LOGINบทที่9:ความรู้สึกในใจ
ภายในห้องโต๊ะรับแขกฉันนั่งท้าวคางมองหน้าเพื่อนสาวคนสนิทที่มาหาแต่เช้าบอกว่ามีเรื่องจะปรึกษาแต่ตอนนี้เอาแต่ถอนหายใจเข้าออกแล้วก็เรียกชื่อฉัน "ยัยเตยยยยย! เห้อ!!" "เห้อออออ! ฉันละเหนื่อยกับแกจริงๆ จะพูดไหมถ้าไม่พูดเชิญกลับห้องแกไปเลยฉันจะนอนค่ะคนจะพักผ่อนมาปลุกอะไรฉันแต่เช้าเนี่ยแล้วก็ไม่พูดเอาแต่นั่งถอนหายใจแก่ไปนั่งสมาธิที่วัดก่อนไหม แล้วก็ท่อง พุทธโธ พุทธโธ พุทธโธ ยุบหนอ พองหนอ" ยัยเตยทำหน้าตาทาทางเหมือนอยู่ในวัดทำให้ฉันอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ "!!!ยัยเตย บาปกรรม พอแล้วขี้กากจะกินหัว วาวายกมือขึ้นพร้อมพนมมือ ข้าพเจ้าไม่ได้จะลบหลู่เลยนะคะ ทั้งหมดที่เพื่อนข้าพเจ้ากำลังทำขออโหสิกรรมให้ด้วยเทิด" สาธุ🙏 หนามเตยนั่งกรอกตามองบนไปมา เหนื่อยใจกับเพื่อนสาวที่วันนี้มามีอาการแปลกๆ "ต้องให้ฉันเรียกรถพยาบาลมารับแกไหม วันนี้แกเป็นเอามากนะวาวา มีเรื่องอะไรบอกฉันมา ฉันเป็นเพื่อนแกนะ หรือว่าแกไม่เห็นฉันเป็นเพื่อน" "ขอเวลาแปปให้ฉันตั้งสติกับใจตัวเองตอนนี้มันสับสนไปหมด มันกำลังเถียงกันอยู่ภานในใจ" "อืม!!!!ฉันเข้าใจแกถ้ายังไม่อยากเล่าก็ไม่ต้องเล่าแกพร้อมค่อยเล่าให้ฉันฟัง โอเคไหม แกนั่งทบทวนกับตัวเองไปก่อนฉันจะไปอาบน้ำเดี๋ยวฉันมา" ห้องวาวา ผมนั่งรอเธอที่ห้องจนบ่าย วาวาก็ยังไม่กลับมาอยากจะทักอยากจะโทรหาแต่ก็ไม่กล้า เรื่องที่เมื่อวานเราทะเลาะกันผมยอมรับว่าผิดและอารมณ์ร้อน ปกติผมไม่เคยขึ้นเสียงกับเธอ แต่ตอนนั้นมันรู้สึกโกรธที่อยู่ๆมีผู้ชายคนอื่นมานั่งคุย หัวเราะคิกคักกับเธอนอกจากผม แต่เรื่องเมื่อคืนผมจำได้แต่ไม่รู้ว่าความจริงหรือความฝันเพราะผมเมามาก ผมกินข้าว อาบน้ำ เสร็จแล้วเอาแต่นั่งจ้องมองโทรศัพท์ตัวเอง กดเบอร์ วาวา เหมือนจะโทรออกแล้วผมก็กดทิ้ง "เห้ออออออ!!!!" ผมนั่งถอนหายใจรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ลุกเดินวนไปวนมาภายในห้อง จนผมตัดสินใจที่จะไปหา เพื่อนสามตัวนั้น ตอนนี้ผมต้องการระบาย มันอัดอั้นจนจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว กอ็กๆ!!!กอ็ก!!! แอ๊ด!!!!ทันทีที่ได้ยินเสียงเปิดประตูผมก็เดินแทรกเข้าไปในห้องไอ้เจได โดยที่ไม่พูดอะไรออกมา "สัส!!มึงเงียบผิดปกตินะ ไอ้ฝุ่น " "แล้วปกติกูเป็นยังไงว่ะไอ้มาวิน" "ปกติมึงเป็นหมาบ้าไม่เรียบร้อยขนาดนี้ถึงพวกกูจะพึ่งเป็นเพื่อนกับมึง แต่พวกกูก็รู้นิสัยมึงดี" "แล้วเมื่อวานพวกมึงใช่ไหมที่ไปส่งกูที่ห้องวาวา" "เอ่อออ พวกกูนี้แหละเเบกมึงขึ้นไปแต่กูจำได้มึงบอกว่าห้อง วาวา ใกล้มึง กูเลยฝากมึงใว้กับเธอซะเลยนอกจากพวกกูกับวาวา ก็ไม่มีใครดูแลมึงได้แล้วล่ะ" "ก็ทั้งชีวิตมึงก็มีแค่ วาวา นิ หรือมึงแอบซ่อนหญิงที่ไหนใว้" "กูไม่มีผู้หญิงให้ซ่อนหรอกเพราะกูไม่ได้คบและสนิทกับใครนอกจาก วาวา" "แล้วทีนี้มึงรู้ใจตัวเองหรือยัง " "กูสับสนว่ะไอ้ธันย์ กูไม่กล้าที่จะเอ่ยบอกออกไปกูกลัวเสียเขาไปถ้าเขาไม่คิดเหมือนกับกู" "มึงยอมรับแล้วว่าชอบเขาถ้ามึงไม่กล้าบอกเพราะกลัวเสียเพื่อนงั้นมึงก็ทำตัวเหมือนเดิม ที่มึงเคยทำ กูก็บอกได้แค่นี้" "มึงคิดว่ากูจะทำได้ไหมเจได" "มึงลองถามใจตัวเองสิ ถ้าไม่อยากอยู่อึดอัดแบบนี้ก็ไปขอโทษเธอและลองเปิดใจคุยกัน" "แล้วเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นไหม" "มึงหมายความว่ายังไงไอ้ธันย์?" “ ก็อย่างเช่น..... กูไม่พูดดีกว่าว่ะเดี๋ยวโดนตีนมึงยิ่งหวงของอยู่ กูไม่รู้ว่าผีจะเข้ามึงตอนไหน" "เมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอกก็กูเมาไงหลับแบบไม่รู้เรื่อง สติกูยังไม่มีเลยไอ้สัส" "ฮ่าๆนี้สิคนเดิมกลับมาแล้วคำพูดแบบนี้ล่ะถูกต้องแล้ว" "แล้วตกลงมึงจะเอาไง" "เดี๋ยวกูจะไปขอโทษ วาวา หวังว่าเธอคงจะคุยพูดกับกูเหมือนเดิม" ด้านวาวา หลังจากจากทบทวนกับตัวเองเธอก็บอกหนามเตยว่าไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น แค่สับสน ก็เลยพูดไม่ออก แต่ตอนนี้เธอโอเคแล้ว "สรุปแค่งอน เรื่องที่ทะเลาะกันเมื่อวานแล้วมาปลุกอะไรฉันแต่เช้าเนี่ย ง่วงจะตายเมื่อคืนทำงานเลิกดึกซะด้วย" "ฮือ!!!!ฉันขอโทษนะเตย ที่ฉันมารบกวนแก" "อืม!!!ไม่เป็นไรแต่วันนี้แกกลับห้องก่อนได้ไหมฉันงว่ง หาวจนปากจะฉีกแล้ว " "แล้วแกไม่ไปส่งฉันหรอ?" "ฉันงว่งขนาดนี้ยังจะให้ไปส่งอีก อีกอย่างฉันไม่มีรถขับแล้วแม่เอากลับไปบ้าน บอกว่าเอาไปให้พี่ชายใช้" "หือ? ทำไมเป็นงั้นละ" "แกก็รู้ว่าแม่ฉันรักพี่ชายคนโตขนาดไหน เขาไม่เคยเห็นฉันอยู่ในสายตาหรอกขนาดเรียนหนังสือฉันยังต้องหาส่งตัวเองเรียนเลย" "อือ!!!ไม่ต้องพูดแล้วไม่เป็นไรแกนอนเหอะ เดี๋ยวฉันโทรหาฝุ่นให้มารับก็ได้ ยังไงก็ต้องได้คุยกันอยู่แล้ว" ฉันตัดสินใจกดโทรศัพท์โทรออกไปหาฝุ่นแล้วพอโทรไปเขาก็รับทันที "ฝุ่นนายตื่นยัง มารับฉันทีได้ไหม" ปลายสายตอบกลับมาว่าจะมารับฉันจึงรีบบอกหนามเตยเพื่อลาเธอให้เธอได้พักผ่อน หลังจากฝุ่นมารับและนั่งบนรถเราเปิดใจคุยกันถึงเรื่องที่มหาลัยและฉันก็ให้อภัยเขาฉันไม่ได้โกรธเขาเรื่องนั้นเพราะฉันไม่ได้ชอบพี่โฬมไม่ได้อะไรกับพี่เขาเลยสักนิดแต่ที่ฉันหนีออกมาคือเรื่องเมื่อคืนต่างหาก ฝุ่นคงเมามากและไม่รู้เรื่องอะไรช่างเถอะให้มันเป็นแบบนี้แหละดีแล้วพอฉันให้อภัยเขาฝุ่นก็บอกจะตามใจฉันทุกอย่าง คนเดิมของฝุ่นกลับมาแล้ว "ฝุ่น เราอยากไปเที่ยวทะเลวันเสาร์หน้าชวนเพื่อนนายไปด้วยจะได้ทำความรู้จักกันใว้เมื่อคืนพวกเขามาส่งแต่ฉันไม่รู้จักใครเลย" "อืม!!!ได้สิเดี๋ยวเราพาไป" "เราจะชวนหนามเตยไปด้วย ยัยเตยทำแต่งานต้องหาเวลาพักผ่อนซะบ้าง ฉันพูดแล้วก็ยิ้มหวานให้ฝุ่น" ฝุ่นหัวเราะแล้วก็หยีหัวฉันเล่น "ตุ๊บๆตุ๊บๆ" "ใจไม่รักดีมันกลับมาเต้นอีกแล้ว ตึกคณะวิศวะ "เดี๋ยวหยุดก่อน" ผมที่เดินออกจากห้องน้ำมาแล้วเดินผ่านหน้าไอ้รุ่นพี่โฬมที่จะเข้าห้องน้ำพอดีถูกเรียกให้หยุด ผมหยุดเเละเผชิญหน้ากับไอ้รุ่นพี่ "เรียกผมมีอะไร กำลังรีบจะไปเรียน ไม่ว่าง" "เป็นรุ่นน้องก็ทำตัวดีๆหน่อย อย่าเก่งให้มากถ้าไม่อยากเดือดร้อน อ่อ! แล้วก็น้อง วาวา เป็นเพื่อนนายใช่ไหม สวย ขาว อึ๋ม น่ารักดีว่ะกูชอบ กูอยากได้ งั้นก็ขอละกัน" "ไอ้เหี้ย!!!" ผมดึงขอเสื้อไอ้รุ่นพี่นั้นขึ้นจนแน่นและกระชากเข้าหาตัว อยากจะซัดหน้ามันนักแต่พึ่งคืนดีกับวาวา ผมจึงไม่อยากหาเรื่องให้ตัวเอง " อย่า มา ยุ่ง กับ เธอ ผมไม่เอาพี่ใว้แน่" รุ่นพี่โฬมสะบัดมือผมออก แล้วยิ้มมุมปากเดินออกไปบทที่36:ตอนพิเศษ "อื้อ!!!"เสียงกระเซ่า ของ คนใต้ร่างที่ถูกคนตัวโตกว่าขึ้นคร่อม หลังจากตกลงกับเพื่อนๆว่าจะมาเที่ยวทะเล แต่พอ วาวา บอกว่าจะขอนอนห้องเดียวกับหนามเตย เขากับไม่ยอมขอนอนห้องเดียวกันจนเจไดต้องไปเปิดห้องใหม่ ให้หนามเตยแทนเป็นพ่อบุญทุ่มซะจริง ซึ่งไม่รู้ว่าสองคนนั้นมีซัมติงกันหรือเปล่า พักหลังๆ ทำตัวแปลกๆ จนเพื่อนจับสังเกตุ แต่ก็ไม่มีใครกล้าถามมาก เพราะ บางครั้งก็เป็นเรื่องของคนสองคน ถึงจะบอกไม่มีอะไร แต่พฤติกรรมมันก็ฟ้อง"ฝะ...ฝุ่น!! อ๊า!!"กิจกรรมเข้าจังหวะดังระงมทั่วห้อง ตอนเช้าก็เล่นน้ำทะเลจนเหนื่อย พอตกเย็นก็มาออกกำลังกายกันสองคน"อืม อากี่ครั้งก็ยังเเน่น "" อื้อ! จะไม่ให้เค้าพักบ้างหรือไง ทำไมเป็นคนหื่นอย่างนี้ ""ฉลองสถานะใหม่ไง จากคนรักเป็นแฟน จากแฟน ตอนนี้เป็นผัว เมีย เราหมั้นกันแล้ว ถึงยังไง ฝุ่นก็รับผิดชอบวา รักวามากนะ ถึงแม้จะเอ่ยขอเป็นแฟนช้า แต่คำว่ารัก ที่พูดออกมา ไม่เคยพูดเล่น รักนะครับคุณแฟน แล้ววารักฝุ่นไหม""รัก !!!วา รักฝุ่นที่สุด ""พูดดี งั้นต้องให้รางวัล""อืิอ!ไม่เอารางวัลแบบนี้ อ๊ะ!ฝุ่น"ทั้งสองบอกรักกันไปมา ตลบ อบอวลทั
บทที่35:กลับบ้านขอหมั้นหมายหลังจากที่เรียนหนักมาหลายอาทิตย์ และแล้วก็ถึงเวลาปิดเทอมภาคเรียนที่สองครืด!ครืด!เสียงสั่นของโทรศัพท์มือถือ ที่อยู่หัวเตียงสั่นดังระงมทำให้เจ้าของเสียงใสกดรับทันที"ฮัลโหลค่ะแม่! วา เก็บของอยู่ เดี๋ยวสายๆถึงบ้านนะ บ้านอยู่ใกล้แค่นี้เองไม่ได้อยู่ไกลเหมือนต่างจังหวัดสักหน่อย คิดถึงแม่เหมือนกันคะ "หลังจากวางสาย จากแม่ วาวา ก็รีบเก็บของใส่กระเป๋าจนเสร็จเธอรู้สึกตื่นเต้นเเล้วก็ประหม่า ถ้าแม่รู้เรื่องของเราสองคนแม่จะว่ายังไงนะ จะโกรธ หรือจะแยกเราจากกันไหม เพราะตอนนี้กลัวแม่บอกว่าเราทั้งสองยังเด็กอยู่ขอให้ตั้งใจเรียนก่อน ส่วนมากผู้ใหญ่จะชอบพูดอย่างนี้ แต่ว่าอีกสองเดือนก็จะอายุครบยี่สิบปีบริบูรณ์แล้ว"เก็บของเสร็จยัง ให้ช่วยเก็บไหม""ไม่ต้องหรอก เราเก็บของเสร็จพอดี งั้นก็ออกเดินทางกันเถอะ น่าจะถึงบ้านสองถึงสามชั่วโมง"เมื่อรถออกจากคอนโดมุ่งหน้าไปสู่รามอินทราพากันออกเดินทางนั่งรถกันไปสักพักก็ถึงบ้านโฮ่งๆ! เสียงของหมาพันธุ์ชิวาว่าตัวน้อยเห่าเสียงดังลั่นหน้าบ้านเมื่อถึงที่หมายไต้ฝุ่นก็เอารถยนต์ไปจอดที่บ้านของเขาซึ่งบ้านอยู่ติดก
บทที่34:ความลับของไต้ฝุ่นหลังจากพากันแยกย้าย วาวาที่บอกว่าอยากไปเดินตลาดถนนคนเดินซึ่งมีงานจัดอยู่ไม่ไกล ผมก็เลยพาเธอ แวะเที่ยวเดินเล่น ก่อนกลับ"โห!คนเยอะจัง ฝุ่นจะกินไรไหม เราไม่ทำกับข้าวนะ แวะกินแถวนี้แหละ แต่ วันนี้อาหารหลากหลายไม่รู้จะกินไรดี"กินเตี๋ยวไหม ง่ายๆ เปลี่ยนจากข้าวมากินเส้นบ้าง ป่ะไปร้านนั้นกัน"วาวาไม่รอให้ฝุ่นตอบ เธอเดินจูงมือไต้ฝุ่น เข้าไปยังโต๊ะในร้าน ร้านนี้น่าจะขายดี คนเยอะมากส่วนมากเป็นวัยรุ่นหนุ่มๆสาวๆในมหาลัยมานั่งกินกันเต็มร้าน และมีสายตาหนุ่มๆหันมามองยังเธอ เนื่องจาก วาวาเป็นคนที่ขาวมาก หน้าใส หุ่นดี จัดว่าสวย หมวยเอ็กส์เลยแหละเวลาใส่ชุดนักศึกษา โดยฉพราะวันนี้ใส่ชุดรัดเเละกระโปรงสั้นไปหน่อย ตอนที่ออกจากห้องฝุ่นบอกให้ไปเปลี่ยนแต่เธอไม่ยอมเปลี่ยน"หูย! น่าจะอร่อยคนเยอะเชียว ป้าคะ หนูขอ เส้นเล็กน้ำตกหมูตุ๋นนะคะ ฝุ่น ตัวเองจะเอาเส้นอะไร หืม!!ทำไมเงียบจัง มองอะไรข้างหลังเรา"เมื่อเธอหันไปข้างหลังก็เห็นว่ามีหนุ่มๆ พากันมองมายังเธอแต่ว่าตอนนี้คนตรงหน้า เหมือนออกอาการหวงของ แสดงอาการตาเขียวใส่เด็กหนุ่มมหาลัยกลุ่มนั้น"พวกมันมอง วา เร
บทที่33:คลั่งรัก ผับหรูกลางกรุง!ใต้แสงไฟผู้คนโยกย้าย ส่ายเอวไปตามจังหวะเพลง เต้นกันอย่างเมามันส์ กลุ่มสามหนุ่มหนึ่งสาว ตรงโซนของVIPนั่งมองคนข้างล่างเต้นกันอย่างสนุกสนานผ่านกระจกใส"มึงหยุดหวานกันสักทีได้ไหมไอ้ฝุ่นสงสารคนโสดบ้าง กูกับไอ้วิน เบาหวานจะขึ้นตาสงสัยต้องหาสาวสักคนมานั่งข้างกายบ้างแล้ว""มึงก็หาสิว่ะไอ้ธันย์ พูดเฉยๆสาวจะวิ่งมาหาหรือไง ใช่ไหมครับเบบี๋ ""เลี่ยนว่ะ เบบี๋ กูพึ่งกินเหล้าไปไม่กี่แก้วอย่าพึ่งให้กูอ๊วกออกเลย ชิ!!! อย่าให้กูมีบ้างนะมึง ""ทำไม !!!มึงจะเรียกเขาว่า.....?"" ที่รัก!!ครับ กูเป็นคนไทยเว้ย ต้องใช้ภาษาไทย"" ฮ่าๆ!! ไอ้ห่า เขาต้องตามเทรนสมัยนี้""ใช่ไหมครับ เบบี๋ !!!"ฟอด!!แก้มหอมจัง"อื้อ!!!ฝุ่น! อายเพื่อนๆนายบ้าง แก้มช้ำหมดแล้ว"ช่างเพื่อนมันสิ คนไม่มีคู่""เฮ้อ!!!เบื่อคนมีคู่จริงๆ เมื่อไหร่ไอ้เจไดจะมา มึงโทรหามันแล้วใช่ไหมไอ้วิน สรุปมันจะมาไหม กูกินเหล้ารอจนจะเมาแล้วเนี่ย แถมเหล้ากูมดขึ้นแก้วหมดแล้ว รถน้ำตาลแหกโค้งใว้แถวนี้""กูโทรหาแล้ว มันบอกว่าจะมา คงขับรถอยู่มั้ง""พวกมึงนินทากูอยู่หรอ กูได้ยินนะ""อ่าวไอ้สัสเจ ไม่ตายง่ายจริงๆพูด
บทที่33:เป็นแฟนกันนะ "อืม!!! อ๊ะ!! ฝะ...ฝุ่น จะทำอะไร ดะเดี๋ยวตรงนั้นไม่ได้ มันสกปรก "เขาไม่ฟังที่เธอพูด อ้าขาเธอออกก้มเอาหน้าซุกลงไปหาดอกไม้งามข้างล่าง และใช้ลิ้นดูดกลืนน้ำหวานอย่างไม่รังเกลียด ใช้ลิ้นทะเเยงเข้าไปยังรูหวานที่กำลังเยิ้ม และระรัวลิ้น จนเธอครางร้องลั่น และเสร็จสมไปหนึ่งรอบ"อ๊ะ!!!อ๊ะ!!อือ ฝุ่น เสียว อือ!ไม่ไหว อ๊ะ อร๊ายยย"ร่าง วาวา กระตุกเกร็ง ปล่อยน้ำหวานไหลย้อยเต็มขา"เป็นไง ชอบไหม ถ้าวาชอบจะทำให้บ่อยๆ ""แต่ตอนนี้อยากกินนมก่อนนอนแล้ว"ไต้ฝุ่นพูด เขาถอดชุดกระโปรงนอนของเธอทิ้งใช้ปากดูดดึงจุกสีหวานจนมันยืดออกมาตามปาก ใช้มืออีกข้างบีบคลึงตรงฐานจนมันปลิ้นออกตามนิ้ว"อืม นมใหญ่จังวะ แม่ให้มาเยอะนะ""ละ...แล้วฝุ่นแล้วชอบไหม อ๊า!"ตอนนี้เธอน่าจะหลงลืมสิ่งที่ผมจะบอกและลืมไปว่าเธอกำลังงอลผมอยู่"ชอบเราชอบทุกอย่างที่เป็นวา เราคิดว่าวาพร้อมแล้ว "ไต้ฝุ่น ลุกจากที่นอนปลดพันธนาการทุกอย่างออกจากร่างกายทันที เมื่อไม่มีสิ่งห่อหุ้มร่างกายแท่งไซส์ใหญ่ ก็ดีดออกมาโชว์ตรงหน้าตรงหัวบานมีน้ำสีไสไหลเยิ้มปริ่มๆเขาหยิบซองฝอยสีไสที่เขาติดมือมาฉีกมันด้วยปากแล้วสวมใส่มันทันท
บทที่31:ตกลงเราป็นอะไรกัน "ไอ้ธันย์ไปส่งน้องกูดีๆนะเว้ย ""มึงไม่ต้องห่วงใว้ใจได้ทันเที่ยวรถที่น้องนั่งกลับแน่นอน น้องข้าวไปกันเถอะครับ"คืนนี้ผมขอไปนอนห้อง วาวา อย่างเคยแต่เธอบอกปฏิเสธ เธอบอกอยากอยู่เงียบๆสักพัก เธอเป็นอะไรอีกแล้ว ทั้งที ผมบอกความในใจบอกเรื่องทุกอย่างไปแล้ว มันน่าจะดีขึ้นสิ แต่ทำไมความสัมพันธ์มันถึงดูแย่กว่าแต่ก่อน นี้ผมทำอะไรผิดพลาดไปงั้นหรอ หรือผมแสดงออกไม่มากพอ ว่าชอบเธอแค่ไหนผมได้แต่คิดแล้วก็สงสัย พอคิดคนเดียวมันก็คิดไม่ออก จนต้องโทรไปรบกวนพวกพ้องแชทกลุ่มสุดหล่อสายโหด"typhoon:พวกมึงนอนกันหรือยังกูมีเรื่องอยากจะถามพวกมึงว่ะJ_di:เรื่อง?ma_vin:มีอะไรก็รีบพูดดึกดื่นคนจะหลับจะนอนJ_di:มึงมีปัญหาอะไรอีกว่ะThan_: ?typhoon: กูว่าน่าจะยาว ขอคอลกลุ่มได้ไหมว่ะพวกมึงจะนอนกันหรือยังThan_:มีไร ก็รีบพูดกูเริ่มงว่งแล้วVideo Call"เห้อ!กูไม่รู้ว่ากูทำไรผิดว่ะ วาวา เดี๋ยวนี้เธอชอบทำตัวห่างเหินกู ทั้งที่กูก็อธิบายทุกอย่างทั้งเรื่องข้าวหอมเธอก็เข้าใจแล้ว กูบอกชอบวาวาไปแล้วด้วยทั้งที่มันควรจะดีขึ้นแต่ทำไมมันดูแย่ลงว่ะ พวกมึงบอกกูทีกูต้องทำ
บทที่14:ตกอยู่ในอันตรายตึกวิศวะ"ฮัลโหล ไต้ฝุ่น นายอยู่ไหน ตอนนี้ฉันอยู่ผับพี่ปกรณ์ ยัยวาหายตัวไปกับพี่โฬม โทรศัพท์ก็ไม่พก ฉันติดต่อยัยวาไม่ได้ นายรีบมาด่วนๆเลย"หลังจากเรียนเสร็จผมก็นั่งคุยสัพเพเหระกับเพื่อนยังไม่ได้กลับห้อง เพราะวาวา เธอก็กลับห้องไปก่อนแล้
บทที่8:ปล่อยตัวปล่อยใจ ผับ โซนVip "เอาไงดีว่ะ ไอ้ฝุ่นมันคงกลับเองไม่ได้แล้วส่วนรถมันมึงก็ขับตามหลังกูกลับคอนโดแล้วกันไอ้วิน ส่วนมึงไอ้ธันย์ดูแลไอ้ฝุ่นเดี๋ยวกูขับรถเองพวกมึงว่าไง "มึงว่าไงไอ้วินเอาตามที่ไอ้เจไดพูดไหม" "พวกมึงว่ายังไงกูก็ตามนั้นแหละ " "บรึ๊นนนน!!!" เสียงรถวิ่งบนถนนใหญ่ตอนนี้เป็
บทที่7:อารมณ์หึงหวง หลังจากที่ผมเรียนเสร็จเลยเดินแวะมารับวาวาที่คณะแต่ที่ผมเห็นคือ ไอ้พี่โฬม ไอ้เหี้ยที่ใครๆต่างบอกว่ามันจ้องที่จะฟันน้องเฟรชชี่ที่เข้ามาใหม่แรกๆนั่งคุยหลังๆนอนคุย"มันมารู้จักวาวาได้ยังไงไอ้เหี้ยนี่ "ผมเดินตรงไปยังกลุ่มของวาวา และถือวิสาสะนั่งลงข้างๆวาโด
บทที่6:เสียงดังของหัวใจ หลังออกจากห้องนั่งรถมากับฝุ่นฉันแทบไม่กล้ามองหน้าเขาเลยมันเขินยังไงไม่รู้"ทำไม เธอ เงียบจังไม่พูดอะไรหน่อยหรอปกติพูดไม่หยุดสงสัยไบ้แดกไปแล้ว""นี้ฝุ่นพอเราไม่พูดก็หาว่าเป็นไบ้ เราขี้เกียจเถียงกับนายอยากอยู่เงียบๆ""หึ!!!!! เขินก็บอกอย่าเก็บอาก







