามเธอเลย จึงได้แต่บอกให้เพื่อนระวังตัว เพราะมันดึกแล้ว “มีอะไรหรือคะพี่กวิน”เมื่อประตูรถถูกปิดลงหญิงสาวก็ถามด้วยความสงสัยทันที “พีชรู้เรื่องนี้มานานแค่ไหน” คนถามไม่แม้แต่จะหันมามอง “เรื่องอะไรคะ” ลูกพีชไม่แน่ใจ ว่าเรื่องที่กวินถาม กับเรื่องที่เธอรู้เรื่องเดียวกันไหม “ลงไปซื้อเบียร์ให้หน่อย เอาให้หมดเงินที่ให้ไป” ชายหนุ่มยื่นเงินจำนวนหนึ่งให้เธอ ไม่นานหญิงสา
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status