LOGIN@วิลล่าสุดหรูริมชายหาด
เมื่อบานประตูวิลล่าปิดลง ฟาโรห์ไม่รอช้าเขารีบยกมือรวบรัดเอวเล็กแล้วรั้งดึงร่างของข้าวฟ่างที่ไม่ทันได้ตั้งตัวเข้ามาแนบชิดอกแกร่งจนแนบสนิท พร้อมกับประคองใบหน้าสวยแล้วก้มลงประกบปากจูบอย่างดูดดื่มในทันที
ปลายลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าในโพรงปากอิ่มเกี่ยวกวัดลิ้นเล็กไปมาอย่างหยอกเย้า มือหนาก็ยกช้อนตัวอุ้มร่างเล็กกระเตงเข้าเอว
โดยที่หญิงสาวก็ยกขาเกี่ยวเอวหนาไว้แน่นพร้อมกับยกแขนโอบรอบลำคอแกร่งขยับตัวเองเข้าใกล้บดเบียดเรียวปากอิ่มและตวัดปลายลิ้นเล็กจูบตอบโต้ดูดดึงกันอย่างไม่มีใครยอมใคร
ฟาโรห์ ค่อยๆวางหญิงสาวลงบนเตียงนอนอย่างเบามือ พร้อมกับรีบจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างเร่งรีบ จนเผยให้เห็นแผงอกแกร่งและกล้ามท้องแน่นๆที่ทำเอาข้าวฟ่างจ้องมองด้วยแววตาเต็มไปด้วยความพึงพอใจ ก่อนที่เขาจะค่อยๆก้าวขึ้นมาคร่อมร่างของเธอพร้อมกับจ้องมองเธออย่างไม่ละสายตา
“ข้าวจ้องมองผมด้วยสายตาโคตรยั่วอีกแล้วนะ แบบนี้ผมจะอดใจไหวได้ยังไงล่ะ” เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่า แล้วก้มลงหอมแก้มนุ่มนิ่มอย่างมันเขี้ยว ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะวางทาบลงบนเรียวปากอิ่มพร้อมกับจูบบดขยี้อย่างหนักหน่วงอีกครั้ง
ทั้งสองคนแลกจูบกันอย่างเร่าร้อน โดยที่มือหนาก็รั้งถอดชุดที่แสนเกะกะออก จนเผยให้เห็นร่างเปลือยเปล่าที่แสนเย้ายวนจนเขาอดที่จะจ้องมองไม่ได้
“ข้าวฟ่าง ทำไมหุ่นถึงได้ โคตรน่าเยxxจังครับ” ฟาโรห์เอ่ยกระซิบที่ข้างหูเล็ก ก่อนจะเริ่มซุกไซร์ลงมายังซอกคอขาว สูดดมกลิ่นกายสาวหอมกรุ่นที่ทำสติของเขาแทบกระเจิดกระเจิง รวมถึงความปวดหนึบไปทั่วทั้งกายแกร่งจนเขาแทบจะทนไม่ไหว
มือหนาเริ่มขยับยกขึ้นกอบกุมก้อนเนื้อนิ่มและออกแรงบีบขยำเคล้นคลึงไปมาอย่างมันมือ ก่อนที่เขาจะเคลื่อนใบหน้าหล่อลงมาแล้วใช้ปลายลิ้นตวัดบนยอดอกที่ชูชันอย่างรัวเร็ว จนเรียกเสียงครางกระเส่าจากหญิงสาวดังออกมาเบาๆ
“อื้อ..ฟาโรห์”
ฟาโรห์ ใช้มือลูบไล้ไปตามหน้าท้องแบนราบจนเคลื่อนลงมายังเนินกายสาวที่สัมผัสได้ถึงความชื้นแฉะ ก่อนที่เขาจะส่งปลายนิ้วเรียวค่อยๆกดลงที่ความอ่อนนุ่ม กรีดกรายและบดคลึงยังติ่งเกสรขึ้นลงไปมาจนร่างเล็กบิดเกร็งร้องครางด้วยความเสียวซ่าน
“อ๊ะ..ฟา.. อื้อ..”
“กลิ่นของข้าวทำ ผมเงี่ยนมากเลยนะรู้ไหม”
เขาเอ่ยขึ้นพลางสูดดมกลิ่นกายสาวที่หอมหวานอย่างหลงใหล แล้วขยับตัวขึ้นบดขยี้จูบเธออย่างเร่าร้อนอีกครั้ง ก่อนที่นิ้วเรียวจะสอดแทรกเข้าออกในความคับแน่นที่ตอดรัดไปมาอย่างเป็นจังหวะ
“ฟาโรห์…อ๊ะ…คือข้าว...”
“ข้าวน้ำเยอะจังเลย เงี่ยนแล้วใช่ไหมครับ”
“อื้อ~ฟา…”
“ผมก็ไม่ไหวแล้ว ขอแก้ตัวรอบหน้าก็แล้วกันนะครับ”
ฟาโรห์ รีบผละตัวออกจากร่างเล็กโดยที่เขาก็จ้องมองข้าวฟ่างที่ตอนนี้ใบหน้าแดงระเรื่อปากเจ่อบวมสายตาปรือฉ่ำกำลังสบตามองเขาอย่างร้อนแรงไม่ต่างกัน
เขารีบฉีกแกะถุงยางแล้ว สวมใส่ความแข็งร้อนของตัวเองอย่างเร่งรีบ ก่อนจะโน้มตัวลงมาจับดันเรียวขาเล็กให้กางแยกออกจากกันจนเผยให้เห็นกลีบดอกไม้งามที่เปียกแฉะ
ความสวยงามที่ปิดสนิทเล่นทำเอาหัวใจเขาเต้นแรงขึ้นมาอย่างตื่นเต้นราวกับเป็นครั้งแรกของตัวเอง เขารีบจับประคองความแข็งแกร่งถูไถไปตามกลีบรอยแยกอย่างทักทาย ก่อนจะดันกระแทกเข้าในความอ่อนนุ่มที่แสนคับแน่นในคราวเดียว
…สวบ…กึด…
“กรี๊ด…เจ็บนะ!!”
“ธะ เธอยังซิงเหรอ ”ฟาโรห์เอ่ยถามออกมาและก้มมองจุดเชื่อมต่อที่มีเลือดไหลอาบความใหญ่โตของเขาด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่าผู้หญิงตรงหน้าที่ดูแรงและเฟียสจะยังซิงอยู่
“นะ นายเอาออกไปก่อนได้ไหม ฉันเจ็บ...” ฉันร้องออกมาด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด พร้อมกับพยายามเขยิบตัวเองหนีห่างออกจากฟาโรห์แทบจะทันที
“ผมทนไม่ไหวแล้ว แต่ผมสัญญาว่าจะทำเบาๆนะครับ”
ฟาโรห์ เอ่ยกระซิบแล้วจ้องมองใบหน้าสวยด้วยแววตาวูบไหวก่อนจะก้มลงจูบบนเรียวปากอิ่มแล้วบดขยี้ไปมาอย่างร้อนแรงอีกครั้ง
ฝ่ามือหนายกขึ้นกอบกุมก้อนเนื้อนิ่ม บีบขย้ำเคล้นคลึงไปมาเพื่อปรับอารมณ์ให้หญิงสาวได้ผ่อนคลายความเจ็บปวดลง ก่อนที่เขาจะเริ่มค่อยๆขยับสะโพกออกแล้วขยับดันเข้าความอ่อนนุ่มจนสุดทางอย่างเป็นจังหวะแต่หนักหน่วง และเริ่มได้ยินเสียงครางกระเส่าของหญิงสาวที่ร้องดังขึ้นมาอีกครั้ง ฟาโรห์จึงรีบเร่งจังหวะขึ้นอย่างรัวเร็วจนอารมณ์ความต้องการของคนทั้งสองต่างค่อยๆพุ่งทะยานขึ้น
“อ๊ะ...ฟา...อื้อ..ข้าวฉี่จะแตก”
“แตกใส่ผมมาเลยสิครับ อ่าห์..ตอดสัส…”
ฟาโรห์ เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า พร้อมกับจับขาเรียวกางแยกออกกว้างแล้วขยับสะโพกโหมใส่ความอ่อนนุ่มที่ตอดรัดเขาอย่างบ้าคลั่งจนเสียงลามกดังกึกก้องไปทั่วห้อง
“อ่าห์ ทำไมเอามันฉิบหายอย่างนี้”
เขาเอ่ยสบถออกมาพร้อมกับเงยหน้าขึ้นเป่าลมออกปากเพื่อระบายความเสียวสะท้านจนใกล้จะถึงขีดสุด
และเวลาไม่นานร่างทั้งสองคนก็เริ่มกระตุกเกร็งพร้อมกันพร้อมกับน้ำรักที่ไหลทะลักจนเปียกชื้นไปทั่วบนเตียงนอน
“แฮ่ก...แฮ่ก...”
เสียงลมหายใจหอบเหนื่อยของคนทั้งสองดังไปทั่วห้องก่อนที่ฟาโรห์จะผงกหัวขึ้นมาสบตามองข้าวฟ่าง ด้วยแววตาเต็มไปด้วยความพึงพอใจที่ตัวเองได้เป็นคนแรก รวมทั้งความรู้สึกบางอย่างก็แทรกซึมเข้ามาในหัวใจของเขาอย่างไม่รู้ตัว
“เสร็จแล้วก็รีบขยับตัวออกสิ ฉันจะกลับที่พักแล้ว” ฉันเอ่ยพึมพำออกมาพร้อมกับยกมือดันไหล่หนาของฟาโรห์ให้ขยับตัวออกจากตัวฉันด้วยความเขินอาย
“ไหนใครบอกว่าจะนอนกับผมทั้งคืนไง”ฟาโรห์ เอ่ยขึ้นอย่างหยอกเย้าพร้อมกับยกยิ้มมุมปากด้วยความชอบใจ
“ฉันลืมไปหมดแล้ว” ฉันพูดอย่างหลบสายตา ก่อนที่เขาจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้แล้วพูดถามด้วยน้ำเสียงทุ้มละมุน
“ทำไมถึงไม่ยอมบอกกันก่อนล่ะว่าเป็นครั้งแรก ผมจะได้ไม่ต้องรุนแรงจนทำข้าวเจ็บแบบนี้”
“ใครจะไปรู้ว่าครั้งแรกมันจะเจ็บมากขนาดนี้ล่ะ”
ฟาโรห์ที่ได้ยินคำพูดของข้าวฟ่าง ก็ถึงกับหัวเราะในลำคอออกมาเบาๆอย่างชอบใจ ก่อนที่เขาจะสบตามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยแววตาเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์
“มันจะเจ็บแค่ครั้งแรกเท่านั้นแหละ และครั้งต่อไปก็จะไม่เจ็บอีกแล้ว”
“นายโกหก ฉันไม่เชื่อหรอก”
“ถ้าข้าวไม่เชื่อ ผมจะพิสูจน์ให้เอง”ฟาโรห์ พูดจบพลางกระตุกยิ้มส่งให้กับข้าวฟ่างอย่างกรุ้มกริ่ม ก่อนที่เขาจะก้มลงประกบปากจูบลงบนเรียวปากอิ่มอีกครั้ง พร้อมกับบทรักที่เขาพิสูจน์ให้กับเธอจนร้องครางกระเส่าออกมาอย่างเสียวซ่านครั้งแล้วครั้งเล่าจนถึงเช้าวันใหม่ของอีกวัน
#หลายเดือนต่อมา@สนามแข่งรถ FR “เครื่องยนต์ชุดนี้ พวกมึงเอาไปตรวจเช็กความเรียบร้อยอีกรอบแล้วเอาไปขับวอร์มเครื่องและค่อยกลับมารายงานกูอีกครั้ง” เสียงเข้มของฟาโรห์ที่เอ่ยสั่งการลูกน้องคนสนิทด้วยสีหน้าและท่าทางเต็มไปด้วยความจริงจัง หลังจากที่เขาสั่งให้เอาเครื่องยนต์ที่เขาเพิ่งโมมาใหม่ไปตรวจเช็กความพร้อมก่อนที่จะมีการแข่งขันอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า “ได้ครับพี่ฟาโรห์” ดินขานรับออกมาเบาๆ ก่อนที่จะได้ยินเสียงของไอ้น้ำเอ่ยตะโกนดังขึ้นมาพร้อมกับในมือของมันที่หอบหิ้วถุงร้านอาหารชื่อดังอย่างพะรุงพะรังเดินตามหลังนายหญิงเข้ามายังบริเวณอู่ซ่อมรถของสนามแข่งด้วยรอยยิ้มกว้าง “ทุกคน!!นายหญิงซื้ออาหารกลางวันมาฝาก...รีบลุกขึ้นไปล้างมือแล้วมากินข้าวกันเถอะ” “ขอบคุณครับนายหญิง” เสียงลูกน้องของฟาโรห์เอ่ยดังออกมาแทบจะพร้อมกันด้วยความดีใจ ก่อนที่ทุกคนจะวางมือจากงานที่ทำแล้วขยับตัวลุกขึ้นไปเอาอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วเดินไปนั่งจับกลุ่มทานกันตามมุมต่างๆของสนามอย่างรวดเร็ว “ฟาโรห์เหนื่อยไหม ตอนนี้นายหิวหรือเปล่า พี่สั่งอาหารญี่ปุ่นของโปรดมาให้นายด้วยนะ” ฉันที่
#เช้าวันต่อมา ฉันค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับมองไปยังรอบๆ ห้องนอนก็พบว่าฟาโรห์ไม่ได้นอนอยู่ข้างกาย จึงคิดว่าเขาคงออกไปเตรียมอาหารเช้าเหมือนอย่างที่เคยทำให้ฉันอยู่เป็นประจำ ก่อนที่ฉันจะรีบขยับตัวเองลุกขึ้นแล้วก้าวลงจากเตียงเพื่อไปอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ตัวเองสดชื่นในทันที หลังจากที่ใช้เวลาส่วนตัวไม่นาน ฉันก็ก้าวเดินออกมายังห้องรับแขกด้านนอกพลางเอ่ยเรียกชื่อแฟนเด็กของฉันขึ้นมาเบาๆ “ฟาโรห์!!.... ฟาโรห์นายอยู่ไหนอ่ะ เขาหายไปไหนนะ” ฉันเอ่ยเรียกพร้อมกับเดินไปยังรอบๆ ห้องพักด้วยสีหน้าและแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาเขาในทันที แต่ทว่ากดโทรหา เท่าไหร่ก็ไม่มีคนรับสาย จึงทำให้ฉันรู้สึกเป็นห่วงเขาขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก “นายจะเป็นอะไรหรือเปล่านะ” ฉันพึมพำขึ้นมาเบาๆ ก่อนจะพยายามกดโทรหาแฟนเด็กของฉันอีกครั้ง แต่ทว่าในจังหวะนั้นสายตาของฉันก็หันไปเห็นโพสต์อิทที่ติดไว้อยู่ตรงหน้าตู้เย็นจึงทำให้ฉันรีบเดินเข้าไปใกล้แล้วเอื้อมมือหยิบกระดาษขึ้นมาอ่านด้วยความสงสัยในทันที “พี่ข้าวฟ่างช่วยใส่ชุดที่วางอยู่ในกล
#สามเดือนต่อมา@โรงแรมหรูริมชายหาด “ซี๊ด…เสียวหัวฉิบ....อ่าห์” เสียงครางกระเส่าพร้อมกับใบหน้าที่เหยเกของฟาโรห์ ที่กำลังใช้มือประคองสะโพกเล็กของข้าวฟ่างให้ขยับขึ้นลงดูดกลืนความแข็งแกร่งของเขาอย่างร้อนแรง โดยที่ทรวงอกอิ่มก็กระเพื่อมเด้งกระดอนไปมาอยู่ตรงหน้าทำให้ชายหนุ่ม อดไม่ได้ที่จะยกมืออีกข้างขึ้นมากอบกุม และอ้าปากดูดกลืนยอดอกอิ่มอย่างคนหื่นกระหายจนเรียกเสียงครางออกมาอย่างไม่เป็นภาษา “อือ ฟาโรห์…อ๊ะ ฟาโรห์ อื้อ…” เสียงของข้าวฟ่างที่ร้องครางเรียกชื่อแฟนเด็กของเธอในทุกๆการเข้าออก ก็เหมือนกับยิ่งกระตุ้นอารมณ์ดิบของฟาโรห์ให้กระแทกเอวสวนขึ้นอย่างหนักหน่วงแทบจะทันทีก่อนที่เขาจะยกร่างเล็กให้พลิกลงนอนราบบนโซฟาอย่างรวดเร็ว “บี๋ครางชื่อผมแบบนี้ ใครมันจะไปทนไหวกันวะ” “ก็อย่าทนสิเพราะพี่เอง ก็ทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ที่รัก” “พี่แม่ง!!ยั่วเย…ฉิบหายเลย” ฟาโรห์ถึงกับเอ่ยคำรามออกมาในลำคอเบาๆ เมื่อได้ยินคำพูดของข้าวฟ่าง ก่อนที่เขาจะจับแยกขาเล็กกางออกกว้างแล้วเร่งสะโพกตอกอัดใส่ความคับแน่นอย่างรุนแรง ยิ่งความอ่อนนุ่มตอดรัดเขาถี่ยิบมากเท
#หลายเดือนต่อมา@โรงพยาบาลจิตเวช ฉันที่หยุดยืนนิ่งและจ้องมองไปยังขวัญข้าวผ่านกระจกใสของหน้าห้องพักฟื้นคนไข้ในโรงพยาบาลจิตเวชแห่งหนึ่ง ที่คุณพ่อขอร้องให้ฉันมาเป็นเพื่อนเขา หลังจากเรื่องราวเลวร้ายทั้งหมดได้ผ่านพ้นไป ขวัญข้าวที่คราวแรกเหมือนจะกลับมาเป็นปกติ แต่ทว่ากลับเห็นข่าวแม่ของเธอที่เสียชีวิต เธอก็เริ่มสติแตกและกลับมาคลุ้มคลั่งอีกครั้ง จนพ่อต้องพาเธอมารักษาตัวยังโรงพยาบาลแห่งนี้ตามคำแนะนำของคุณหมอและไม่รู้เลยว่า ขวัญข้าวจะมีโอกาสกลับมาเหมือนเดิมอีกหรือเปล่า ฉันพลางถอนหายใจออกมาเบาๆและยืนมองเธอที่กำลังนั่งกอดเข่าคุดคู้อยู่บนเตียงคนไข้พลางขยับโยกตัวไปมาและพูดพึมพำหัวเราะคนเดียวออกมาในสภาพที่เหม่อลอย ก่อนที่เธอจะเริ่มยกมือขึ้นมารั้งดึงเส้นผมตัวเองพลางส่งเสียงกรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัวอย่างคนคลุ้มคลั่ง ในขณะที่เจ้าหน้าที่พยาบาลต่างก็พากันวิ่งกรูเข้ามาจนเธอต้องขยับตัวถอยหลังออกมาก่อนจะได้ยินเสียงของคุณพ่อเอ่ยดังขึ้นมาเบาๆจากทางด้านหลัง “ข้าวฟ่าง..ทำไมมายืนอยู่ตรงนี้ล่ะลูก ไม่เข้าไปเยี่ยมน้องแล้วเหรอ”ขจรเอ่ยถามออกมาด้วยความแปลกใจหลังจากที่เขาแยกต
#เวลาผ่านไป “คุณหมอคะ ลูกสาวของฉันเป็นยังไงบ้างคะ”เขมิการีบพูดถามคุณหมอด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยความกังวลพลางจับจ้องมองไปยังลูกสาวที่นอนหลับสนิทด้วยความเป็นห่วงจับใจ “หมอคงต้องขอเรียนตามตรงนะครับคือตอนนี้คนไข้เจอเรื่องที่ค่อนข้างกระทบกระเทือนจิตใจมาก จนเกิดภาวะช๊อกเข้าขั้นรุนแรงและหมอทำได้ในตอนนี้คือดูแลคนไข้ไปตามอาการก่อน แล้วหมอจะลองปรึกษากับทางหมอจากแผนกจิตเวชให้มาช่วยประเมินอาการคนไข้อีกครั้งนะครับ” “แบบนี้ลูกสาวของผมจะกลับมา เหมือนเดิมไหมครับ” “หมอตอบไม่ได้ครับ เพราะเรื่องนี้ต้องอยู่ที่ตัวคนไข้ว่าพร้อมจะกลับมาหรือเปล่า ถ้าไม่มีอะไรแล้วหมอขอตัวไปตรวจคนไข้ต่อก่อนนะครับ” “ขอบคุณมากครับคุณหมอ” ขจรเอ่ยขึ้นพร้อมกับหันไปมองลูกสาวคนเล็กอย่างนึกสงสาร “ขวัญข้าวลูกแม่ ฮือ...ทำไมลูกถึงได้โชคร้ายอย่างนี้ ฮือ..มันเป็นเพราะคุณที่พูดจาใจร้ายกับลูกฉัน เธอถึงได้เป็นแบบนี้ ถ้าหากลูกฉันเป็นอะไรไป ฉันไม่ปล่อยคุณเอาไว้แน่คุณขจร!!” เขมิกาที่ร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจก่อนที่จะหันไปแว๊ดใส่สามีของเธออย่างคาดโทษในทันที “ที่ลูกเป็น
# เช้าวันต่อมา@คอนโดฟาโรห์ ฉันลืมตาตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่สัมผัสได้คือความปวดร้าวระบมไปทั้งตัวจนแทบจะขยับตัวลุกไม่ขึ้น ก่อนจะหันไปเห็นฟาโรห์ที่กำลังนอนหลับสนิทพลางใช้แขนแกร่งโอบกอดฉันไว้แน่น ราวกับกลัวว่าฉันจะหายไป ก่อนที่ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนจะเริ่มฉายซ้ำเข้ามาในหัวเป็นฉากๆจนมาหยุดอยู่ที่บทรักอันแสนร้อนแรงและดุเดือดระหว่างฉันกับฟาโรห์ ที่ยิ่งนึกถึงก็ยิ่งทำให้ใบหน้าของฉันร้อนผ่าวขึ้นมาแทบจะทันที “ขอบคุณที่มาช่วยพี่ไว้ได้ทันนะ ที่รักของพี่” ฉันพูดพึมพำออกมาเบาๆ พร้อมกับโน้มตัวลงไปจูบลงบนแก้มนิ่มของแฟนเด็กอย่างขอบคุณ ก่อนจะเบนสายตามองไปยังรอบๆ ห้องที่คุ้นตาก็รับรู้ได้ว่า ฉันกลับมาถึงคอนโดของฟาโรห์เรียบร้อยแล้วแต่ในจังหวะนั้น..... ติ๊ง!…ติ๊ง!…ติ๊ง!…ติ๊ง!…ติ๊ง!… เสียงสั่นแจ้งเตือนข้อความเข้าจากโทรศัพท์ที่วางอยู่บนหัวเตียงก็ดังขึ้นมารัวๆ ทำให้ฉันถึงกับต้องขมวดคิ้วเป็นปมขึ้นมาด้วยความสงสัย ว่าใครมันส่งข้อความอะไรมาให้ฉันแต่เช้า พอเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาดูหน้าจอก็ถึงกับต้องตกใจ เมื่อเห็นข้อความจากกลุ่มเพื่อนสนิทที่เด้งขึ้นมารัวๆ







