เศษหัวใจที่ไร้ค่า

เศษหัวใจที่ไร้ค่า

last updateآخر تحديث : 2025-11-18
بواسطة:  ญ.หญิงمكتمل
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 تصنيف. 1 review
218فصول
12.6Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

เธอบอกเขาว่าเธอท้อง แต่เขาบอกไม่รับให้ไปทำ....ซะ ความรัก 6 ปีที่มอบให้เขาจบลงตั้งแต่วันนั้นเลย! เธอเดินจากไปพร้อมกับใบรับรองแพทย์ยืนยันว่าเธอยุติการตั้งครรภ์แล้ว เขาเชื่อแบบนั้น! แต่ความจริงไม่ใช่!!!!

عرض المزيد

أحدث فصل

فصول أخرى

المراجعات

Por
Por
สนุกมากคะอ่านไปด้วยร้องไห้ไปด้วย
2025-11-23 16:19:02
0
1
218 فصول
ตอนที่1 ใจโลเล
บริษัทSPW ‘จิณห์วรา’ เลขาสาวสวยมากความสามารถกำลังเดินหอบแฟ้มเอกสารไปยังห้องทำงานของซีอีโอใหญ่ แม้ว่าตอนนี้เธอจะย้ายตัวเองไปเป็นเลขาส่วนตัวให้กับน้องสาวของท่านประธานแล้ว แต่ยังมีงานอีกหลายอย่างที่เธอยังต้องทำให้เขาอยู่เหมือนเดิม ก๊อก ๆ ๆ ประตูห้องทำงานถูกเปิดเข้าไปช้า ๆ ‘ลภัสวัฒน์’ ที่กำลังยืนหันหลังพูดคุยโทรศัพท์อยู่ถึงกับต้องหันหน้ากลับมามอง แต่ก็ทำเป็นไม่สนใจคนที่เพิ่งจะเดินเข้ามาใหม่เลยสักนิด เขายังคงพูดคุยธุรกิจอยู่กับคนปลายสายอีกนานหลายนาที วันนี้หญิงสาวมีเรื่องสำคัญจะพูดคุยกับเขา เธอทำได้เพียงแค่ยืนรอให้อีกฝ่ายคุยโทรศัพท์เสร็จเรียบร้อยเสียก่อน ใบหน้าหล่อเหลาหันกลับมามองเธออีกครั้ง พร้อมกับเดินกลับไปนั่งลงบนเก้าอี้ประจำตำแหน่งของตัวเอง “มีอะไรหรือเปล่า?” เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้น พร้อมกับยื่นมือไปหยิบแฟ้มที่อีกคนเพิ่งถือมาให้เพื่อเปิดขึ้นดูทีละหน้า ๆ “เอาสรุปรายงานผลประกอบการไตรมาสของครึ่งปีแรกมาให้คุณลีโอตรวจดูค่ะ” “หมดธุระแล้วก็ออกไปสิ ฉันจะทำงานต่อ” เขาพูดตอบโต้แต่ก็ไม่ยอมมองหน้าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเลยสักนิด สายตาคมยังคงจับจ้องที่แฟ้มเอกสาร ทำเหมือนกับว่าเขาสนอกสนใจสิ่งที่อย
اقرأ المزيد
ตอนที่2 แอบคาดหวัง
ฝ่ามือหนายื่นไปเปิดดูลิ้นชักที่ข้างในนั้นมีอีกหนึ่งกล่องของขวัญสีเดียวกัน เหมือนกับที่เขาเพิ่งมอบให้เลขาไปเมื่อครู่นี้ออกมาดู เขาตั้งใจซื้อเหมือนกันมา 2 ชิ้น เพื่อมอบให้กับผู้หญิง 2 คนที่บังเอิญเกิดวันเดียวกัน เพราะเขาไม่ใช่คนโรแมนติกและไม่รู้จะซื้ออะไรให้กับจิณห์วราดี หญิงสาวเป็นคนเรียบง่าย และชอบใช้ชีวิตติดดินมากกว่าใช้ของหรูหรา ของขวัญเล็กน้อยแม้ไม่มีราคาแพงแต่จิณห์วราก็จะแฮปปี้ทุกครั้งที่เขามอบให้เรื่อยมา แต่ก็ปฏิเสธทุกครั้งถ้ามันแพงจนเกินไป บางทีเขาก็ไม่เข้าใจผู้หญิงเลยสักนิด เพราะจิณห์วราและกวินตาไลฟ์สไตล์แตกต่างกันจนเห็นได้ชัด เขาเลือกที่จะเดินเข้าร้านที่เป็นเครื่องประดับของผู้หญิงพอดี เขาเลยเลือกมาสองกล่องที่เหมือนกันเพราะจะได้ประหยัดเวลาชีวิตกับเรื่องไร้สาระที่ต้องหาของสักชิ้นเพื่อมาเอาใจผู้หญิง ส่วนมากถ้าต้องออกไปร่วมงานวันเกิดใครสักคนที่เป็นหน้าที่ จิณห์วราจะเป็นคนจัดการให้ทุกอย่าง แต่ของขวัญวันเกิดกวินทิตาเป็นเรื่องที่เขาต้องปกปิดและปิดบัง ถึงเธอจะรู้ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลยสักนิด แต่คิดว่าถ้าไม่รู้อาจจะเป็นเรื่องที่ดีมากกว่าจิณห์วรากลับมานั่งที่โต๊ะทำงานของตัวเองอีกคร
اقرأ المزيد
ตอนที่3 ข่าวดีหรือข่าวร้าย?
หลังจากเลิกงานเสร็จ จิณห์วราก็แวะซูเปอร์มาร์เก็ตก่อนกลับเข้าที่พักเพื่อหาซื้อวัตถุดิบสำหรับทำอาหารและถือโอกาสแวะเอาเค้กที่สั่งไว้ร้านประจำ คอนโดกลางใจเมืองขนาดกลางเป็นที่พักอาศัยของหญิงสาว วันนี้เธอกำลังจะทำอาหารเมนูพิเศษสองสามอย่างเพื่อฉลองวันเกิดในคืนนี้กับเจ้านายหนุ่มสุดที่รัก ซึ่งไม่รู้ว่าเขาจะแวะเข้ามาหาตอนไหน แต่ไม่ว่าเขาจะกลับมากี่โมงกี่ยาม ถ้าเขาหิวก็จะได้มีอะไรให้เขารับประทานในขณะที่กำลังหยิบหมูออกมาแกะเพื่อจะนำไปล้างให้สะอาดอีกรอบ กลิ่นคาวที่แตะจมูกทำเอาหน้ามืดจนแทบจะอาเจียนพุ่งออกมา จนต้องรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำ เสียงอาเจียนโอ้กอ้ากดังขึ้นนานนับนาที ก่อนจะมองจ้องตัวเองในกระจกเงาตาไม่กระพริบ "เป็นอะไรไปนะ แค่ได้กลิ่นหมู ทำไมถึงชวนอ้วกได้ขนาดนี้ จะบ้าแล้ว" ใบหน้าที่ดูซีด อาการเวียนศีรษะที่กำลังรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนต้องรีบวิ่งออกไปหายาดมเพื่อสูดดมให้รู้สึกชื่นใจ ร่างผอมบางนั่งหย่อนก้นลงบนที่นอนอีกครั้ง พยายามทำตัวเองให้ดีขึ้นจะได้ออกไปเตรียมอาหารมื้อค่ำต่อ ในใจก็ครุ่นคิดว่าร่างกายของตัวเองมีอะไรผิดแปลกไปมากหรือเปล่า เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เป็นแบบนี้เลยด้วยซ้ำ แต่อาทิตย์นี้
اقرأ المزيد
ตอนที่4 เจ็บแต่เก็บอาการ
คอนโดP ภายในห้องดูเงียบสงบ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศดังเบา ๆ ความเย็นตกกระทบผิวกาย แทบจะทั้งคืนที่จิณห์วราข่มตาให้นอนหลับลงไม่ได้ มันทั้งตื่นเต้น ดีใจ ตกใจและกังวลใจในเวลาเดียวกัน เธออยากพบเจอหน้าพ่อของลูกมากที่สุด เพราะเรื่องนี้เธอและเขาไม่เคยพูดคุยหรือวางแผนอนาคตร่วมกันเลยสักครั้ง แต่เธอมีความสุขที่จะอยู่กับเขาแบบนี้ ไม่ว่าสถานะอะไรที่เขาอยากมอบให้ เธอก็ยินดีที่จะยังอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน เพราะคำว่ารักมากคำเดียว ถ้าเขาอยากสร้างครอบครัวไปด้วยกันก็คงจะเป็นเรื่องที่ดีมาก แต่ถ้าไม่ใช่ล่ะ... เธอควรต้องทำอย่างไรต่อไป เพราะในใจลึก ๆ แล้วก็แอบกังวลอยู่เหมือนกันว่าเขาอาจจะคิดว่าเธอปล่อยตัวเองให้ท้องเพื่อจับเขาหรือเปล่า ฝ่ามือเรียวยื่นไปหยิบจับโทรศัพท์มากดดูเวลาอีกครั้ง เกือบตีหนึ่งเข้าไปแล้วเขาคงนอนหลับพักผ่อนอยู่ที่บ้านแล้วสินะตอนนี้ เธอจึงเลือกที่จะพิมพ์ข้อความเพื่อไปบอกราตรีสวัสดิ์เขาอีกครั้ง ไม่อยากโทรไปรบกวนเวลาให้อีกฝ่ายต้องรำคาญใจ 'Good night ค่ะ คิดถึงนะคะ จีน่ารักคุณมากนะคะ' เป็นข้อความที่เธอชอบส่งไปให้เขาทุกครั้งก่อนนอนถ้าเขาไม่ได้มานอนค้างที่นี่ด้วย ความรู้สึกของเธอชัดเจนแต่กับ
اقرأ المزيد
ตอนที่5 ความคิดที่บัดซบ
“เธอเองก็เหมือนกัน อย่าคิดแม้แต่จะอุ้มท้องหอบลูกหนีเหมือนในนิยายน้ำเน่าเชียวล่ะ เพราะฉันไม่ใช่พระเอกนิยาย ฉันไม่ได้ให้ค่ากับก้อนเลือดก้อนเดียวแบบนี้! ถ้าเธอคิดจะทำแบบนั้น ชีวิตของเธอจะไม่มีที่ยืนในผืนแผ่นดินนี้อีก จำเอาไว้!" ขาสูงยาวก้าวเดินผ่านหน้าของเธอไปอีกครั้ง เสียงประตูห้องที่ปิดลงดัง ปัง! ทำเอาหญิงสาวสะดุ้งเฮือก เขาเข้ามาเหยียบในห้องนี้ได้ไม่ถึง 5 นาทีด้วยซ้ำ แต่ทว่าตอนนี้เขากลับเดินหนีไปเพราะโกรธจัด เขาไม่ได้ดีใจเลยสักนิด เขาไม่ได้อยากมีลูกกับเธอเลยสักครั้ง ที่เขามีเธออยู่ในชีวิตทุกวันนี้เพียงเพราะความสุขทางกายที่เธอมอบให้ หาใช่ความรักอย่างที่เธอมอบให้กับเขาตลอดมา แม้จะรู้ดีว่าที่ผ่านมาเขาไม่ได้มีความรู้สึกพิเศษอะไรให้เธอเลยสักนิด แต่เพราะความรักที่มีให้กับเขาเต็มหัวใจ เธอถึงได้อยู่ตรงนี้จนถึงวินาทีนี้ที่เขาทำให้เธอเจ็บปวดหัวใจมากที่สุด จิณห์วราถึงกับทรุดเข่านั่งลงกับพื้น ชีวิตของเธอต้องเลือกใครคนใดคนหนึ่งจริง ๆ ใช่ไหม ฝ่ามือเรียวยกขึ้นลูบสัมผัสหน้าท้องที่แบนราบของตัวเองเบา ๆ หยาดน้ำตาของความเสียใจไหลอาบแก้มจนเป็นทางยาว หัวใจมันปวดหนึบกับทุกคำพูดที่ได้ยินจากปากของเขาทั้งหม
اقرأ المزيد
ตอนที่6 ตัดสินใจ
หลายวันผ่านไป จิณห์วราไม่ได้มาทำงานตั้งแต่วันที่ทะเลาะกับลภัสวัฒน์ในวันนั้น ซีอีโอหนุ่มหล่อกำลังจะเดินเข้าไปหาน้องสาวที่ห้องทำงาน สายตาคมจ้องมองโต๊ะทำงานที่ว่างเปล่าของเลขาสาว คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ‘ไม่มาทำงานอีกแล้ว?’ ตั้งแต่วันที่ไปหาเธอที่คอนโดวันนั้นเขาก็ยังไม่ได้พบเจอหน้าเธออีกเลย เป็นจังหวะเดียวกันกับที่น้องสาวเพิ่งจะเดินออกมาจากห้องทำงานพอดี สีหน้าของลภัสวัฒน์แปรเปลี่ยนเป็นยิ้มทักทายกับน้องสาวทันทีเลย “ลัลล์จะไปไหนอ่ะ?” “อ๋อ ว่าจะออกไปเจอสองพ่อลูกหน่อยค่ะ เห็นบอกว่ากำลังพากันมาถึงร้านกาแฟข้างบริษัทแล้ว พี่ลีโอมีธุระอะไรกับลัลล์หรือเปล่าคะ?” “เลขาเราไปไหน?” ลัลล์ลลิตถึงกับกอดอกจ้องมองหน้าพี่ชายตาไม่กระพริบ “ถามหาทำไมคะ เป็นห่วงเขาเหรอ หรือไม่ได้เจอหน้าหลายวันเลยคิดถึงเขาจนทำงานไม่ได้?” แม้ว่าลัลล์ลลิตจะยังคงโกรธเคืองกับเรื่องนั้นอยู่ แต่ก็ยังเคารพกับการตัดสินใจของพี่ชายเหมือนอย่างที่เขาก็เคารพการตัดสินใจของเธอในทุกเรื่องเสมอมาเช่นกัน เธอยังเชื่อว่าทุกอย่างมันจะมีทางออกที่ดีเสมอ “เขาลาพักร้อนเหรอ เห็นหายหน้าไป 5 วันแล้วไม่ใช่หรือไง” “พี่ลีโอรู้ขนาดว่าคุณจีน่าไม่มาทำงานกี
اقرأ المزيد
ตอนที่7 ตัดปัญหา
หน้าคอนโดP จิณห์วราเดินทางกลับถึงคอนโดที่พักตอนบ่ายสามโมงครึ่ง หญิงสาวก้าวลงจากรถแท็กซี่และกำลังจะเดินเข้าไปภายในตึกที่พัก เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ลภัสวัฒน์เดินออกจากลิฟต์มาด้วยใบหน้าบึ้งตึงเหมือนมีเรื่องหงุดหงิดมาก ก่อนที่คนทั้งคู่จะเผชิญหน้ากันและกันอีกครั้ง ดวงตาคมดุจ้องมองเหมือนอยากจะกินเลือดกินเนื้อเธอเลยในเวลานี้ “ไปไหนมา เวลาฉันโทรหาทำไมไม่รู้จักรับสายฮะ! ไม่รู้หรือยังไงว่าฉันยืนกดออดอยู่หน้าห้องนานนับครึ่งชั่วโมงแล้ว ไหนบอกว่าไม่สบาย!” น้ำเสียงเขาดูไม่ค่อยเป็นมิตร เหมือนจะตะคอกใส่หน้าเธอด้วยซ้ำ คนที่ถูกต่อว่ายืนนิ่งและมองจ้องหน้าเขา “ค่ะ จีน่าไม่สบาย เพิ่งกลับมาจากโรงพยาบาล ขอโทษที่ไม่ได้รับสายนะคะพอดีปิดเสียงไว้ โทรศัพท์ก็ไม่ได้สั่นเตือน เลยไม่รู้ว่าคุณโทรหา” ใบหน้าสวยที่ดูซีด เธอไม่ได้ยิ้มแย้มให้กับคนตรงหน้าเหมือนทุกครั้งที่ได้พบเจอกัน ลภัสวัฒน์เข้าใจว่าหญิงสาวยังคงโกรธเขาในเรื่องวันนั้นอยู่ แต่เขาไม่ได้อยากใส่ใจสักเท่าไหร่นักกับเรื่องนั้น ซึ่งมันรบกวนใจเขาอยู่มากเช่นกัน “ป่วยจนต้องเข้าโรงพยาบาลเลยงั้นสิ เป็นอะไร?” จิณห์วราไม่ตอบก่อนที่เธอจะเดินผ่านหน้าของเขาไป แ
اقرأ المزيد
ตอนที่8 เจ็บให้จำ
"ถ้าเธออยากไปมากฉันจะเซ็นอนุมัติให้ตอนนี้เลย" ก่อนที่เขาจะหยิบปากกาที่วางอยู่ไม่ไกลมาเซ็นชื่ออนุมัติในใบลาออกให้โดยไม่คิดจะรั้งเธอไว้เลยสักนิดเดียว แถมยังหยิบเอาสมุดเช็คเงินสดที่พกติดกระเป๋าเสื้อสูทออกมาพร้อมเซ็นชื่อและกรอกจำนวนเงินเป็นของกำนัลให้เธออีกหนึ่งใบด้วย "เอาไปสิ แต่ถ้าอยากกลับมาทำงานกับฉันใหม่ก็ได้นะ ตำแหน่งเดิมอาจจะไม่ว่าง แต่อย่างน้อยเธอก็ช่วยเป็นความสุขทางกายให้ฉันมานาน ฉันจะหาตำแหน่งว่างที่เหมาะสมให้ก็แล้วกัน นี่เป็นเงินพิเศษที่ฉันให้อีกต่างหาก ฉันไม่ใช่คนใจดำมากมายอะไร คงมากพอสำหรับเธอที่เสียเวลาอยู่กับฉันตั้งหลายปี" หญิงสาวจ้องมองทุกการกระทำของเขาด้วยความเจ็บปวด ใบลาออกพร้อมเช็คเงินสดจำนวนเจ็ดหลักถูกยื่นส่งให้ตรงหน้า ค่าเสียเวลาอย่างนั้นหรือ แต่เธอไม่ได้อยู่กับเขาเพราะหวังสิ่งตอบแทนแบบนี้ ความรักที่เคยมอบให้เขามาตลอดเขาอาจจะไม่เคยมองเห็น ไม่เคยให้ค่า แต่ทุกอย่างเธอทำให้ด้วยหัวใจที่รักจริง แต่เพียงเพราะเหตุผลเดียว เพราะวันนี้มีสิ่งที่เธอจะต้องรักให้มากกว่า เธอถึงต้องเดินออกมาทั้งที่ใจไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้มาก่อนสักครั้ง เพราะลูกน้อยในท้องคนเดียว แม้จะเป็นเพียงแค่
اقرأ المزيد
ตอนที่9 กลับมาซบอกยายที่บ้าน
2 วันต่อมา บ้านเกิดที่ต่างจังหวัด จิณห์วราหอบความเจ็บช้ำกลับมาซบอกคนที่บ้าน 6 ปีที่แล้วเธอเดินจากลาบ้านหลังนี้ไปด้วยความฝันและความหวังที่มี แต่พอมาวันนี้เธอกลับมาพร้อมกับความล้มเหลวในชีวิต พร้อมกับหัวใจที่แสนจะเจ็บปวดทรมาน ฝนตกอีกแล้วในวันนี้เหมือนฟ้าฝนยังไม่ยอมหยุดร้องไห้ให้กับชีวิตของเธอเลย ดูเหมือนกำลังเศร้าโศกแทนหัวใจของเธอที่มันพังทลายลงไม่เป็นท่า บ้านไม้หลังเก่าที่เงียบเหงา มีเพียงเสียงฝนตกกระทบลงบนหลังคาสังกะสี กลิ่นหอมของข้าวเหนียวนึ่งใหม่พัดโชยออกมาจากครัวหลังบ้าน หญิงสาวเดินเข้ามาภายในบ้านทั้งที่ตัวเปียกปอน คงไม่ที่ไหนจะทำให้รู้สึกดีได้เหมือนที่บ้านนี้อีกแล้ว “ตายแล้วจีน่า! ไปยังไงมายังไงล่ะลูก ทำไมได้เดินตากฝนมาแบบนี้ฮะ!” หญิงชราที่หลังโค้งค่อมเดินออกมาจากทางครัวพอดี ยายจันทร์รีบเดินเข้ามาหาหลานสาวที่กำลังยืนร้องไห้กอดตัวเองอยู่หน้าประตู "ยายจ๋า" จิณห์วราที่กำลังร้องไห้เหมือนเด็กหลงทางรีบเดินเข้าไปกอดยายเพื่อหาที่พักพิงหัวใจที่มันอ่อนล้า เธอร้องไห้ปล่อยโฮออกมาแบบที่ไม่เคยร้องมาก่อน ร้องไห้จนตัวสั่นสะท้าน เสียงสะอื้นไห้ดังขึ้นเรื่อย ๆ น้ำตาไหลพรากลงบนแผ่นหลังขอ
اقرأ المزيد
ตอนที่10 คำพูดที่ดูถูกชีวิต
จิณห์วราเดินออกจากห้องนอนเล็ก ๆ มาด้วยใบหน้าที่อ่อนล้า เสื้อผ้าถูกเปลี่ยนเป็นชุดใหม่เรียบร้อยแล้ว แต่แววตายังคงแดงก่ำจากการร้องไห้เสียใจมานาน กลิ่นอาหารหอม ๆ จากในครัวทำให้เธอใจชื้นขึ้นได้เล็กน้อย แต่ยังไม่ทันได้เดินไปถึงแคร่ที่มีอาหารวางตั้งอยู่ด้วยซ้ำ กลับมีเสียงแหลม ๆ ดังขึ้นมาจากประตูหน้าบ้านเสียก่อน “ไม่มีที่ไปแล้วเหรอ ทำไมถึงได้ซมซานกลับมาที่นี่อีกละยัยคุณหนูเมืองกรุง” จิณห์วราหยุดชะงัก หันหน้ากลับไปก็พบเข้ากับน้าลำไยน้องสาวของมารดาตัวเอง ใบหน้าของหญิงวัยกลางคนที่เต็มไปด้วยความเครียดและความไม่พอใจฉายชัดให้ได้เห็นแบบนี้เสมอ นางไม่เคยชอบหน้าเธอเลย ไม่เคยพูดจาดีด้วยมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว จิณห์วราไม่พูดอะไรตอบ เพียงแค่ยกมือขึ้นทักทายสวัสดีคนตรงหน้าแทน “หายหัวไปตั้งหลายปี ได้ยินแม่บอกว่าท้องไม่มีพ่อกลับมาด้วยงั้นเหรอ แบบนี้ไม่ต้องถามเลยว่าไปเรียนหรือไปทำอะไรมา ลูกไม้ช่างหล่นไม่ไกลต้นจริง ๆ เลยนะ ฮ่า ๆ ๆ ฉันล่ะสมเพช!” เสียงหัวเราะเยาะของน้าสาวมันคือความดูถูกชีวิตคนอื่นล้วน ๆ จิณห์วราถึงกับขบเม้มริมฝีปากแน่น ก้มหน้าลงไม่อยากเถียงกลับ ไม่อยากตอบโต้กลับให้กลายเป็นเรื่องราวที่มันให
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status