EP.2 เมื่อคืน (1) Trigger Warning*

Trigger Warning :

พาร์ทนี้มีการกระทำของตัวละครที่ไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

“หอพักที่นี่ไม่อนุญาตให้ผู้ชายเข้านะคะ”

แล้วผมก็ต้องทำหน้าเซ็งเมื่อมาส่งถึงหอ (ที่น้องนุ่มบอก) ถึงได้รู้ว่านี่เป็นหอพักหญิงล้วน มีแต่ผู้หญิงพัก ส่วนหอผู้ชายอยู่อีกฝั่ง

เหี้ยไรวะ ทำไมผมถึงเข้าไม่ได้

“ป้า แต่ผมไม่มีที่ไปนะ ผมแม่งขับรถจากบางนามารังสิตอ่ะ”

“ค่ะ”

“เข้าห้องน้องไม่ได้เหรอ”

“ไม่ได้ค่ะ” ป้าแม่งยืนยันเสียงแข็ง ผมรู้สึกอยากเค้นคอป้าแต่ได้แค่หันไปยิ้มให้คนข้างๆ

“น้องนุ่มบอกดิคะว่าเราเป็นแฟนกันอ่ะ” ผมพูดหน้าตาเฉย ร่างเล็กสะดุ้งเฮือกทันทีเพราะผมแม่งเล่นแง่โดยไม่ปรึกษา

“... คะ?”

“บอกไปดิคะว่าพี่เป็นแฟนน้องอ่ะ พี่ตามมาจากรังสิตเลยนะ” ผมพูดแล้วถลึงตากดดันน้องแบบที่ปกติชอบทำกับไอ้พวกที่ผมไปไถตังค์บ่อยๆ น้องนุ่มมีสีหน้ากลัวๆ ก่อนที่จะหันมายิ้มแหยๆ ให้ป้า

“คะ... คือพี่เค้าเป็นแฟนหนูเอง... ค่ะ” ท้ายประโยคเธอหันมามองผมอย่างสิ้นหวัง

“อ๋อ ถ้าหนูยืนยันแบบนี้ก็ได้นะ แต่ที่นี่มีห้องพักรายวันอยู่ข้างๆ กัน ยังไงก็อยู่ด้วยกันไม่ได้นะจ้ะ ให้แฟนหนูไปอยู่ที่นั่นละกัน”

“...”

“แต่ค้างคืนวันนึงก็ราคาประมาณเจ็ดร้อยนะ ไหวมั้ย”

ไอ้แม่เจ๊ด เจ็ดร้อย!

ให้ผมไปไถนายังง่ายกว่า

“น้องนุ่มออกให้พี่ก่อนดิ” ผมหันมาพูดกับร่างเล็กอีกครั้ง เธออ้าปากค้างทันที “พี่ติดไว้ เดี๋ยวมาคืน”

“อะ เอ่อ”

“งั้นก็จ่ายมาก่อนนะ แล้วเข้าไปอยู่ได้เลยค่ะ” ป้ารีบพูดทันที น้องนุ่มทำหน้าสิ้นหวังออกมาอีกรอบ ก่อนที่เธอจะควักแบงค์ร้อยเจ็ดใบส่งให้ป้าอย่างจำยอม

ผมกระตุกยิ้มออกมาอย่างไม่มีความรู้สึกผิด

น้องนุ่มนี่เชื่อฟังดีว่ะ

“แฟนน้องขึ้นไปชั้นสี่นะคะ ห้องพักรายวันที่ว่างอยู่ข้างๆ ห้องน้องผู้หญิงเลย”

“ครับ” ผมตอบกลับแล้วยิ้มอย่างอารมณ์ดี ก่อนที่จะจูงมือน้องนุ่มเดินผิวปากเข้าลิฟต์

ก่อนเข้าลิฟต์มันมีประตูนิรภัยที่ต้องเอาบัตรเหี้ยไรสักอย่างแตะด้วยว่ะ ดูแล้วที่นี่เข้ามาไม่ได้ง่ายๆ ถ้าไม่มีไอ้บัตรเหี้ยนั่นแตะแน่

เหมือนจะมาหายาก แต่ผมจะไม่ละความพยายาม

กว่าผมจะรู้ว่าน้องนุ่มเรียนอยู่ไหนก็แดกเวลาไปสามปี สภาพผมตอนนี้ที่ใส่เสื้อตัวเดียวกับเมื่ออาทิตย์ก่อนเพราะไม่มีตังค์ซื้อเสื้อใหม่ มีงานไม่เป็นหลักแหล่ง จน สักเต็มตัว เจาะนู่นเจาะนี่เป็นว่าเล่น ใครจะมาเอา

ผมคิดว่า ก็ผมเป็นแบบนี้อ่ะ ก็อยากเป็นคนแบบนี้อ่ะ ถ้ารับได้ก็รับดิวะ รับไม่ได้ก็ไม่ต้องรับในตัวกู

ดูก็รู้ว่าน้องนุ่มบ้านมีตังค์เลยเรียนมหาลัยดีๆ กับหอพักเจ๋งๆ งี้ได้ งั้นเอางี้ ผมก็แค่บังคับให้น้องนุ่มทำนู่นทำนี่ให้ ออกตังค์ให้นิดหน่อย ให้เราได้มาใกล้ชิดกัน

เดี๋ยวน้องนุ่มก็รักผมไปเอง

ผมคิดแล้วหัวเราะคิกคัก ก่อนที่จะแยกกับน้องนุ่มเข้าห้องคนละห้อง

“เออ! น้องนุ่มคะ” ผมที่เสือกนึกไรขึ้นได้โพล่งขึ้นมาพร้อมกับหันไปมองร่างเล็ก เธอหันกลับมามองอย่างงงๆ ผมเลยชูโทรศัพท์ที่หน้าจอแตกยับขึ้นมาให้เธอดู “พี่ขอเฟสน้องหน่อยได้ปะ เผื่อไว้คุย”

“ดะ... ได้ค่ะ” น้องนุ่มทำสีหน้ากล้าๆ กลัวๆ แล้วหยิบโทรศัพท์ผมมากดชื่อเธอ ชื่อที่แจ้งในเฟสมันเป็นภาษาปะกิดผมอ่านไม่ออก แต่รูปหน้าใสยิ้มหวานของน้องที่อยู่ในรูปโปรมันทำให้มั่นใจว่าเป็นเฟสของเธอ

น่ารักชิบหาย ต้องได้มาเป็นเมียให้ได้

“เดี๋ยวพี่ทักไป ตอบด้วย” ผมทิ้งท้ายไว้แค่นั้น น้องนุ่มพยักหน้าหงึกหงัก ก่อนที่เราจะแยกย้ายเข้าห้อง

ทันทีที่ปิดประตู ผมที่มีสีหน้ากวนตีนตอนอยู่ข้างนอกก็เปลี่ยนไป

“น่ารักชิบหาย!!”

ผมตะโกนลั่นห้อง ก่อนที่จะกระโดดไปมาอย่างดีใจที่ได้เจอนางฟ้าในใจผมเมื่อสามปีก่อนอีกครั้ง เธอน่ารักมาก ยิ่งโตยิ่งสวย ดูผมยาวๆ นั่นดิ อยากตัดออกจากหัวน้องมาดมก่อนนอนทุกวันเลย

สามปีที่ผ่านมาประสบการณ์ความเหี้ยผมผ่านอย่างโชกโชนมาเยอะจนตอนนี้ผมเหี้ยหนักกว่าเดิม เพราะตอนนี้พ่อปล่อยให้มาอยู่คนเดียวเพราะผมกู่ไม่กลับจนต้องปล่อยให้มาเผชิญโชคแล้วให้หาเงินเอง ทีนี้ผมแม่งเลยหลุดเคว้งไปเลย

แล้วตอนนี้ผมก็มีกลุ่มเพื่อนใหม่ที่มันเป็นแนวบ้าสัก ติดพนันบอล ติดเหล้าบุหรี่ ตอนนี้มีบ้างที่ขายยาแต่ไม่นิยมเสพกัน แต่ผมไม่ได้ขายตามนะ ผมบอกแล้วผมเลิกเล่นยาอย่างถาวรแล้วว่ะ

ผมล้มตัวลงนอนบนเตียง แล้วก็เด้งขึ้นมา

เตียงนุ่มมากไอ้สัส! หอพักในกรุงเทพนี่มันแจ่มจริงๆ

ผมคิดในใจแล้วกดเปิดเฟสเล่น อยู่ดีๆ ก็นึกสงสัยว่าวันๆ น้องนุ่มโพสน์ไรบ้าง จะพร่ำเพ้อห่าเหวไรเหมือนผมมั้ย เลยกดเข้าไปดูในเฟสเธอ

แล้วก็เห็นว่าหน้าเฟสน้องมีแต่รูปกระต่าย หมา แมว อะไรก็ได้ที่เป็นสัตว์เต็มไปหมด ไม่ก็พวกปฐมพยาบาลเบื้องต้นน่ารำคาญ

ไอ้สัตว์พวกนี้ผมเห็นพม่าแถวบ้านผมจับแดกหมดอ่ะ ช่วงที่ทำงานโรงงานแม่งเห็นบ่อยมากจนชิน

แต่นั่นก็แค่แปปเดียว ไม่นับว่ะ

ผมคิดในใจแล้วกดเข้าไปในกลุ่มแชทเพื่อนตัวเองพอเห็นว่าไอ้โล้นทักมา ผมเพื่อนเยอะ เอาจริงๆ ก็เพื่อนกลุ่มใหม่ที่ผมไปเจอ ไอ้พวกนี้แม่งตัวพ่อทั้งนั้น ชีวิตผ่านแต่เรื่องเหี้ยๆ เราเลยมาคบกันได้

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : มีนัดก๊งเหล้า มึงอยู่ไหน

ไอ้เข้ เทพบุตรใจหมา : กูอยู่รังสิต

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : ไปทำเหี้ยไรรังสิต วันนี้นัดแดกเหล้าบ้านไอ้ห้อย มีมึงไม่ตอบอยู่คนเดียว

ไอ้เข้ เทพบุตรใจหมา : มาหาหญิงอ่ะคับ

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : เหยดเข้

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : มึงไปหาหญิงถึงรังสิตเลยเหรอวะ

ไอ้เข้ เทพบุตรใจหมา : เออดิ นี่อยู่ห้องข้างๆ น้อง ค่าห้องแม่งเจ็ดร้อยไอ้สัส กูให้น้องจ่ายให้

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : 55555 มึงแม่งเหี้ย

ไอ้เข้ เทพบุตรใจหมา : แล้วไอ้ห้อยไปไหนวะ ทำไมมันไม่มาร่วมแจมแชทกลุ่ม

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : ไปซื้อเหล้าหน้าปากซอย มันเลี้ยง

ไอ้เข้ เทพบุตรใจหมา : เสี้ยนเลยอ่ะ

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : (ส่งรูป)

พอผมพิมพ์ว่าเสี้ยนไปไอ้โล้นก็ส่งรูปกองขนมกับลาบน้ำตกหมูมา มันแดกส้มตำแกล้มเหล้ากันด้วย ลาบนี่ของโปรดผมเลยรู้ปะ

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : มึงไม่มาเองนะเพื่อน

ไอ้เข้ เทพบุตรใจหมา : กูซื้อเบียร์เซเว่นแถวนี้แดกเองก็ได้

กึก

ผมชะงักเมื่อได้ยินเสียงคนทำไรหล่นพื้น เสียงมันอยู่ข้างห้อง จะให้พูดคือห้องน้องนุ่ม ผมเขยิบไปชิดกับผนังห้อง เงี่ยหูฟัง แล้วก็แทบกรี๊ดเมื่อได้ยินเสียงคนอาบน้ำ

เชี่ย

ห้องแม่งไม่เก็บเสียงหรือว่าตรงนี้แม่งอยู่ข้างห้องน้ำพอดีวะ!

ผมหอบแฮ่กๆ ตอนที่นึกภาพน้องนุ่มที่กำลังอาบน้ำ หน้าแดงก่ำตอนที่พิมพ์ไปหาไอ้โล้นว่า

ไอ้เข้ เทพบุตรใจหมา : มึง

ไอ้เข้ เทพบุตรใจหมา : น้องอาบน้ำ กูจะแอบดูยังไงดีวะ

ผมนั่งรออย่างใจจดจ่อ จนเพื่อนผมตอบกลับมา แน่นอนว่าความเหี้ยของเพื่อนผมมันมีเท่ากันกับผมอยู่แล้ว เราคิดแบบเดียวกันตอนนี้ มันเลยถามมาแค่ว่า

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : ห้องมึงใกล้กันปะ

ไอ้เข้ เทพบุตรใจหมา : ใกล้แค่ระเบียงกั้นว่ะ

โล้นนักเจ๊ด เจ็ดราตรี : งั้นมึงปีนเลยไอ้สัส ปีนไปจับน้องทำเมียเลย ไปดูแค่อาบน้ำอย่างเดียวไม่พอ

ผมอ่านข้อความที่มันพิมพ์กลับมา ก่อนที่จะหัวเราะคิกคัก

คิดเหมือนกันเลยว่ะเพื่อน

ผมคิดในใจ ปาโทรศัพท์ลงบนเตียงแล้วเดินไปที่ระเบียงทันที

เอาจริงๆ ความคิดแน่วแน่อย่างเดียวของผมคือจับน้องนุ่มทำเมียอย่างที่เคยบอก ผมเคยมีเมียมาก่อนเมื่อนานมาแล้ว แล้วมันได้กันง่าย แค่ได้กันผู้หญิงก็ติดแล้ว ผมคิดว่าไม่จำเป็นต้องสร้างสถานการณ์เหี้ยไร แค่เปิดซิงน้องเขาแค่นั้นก็ได้สิทธิ์ความเป็นผัวแล้ว ผมจะทำไรกับน้องก็ได้

ผมมองไปทางระเบียงอีกฝั่ง ประตูเปิดไว้เหมือนลองใจว่าผมจะปีนไปหรือไม่ปีน

แต่มันดูถูกความเหี้ยผมน้อยไป

เพื่อให้ได้เปิดซิงผู้หญิงที่ชอบ ผมยอมทุกอย่าง

คิดเหรอวะว่าผมจะคิดแค่มานอนข้างห้องน้องเขาเฉยๆ แล้วกลับบางนาไปมือเปล่า?

[จบพาร์ท : ตะเข้]