LOGINบทที่5:เป็นห่วง
เวลา01.30น. "ตีหนึ่งแล้วหรอเนี่ยดูซีรีย์ เกาหลีเพลินไปหน่อย " หาว!!!เผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ ไต้ฝุ่นกลับมาห้องหรือยังนะดึกป่านนี้จะขับรถกลับได้ไหมเอ้ !หรือจะกลับมาแล้วไม่เห็นไลน์มาบอกเลยหรือว่าเมาจนหลับไปล่ะปกติต้องแชทมาบอกตลอดแต่ทำไมวันนี้เงียบจัง “ความเป็นห่วงและความสงสัยตีกันบนหัว โทรไปก็กลัวรบกวนเผื่อเขากลับมาห้องอาจจะนอนหลับไปแล้ว “งั้น ไปดูที่ห้องละกัน “ แกร๊ก! แอ๊ดดด!!! ร่างกายไวกว่าความคิดเสียงเเง้มประตูเบาๆกลัวว่าเพื่อนชายกลับมาแล้วนอนหลับอยู่ตั้งแต่ที่เข้ามหาลัยแล้วย้ายมาอยู่คอนโด วันแรกไต้ฝุ่นก็ให้เหตุผลว่าเธอกับเขาต้องแลกคีย์กร์าดกันใว้เผื่อเธอทำหายจะได้มาเอากับเขาเพราะเธอมักขี้ลืมบ่อยๆ หลอกด่าฉันหรือเปล่าเนี่ย ภายในห้องมีแต่ความมืดแต่ยังไม่กล้าเปิดไฟ "เหมือนยังไม่กลับ" เเอร์ก็ยังยังไม่ได้ทำงานภายในห้องก็ไม่มีความเย็น ปกติไต้ฝุ่นจะเป็นคนขี้ร้อนมากเปิดแอร์ที22องศาซึ่งฉันเป็นคนขี้หนาว "ยังไม่กลับหรอ?" วาวาได้แต่พึมพำคนเดียวเธอเดินไปเปิดสวิตซ์ไฟที่ห้องของเขา มันมีแค่ผ้าห่มที่ถูกพับใว้บนเตียงเหมือนยังไม่ได้ใช้งาน "แชทไปถามดีกว่า" ข้อความ ยัยหมูอ้วน🐽:นายยังไม่กลับห้องเหรอ?" ไอ้หมาบ้า🐶:ขึ้นสถานะอ่านแล้ว ยัยหมูอ้วน🐽:นายขับรถไหวไหม ไอ้หมาบ้า🐶:ขึ้นสถานะอ่านแล้ว ยัยหมูอ้วน🐽:ทำไมนายอ่านแล้วแต่ไม่ตอบเรา ยัยหมูอ้วน🐽:โอเคร นายอาจจะยุ่งอยู่งั้นฉันไม่กวนแล้ว ฉันไม่โทรถามกลัวว่าจะรบกวน แล้วฝุ่น ก็ไม่ตอบข้อความกลับ ไม่โทรมาอธิบายในสิ่งที่ฉันถาม หรือว่าเขาอาจจะอยู่กับสาวๆแค่คิดในใจมันก็เจ็บจี๊ดขึ้นมา ฉันยังอยู่ในห้องไต้ฝุ่นนั่งรอเขากลับมานั่งเล่นบนโซฟาในห้องจนฉันเผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ "อื้อ!!!" ฉันบิดขี้เกียจขยับตัวแต่ยังไม่ลืมตามีความรู้สึกเหมือนมีอะไรหนักๆมาทับช่วงท้อง ฉันตกใจลืมตาหันขวับไปมองข้างกาย เสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอบ่งบอกว่ากำลังหลับสนิท "ฉันมานอนบนเตียงของเขาได้ยังไง?" จำได้ว่านอนบนโซฟาห้องรับแขก ตอนนี้เป็นเวลาแปดโมงเช้าแต่ดีที่วันนี้ฉันมีเรียนรอบบ่าย "ฝุ่น!!!" ฉันพยายามที่จะลุกจากเตียงค่อยๆแกะแขนที่กอดรัดฉันออกแต่พอฉันขยับฝุ่นกับกอดรัดกว่าเดิม "อือ!!!!" เสียงไต้ฝุ่นครางเบาๆบ่งบอกว่ามีคนกำลังขัดใจเขา ในตอนนี้ฉันเกร็งไปหมดหลับตาปี๋กลัวว่าถ้าขยับ ปากฉันมันจะไปโดนปากของเขาเพราะตอนนี้เราหันหน้าเข้าหากันมุมองศาปากกับหน้าของเราตรงกันพอดีถ้าเกิดฉันขยับตัวอีกนิดปากฉันได้โดนปากเขาแน่ๆ "นายฝุ่น “ อุ๊บ! "อื้อ!!!" อยู่ๆเขาก็ขยับเข้ามาใกล้ทำให้ปากของเขาโดนเฉียดปากของฉัน จุ๊บ!!!! ฉันตกใจหลับตาปี๋เม้มปากด้วยความประหม่า ตุ๊บๆ!!!ตุ๊บๆ!!! ฉันจับตรงหน้าอกข้างซ้ายของตัวเองเสียงหัวใจฉันเต้นดังตุ๊บตับเหมือนมันจะหลุดออกมายังไงยังงั้น ไต้ฝุ่นขยับตัวเข้ามาใกล้และกอดฉันแน่นกว่าเดิมเขาดันหน้าตัวเองเขาหาซอกคอฉันพ่นลมหายใจร้อนๆรดบนต้นคอทำให้ขนภายในร่างกายฉันลุกตั้งชูชัน "ฝุ่น นายตื่นแล้วใช่ไหมอย่ามาทำเนียนขยับตัวนายออกไปได้แล้วเราจะกลับห้อง" "อือ!!!ขอนอนต่ออีกหน่อยยังงว่งอยู่เลย" "เรามีเรียนบ่ายนะ" "เราก็มีเรียนตอนบ่ายค่อยไปพร้อมกัน " "ขออยู่แบบนี้อีกสักหน่อย" "เราไม่ใช่หมอนข้าง" ฉันขยับหยุกหยิกในอ้อมกอดฝุ่นเพื่อให้เขาคลายอ้อมกอดแต่ไม่เป็นผลเขาไม่สนใจในสิ่งที่ฉันพูดเลยแถมเอาขาก่ายเพิ่มอีก " อยู่เฉยๆขยับบ่อยเดี๋ยวอย่างอื่นที่อยู่ข้างใต้มันจะตื่นมาเคารพธงชาติ " "อย่างอื่นนี้คืออะไร?" อุ๊บ!!!ฉันตัวแข็งทื่อเมื่อใช้สายตามองช้อนลงไปข้างล่างถ้าฉันไม่ได้ลามก คงจะมีแค่อย่างเดียว>< "ถ้าน้องชายฉันตื่นมาเคารพธงชาติเดี๋ยวเธอจะไปเรียนไม่ไหว เพราะงั้นอย่าปลุกมันตื่นจะดีกว่า" "ไอ้บ้าฝุ่น นายมันลามก" "หึ! หึ!"บทที่36:ตอนพิเศษ "อื้อ!!!"เสียงกระเซ่า ของ คนใต้ร่างที่ถูกคนตัวโตกว่าขึ้นคร่อม หลังจากตกลงกับเพื่อนๆว่าจะมาเที่ยวทะเล แต่พอ วาวา บอกว่าจะขอนอนห้องเดียวกับหนามเตย เขากับไม่ยอมขอนอนห้องเดียวกันจนเจไดต้องไปเปิดห้องใหม่ ให้หนามเตยแทนเป็นพ่อบุญทุ่มซะจริง ซึ่งไม่รู้ว่าสองคนนั้นมีซัมติงกันหรือเปล่า พักหลังๆ ทำตัวแปลกๆ จนเพื่อนจับสังเกตุ แต่ก็ไม่มีใครกล้าถามมาก เพราะ บางครั้งก็เป็นเรื่องของคนสองคน ถึงจะบอกไม่มีอะไร แต่พฤติกรรมมันก็ฟ้อง"ฝะ...ฝุ่น!! อ๊า!!"กิจกรรมเข้าจังหวะดังระงมทั่วห้อง ตอนเช้าก็เล่นน้ำทะเลจนเหนื่อย พอตกเย็นก็มาออกกำลังกายกันสองคน"อืม อากี่ครั้งก็ยังเเน่น "" อื้อ! จะไม่ให้เค้าพักบ้างหรือไง ทำไมเป็นคนหื่นอย่างนี้ ""ฉลองสถานะใหม่ไง จากคนรักเป็นแฟน จากแฟน ตอนนี้เป็นผัว เมีย เราหมั้นกันแล้ว ถึงยังไง ฝุ่นก็รับผิดชอบวา รักวามากนะ ถึงแม้จะเอ่ยขอเป็นแฟนช้า แต่คำว่ารัก ที่พูดออกมา ไม่เคยพูดเล่น รักนะครับคุณแฟน แล้ววารักฝุ่นไหม""รัก !!!วา รักฝุ่นที่สุด ""พูดดี งั้นต้องให้รางวัล""อืิอ!ไม่เอารางวัลแบบนี้ อ๊ะ!ฝุ่น"ทั้งสองบอกรักกันไปมา ตลบ อบอวลทั
บทที่35:กลับบ้านขอหมั้นหมายหลังจากที่เรียนหนักมาหลายอาทิตย์ และแล้วก็ถึงเวลาปิดเทอมภาคเรียนที่สองครืด!ครืด!เสียงสั่นของโทรศัพท์มือถือ ที่อยู่หัวเตียงสั่นดังระงมทำให้เจ้าของเสียงใสกดรับทันที"ฮัลโหลค่ะแม่! วา เก็บของอยู่ เดี๋ยวสายๆถึงบ้านนะ บ้านอยู่ใกล้แค่นี้เองไม่ได้อยู่ไกลเหมือนต่างจังหวัดสักหน่อย คิดถึงแม่เหมือนกันคะ "หลังจากวางสาย จากแม่ วาวา ก็รีบเก็บของใส่กระเป๋าจนเสร็จเธอรู้สึกตื่นเต้นเเล้วก็ประหม่า ถ้าแม่รู้เรื่องของเราสองคนแม่จะว่ายังไงนะ จะโกรธ หรือจะแยกเราจากกันไหม เพราะตอนนี้กลัวแม่บอกว่าเราทั้งสองยังเด็กอยู่ขอให้ตั้งใจเรียนก่อน ส่วนมากผู้ใหญ่จะชอบพูดอย่างนี้ แต่ว่าอีกสองเดือนก็จะอายุครบยี่สิบปีบริบูรณ์แล้ว"เก็บของเสร็จยัง ให้ช่วยเก็บไหม""ไม่ต้องหรอก เราเก็บของเสร็จพอดี งั้นก็ออกเดินทางกันเถอะ น่าจะถึงบ้านสองถึงสามชั่วโมง"เมื่อรถออกจากคอนโดมุ่งหน้าไปสู่รามอินทราพากันออกเดินทางนั่งรถกันไปสักพักก็ถึงบ้านโฮ่งๆ! เสียงของหมาพันธุ์ชิวาว่าตัวน้อยเห่าเสียงดังลั่นหน้าบ้านเมื่อถึงที่หมายไต้ฝุ่นก็เอารถยนต์ไปจอดที่บ้านของเขาซึ่งบ้านอยู่ติดก
บทที่34:ความลับของไต้ฝุ่นหลังจากพากันแยกย้าย วาวาที่บอกว่าอยากไปเดินตลาดถนนคนเดินซึ่งมีงานจัดอยู่ไม่ไกล ผมก็เลยพาเธอ แวะเที่ยวเดินเล่น ก่อนกลับ"โห!คนเยอะจัง ฝุ่นจะกินไรไหม เราไม่ทำกับข้าวนะ แวะกินแถวนี้แหละ แต่ วันนี้อาหารหลากหลายไม่รู้จะกินไรดี"กินเตี๋ยวไหม ง่ายๆ เปลี่ยนจากข้าวมากินเส้นบ้าง ป่ะไปร้านนั้นกัน"วาวาไม่รอให้ฝุ่นตอบ เธอเดินจูงมือไต้ฝุ่น เข้าไปยังโต๊ะในร้าน ร้านนี้น่าจะขายดี คนเยอะมากส่วนมากเป็นวัยรุ่นหนุ่มๆสาวๆในมหาลัยมานั่งกินกันเต็มร้าน และมีสายตาหนุ่มๆหันมามองยังเธอ เนื่องจาก วาวาเป็นคนที่ขาวมาก หน้าใส หุ่นดี จัดว่าสวย หมวยเอ็กส์เลยแหละเวลาใส่ชุดนักศึกษา โดยฉพราะวันนี้ใส่ชุดรัดเเละกระโปรงสั้นไปหน่อย ตอนที่ออกจากห้องฝุ่นบอกให้ไปเปลี่ยนแต่เธอไม่ยอมเปลี่ยน"หูย! น่าจะอร่อยคนเยอะเชียว ป้าคะ หนูขอ เส้นเล็กน้ำตกหมูตุ๋นนะคะ ฝุ่น ตัวเองจะเอาเส้นอะไร หืม!!ทำไมเงียบจัง มองอะไรข้างหลังเรา"เมื่อเธอหันไปข้างหลังก็เห็นว่ามีหนุ่มๆ พากันมองมายังเธอแต่ว่าตอนนี้คนตรงหน้า เหมือนออกอาการหวงของ แสดงอาการตาเขียวใส่เด็กหนุ่มมหาลัยกลุ่มนั้น"พวกมันมอง วา เร
บทที่33:คลั่งรัก ผับหรูกลางกรุง!ใต้แสงไฟผู้คนโยกย้าย ส่ายเอวไปตามจังหวะเพลง เต้นกันอย่างเมามันส์ กลุ่มสามหนุ่มหนึ่งสาว ตรงโซนของVIPนั่งมองคนข้างล่างเต้นกันอย่างสนุกสนานผ่านกระจกใส"มึงหยุดหวานกันสักทีได้ไหมไอ้ฝุ่นสงสารคนโสดบ้าง กูกับไอ้วิน เบาหวานจะขึ้นตาสงสัยต้องหาสาวสักคนมานั่งข้างกายบ้างแล้ว""มึงก็หาสิว่ะไอ้ธันย์ พูดเฉยๆสาวจะวิ่งมาหาหรือไง ใช่ไหมครับเบบี๋ ""เลี่ยนว่ะ เบบี๋ กูพึ่งกินเหล้าไปไม่กี่แก้วอย่าพึ่งให้กูอ๊วกออกเลย ชิ!!! อย่าให้กูมีบ้างนะมึง ""ทำไม !!!มึงจะเรียกเขาว่า.....?"" ที่รัก!!ครับ กูเป็นคนไทยเว้ย ต้องใช้ภาษาไทย"" ฮ่าๆ!! ไอ้ห่า เขาต้องตามเทรนสมัยนี้""ใช่ไหมครับ เบบี๋ !!!"ฟอด!!แก้มหอมจัง"อื้อ!!!ฝุ่น! อายเพื่อนๆนายบ้าง แก้มช้ำหมดแล้ว"ช่างเพื่อนมันสิ คนไม่มีคู่""เฮ้อ!!!เบื่อคนมีคู่จริงๆ เมื่อไหร่ไอ้เจไดจะมา มึงโทรหามันแล้วใช่ไหมไอ้วิน สรุปมันจะมาไหม กูกินเหล้ารอจนจะเมาแล้วเนี่ย แถมเหล้ากูมดขึ้นแก้วหมดแล้ว รถน้ำตาลแหกโค้งใว้แถวนี้""กูโทรหาแล้ว มันบอกว่าจะมา คงขับรถอยู่มั้ง""พวกมึงนินทากูอยู่หรอ กูได้ยินนะ""อ่าวไอ้สัสเจ ไม่ตายง่ายจริงๆพูด
บทที่33:เป็นแฟนกันนะ "อืม!!! อ๊ะ!! ฝะ...ฝุ่น จะทำอะไร ดะเดี๋ยวตรงนั้นไม่ได้ มันสกปรก "เขาไม่ฟังที่เธอพูด อ้าขาเธอออกก้มเอาหน้าซุกลงไปหาดอกไม้งามข้างล่าง และใช้ลิ้นดูดกลืนน้ำหวานอย่างไม่รังเกลียด ใช้ลิ้นทะเเยงเข้าไปยังรูหวานที่กำลังเยิ้ม และระรัวลิ้น จนเธอครางร้องลั่น และเสร็จสมไปหนึ่งรอบ"อ๊ะ!!!อ๊ะ!!อือ ฝุ่น เสียว อือ!ไม่ไหว อ๊ะ อร๊ายยย"ร่าง วาวา กระตุกเกร็ง ปล่อยน้ำหวานไหลย้อยเต็มขา"เป็นไง ชอบไหม ถ้าวาชอบจะทำให้บ่อยๆ ""แต่ตอนนี้อยากกินนมก่อนนอนแล้ว"ไต้ฝุ่นพูด เขาถอดชุดกระโปรงนอนของเธอทิ้งใช้ปากดูดดึงจุกสีหวานจนมันยืดออกมาตามปาก ใช้มืออีกข้างบีบคลึงตรงฐานจนมันปลิ้นออกตามนิ้ว"อืม นมใหญ่จังวะ แม่ให้มาเยอะนะ""ละ...แล้วฝุ่นแล้วชอบไหม อ๊า!"ตอนนี้เธอน่าจะหลงลืมสิ่งที่ผมจะบอกและลืมไปว่าเธอกำลังงอลผมอยู่"ชอบเราชอบทุกอย่างที่เป็นวา เราคิดว่าวาพร้อมแล้ว "ไต้ฝุ่น ลุกจากที่นอนปลดพันธนาการทุกอย่างออกจากร่างกายทันที เมื่อไม่มีสิ่งห่อหุ้มร่างกายแท่งไซส์ใหญ่ ก็ดีดออกมาโชว์ตรงหน้าตรงหัวบานมีน้ำสีไสไหลเยิ้มปริ่มๆเขาหยิบซองฝอยสีไสที่เขาติดมือมาฉีกมันด้วยปากแล้วสวมใส่มันทันท
บทที่31:ตกลงเราป็นอะไรกัน "ไอ้ธันย์ไปส่งน้องกูดีๆนะเว้ย ""มึงไม่ต้องห่วงใว้ใจได้ทันเที่ยวรถที่น้องนั่งกลับแน่นอน น้องข้าวไปกันเถอะครับ"คืนนี้ผมขอไปนอนห้อง วาวา อย่างเคยแต่เธอบอกปฏิเสธ เธอบอกอยากอยู่เงียบๆสักพัก เธอเป็นอะไรอีกแล้ว ทั้งที ผมบอกความในใจบอกเรื่องทุกอย่างไปแล้ว มันน่าจะดีขึ้นสิ แต่ทำไมความสัมพันธ์มันถึงดูแย่กว่าแต่ก่อน นี้ผมทำอะไรผิดพลาดไปงั้นหรอ หรือผมแสดงออกไม่มากพอ ว่าชอบเธอแค่ไหนผมได้แต่คิดแล้วก็สงสัย พอคิดคนเดียวมันก็คิดไม่ออก จนต้องโทรไปรบกวนพวกพ้องแชทกลุ่มสุดหล่อสายโหด"typhoon:พวกมึงนอนกันหรือยังกูมีเรื่องอยากจะถามพวกมึงว่ะJ_di:เรื่อง?ma_vin:มีอะไรก็รีบพูดดึกดื่นคนจะหลับจะนอนJ_di:มึงมีปัญหาอะไรอีกว่ะThan_: ?typhoon: กูว่าน่าจะยาว ขอคอลกลุ่มได้ไหมว่ะพวกมึงจะนอนกันหรือยังThan_:มีไร ก็รีบพูดกูเริ่มงว่งแล้วVideo Call"เห้อ!กูไม่รู้ว่ากูทำไรผิดว่ะ วาวา เดี๋ยวนี้เธอชอบทำตัวห่างเหินกู ทั้งที่กูก็อธิบายทุกอย่างทั้งเรื่องข้าวหอมเธอก็เข้าใจแล้ว กูบอกชอบวาวาไปแล้วด้วยทั้งที่มันควรจะดีขึ้นแต่ทำไมมันดูแย่ลงว่ะ พวกมึงบอกกูทีกูต้องทำ
บทที่16:สุขสมอารมณ์หมาย "อะ....อร๊ายยย!!!" วาวาเธอเสร็จไปแล้วรอบหนึ่งแต่ผมยังไม่ถึงฝั่งฝันผมเปลี่ยนท่าใหม่ให้เธอหันหลังโน้มตัวเธอไปข้างหน้าแล้วจับเธอกระแทกอีกครั้งผมจับเอวคลอดเธอและกระหน่ำรัวใส่ไม่ยั้ง ปึก ปึก ปึก "อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ" "อือ!!! จะ...จุก ของนายมันใหญ่ เราจุก" เสียงเธอพูดติดขัด แต่ร่างก
บทที่14:ตกอยู่ในอันตรายตึกวิศวะ"ฮัลโหล ไต้ฝุ่น นายอยู่ไหน ตอนนี้ฉันอยู่ผับพี่ปกรณ์ ยัยวาหายตัวไปกับพี่โฬม โทรศัพท์ก็ไม่พก ฉันติดต่อยัยวาไม่ได้ นายรีบมาด่วนๆเลย"หลังจากเรียนเสร็จผมก็นั่งคุยสัพเพเหระกับเพื่อนยังไม่ได้กลับห้อง เพราะวาวา เธอก็กลับห้องไปก่อนแล้
บทที่10:จูบครั้งที่สองภายในห้องสมุด วาวา พยายามเขย่งเท้าเอื้อมมือขึ้นไปเพื่อจะได้หยิบหนังสือที่อยู่บนชั้นแต่มันสูงเกินกว่าที่ความสูงเธอจะเอื้อมถึง"อึ๊บ!!!!ทำไมมันสูงอย่างนี้นะหรือว่าเราเกิดมาเตี้ย”ฉันก็สูงตั้งหนึ่งร้อยหกสิบ แต่เขย่งยังไงก็เอาไม่ถึงถ้าฝุ่นอยู่ด้วยก็คงดีนายนั้นสูงตั
บทที่9:ความรู้สึกในใจ ภายในห้องโต๊ะรับแขกฉันนั่งท้าวคางมองหน้าเพื่อนสาวคนสนิทที่มาหาแต่เช้าบอกว่ามีเรื่องจะปรึกษาแต่ตอนนี้เอาแต่ถอนหายใจเข้าออกแล้วก็เรียกชื่อฉัน "ยัยเตยยยยย! เห้อ!!" "เห้อออออ! ฉันละเหนื่อยกับแกจริงๆ จะพูดไหมถ้าไม่พูดเชิญกลับห้องแกไปเลยฉันจะนอนค่ะคนจะพักผ่อนมาปลุกอะไรฉันแต่เช้า







