MasukTrigger Warning :
พาร์ทนี้มีการกระทำของตัวละครที่ไม่เหมาะสม มีเนื้อหาเกี่ยวกับการข่มขืน
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
รบกวนไม่ดราม่าเพราะเราเตือนตั้งเเต่หน้าเรื่องเลยนะคะ
นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงนิยายสะท้อนสังคมเรื่องหนึ่งเท่านั้น
เราอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ ถูสบู่กับแขนเรียวเล็กของตัวเอง แล้วถูตามตัวลงไป
เรานึกถึงพี่ตะเข้แล้วก็ได้แต่ทำหน้ามุ่ยอยู่ในห้องน้ำ
ผู้ชายคนนั้นน่ากลัวที่สุด
เราคิดในใจแล้วล้างตัวด้วยฝักบัว สระผม แปรงฟัน แล้วออกมาจากห้องน้ำในชุดผ้าเช็ดตัวผืนเดียว เพราะอยู่ในห้องแค่คนเดียวก็เลยไว้ใจ
แต่ทว่า
เรากลับสะดุ้งเฮือกเมื่อเห็นผู้ชายคนนึงยืนสูบบุหรี่อยู่หน้าระเบียง เรามองไปแล้วตกใจที่เห็นว่าเป็นพี่ตะเข้ เขาใส่กางเกงยีนส์ตัวเดียวแล้วยืนมองเราจากหน้าระเบียงตั้งแต่หัวจรดเท้า
เราไม่คิดว่าระเบียงฝั่งนี้จะปีนได้เพราะมันห่างกันมากแล้วก็คงไม่มีใครบ้าบิ่นปีนมาขนาดนั้นเลยเปิดไว้ให้ลมเข้า แต่ปิดผ้าม่านไว้กลัวคนจากอีกตึกแอบดู แต่ไม่คิดว่าพี่เขาจะปีนขึ้นมาแล้วเปิดม่านทิ้งไว้เพื่อมองเข้ามาในห้อง
เรารู้สึกหวาดกลัวมากตอนที่พี่เขาทิ้งบุหรี่ลงระเบียงแล้วเดินเข้ามาใกล้ จะหลบเข้าห้องน้ำแต่ขาก็แข็งจนขยับไปไหนไม่ได้
“เพิ่งอาบน้ำเสร็จเหรอคะ” เขาถามยิ้มๆ เรารีบขยับตัวหนี หน้าแดงก่ำเมื่อเขาเสมองที่หน้าอกตัวเองที่มีผ้าเช็ดตัวผืนบางปกปิดไว้ ก่อนที่ร่างสูงจะแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเอง หน้าตาดูหื่นกระหายมาก
“พะ... พี่ปีนมาทำไมคะ”
“มาดูน้องนุ่มอ่ะว่าทำไรอยู่” เขาตอบหน้าตาย ขยับเข้ามาจนชิดแล้วคว้าข้อมือเราที่จับปมผ้าเช็ดตัวไว้ “ขอดูหน่อยดิ”
“มะ... ไม่เอานะ”
“ขอดูหน่อยไม่ได้ไง?” เขาเลิกคิ้วถาม เราบิดข้อมือหนีทันที “น้องนุ่มก็ไม่มีแฟน พี่ก็ไม่มีแฟน งั้นพี่ก็ดูได้ดิ”
“ไม่ได้... อะ!”
เราสะดุ้งเมื่อดิ้นหนีไม่ทันไรพี่ตะเข้ก็ยกเราอุ้มขึ้นพาดบ่าทันที เราตกใจ หัวใจหล่นหายไปอยู่ที่ตาตุ่ม เพราะเราเป็นคนซื่อๆ ไม่ทันคนเราเลยคิดว่าพี่เขาคงไม่ทำอะไร แต่อย่างที่แม่เคยพูดไว้ว่าผู้ชายทุกคนน่ากลัวกว่าที่คิด
พี่ตะเข้พาเราเข้ามาในห้องนอน วางเราลงบนเตียงแล้วขึ้นคร่อม มันเป็นภาพที่ทำให้เรารู้สึกหวาดกลัวที่สุดในชีวิต
“ยะ... อย่าทำนุ่มเลย” เรายกมือไหว้แล้วร้องไห้ออกมา แล้วพี่ตะเข้ก็เปิดปมผ้าเช็ดตัวเราออกอย่างไม่รอฟัง
เขาเห็นทุกอย่างในตัวเราหมดเลยในวินาทีนั้น
“เด็ดสะระดี่” เขาพูดออกมา ก่อนที่จะโน้มหน้าลงมาไซร้คอเราแล้วบีบหน้าอกเราหนักๆ
“อื้อ”
“น้องนุ่มลองมีผัวดูมั้ยคะ” เขาถาม แต่ไม่คิดจะฟัง ร่างสูงกระชากผ้าเช็ดตัวของเราออกโยนทิ้งไปทางอื่น รอยสักที่เต็มทั้งตัวเต็มทั้งสองแขนของเขาทำให้เราคิดแล้วว่า
... เราพลาดไปแล้ว เราประมาทไปจริงๆ
พี่ตะเข้ที่เมื่อก่อนเคยน่ากลัว ตอนนี้น่ากลัวที่สุด
พี่ตะเข้ตรึงแขนเราไว้แล้วจูบอย่างหนักหน่วง เราไม่รู้จักวิธีจูบด้วยซ้ำ แต่พี่ตะเข้ไม่ปราณีเราเลย เค้าบีบหน้าอกเราแรงๆ แล้วเอาลิ้นเข้ามาในปาก ขยับไปมาจนเรารู้สึกเปียกๆ ที่ริมฝีปากล่าง
พี่ตะเข้ขบริมฝีปากล่างเราเบาๆ บีบหน้าอกเราแรงขึ้นอีก เรามองพี่เค้าทั้งน้ำตา แรงจะถีบไม่มีเลย ขาเราถูกเขายึดไว้แน่น มือเราก็ถึงจับติดกับเตียง ร่างกายเราเปลือยเปล่าต่อหน้าผู้ชายเป็นครั้งแรก
ระ... เรากลัว
เรากลัวมากๆ เพราะเรื่องแบบนี้เราไม่เคย แล้วเราไม่ได้เต็มใจ
พี่ตะเข้จูบคอเราแล้วดูดแรงๆ เรารู้สึกแปลบๆ ที่คอ จนเขาไล่ลงมาที่หน้าอก พี่ตะเข้ดูดดึงอย่างหื่นกระหายจนเราต้องแอ่นตัวขึ้นมา
... เรารู้สึกแปลกๆ
เรารู้สึกเหมือนจะพอใจ แต่ก็กลัว แต่ก็กลัวอยู่ดี
เราไม่รู้ว่าจะต้องรู้สึกยังไงดี
“หัวนมชมพูด้วยว่ะ”
เขาพูดอย่างเคลิบเคลิ้ม บีบหน้าอกเรามาชนกัน ในรัศมีที่มองแล้วมันน่าอายมากๆ เราหน้าแดงซ่าน มองพี่ตะเข้ที่เอาหน้าอกเราทั้งสองเต้ามาดูดยอดอกจ๊วบๆ เหมือนเด็กแล้วก็ได้แต่หลับตาแน่นกลั้นเสียงร้องเอาไว้
“อื้อ...”
“น้องนุ่มสั่นทำไมอ่ะ กลัวเหรอ” พี่ตะเข้หัวเราะคิกคัก เราร้องไห้ออกมา แล้วพี่เขาก็เริ่มกัดทุกส่วนของเราลงไปด้านล่างจนเป็นรอยฟันใหญ่ๆ
“โอ้ย”
“...”
“โอ้ย พี่... นุ่มเจ็บ”
เราพยายามผลักหัวเขาออก แต่พี่ตะเข้ไม่ยอม เขาดันหัวขึ้นมาจูบเราแล้วใช้นิ้วสอดเข้าไปที่ตรงนั้นของเรา สิ่งที่เราไม่เคยให้ใครได้เห็นมาก่อน
“อ๊ะ”
“พี่ชอบเสียงน้องอ่ะ ร้องดังๆ ดิ” เขาแลบลิ้น กัดจมูกเราแล้วเริ่มส่วนเข้าออกแรงๆ จนเราร้องเสียงหลง มันเป็นเรียวนิ้วที่บีบรัดอยู่ข้างใน แล้วก็รู้สึกเปียกชื้นด้วย
เราสะอึกออกมาระหว่างที่เขาสวนแรงขึ้น แล้วก็ถูกเขาจับให้พลิกตัวหันหลัง พี่ตะเข้สวนนิ้วไปมา ก่อนที่เขาจะใช้ปลายลิ้น...
“อะ อื้อ” เรากระตุกเกร็ง เอามือมาปิดปากตัวเองไว้ตอนที่พี่ตะเข้เลียตรงนั้นอย่างหนักหน่วง เขาเน้นตรงปุ่มตรงนั้น ตรงที่เราเคยแตะๆ ดูเวลาอาบน้ำแล้วเสียวแปลบๆ
พี่ตะเข้พลิกเราหันกลับมา แล้วเลียตรงนั้นไม่ยั้ง เรากระตุก กรี๊ดออกมาเพราะเขาเน้นตรงปุ่มมากเกินไป แล้วก็เหมือนมีอะไรชื้นๆ ออกมา แต่มันไม่ใช่ฉี่...
พี่ตะเข้หยุดเลีย เขาเริ่มรูดซิปกางเกงตัวเองลง แล้วเราก็มองอย่างหวาดกลัวเมื่อได้เห็นสิ่งที่ไม่เคยเห็นของผู้ชายผงาดอยู่ตรงหน้า
เขาหอบหายใจ ใบหน้าที่หื่นกระหายขยับเข้ามาใกล้ จิวเล็กๆ ที่ปากเขาส่องแสงในความมืดเพราะอยู่ดีๆ ฝนก็ตกแล้วไฟก็ดับ เรายิ่งกลัวเข้าไปอีก เพิ่งรู้สึกตัวว่าตอนจูบมันเหมือนติดอะไรเย็นๆ บางอย่างเหมือนจะเป็นเหล็ก
“ขะ ขอร้องล่ะนะคะ” เราร้องไห้ออกมาด้วยความกลัว พี่ตะเข้จ้องหน้าเรานิ่ง เขามีสีหน้าแบบไหนเราดูไม่ออกเพราะมันมืด รู้แค่ว่ามีอะไรมาจ่ออยู่ที่ตรงนั้นของเรา “... นุ่มไม่ได้ทำอะไรให้พี่ พี่อย่าทำอะไรนุ่มเลยนะ”
“อ้อเหรอ” เขาย้อนกลับมา
“...”
“แต่น้องก็เหมือนอีนั่นอยู่เหมือนกันนะ บางส่วนอ่ะ” เขาพูดอะไรออกมาเราไม่เข้าใจ แต่ในวินาทีนั้นพี่ตะเข้ก็สอดอะไรที่ใหญ่โตกว่าเข้ามา เราร้องลั่น
“โอ้ย!”
มะ มันเจ็บมากเลย เจ็บมากๆ
“เฮ้ย แน่นว่ะ สุดยอด” พี่ตะเข้โพล่งขึ้นมาตอนที่เขาขยับกายในตัวเราอย่างยากลำบาก เราไม่รู้ว่าหมายถึงอะไร ได้แต่เกร็งไว้ ยิ่งเขาสอดเข้าไปเราก็ยิ่งเจ็บจี๊ดๆ “นะ นุ่ม อย่าเกร็งดิ พี่จะแตก”
เราไม่รู้อะไรแล้ว เราคิดอะไรไม่ออกเลย
... เรากลัว
“เชี่ย”
ฉ่า
มีอะไรบางอย่างพุ่งเข้ามาในตัวเราในวินาทีนั้นโดยที่ยังไม่ทันได้ทำอะไร ตัวเรากระตุกเกร็งไปหมด พี่ตะเข้ไม่ถอนออกมา แต่เขายังดันเข้าดันออกซ้ำจนมันแตกรอบที่สองนิดหน่อย
มันพุ่งเข้ามา... ในตัวเราซ้ำๆ
เราเรียนพยาบาลมานะ แล้วก็ไม่โง่พอที่จะไม่รู้ว่า
พี่ตะเข้ไม่ใส่ถุงยาง... แล้วเราจะท้องรึเปล่า?
นุ่มทำแท้งเหรอวะ แน่ใจเหรอว่าเธอทำแท้ง?ผมทนเก็บความสงสัยไว้ไม่ไหว ผมกัดฟันรอจนนุ่มเลิกงานกลับบ้าน หอเธอคราวนี้ไม่ใช่หอหญิงมันเลยง่ายในการแฝงตัวเข้าไป ผมบอกว่าตัวเองเป็นแฟนนุ่มแล้วเอากุญแจสำรองมาไว้ติดตัว ผมจะได้เข้าออกห้องนุ่มสะดวกผมนั่งรอจนนุ่มเปิดประตูเข้ามาในห้อง เธอเปิดไฟ แล้วก็เห็นผมที่ยืนดูดบุหรี่อยู่ที่ระเบียง ร่างเล็กดูมีท่าทางตกใจ“... พี่ตะเข้”“นุ่ม เราต้องคุยกันหน่อยว่ะ” ผมพูดกับเธอเสียงหนักแน่น เข้าถึงตัวเธออย่างง่ายดาย ร่างเล็กสะดุ้ง เธอรีบเดินหลบไปทางอื่น แต่ถูกผมคว้าแขนไว้“อะ... อะไรคะ ถ้าเรื่องเงิน นุ่มจะรีบเอามาคืนเอง พี่ไม่ต้อง...”“นุ่มยังไม่ได้ทำแท้งลูกของพี่ใช่มั้ย” ผมรีบแทรกก่อนที่เธอจะทันพูดไร น้องนุ่มนิ่งไป ผมเลยบีบไหล่เธอแน่นขึ้น “ลูกของเรายังอยู่ใช่มั้ยวะนุ่ม”“พี่พูดอะไร...”“วันนี้พี่บุกไปที่บ้านเธอ” ร่างเล็กเบิกตากว้าง “เพื่อนพี่มันบอกว่าพ่อนุ่มบังคับให้นุ่มทำแท้ง พี่เลยจะไปถามว่าจริงมั้ย”“...”“มีเด็กผู้หญิงอยู่ในนั้น เธอเรียกพี่ว่าพ่อ”“...”“นี่พี่ไม่ได้ฝันไปใช่มั้ยวะนุ่ม ลูกของเรายังอยู่”“...”“นุ่ม ทำไมไม่บอกพี่ บอกว่าทำแท้งทำไม” ผมเขย่าไหล่เธอ
แต่ก่อนที่จะได้จูบ เธอก็ดันผมออก“อย่าดีกว่าค่ะ” เธอมองหน้าผม หน้าที่ไม่มีรอยยิ้ม “มันไม่ดีเลยนะ”“...”“พี่ควรหยุดทำงานพวกนี้นะคะ”ผมเบิกตากว้างเมื่ออยู่ดีๆ เธอก็โพล่งขึ้นมา คำพูดของเธอทำให้ใจผมเอนเอียงไปได้นิดหน่อย แต่ก็เหมือนเดิม ชีวิตคนอย่างผมมันกู่ไม่กลับแล้ว มันไปไกลเกินกว่าที่จะหันหลังกลับ“พี่ทำไม่ได้”“...”“ทำไม่ได้จริงๆ ว่ะนุ่ม”แม้ว่าในใจผมจะคิดอยากหยุดสิ่งที่ตัวเองทำอยู่ก็ตาม“มึงต่อยไอ้เข้เกินไปป่าว เดี๋ยวมันก็ทำงานไม่ได้”ไอ้โล้นพูดตอนที่เราคุยอยู่ในห้อง ผมตามมาทีหลังแล้วก็เห็นมันคุยกันเรื่องเงินกันอยู่ก่อนแล้ว“ไอ้เข้มันทนเจ็บดี” ไอ้ห้อยพูดตอนที่เทเหล้าให้ตัวเอง ผมมองหน้ามันสองคนแล้วกุมมือไว้“เรื่องพี่ชายเมียกูเป็นไงบ้าง?” ผมถามตรงประเด็น พวกมันหันมามองหน้าผม“มันยอมยกน้องให้ใช้หนี้แทนไง เหี้ยมั้ยล่ะ” ผมจุดบุหรี่ขึ้นดูด พวกมันนั่งมองหน้ากัน แล้วไอ้ห้อยก็เดินมาผลักอกผมเบาๆ“อะไร”“ไม่สะทกสะท้านเหรอ” มันถาม “พี่ชายมันยกมันให้มึงเพราะกลัวโดนต่อย โคตรลูกผู้ชาย”“มันก็ดีกับเราไม่ใช่ไง?” ผมไม่มีท่าทีสะทกสะท้าน พวกมันมองหน้ากันอีกแล้วพยักหน้าให้กัน ผมที่สังเกตเห็นเหมือนว่ามั
เรามาหาพี่ชายของเราวันนี้ เพราะพี่โทรต่อสายตรงมาที่โรงพยาบาลว่ามีเรื่องอยากให้ช่วยโดยที่ไม่ให้เราบอกพ่อกับแม่“ขอร้องล่ะนุ่ม พอมีเงินสักเจ็ดแสนให้พี่ยืมใช้หนี้ก่อนมั้ย”น้ำเงิน คือชื่อของพี่ชายเราที่เพิ่งกลับมาจากญี่ปุ่น หลังจากที่รู้ว่าพี่ใช้เงินที่ญี่ปุ่นจนหมดตัวเลยกู้หนี้นอกระบบมาตอนที่กลับมาที่ไทย เราก็ตกใจมาก“นะ... นุ่มไม่มีเลยค่ะ” เราพูดเสียงอ่อน นึกเสียใจที่ช่วยพี่ตัวเองไม่ได้ “พี่กลับไทยมาก็ไม่บอกพวกเรา นุ่มเองก็เพิ่งได้ทำงานเป็นพยาบาลที่นั่นด้วย”“พี่ไม่มีเงินเหลือแล้ว” ร่างสูงสะอื้นออกมา “เพิ่งกลับไทยมาไม่มีงานแพทย์ที่ไหนรองรับ พี่เครียดมากเลยนุ่ม”“พี่คะ” เราได้แต่มองพี่อย่างสงสารแล้วกุมมือพี่ไว้แบบนั้น ภายในห้องของพี่ที่ไม่ค่อยมีเฟอร์นิเจอร์อะไรแต่ทว่าปึง!เสียงทุบประตูที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันทำให้เราและพี่ตกใจ พี่เรารีบพูดอย่างลนลานทันทีเหมือนจะระแวงอยู่ก่อนแล้ว“พวกเจ้าหนี้เงินกู้นอกระบบแน่!” พี่เริ่มร้องไห้แล้วเขย่าตัวเรา “ทำไงดีนุ่ม พี่จะทำยังไงดี”“พะ... พี่ใจเย็นๆ ก่อนนะ นุ่มว่า...”พลั่ก!!เสียงประตูที่เปิดออกพร้อมกับเสียงเซ็งแซ่ของคนทำให้ทั้งเราและพี่ตกใจจนตัวสั่
[พาร์ท : ตะเข้]ผมเหมือนใจสลาย มองน้องนุ่มในชุดพยาบาลที่มองผมกลับ แล้วได้แต่แค่นหัวเราะ“เฮ้ย อย่ามาโกหกเค้า” ผมพยายามหลอกตัวเอง ที่ผมออกมาจากคุกแล้วกลับมาเพราะอยากเจอลูก แล้วทำไมลูกถึงไม่อยู่“... ไม่ได้โกหกค่ะ” น้องนุ่มโพล่งขึ้นมา ผมหันไปมองหน้าเธอ “นุ่มเป็นพยาบาลนะ รู้จักการทำแท้งอย่างถูกวิธี...”“อย่ามาโกหกเค้าดิวะ!” ผมเผลอตวาดออกมา “ทำแท้งเหรอ? นั่นลูกของเรานะน้องนุ่ม นุ่มทำได้ลง?”“ดะ... ดีกว่าลูกต้องคลอดออกมาแล้วเจอพ่อเป็นคนแบบนี้นี่คะ” น้องนุ่มมองผม เธอมองผมอย่างผิดหวังแม้ว่าเสียงที่เปล่งออกมาจะโคตรสั่น คงไม่เหลือความรักให้ผมแล้ว“...”“พี่ไปมีชีวิตของพี่นะคะ อย่ามายุ่งกับนุ่มเลย”“พี่ไม่ดีเหรอวะนุ่ม” ผมถามร่างเล็ก ถามทั้งที่รู้ตัวเอง ถ้าดีจริงเค้าคงไม่ทำแท้งลูกของผม “อะไรที่พี่ทำให้ได้ พี่ก็อยากทำให้นะ”“...”“แต่ทำไมต้องทำแท้งลูก” น้ำตาของลูกผู้ชายคลอที่หน่วยตา น้องนุ่มมองผม เธอมีสีหน้าสงสาร ก่อนที่จะหลบสายตาไป“ขอโทษค่ะ”“...”“... นุ่มไม่มีทางเลือกจริงๆ”ผมไปส่งนุ่มที่หอพัก เธออยู่ใกล้ๆ โรงพยาบาลที่เธอทำงาน ตอนแรกน้องนุ่มไม่อยากให้ผมมาส่ง แต่ผมก็ดึงดันจนได้ผมเห็นหลังของเธ
เป็นอาทิตย์ที่ผมพยายามเมินเฉยน้องนุ่มแต่แวะไปเทียวรับเทียวส่งเธอจากบางนาไปรังสิตตลอด จนวันนี้ผมมายืนอยู่ต่อหน้าเธอในห้อง ใช้วิธีเดิมๆ ปีนเข้ามาในห้องผ่านระเบียงผมรู้สึกว่าตัวเองเหี้ย แต่ก็คิดไรไม่ออก ผมชอบเธอถึงมาอยู่ตรงนี้ได้ แต่ยังไม่รู้สึกอยากดูแลเพราะไม่มีชนักติดหลังร่างเล็กเงยหน้าขึ้นมองผม ผมมองหน้าเธอกลับ รู้สึกว่าน้องนุ่มน่ารักถึงไม่ได้แต่งหน้า ผมก็ไม่ได้เกลียดเธอ คนที่ผมเกลียดคืออีเนสที่ทิ้งผมไป ผมยอมรับว่าที่ข่มขืนเธอเพราะอยากได้คนนี้ ทำให้นึกถึงอีเนส แต่แค่กูจะไม่รอสุดท้ายความละอายใจเวรนั่นก็มาแค่ชั่วคราว ผมยังคงเป็นคนเหี้ยคนเดิมๆแค่มีไรกันเดี๋ยวไม่นานผู้หญิงมันก็ชอบเอง ผู้หญิงแม่งไม่มีไรมากหรอกว่ะ“วันนี้ก็ไม่ไปเรียน?” ผมถามเธออีกที น้องนุ่มมองผมอย่างเกร็งๆ“อะ... อื้อ”“ดีแล้วว่ะ ไม่เห็นต้องเรียนเลย” ผมพูดสิ่งที่คิด เพราะผมเองก็เรียนไม่จบ ก่อนที่จะนั่งท้าวคางมองเธอ “อยู่บ้านเฉยๆ ก็ไม่ได้แย่”“... แต่นุ่มอยากเรียนพยาบาล” เธอพูดขึ้นมา ผมชะงักไปเมื่อเห็นว่าน้องนุ่มมีท่าทางจริงจัง“ก็ไม่ได้ห้าม” ผมพูดไว้กันเสียหน้า“... พี่ข่มขืนนุ่มทำไม แล้วไม่ให้นุ่มแจ้งตำรวจ พี่ต้องการอ
Trigger Warning :พาร์ทนี้มีการกระทำของตัวละครที่ไม่เหมาะสม มีเนื้อหาเกี่ยวกับการข่มขืนโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านรบกวนไม่ดราม่าเพราะเราเตือนตั้งเเต่หน้าเรื่องเลยนะคะนิยายเรื่องนี้เป็นเพียงนิยายสะท้อนสังคมเรื่องหนึ่งเท่านั้น พระเอกได้รับผลกรรมเเน่นอน“แล้วมึงจะตามไปเทียวรับเทียวส่งเมียใหม่ที่ปทุมเหรอวะ ไกลไปป่าว”ไอ้โล้นพูดกับผมระหว่างที่เรานั่งกระดกเหล้ากันสามคน ผมมองไปที่แก้วเหล้า ก่อนที่จะเติมน้ำแข็ง“ไม่ไกลอ่ะ กูแค่ขับรถไปชั่วโมงเดียว”“เช้าๆ รถติดจะตายห่า มึงไปยังไง แล้วเมียมึงเรียนตอนไหน”“เออ นั่นดิ” ผมนึกขึ้นได้ หลังจากข่มขืนน้องนุ่มนี่ก็ข้ามคืนไปแล้วที่ผมแดกเหล้ากับเพื่อน ผมว่าจะทักเธอไปอยู่ แต่จำได้ว่าปาโทรศัพท์น้องนุ่มแตกไปแล้ว ไม่รู้เสียไปหรือยังคิดแล้วก็หยุดกระดกเหล้าไปซะเฉยๆ ทำแบบนั้นก็แย่ไปหน่อย ถ้าเป็นผมโดนเขวี้ยงโทรศัพท์ ก็คงโกรธ“ไม่ต้องถาม เดี๋ยวคืนนี้กูจะกลับไปหาน้อง” ผมพูดแล้วกระตุกยิ้มออกมาบางๆ“มึงนี่เรื่องผู้หญิงนานๆ ทีจะมีนะ ติดใจไรอีก” ไอ้โล้นถามผมขึ้นมา ผมเหลือบมองไอ้ห้อยที่นั่งก๊งเหล้าเงียบๆ มันเป็นคนไม่ค่อยพูดเท่าไหร่แต่ถนัดที่จะฟังคนอื่นพูดมากกว่า ไม่ได
Trigger Warning :พาร์ทนี้มีการกระทำของตัวละครที่ไม่เหมาะสม มีเนื้อหาเกี่ยวกับการข่มขืนโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านรบกวนไม่ดราม่าเพราะเราเตือนตั้งเเต่หน้าเรื่องเลยนะคะนิยายเรื่องนี้เป็นเพียงนิยายสะท้อนสังคมเรื่องหนึ่งเท่านั้น[พาร์ท : ตะเข้]ผมข่มขืนน้อง แล้วก็มานั่งอวดเพื่อนในเฟสเหมือนว่าตัวเองนั้
Trigger Warning :พาร์ทนี้มีการกระทำของตัวละครที่ไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน“หอพักที่นี่ไม่อนุญาตให้ผู้ชายเข้านะคะ”แล้วผมก็ต้องทำหน้าเซ็งเมื่อมาส่งถึงหอ (ที่น้องนุ่มบอก) ถึงได้รู้ว่านี่เป็นหอพักหญิงล้วน มีแต่ผู้หญิงพัก ส่วนหอผู้ชายอยู่อีกฝั่งเหี้ยไรวะ ทำไมผมถึงเข้าไม่ได้“ป้า แต่ผมไม่มี
ใครอ่ะ ที่มาหาเรา“เอ้ เดินไปกับเราหน่อยนะ” เราพูดกับเพื่อนสนิทอย่างกล้าๆ กลัวๆ หลังจากผละออกมาจากเพื่อนคนนั้นที่อุตส่าห์หวังดีมาบอก ที่เรากลัวจนต้องพึ่งเอ้เพราะไม่คุ้นชินกับคนแปลกหน้าอยู่แล้ว เอ้รีบพยักหน้ารับและเดินไปพร้อมกับเราที่หน้ารั้วมหาลัยอย่างว่าง่ายทันทีว่าแต่... ใครกันนะ ที่อยากมาเจอเรา
หลังจากที่น้องนุ่มบอกว่าชอบคนเรียนแพทย์ ผมจึงบอกพ่อว่าจะกลับไปเรียนช่างกล แล้วสามเดือนที่ผ่านมาหลังจากนั้นของผมก็ดีดีเหี้ยไรล่ะไอ้สัส“มึงไปตีกับวิทยาลัยอื่น? แล้วยังไง” พ่อสอบปากคำผมในวันหนึ่ง หลังจากที่วิทยาลัยช่างกลเปิดเทอมผมก็ไม่เอาเรียน แต่เอาตัวไม่รอดแทน วันๆ โดดเรียนไปแว๊นกับไปตีวิทยาลัยอื่







