LOGINShare
ตอนที่ 24-2 หลบหน้า
publish date:
2026-09-24 12:11:12“ขอบคุณภีมมากนะลูก ที่มาช่วยดูอาการให้อัยย์”
คุณแม่ของอัยย์ ขอบคุณผม ระหว่างที
Latest chapter
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 24-2 หลบหน้า
“ขอบคุณภีมมากนะลูก ที่มาช่วยดูอาการให้อัยย์”คุณแม่ของอัยย์ ขอบคุณผม ระหว่างที่เดินออกมาจากห้องด้วยกัน หลังจากที่เห็นว่าอัยย์ นอนหลับไปแล้ว“ยินดีครับ ถ้ามีอะไร คุณแม่เรียกผมได้ตลอดเลยครับ”“ขอบคุณมากจ๊ะ นี่เราไม่เจอกันตั้งนานหลายปีเลยนะ เรียนหมอหนักเลยใช่มั้ย หายหน้าหายตาไปเลย”ผมจะตอบท่านยังไงดี เรียนก็หนักจริงๆ แหละ แต่ก็ไม่ถึงกับต้องหายหน้าหายตาไปอย่างที่ท่านเข้าใจ เพียงแต่ที่หายไปเพราะ…ลูกสาวท่านต่างหากที่พยายามหลบหน้าและไม่ให้ช่องทางติดต่อเธอได้เลย“เอ่อ คุณแม่สบายดีนะครับ ผมเพิ่งเห็นข่าวที่คุณแม่อำลาวงการ”ผมหาคำตอบให้ท่านไม่ได้ เลยพยายามเปลี่ยนเรื่องที่คุยก่อนดีกว่า ยังไม่อยากเสี่ยงให้ท่านรู้ว่าผมทำพลาดอะไรกับลูกสาวท่านลงไป ถึงได้หายหน้าไปจากท่าน เกิดท่านไม่พอใจผมขึ้นมาอีกคน ท่านคงกีดกันไม่ให้ยุ่งกับลูกสาวท่านแน่ๆ“ฮ่า ฮ่า สบายดีจ๊ะ แหม ตามข่าวบันเทิงด้วยเหรอเราน่ะ จริงๆ ก็ไม่เชิงอำลาวงการหรอกนะ แม่ก็แค่มาช่วยพ่อเค้าทำเบื้องหลังแทนจ๊ะ”“ครับ บังเอิ
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 24-1 หลบหน้า
“คุณหมอคะ คนเจ็บมาล้างแผล รออยู่ที่เต็นท์นะคะ” พยาบาลคนหนึ่งเดินมาบอกไอ้วัต ที่กำลังตรวจคนไข้อยู่ที่โต๊ะไม่ไกลจากผมมากนักได้ยินแบบนั้น ผมรีบหันไปมองหน้าไอ้วัตทันที ผมเห็นมันหันไปพยักหน้าให้พยาบาล และหันหน้ามาเจอผมมองมันอยู่ ก็ยักหิ้วให้ผมทันที“เอ่อ คุณพยาบาลครับ ช่วยแจ้งเจ้าหน้าที่ตัดแถวคนไข้ให้ผมด้วยนะครับ ผมมีเคสด่วน”“ได้ค่ะ คุณหมอ”หลังตรวจคนไข้ตรงหน้าเสร็จ ผมเดินตามไอ้วัต ไปที่เต็นท์ทำหัตถการ เปิดม่านเข้าไปก็เจอผู้หญิง 2 คน คนหนึ่งคือ คุณนิต้า ที่นั่งให้ไอ้วัตล้างแผลอยู่ แต่ครั้งนี้เธอเงียบ ไม่โอดโอยเหมือนวันก่อนแล้วผมมองไปที่ผู้หญิงอีกคนที่ยืนหันหลังอยู่ เธอยื่นห่างออกไปจากตรงจุดที่นั่งทำแผล“อัยย์” ผมเดินเข้าไปหาเธอจนถึงระยะที่เอื้อมมือถึง และเรียกชื่อเธอออกไป ด้วยหัวใจที่เต้นแรงและเร็ว เหมือนสภาพคนที่เพิ่งวิ่ง 100 เมตรมาหยก ๆ ก่อนที่มือผมที่ยกขึ้นกำลังจะแตะถึงแขนของเธอ เธอก็หันกลับมา“อ้าว…ภีมเหรอ ใช่ภีมใช่มั้ยลูก”“คุณแม่…สวัสดีครับคุณแม
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 23-2 ไม่ดื้อนะคะ
หลังจากนั้นไม่นาน ฉันก็ได้ยินเสียงหายใจที่เริ่มสม่ำเสมอ นิต้าคงจะหลับไปแล้ว อาจจะด้วยเพราะฤทธิ์ยาแก้ปวดแก้อักเสบที่คุณหมอสั่งให้เธอกินไปเมื่อตอนค่ำด้วย เลยหลับได้ไวขนาดนี้ฉันพลิกตัวไปมาอีกหลายนาที ก็ไม่สามารถข่มตาให้หลับลงได้ เลยลุกขึ้นจากที่นอนและเดินไปเปิดไฟให้ระเบียงด้านนอกมีแสงสว่าง ไฟกระพริบอยู่ครู่หนึ่งจนติดนิ่งดีแล้ว ฉันจึงเดินออกมาอากาศเริ่มเย็น ฉันวางมือเกาะที่ราวระเบียง แหงนหน้ามองบนฟ้า มองดวงดาวที่เห็นได้อย่างชัดเจน แล้วค่อยๆ สูดลมหายใจลึกๆ ให้อากาศเย็นๆ เข้าปอด ‘สดชื่นจัง’หวังว่าอากาศเย็นๆ นี้ จะช่วยดับความร้อนในใจลงได้ ฉันยืนดูดาว สูดอากาศเย็นๆ คิดถึงเรื่องที่คุยกับนิต้า เมื่อก่อนนอน ก็ทำให้นึกถึง คุณหมอคุณหมอที่นึกถึง คือ คุณหมอที่ดูแลอาการของฉันผ่านแอปฯ หมอออนไลน์ นี่ก็เกือบสัปดาห์แล้วสินะ ที่ฉันไม่สามารถเข้าแอปฯ เพื่อติดต่อคุณหมอได้ ฉันอยากอัปเดตอาการให้คุณหมอรู้จังเลย ว่าอาการฉันดีขึ้นมากๆ น่าจะ 80% แล้วแหละ ‘คุณหมอเก่งจริงๆ เลยค่ะ’ฉันคิดวางแผนเอาไว้ ว่าวันที่ได้กลับบ้าน คงจะต้องซื้อของติดไม้ติดมือ เอาไ
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 23-1 ไม่ดื้อนะคะ
คืนนี้ผมนอนไม่ค่อยหลับ ยังคงนึกถึงแต่ภาพของอัยย์ ที่ได้เจอกันวันนี้ ถึงแม้หน้าเธอจะยังมีร่องรอยแดงจางๆ อยู่บ้าง แต่อาการบวมหายไปหมดแล้ว‘ดีใจจัง’ ผมดีใจที่การดูแลอาการของเธอ ด้วยวิธีของผม มันได้ผล เพียงเวลาไม่ถึงเดือน ทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอบอกว่า เคยเป็นและพยายามรักษาให้มันหายใช้เวลาหลายเดือนนี่ถ้ากลับไปกรุงเทพฯ คราวนี้ ก็น่าจะครบเดือนพอดี เธอน่าจะหายดีแล้ว แล้วเราจะได้คุยกันในแอปฯ อีกเหรอ ผมเริ่มคิดหนัก ถ้าเธอหาย หน้าที่หมอออนไลน์ของผมก็จะจบลงใช่มั้ย‘ผมควรทำยังไงต่อล่ะทีนี้’ เมื่อยังคิดไม่ตก ก็เริ่มถอนหายใจออกมาเสียงดัง จนคนที่นอนอยู่เตียงข้างๆ คงเริ่มจะรำคาญ“เป็นอะไรของมึงวะ ไอ้ภีม ถอนหายใจจนกูเหนื่อยแทนละ”“เฮ้ออ คิดไม่ออกหว่ะ”“คิดอะไรของมึงตอนนี้ นี่มันกี่โมงแล้ว ไม่เหนื่อยหรือไงวะ ตรวจคนไข้ทั้งวันแล้ว กูขอล่ะเพื่อน กูอยากนอน”“เฮ้ออออ”“ไอ้นี่ โอ้ยยยย”ผมถอนหายใจอีกเฮือกใหญ่ จนไอ้วัตมันคงจะเริ่มโมโห จึงโวยวายออกมาแบบคนหงุดหง
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 22-2 ไม่อยากคิดถึง
“แล้วยังไงวะ ได้คุยกันยัง กูเห็นมึงวิ่งตามไปนี่”“ยังหว่ะ เค้าไม่ยอมคุยกับกู เหมือนเค้ายังโกรธกูอยู่เลยหว่ะ”“อ่าว แบบนี้ก็งานยากแล้วดิเพื่อน”“ก็แบบนี้ไงวะ กูเลยอยากให้มึงช่วยกูหน่อย”“ช่วย!!! กูจะช่วยอะไรมึงได้วะ”“ก็คนไข้ของมึงไง คุณนิต้าอะ ช่วงนี้เค้าต้องมาล้างแผลกับมึงทุกวันไม่ใช่เหรอวะ”“เออ แล้วทำไม มึงอย่าบอกนะ ว่าจะเข้าทางยัยนิต้านั่นอะ ไม่ง่ายหรอกนะเห็นอย่างนั้น แสบชิบ”“อะ อะ อะไรมึงเนี่ย ไปรู้จักสนิทสนมกับเค้าตอนไหนวะ แค่ทำแผล ล้างแผล แป๊บๆ รู้จักเค้าซะขนาดนั้น”“เออๆ เรื่องของกูน่า เอาเรื่องมึงก่อนเถอะ มึงจะให้กูช่วยยังไงแน่”“ไม่มีไรมาก เวลานิต้ามาทำแผลกับมึง มึงก็เรียกกูไปด้วยก็แค่นั้น”“แค่เนี้ย..”“เออ แค่นั้นแหละ ยังไงอัยย์เค้าก็ต้องเป็นคนพาเพื่อนเค้ามาทำแผลอยู่แล้วใช่ป่ะล่ะ กูก็จะได้เจอเค้าไง”“แหม มั่นใจเชียวนะมึง แล้วทำไมวันนี้ มึงถ
แอปฯรักษาใจ ตอนที่ 22-1 ไม่อยากคิดถึง
“อ้าว ไอ้ภีมกลับมาแล้วเหรอ เป็นไงบ้างวะ”พอผมกลับมาถึงค่าย ก็เจอไอ้วัตยืนรออยู่แล้ว มันเอ่ยถามผมทันที“ครรภ์เป็นพิษหว่ะ ติดต่อทางโรงพยาบาลให้ส่งคนกับรถมารับแล้ว ต้องส่งตัวไปที่โรงพยาบาลข้างล่าง”“โชคดีนะเนี่ย ที่แพทย์อาสาอยู่กัน ไม่งั้นทำกันเองคงแย่”“เออ แล้วผู้หญิงคนนั้นมาทำแผลยังวะ”“ทำเสร็จแล้ว เมื่อกี้เลย นั่นไงเดินกลับไปละนั่นอ่าวเฮ้ย รีบไปไหนวะ”ผมไม่รอฟังมันพูดจบ รีบหันหลังกลับไปมองตามทางที่ไอ้วัตชี้มือไปทันที พอเห็นไกลๆ ว่าผู้หญิงที่ขาเจ็บเดินโดยมีเด็กหนุ่ม 2 คนช่วยพยุงแขนทั้งสองข้าง ส่วนด้านหลัง มีผู้หญิงอีกคนเดินตามไปติดๆ ต้องเป็นอัยย์แน่ๆ ผมเชื่อว่าแบบนั้น ผมรีบวิ่งไปอย่างไม่รีรอ และไม่รอตอบคำถามไอ้วัต ที่ตะโกนถามไล่หลังมาด้วย“คุณครับ คุณ…” เมื่อคิดว่าถ้าไม่ทำอะไรซักอย่าง ผมอาจจะคลาดกับเธออีก จึงตัดสินใจ ตะโกนเรียกเธอไว้ก่อน ในตอนที่ผมเพิ่งวิ่งมาได้ครึ่งทาง“คุณครับ คุณ…”ฉันได้ยินเสียงใครคนหนึ่งตะโกนเรียกมาจากด
You May Also Like
รวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat103.1K viewsวิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์83.0K viewsท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น635.4K viewsสตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M viewsชายาที่ไม่ถูกรัก
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว414 viewsคุณหนูคับมารับความเสียว
ภัสสพิชชา199 viewsบ้านนอกคอกรัก
มนัชชนก74 viewsเสือสินลาย Tiger give up
Bambookei80 views
