LOGINShare
ตอนที่ 52
Last Updated:
2026-01-26 18:32:48ตอนที่ 52
“คุณท่านคะ”
เพลงพรกลับมาถึงก็รีบตรงไปหาภาคินทร์ทันที
“เพลงพร คุณกำลังเสียมารยาทนะ”
“คุณเพลงพรเขาอาจจะมีเรื่องด่วนก็ได้คุณภาคินทร์ ใจเย็น ๆ ก่อนนะครับ”
ด้วยเป็นเวลาส่วนตัวของเขากับพระพาย ภาคินทร์จึงไม่ชอบนักที่มีคนเข้ามาขัดแบบนี้
“ดิฉันมีเรื่องสำคัญต้องคุยกับคุณท่านค่ะ”
“มันสำคัญมากแค่ไหน”
“เรื่องเลือดของโรงพยาบาลที่ถูกขโมยไปค่ะ”
ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ
ภาคินทร์หันมองหน้าพระพายเล็กน้อย ซึ่งเขาก็รู้ได้ทันทีว่าการพูดคุยของเพลงพรกับภาคินทร์ในเวลานี้ไม่ควรมีเขาอยู่ด้วย
“งั้นผมลงไปอ่านหนังสือแล้วกันนะครับ เชิญคุณภาคินทร์กับคุณเพลงพรตามสบาย”
“ขอโทษคุณพระพายด้วยนะคะ ดิฉันใช้เวลาไม่นาน”
“ไม่เป็นไรเลยครับ”
พระพายหันไปยิ้มให้ภาคินทร์กับเพลงพรก่อนที่จะเดินออกมาจากห้อง
แม้ว่าอยากจะรู้เรื่องราว แต่เห็นสีหน้าหนักใจของภาคินทร์เขาเองก็ไม่กล้าละล้าบละล้วง
ถึงเขากับภาคินทร์จะไม่ได้อยู่ด้วยกันเพียงเพราะเรื่องข้อตกลงเพียงอย่างเดียว แต่เขาก็ต้องทำความเข้าใจว่าภาคินทร์ที่อยู่ตรงหน้าเขาไม่ใช่คนธรรมดา
ฉะนั้นมันจึงมีอีกหลายเรื่องที่เขาไม่สามารถล้ำเส้นเข้าไปได้
“ว่ามามีอะไร”
“คนที่มาขโมยเลือดไปจากคลังคือคุณเมฆา”
“ว่าไงนะ แวมไพร์ชั้นสูงจากทายาทตระกูลโรเจอร์จะมาขโมยเลือดในคลังไปเพื่ออะไร เขาไม่น่าจะหาเลือดจากมนุษย์นับล้านได้ยากขนาดนั้น”
“เพราะจุดประสงค์ของเขาไม่ได้ต้องการเลือดค่ะ”
“แล้วเขาต้องการอะไร”
ภาคินทร์ขยับเสื้อคลุมเล็กน้อยแล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะไม้ราคาแพงตรงมุมห้องพร้อมยกน้ำชาขึ้นดื่มช้า ๆ
“เขาต้องการตัวคุณพระพายค่ะ”
“ว่าไงนะ”
“คุณเมฆาบอกให้เราส่งตัวคุณพระพายกลับคืนไป แล้วเขาจะไม่มาวุ่นวายอะไรกับเราอีก “
“แล้วถ้าเราไม่ทำ”
“ก็คงถึงวันที่ทายาทตระกูลโรเจอร์กับอีแวนสันจะต้องมาเผชิญหน้ากันในเร็ววันนี้อย่างแน่นอน”
เพลงพรบอกอย่างมั่นใจ
เธอรู้ว่าภาคินทร์ไม่มีทางทำตามข้อเสนอของเมฆา และเธอก็รู้ว่าเมฆาก็คงไม่ปล่อยพระพายไป อะไรที่ไม่อยากให้มันเกิดมันกำลังจะเกิดขึ้นแล้ว
“เมฆารู้เรื่องผมกับพระพายหรือยัง”
“ดิฉันคิดว่าเขาน่าจะทราบแต่คงไม่สนใจ เขาบอกว่าเขาปกป้องพระพายจากแวมไพร์ตนอื่นมานานหลายปี และเขาจะไม่ยอมให้เราได้ครอบครองพระพาย”
“มนุษย์คนนี้ดึงดูดแวมไพร์มากมายจริง ๆ คงจะไม่ใช่เพียงแค่เลือดที่หอมหวานเพียงอย่างเดียวเสียแล้ว”
ปลายนิ้วเกลี่ยวนที่ริมฝีปากสีชมพูของตัวเอง แม้จะเป็นเพียงความลึกซึ้งในคืนเดียวระหว่างเขากับพระพาย แต่ภาคินทร์ก็ไม่เคยลืมเลือนแม้ช่วงเสี้ยววินาทีของเรื่องราวที่เกิดขึ้น
มิหนำซ้ำการที่พระพายมาอยู่ใกล้ชิดเขา ความผูกพันก็ยิ่งเพิ่มขึ้นตามไปด้วย จนตอนนี้ภาคินทร์ไม่สามารถถอนตัวเองออกมาจากมนุษย์ที่ชื่อพระพายได้เลย
“มีอะไรกังวลใจหรือเปล่าครับ”
“ก็นิดหน่อย”
“แล้วพอจะเล่าให้ผมฟังได้ไหม”
“อยากฟังเหรอ”
“ก็ถ้าเล่าออกมาได้ มันก็ดีกว่าคุณเก็บไว้คนเดียวนะครับ”
บนเตียงหนานุ่มที่เคยใช้นอนคนเดียวมานับร้อย ๆ ปี ในเวลานี้มีสมาชิกร่างสูงอีกหนึ่งคนที่เข้ามาช่วยทำให้เตียงหลังนี้อบอุ่นขึ้น
ภาคินทร์ซุกตัวลงในอ้อมกอดของพระพาย ฝ่ามือลูบไล้ไปมาด้วยความหลงใหลในตัวของคนคนนี้ เช่นเดียวกันกับพระพายที่โอบภาคินทร์เอาไว้จนแน่นราวกับกลัวว่าเขาจะหายไป
“ถ้าวันหนึ่งคนที่คุณไว้ใจที่สุดไม่เป็นแบบที่คุณหวัง คุณจะรู้สึกยังไงเหรอพระพาย”
“หมายถึงยังไงเหรอครับ”
“ก็เช่นเขาไม่ได้เป็นคนในแบบที่คุณเห็นมาตลอด หรือเขาปิดบังเรื่องบางอย่างจากคุณ”
“ก็ถ้าสนิทมาก ๆ ผมก็คงจะเสียใจมั้งครับ แต่บางทีเขาก็อาจจะมีเหตุผล”
“แปลว่าคุณก็คงจะให้อภัยเขาได้ไม่ยาก”
“ไม่หรอกครับ ผมก็พูดเอาหล่อไปแค่นั้นเองครับ เหตุการณ์พวกนี้ถ้าไม่ได้เกิดขึ้นกับตัวเองก็คงพูดยากว่าจะจัดการความรู้สึกตอนนั้นยังไง”
พระพายรู้ในทันทีว่าภาคินทร์คงมีเรื่องบางอย่างที่เกี่ยวกับตัวเขาแต่ยังไม่พร้อมที่จะบอก
“อีกสองอาทิตย์จะถึงคืนวันพระจันทร์เต็มดวง ช่วงนั้นผมอยากขอให้คุณช่วยระวังตัว เพราะตอนนี้ผมเองก็ไม่แน่ใจว่าการปรากฏตัวของคุณ รวมถึงสิ่งที่คุณเป็น มันถูกกระจายข่าวไปถึงไหนแล้ว”
“ครับ ผมเชื่อว่าคุณภาคินทร์กับคุณเพลงพรจะปกป้องผมได้”
“คุณจำเพียงแค่ว่าผมไม่เคยผิดคำพูดก็พอ”
ภาคินทร์เงยหน้าขึ้นสบตากับพระพายแล้วดันตัวเองขึ้นไปจุมพิตเบา ๆ ที่ริมฝีปากของชายที่รัก
แน่นอนว่าพระพายไม่ปฏิเสธสัมผัสนั้น เขาประคองใบหน้าของภาคินทร์ขึ้นมาแล้วกดริมฝีปากย้ำลงไปอีกครั้ง ก่อนที่ทั้งสองคนจะจูบกันอย่างดูดดื่ม
Latest chapter
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 58
ตอนที่ 58“พระพายได้ยินผมหรือเปล่า”ภาคินทร์ค่อย ๆ ประคองพระพายนอนลงบนเตียง แล้วก้มลงกระซิบข้างหูของพระพายเบา ๆไม่นานเขาก็รู้สึกตัว“คุณภาคินทร์ ผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”“ผมเป็นคนพาคุณมาเอง เกือบไปแล้วนะรู้หรือเปล่า”“เกือบอะไรเหรอครับ ผมจำได้ว่าตอนแรกผมอยู่ที่โรงพยาบาลกับเมฆ... แล้วหลังจากนั้น”พระพายพยายามนึกเหตุการณ์ที่โรงพยาบาลในตอนที่เขาคิดว่าตัวเองยังพอมีสติ แต่คิดเท่าไรก็คิดไม่ออก“แล้วพระนาย...”“น้องชายคุณจะไม่เป็นอะไร แต่เห็นทีเราคงต้องมาจัดการเรื่องของคุณสองคนกันใหม่”“หมายความว่ายังไงครับ”“คนสุดท้ายที่คุณอยู่ด้วยคือใคร คุณจำได้หรือเปล่า”“ก็ไอ้เมฆไงครับ”“คุณชอบศึกษาเรื่องแวมไพร์มากใช่ไหม คุณรู้จักตระกูลอีแวนสัน แล้วคุณเคยได้ยินเรื่องของตระกูลที่เป็นคู่แข่งของอีแวนสันหรือเปล่า”ภาคินทร์ถามกลับอย่างใจเย็น ถึงอย่างไรวันนี้พระพายก็ต้องรู้เรื่องของเพื่อนสนิทตัวเอง“หมายถึงตระกูลโรเจอร์เหรอครับ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเมฆ”“คุณลองปะติดปะต่อดูสิพระพาย คุณไม่ใช่คนโง่”“คุณภาคินทร์กำลังจะบอกผมว่าเมฆคือแวมไพร์ของตระกูลโรเจอร์เหรอครับ”เพียงแค่คิดขึ้นมาก็ชักจะเริ่มกลืนน้ำลายลงคอลำบากเต
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 57
ตอนที่ 57“คุณเมฆาหยุดเดี๋ยวนี้นะ คิดจะทำอะไร”“แกนี่มันจมูกไวเหมือนนะ แล้วทำไมมาคนเดียวล่ะ เจ้านายแกไปไหน...”“ฉันมาเจรจากับคุณดี ๆ ปล่อยตัวคุณพระพายมาให้เรา แล้วฉันจะถือเสียว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น”“ยโสเหมือนเจ้านายไม่มีผิด พระพายเป็นของฉันทำไมฉันต้องคืนให้เจ้านายแกด้วย”พระพายถูกมัดติดกับเก้าอี้อย่างแน่นหนาและยังไม่ได้สติ ส่วนเมฆา ในเวลานี้ไม่เหลือเค้าโครงเพื่อนที่แสนดีอีกต่อไป“คุณก็ทราบดีว่าพระพายไม่ใช่ของคุณ พระพายสมสู่กับคุณท่านแล้ว คุณจะมาครอบครองเขาไม่ได้”“แล้วใครบอกแกว่าฉันจะครอบครองมัน ฉันอุตส่าห์อดทนปกป้อง ดูแลมันมาจากแวมไพร์ตนอื่นมานานหลายปี แต่สุดท้ายมันกลับมอบทั้งเลือดอันบริสุทธิ์และพรหมจรรย์ให้เจ้านายของแก ก็ดีฉันจะได้ตัดสินใจอะไร ๆ ให้มันง่ายขึ้น”ปลายเล็บเกลี่ยลงไปที่แก้มเนียนของพระพายก่อนจะปรากฏเป็นรอยแผลเล็ก ๆ ที่มีเลือดไหลซึมออกมาเมฆาแลบลิ้นเพื่อลิ้มรสอันหอมหวานจากปลายนิ้วของตัวเอง“คุณท่านไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้นแน่ ๆ”“แล้วภาคินทร์มันจะทำอะไรได้ เพราะหลังจากที่ฉันดื่มเลือดของพระพายในคืนนี้แล้ว แม้แต่ร่างกายของพระพายก็คงจะไม่เหลือซากกลับไปหาภาคินทร์”เสียงขู่ค
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 56
ตอนที่ 56เธอรู้ว่าภาคินทร์กระวนกระวายใจมากแค่ไหนหากแต่สิ่งที่ต้องทำในวันนี้ ก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน“คุณวางทุกอย่างไว้เดี๋ยวผมจัดการเอง ส่วนคุณรีบออกไปช่วยพระพาย อย่าให้เขาเป็นอันตรายเด็ดขาด”“คุณท่านแน่ใจเหรอคะ”“ผมทำมันมาเป็นร้อย ๆ ปี แค่นี้ทำไมผมถึงจะไม่แน่ใจ ตอนนี้สิ่งที่สำคัญคือพระพายต่างหาก”“ค่ะคุณท่าน ดิฉันจะรีบตามไปช่วยคุณพระพายให้เร็วที่สุด”เพลงพรวางถุงเลือดสำรองไว้ให้ภาคินทร์ ส่วนตัวเธอก็รีบออกจากคฤหาสน์ไปในทันที โชคไม่เข้าข้างเธอเพราะรถที่ซื้อเอาไว้จะมาถึงในอีกสองวัน เธอจึงจำเป็นต้องหารถสักคันที่พอจะพาเธอเดินทางไปตามตัวพระพายได้“อ้าว คุณคะมาทำอะไรแถวนี้ รถยังซ่อมไม่เสร็จเหรอคะ”“ฉันไม่มีเวลามาคุยกับคุณ”“คนอุตส่าห์ถามดี ๆ จะไปที่ไหนล่ะ ฉันไปส่งคุณได้นะ”มีจันทร์ขี่มอเตอร์ไซค์ผ่านมาพอดีเห็นว่าเป็นคนคุ้นหน้าคุ้นตาเลยกล่าวทักทาย แต่ดูท่าทางตัวของอีกฝ่ายจะไม่อยากสนทนากับเธอสักเท่าไร“ว่าไงคะ ดูท่าทางรีบร้อนไม่ต้องเล่นตัวก็ได้ค่ะ ฉันไม่คิดเงิน จะไปที่ไหนก็บอก”“ต่อให้คุณคิดฉันก็มีปัญญาจ่าย คุณช่วยขับไปตามที่ฉันบอกทีได้ไหม แบบด่วนที่สุดฉันรีบ”“ได้ค่ะ งั้นขึ้นมาเลย”ทางเลือก
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 55
ตอนที่ 55“ไอ้พายทางนี้”“เออมึง นายมันเป็นบ้างวะ”“อยู่ในห้องฉุกเฉิน แล้วนี่มึงมายังไง”“คุณภาคินทร์ให้คนมาส่ง”เมฆามองไปด้านหลังเห็นชายชุดดำสองคนยืนเฝ้าพระพายอยู่ ภาคินทร์คงระวังตัวเอาไว้อยู่แล้ว เพราะเขารู้ดีว่าวันนี้อันตรายมากขนาดไหน แต่ที่ยอมให้ออกมาก็คงเพราะเห็นแก่พระพายที่เป็นห่วงน้องชายตัวเอง“หมอเข้าไปนานหรือยัง ปกตินายมันแข็งแรงมากนะ ทำไมจู่ ๆ ถึงมาป่วยหนักได้”“กูก็ไม่รู้เหมือนกัน จริง ๆ มันป่วยมาตั้งแต่ต้นสัปดาห์ หาหมอกินยาแล้วแต่ไม่ดีขึ้น จู่ ๆ วันนี้ก็มาทรุดอีก โชคดีกูแวะไปหามันที่บ้าน”เมฆาแสดงสีหน้าเป็นห่วง เขาเองรู้จักพระพายมานานหลายปี สองพี่น้องรักกันมาก เขาถึงได้มั่นใจว่าพระพายจะไม่มีทางปล่อยพระนายอยู่ที่โรงพยาบาลตามลำพังแน่นอน“มึงใจเย็น ๆ ก่อน มานั่งพักมา หมอเข้าไปสักพักแล้วเดี๋ยวก็คงออกมา”เมฆาพาพระพายมานั่งพักที่เก้าอี้หน้าห้องฉุกเฉิน โดยทุกการกระทำของทั้งคู่อยู่ในสายตาคนของภาคินทร์ตลอดเวลา“แล้วนี่คุณภาคินทร์เขาต้องส่งคนมาเฝ้ามึงขนาดนี้เลยเหรอวะ แค่มาโรงพยาบาล”“อืม ก็นิดหน่อย”“อย่างกับหนังมาเฟีย กูนึกว่ามึงเป็นผู้ร้ายหนีคดีซะอีก”“มึงก็เวอร์”“เอ้าก็ดูดิ จู
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 54
ตอนที่ 54เช่นนั้นเขาก็คงไม่จำเป็นต้องทนยอมดูเฉย ๆ อีกต่อไป“อีกไม่นานจะถึงคืนพระจันทร์เต็มดวงที่จะเวียนบรรจบมาอีกครั้ง เราจะไปพาตัวพระพายออกมาจากที่นั่น”“แล้วนายท่านจะทำยังไงครับ ผมว่าวันนั้นทางคนของอีแวนสันก็คงจะเตรียมรับมือเอาไว้แน่ ๆ”“ภาคินทร์มันแค่ห่วงว่าจะกันพระพายออกจากแวมไพร์ตัวอื่นได้ยังไง แต่อย่าลืมสิว่าฉันไม่ใช่แวมไพร์ที่พระพายรู้จักเพราะฉันเป็นเพื่อนสนิทของเขากับน้องชายเขาต่างหาก”ผงเครื่องดื่มที่เมฆาอ้างว่าซื้อมาจากเมืองจีน และอยากให้พระนายลองดื่มดูจะช่วยให้หลับสบายขึ้น ด้วยช่วงนี้เห็นเพื่อนรักทำงานจนดึกดื่นจึงนึกเป็นห่วงพระนายไม่รอช้าทันทีที่กลับมาบ้าน น้ำอุ่นในกาน้ำถูกเทใส่แก้วตามด้วยผงชาสีดำในคราวแรกที่เทลงไปสีน้ำดูน่ากลัวจนเขาไม่กล้ายกขึ้นดื่มแต่ด้วยกลิ่นหอมรัญจวนชวนให้อยากลิ้มลอง เขาจึงจิบมันเพียงเล็กน้อยและพบว่ารสชาติของมันแตกต่างจากภาพลักษณ์โดยสิ้นเชิง“สงสัยบ้านเขาจะชอบกินอะไรแบบนี้ แต่ก็อร่อยดีเหมือนกัน”พระนายยกดื่มเสียจนหมดแก้วก่อนจะอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอนในเวลานี้แอร์ที่ถูกเปิดไว้ก็ไม่ช่วยให้ร่างกายรู้สึกเย็นเลยสักนิดพระนายนอนเหงื่อไหลเต็มใบหน้า กลิ้งไปมา
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 53
ตอนที่ 53วันต่อมา พระนายโทร.มาในตอนบ่ายบอกว่า ช่วงเย็นอยากแวะมากินข้าวด้วย พระพายพยายามปฏิเสธแต่สุดท้ายก็จนมุมจำต้องยอมให้น้องชายมาหา“แกจะมาอะไรบ่อย ๆ วะไอ้นาย นี่มันบ้านคุณภาคินทร์เขานะ ยังไงก็เกรงใจเขาหน่อย”“ก็เขาเป็นคนบอกเองว่าอยากจะมาที่นี่เมื่อไหร่ก็ได้ตามที่ต้องการ”“เขาก็พูดตามมารยาทแล้วนี่ไอ้เมฆก็อีกคน ไม่ห้ามมันหน่อยวะ”“ขี้เกียจห้าม อีกอย่างบ้านนี้ก็เลี้ยงอาหารดีจะตาย กูจะพลาดได้ไง”และตลอดทั้งสัปดาห์พระนายกับเมฆาก็มาฝากท้องที่คฤหาสน์ของอีแวนสันแบบวันเว้นวัน โดยที่คนหนักใจดูเหมือนว่าจะเป็นพระพายเสียมากกว่าส่วนเจ้าของบ้านอย่างภาคินทร์ก็ดูไม่ได้ยี่หระกับความวุ่นวายของทั้งสองคน เพียงแต่เขาจับตาดูเมฆาเอาไว้เป็นพิเศษซึ่งจนถึงตอนนี้เมฆาก็ยังดูปกติดี ยังไม่ได้มีท่าทีใด ๆ“คุณภาคินทร์ไม่น่าไปบอกไอ้นายว่าให้มันมาที่นี่ได้ตามต้องการเลยครับ ดูสิ อีกนิดมันก็แทบจะขนข้าวของเข้ามาอยู่ด้วยแล้วนะครับ”“แต่มันก็ช่วยให้คุณรู้สึกเบื่อน้อยลงไม่ใช่หรือไง”“แต่ผมเกรงใจ”“บ้านผมก็เหมือนบ้านคุณ คุณต้อนรับคนของคุณได้ตามสบายแค่อย่าให้เขามาวุ่นวายในสิ่งที่มันไม่สมควรก็พอ”“นั่นแหละครับที่ผมกังวล
You may also like
พระยายมราชกับฉ้น
sasima966 viewsคนโปรดของซ้อใหญ่ #รินโปรด
คุณรตา587 viewsชายาข้าน่ารักเกินใคร
ตงเฟินไป่หลิน3.9K viewsไขรหัสรัก You’re my keys. [OMEGAVERSE]
DILEMMA 28716 viewsพลังรักพลิกชีวิต...Orgasmic Power
W. Ziyen29 viewsคุณเธียรอย่าตื๊อ
Chenaimei163 viewsฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy
Me.Daisy68 viewsระวังโดนผมตกนะ
กลัดแก้ว44 views
