EP.2 เมื่อคืน (3) จบตอน Trigger Warning**

Trigger Warning :

พาร์ทนี้มีการกระทำของตัวละครที่ไม่เหมาะสม มีเนื้อหาเกี่ยวกับการข่มขืน

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

รบกวนไม่ดราม่าเพราะเราเตือนตั้งเเต่หน้าเรื่องเลยนะคะ

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงนิยายสะท้อนสังคมเรื่องหนึ่งเท่านั้น

[พาร์ท : ตะเข้]

ผมข่มขืนน้อง แล้วก็มานั่งอวดเพื่อนในเฟสเหมือนว่าตัวเองนั้นเจ๋งมากที่สามารถทำระยำกับผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งได้สำเร็จไปด้วยดี

ไอ้เข้ เทพบุตรใจหมา : กูได้น้องแล้ว

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : เร็วดีนี่หว่าเพื่อน ใจมึงนี่มันได้จริงๆ

ผมกระตุกยิ้มให้กับข้อความ แต่ก็ได้ยินเสียงร้องไห้ดังมาจากอีกฝั่ง เห็นเป็นน้องนุ่มที่นอนร้องไห้อยู่ เธอร้องไห้ตั้งแต่ผมเริ่มทำจนจบ ร่างเล็กซุกอยู่ใต้ผ้าห่ม แล้วสะอื้นออกมาอย่างน่าอดสู

ผมมองเธออย่างไม่มีความรู้สึกผิดใดๆ หยิบมวนบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบแล้วพ่นควันขาวคลุ้งให้ลอยละล่องกับธาตุอากาศ

ผมเองก็ชอบน้องอยู่พอตัว ผมลงทุนมารังสิตเพื่อมาหา ก่อนที่เรื่องเลวๆ ที่เคยเห็น เคยโดนมาตลอดจะทำให้ผมคิดได้แต่เรื่องแย่ๆ

“ฮึก... ทำไมพี่ทำกับนุ่มอย่างงี้ล่ะ” ผมหันไปมองคนที่นอนเปลือยหลังห่มผ้าร้องไห้ซิกๆ อยู่บนเตียง เธอถามคำถามที่ผมเองที่ไร้ซึ่งความสำนึกเองก็ยังตอบไม่ได้ ในความคิดผมที่ว่าผู้หญิงเป็นช้างเท้าหลังยังมีอยู่ ผมมันก็แค่ผู้ชายที่อินในขนบเก่าๆ และเห็นแก่ตัว

ผมเห็นพ่อมาแพ้ผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างแม่ ยอมทำทุกอย่างเพื่อแม่ มันดูตลกและน่าสมเพชมากที่ผู้ชายอย่างเราที่มีพละกำลังมากกว่าจะมาแพ้ภัยให้กับผู้หญิงที่สรีระไม่เอื้อต่อการอยู่เหนือความคิด ผมเคยคิดเล่นๆ ว่าผมจะไม่มีวันนั้นแบบพ่อเด็ดขาด จนพอผมเริ่มถูกใจน้อง ผมรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อย

เช่น ผมอยากกลับมาเรียน อยากทำตัวดีเพื่อผู้หญิงคนนี้

แต่ก็อย่างว่า ผมมันก็แค่คนนอกคอก ผมทำไม่ได้ ผมไม่รู้จักวิธีการแสดงความรักด้วยซ้ำ ผมอยู่แต่กับสังคมระยำที่แค่เพียงถูกใจใครก็อยู่ก่อนแต่ง โดยไม่แคร์ว่าอีกฝ่ายจะเต็มใจรับหรือไม่ สำหรับผู้หญิงมันไม่ต้องอ่อนโยนอะไรด้วยมากหรอก อยากได้ก็แค่ย่ำยี ผู้หญิงมันก็เหี้ยทุกคน เดี๋ยวสุดท้ายผมก็ถูกทิ้งอยู่ดี

ขนาดไอ้ตี้มันยังทิ้งผมไปมีผัวใหม่

ความคิดที่ว่าผู้หญิงมันเหี้ยทุกคนครอบงำผมมาจนทุกวันนี้ มันเกิดจากความผิดหวังครั้งรุนแรงตั้งแต่ในอดีต ทั้งคนแรกที่รัก คนที่สอง คนที่สาม ไม่ว่าจะตั้งใจรักแค่ไหนก็ถูกทิ้ง ถูกนอกใจ ถูกทำร้ายทั้งชีวิตและจิตใจ จริงๆ ก่อนที่จะมาเจอน้องนุ่มแล้วแกล้งทำดีกับเธอก่อนมาเปิดพรหมจรรย์นั้น ผมมีเรื่องที่ไม่เคยบอกใครนอกจากคนในกลุ่มมาก่อน

เรื่องผู้หญิง

“พี่ชอบนุ่มนะ” ผมเอ่ยบอกรักด้วยสีหน้าเฉยชา เดินไปยืนค้ำหัวน้องนุ่ม หุ่นน้องเมื่อคืนกับท่าทางยั่วยวนโดยไม่รู้ตัวนั่นทำเอาผมเผลอลงแรงมากไปหน่อย หวังว่า... “อย่าคิดไปแจ้งตำรวจเด็ดขาด เพราะตำรวจสนิทกับพี่ทุก สน. เลย”

ผมโกหกออกไป แล้วขยี้หัวน้อง มองน้องที่เงยหน้ามองผมตัวสั่นเหมือนลูกนก แม้เสี้ยวหนึ่งจะรู้สึกใจฝ่อ แต่มันเปลี่ยนอะไรไม่ได้

นุ่มเป็นของผม นี่คือความจริงในตอนนี้

ส่วนเรื่องที่อ้าง ผมจะไปสนิทได้ไง ผมสนิทกับตำรวจที่ไหน ทุกวันนี้ก็หวั่นจะโดนจับอยู่ทุกวันจากพฤติกรรมเดนคนของตัวเอง

“นะ... นุ่มจะบอกแม่” คนตัวเล็กสะอื้น ผมตีหน้านิ่ง มองน้องที่มือสั่นคว้าโทรศัพท์ตัวเองข้างๆ เตียงมาจะโทรหาแม่ของเธอที่ผมเคยคุยด้วยและสนิทกันอยู่ช่วงหนึ่ง แต่ผมกลับคว้ามันออกมาก่อนเธอด้วยแรงที่ไม่แรงและไม่เบานัก และเพราะเธออ่อนล้าจากเรื่องเมื่อคืน มันเลยหลุดมาอยู่ที่มือผมอย่างง่ายดาย

“ฟ้องว่าไงดี นุ่มมีผัวแล้วค่ะ อย่างงี้เหรอ” ผมแค่นหัวเราะ “นุ่มอย่าทำให้พี่ขำดีกว่า”

“...”

“นุ่มเป็นเมียพี่แล้วนะ” ผมเขวี้ยงโทรศัพท์ของเธอทิ้งลงพื้นจนหน้าจอแตกกระจาย “ถ้านุ่มเอาไปบอกใคร”

“...”

“พี่จะลงคลิปทันที”

แสร้งโกหกไปว่าอัดคลิปไว้เพราะตอนทำมีช่วงที่น้องนุ่มสลบไปอยู่พักใหญ่ ซึ่งผมไม่ได้หยุดทำและไม่รู้สึกผิดใดๆ แต่ยังไงผมก็ไม่คิดจะอัดคลิปผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้ผมหรอก

หลังจากที่ขู่น้องเสร็จ ผมก็ขับรถกลับบางนา ส่วนเจ็ดร้อยก็ให้เมียจ่ายฟรี

ไงอ่ะ เหี้ยดีจัง เหี้ยๆ งี้สิดี ผู้หญิงมันชอบคนเลวไม่ใช่หรือไง?

ผมขับมาถึงตอนเย็นๆ เพราะจะแวะไปส่งน้องเรียนแต่น้องเหมือนเป็นไข้เลยนั่งอยู่ในห้องเป็นเพื่อนอยู่สักพักหนึ่ง ยังไงก็เป็นผัวเมียกันแล้ว ผมจะแวะมาหาบ่อยๆ ถึงน้องไม่ต้องการ

พอได้ตัวผมก็หวงขึ้นมาโดยอัตโนมัติ เลยจะไปส่งทุกวัน แต่น้องดูเหมือนกลัวผมมาก ไม่ยอมกินอะไร นั่งร้องไห้อยู่ที่เดิมอย่างขวัญเสีย

ผมไม่ได้ตระหนักถึงเรื่องที่ปลุกปล้ำผู้หญิงโดยไม่ยินยอม เพราะตั้งแต่เกิดจนโตก็ไม่เคยมีใครสั่งสอนให้ทำในสิ่งที่ถูก ไม่ดิ พ่ออาจจะสอน แต่สอนด้วยกำลัง ผมเลยเลือกที่จะไม่ฟัง

ผมได้แต่มองคนข้างๆ ที่ยังคงเอาแต่นั่งร้องไห้แต่ทำอะไรไม่ลง ผมเลยทิ้งเธอไว้คนเดียวเพราะไม่รู้จะรับมือยังไงกับผู้หญิงที่ร้องไห้แล้วขับกลับบางนาอีกครั้ง แต่ก่อนกลับก็ใช้ให้ไอ้เจ๋งขี่มอเตอร์ไซค์ผมมาให้ เพราะผมขี้เกียจขับไปหา

ผมกลับมาแดกเหล้ากับเพื่อน

เพื่อนผมที่รู้ว่าผมได้เมีย มันตบบ่าผมทันทีที่มาถึง ไอ้โล้นพ่นควันบุหรี่ใส่หัวผม มันดูภาคภูมิใจกับเรื่องระยำที่ผมเพิ่งกระทำมาสดๆ ร้อนๆ

“เป็นไงมึง เด็ดดีปะ”

มันถามผมถึงเรื่องน้องนุ่ม ประสบการณ์ที่ผมเคยมีเมียคนแรก ผมไม่ค่อยเล่าเรื่องเวลาเราร่วมเพศกันเพราะผมห่วงภาพลักษณ์ผู้หญิงแม้จะทำระยำไม่สมกับความคิดนี้ แต่ส่วนมากจะเป็นมันเองมากกว่าที่เอามาป่าวประกาศให้คนอื่นรู้ว่าเป็นเมียผม

แต่สุดท้ายมันก็ทิ้งผมไปมีผัวใหม่ ไปผสมพันธุ์กับไอ้เหี้ยนั่นที่หล่อกว่า เท่กว่า รวยกว่า

แล้วกับน้องนุ่มมันต่างกันตรงไหน? สวยแบบนั้น สักวันผมก็คงโดนทิ้งอยู่ดี

“เด็ดดีว่ะ กูชอบ น้องแม่งขาวสัส” ผมหัวเราะ ทั้งที่ในใจถามตัวเองที่รู้สึกละอายใจลึกๆ

ตั้งแต่ที่จะกลับไปเรียนเพื่อน้องแล้วนะไอ้เข้ มึงเป็นอะไรกับผู้หญิงประเภทนี้มากปะวะ?

ตั้งแต่ผู้หญิงคนนั้นที่ผลักดันให้มึงไปหาน้องนุ่มเพื่อเปิดซิงเค้า มึงเป็นอะไรกับพวกผู้หญิงเรียบร้อยพวกนี้มากมั้ย

ผู้หญิงพวกนั้นผลักให้มึงเหี้ยลงกว่าเดิมอย่างงั้นเหรอ?

ยังไงก็ตาม

เพราะพวกผู้หญิงต่างหากที่ผิด ไม่ใช่ตัวกูที่แพ้