ログイン共有
เอาข้าเหมือนหมาตัวเมียของเจ้า
公開日:
2026-08-05 22:41:13
最新チャプター
โฉมงามกับสามสามี สมสู่สี่ประสาน 1/4
ครั้นหวนคืนสู่หุบเขาเหลียงซานได้เพียงสามวัน หลินโม่กลับมีท่าทีผิดแผกไปจากเดิม นางยังคงยิ้มแย้มพูดคุยกับบิดาและท่านปู่เช่นเคย หากแต่ในบางครั้ง หญิงสาวกลับทอดสายตาเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างเรือนนานนับเค่อ ราวกับมีปัญหากลัดกลุ้มบางประการตกตะกอนอยู่ภายในใจหลินเซียวผู้เป็นบิดาสังเกตเห็นความผิดปกตินั้นก่อนใคร ในยามดวงตะวันคล้อยต่ำ เขารินน้ำชาร้อนกรุ่นส่งให้บุตรสาวด้วยตนเอง ก่อนจะเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน“โม่เอ๋อร์ ช่วงนี้มีเรื่องใดรบกวนจิตใจเจ้าอยู่หรือ?”หลินโม่ชะงักไปชั่วครู่ ก่อนถอนหายใจออกมาแผ่วเบา“ท่านพ่อ... ข้ากำลังสงสัยเรื่องหนึ่ง”ท่านผู้เฒ่าหลินเทียนซือซึ่งนั่งอยู่ไม่ไกล เงยหน้าขึ้นจากตำราในมือทันที“เรื่องอันใดเล่า?”หญิงสาวนิ่งคิดลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะสารภาพตามตรง“ข้าศึกษาวิชาแพทย์มานานกว่าสิบปี รู้จักตำรับยามากมาย แม้ไม่กล้าบอกว่าตนเองเป็นหมอเทวดา แต่เรื่องร่างกายและชีพจร ข้าย่อมไม่ควรดูผิด”นางหลุบสายตาลงต่ำ พวงแก้มซับสีเลือดฝาดขึ้นมาเล็กน้อย ยามเอ่ยประโยคถัดมา &ldquo
โฉมงามกับสามสามี บทส่งท้ายหลินโม่จินฝาน3/3
จินฝานหอบหายใจกระเส่าด้วยความตื่นเต้น แผงอกกว้างกำยำสะท้อนขึ้นลงด้วยแรงกำหนัด ยอดอกของบุรุษสั่นระริก หลินโม่โน้มกายลงไป บดขยี้ตุ่มเนื้อสีชมพูที่บนอกเขาด้วยปลายนิ้วอย่างหยอกเย้า ก่อนจะก้มลงครอบครองด้วยริมฝีปากอุ่น ตวัดปลายลิ้นดูดดึงอย่างเร่าร้อน“โม่เอ๋อร์... อย่าทำแบบนี้...”เสียงครางทุ้มต่ำที่แหบพร่าเล็ดลอดออกมาจากลำคอแกร่ง องคชาตที่ฝังลึกอยู่ในกายสาวพลันเหยียดขยายพองโตแข็งยิ่งขึ้นไปอีก หัวหยักบานร่าที่กดกระแทกย้ำจุดกระสันในส่วนลึกของนางจนเต้นตุบ ๆ ร้อนรุ่มดั่งเปลวไฟ“ท่านพี่... ช่างอ่อนไหวเสียจริง...”นางผละออกจากอกเขา พลางขยับสะโพกกลมกลึงร่อนควงรูดคลึงเป็นวงกลม ปลายนิ้วเรียวกรีดไล้บดขยี้ที่เม็ดเกสรบวมเต่งอย่างจงใจยั่วยวน เพียงชั่วพริบตา รวงสวาทที่บีบรัดตอดหนุบหนับก็หลั่งรินน้ำหวานเหลวใสออกมา อาบชโลมแท่งทวนล่ำสันของชายหนุ่มจนชุ่มโชก“อา... ฮูหยิน... ได้โปรดขยี้สามีให้แหลกลาญเถิด”ใบหน้าหล่อเหลาของจินฝานแดงก่ำไปด้วยแรงกำหนัด เขายกสะโพกขึ้นสู้ สูดปากครางด้วยความเสียวซ่านแทบขาดใจ ยามเมื่อนางโก่งบั้นท้ายขึ้น
โฉมงามกับสามสามี บทส่งท้ายหลินโม่จินฝาน2/3
หลินโม่แย้มยิ้มหวานหยดย้อย นัยน์ตาดอกท้อทอดประกายล้อเลียน"เรื่องเมื่อกลางวัน ท่านพี่คงได้ยินหมดสิ้นแล้วสินะ""อืม""แล้วท่านคิดเห็นอย่างไร?"จินฝานหยุดฝีเท้าลงตรงหน้านาง ร่างสูงโปร่งโน้มลงมาเล็กน้อย นัยน์ตาคมกริบดุจปลายกระบี่ทอดมองลึกเข้ามาในดวงตานาง"ข้าคิดว่า ศิษย์ในสำนักคงมีเวลาว่างมากเกินไปกระมัง"หลินโม่หลุดหัวเราะเสียงใส"อย่าได้คาดโทษพวกนางเลย พวกนางเพียงแต่หวังดีต่อท่าน""ข้ารู้..." จินฝานจ้องมองวงหน้าสวยสะคราญของนางอยู่ชั่วครู่ แววตาพลันทอประกายลึกล้ำดุดันขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ"ทว่าเรื่องความลึกซึ้งระหว่างเราสองคน ข้ามิเคยต้องการให้ผู้ใดเข้ามาก้าวก่ายหรือวางแผนแทนข้า"วาจาตรงไปตรงมาอันแฝงความถือสิทธิ์ครอบครอง ทำเอารอยยิ้มของหลินโม่ค่อย ๆ อ่อนละมุนลงฝ่ามืออุ่นหนาของจินฝานเอื้อมออกมา ประคองพวงแก้มเนียนผุดผ่องของนางไว้อย่างแผ่วเบาและทะนุถนอม สัมผัสจากปลายนิ้วส่งผ่านกระแสความร้อนผ่าวแล่นริ้วเข้าสู่ขั้วหัวใจ"โม่เอ๋อร์...""เจ้าคะ?""ข้าไม่เคยคิดว่าตนเองจะต้องแก่งแย่งแข่งขันกับสือ
โฉมงามกับสามสามี บทส่งท้ายหลินโม่จินฝาน1/3
ครั้นหลินโม่หวนคืนสู่หุบเขาไท่ซาน บรรยากาศของสำนักกระบี่เซียนที่เคยเคร่งครัดเงียบสงัดดั่งลานหินผา พลันกลับมามีชีวิตชีวาขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์เหล่าศิษย์ในสำนักต่างรู้แจ้งแก่ใจว่า สตรีผู้มาเยือนไม่ใช่แขกธรรมดาสามัญ หากแต่เป็นฮูหยินของเจ้าสำนักจินฝาน ทั้งยังเป็นยอดดวงใจของบุรุษผู้ทรงอำนาจอีกสองอาณาจักร ด้วยเหตุนี้ จินฝ่านผู้มีสันดานดุจพญาเหยี่ยวเจ้าเล่ห์และหวงแหนสิทธิ์ในตัวนางยิ่งกว่าสิ่งใด จึงวางค่ายกลอารักขาความปลอดภัยของนางอย่างรัดกุมนับแต่เกิดเรื่องของหลิวหรูเยียน แม้นางจะสำนึกบาป ยอมปลงผมบวชชีถือศีลภาวนาเฝ้าวิหารพระพุทธรูปทองคำบนยอดเขาสูงไปแล้ว ทว่าจินฝานก็ยังไม่ยอมให้ศิษย์สตรีที่ยังไม่ได้ออกเรือนเฉียดกรายเข้าใกล้หลินโม่ตามลำพังแม้แต่ก้าวเดียว เขาคัดเลือกเฉพาะศิษย์หญิงที่มีครอบครัวแล้วหลายคนมาคอยปรนนิบัติดูแลนางอย่างใกล้ชิดเดิมทีเซียนกระบี่หนุ่มหลงคิดว่า แผนการอันแยบยลนี้จักทำให้ทุกสิ่งดำเนินไปอย่างราบรื่น ทว่าเขากลับประเมินความหวังดีของสตรีมีเหย้ามีเรือนต่ำเกินไป"ฮูหยินเจ้าคะ ท่านต้องดื่มน้ำแกงชามนี้ให้หมดนะเจ้าคะ"หลินโม่ในชุ
โฉมงามกับสามสามี บทส่งท้ายหลินโม่และสือถง2/2
"หลายเดือนที่เจ้าห่างกาย รู้หรือไม่ว่าข้าทรมานเพียงใด"สือถงเคลื่อนกายขึ้นมาอยู่เหนือร่างของหญิงสาวที่นอนหายใจระทดระทวย ก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวผ่อง สันกรามคมบดจูบขบเม้มเนื้อนวลจนเกิดรอยประทับสีชาด หลินโม่แหงนใบหน้ารับสัมผัสอันป่าเถื่อน มือเรียวขยุ้มแผ่นหลังแกร่งด้วยความซ่านเสียว นางบิดเร่าตอบสนองต่อสัญชาตญาณความลุ่มหลงอย่างถึงแก่นชายหนุ่มยกเรียวขาเนียนข้างหนึ่งขึ้นพาดทับบั้นเอวสอบ ก่อนจะสอดแทรกแก่นกายแข็งขึงร้อนผ่าวเข้าสู่ห้วงรัญจวนอันคับแน่นชุ่มฉ่ำในคราเดียว"อ๊ะ!... สือถง..."หลินโม่หวีดร้องแผ่วพร่า จอมราชันผู้หิวกระหายไม่ปล่อยให้นางได้พักหายใจ เขาขยับสะโพกสอบกระแทกกระทั้นจังหวะรักอย่างหนักหน่วงและลึกล้ำ ตอกย้ำความเป็นเจ้าของในทุกอณูเนื้อ สายตาคมกริบดุจเหยี่ยวนักล่าชื่นชมทรวดทรงเว้าโค้งของภรรยาตัวน้อยอย่างไม่เกรงใจ“โม่เอ๋อร์ของข้าช่างงดงามเหลือเกิน”น้ำเสียงของเขาแหบพร่าไปด้วยตัณหาราคะอันท่วมท้น ในยามนี้หลินโม่นอนหายใจหอบกระชั้น เหงื่อหอมผุดซึมทั่วร่างขาวผ่องอมชมพูจนเปล่งประกาย ยิ่งชวนให้ชายหนุ่มตื่นเต้นจนเลือดลมสูบฉีดไม่หยุดสะโพกสอบ
โฉมงามกับสามสามี บทส่งท้ายหลินโม่และสือถง1/2
หลังจากหลินโม่ใช้พลังปราณรักษาเซี่ยเว่ยจนหายดีเป็นปกติ นางก็ได้ตระหนักว่าชีวิตของตนหลังจากนี้คงไม่มีคำว่าเงียบเหงาอีกต่อไปในเมื่อ สือถง เซี่ยเว่ย และจินฝาน ต่างก็เป็นสามีของนาง และไม่มีผู้ใดคิดยอมให้สามีร่วมภรรยาอีกสองคนได้เปรียบเรื่องความรักแม้แต่น้อย หลินโม่จึงต้องทำข้อตกลงจัดสรรเวลาอย่างยุติธรรมตลอดช่วงสามเดือนนี้นางจะอยู่บนเกาะมังกรฟ้ากับสือถง และกลับไปใช้ชีวิตร่วมกับสามทายาทซานซิงที่หุบเขาเหลียงซานหนึ่งเดือน อีกสามเดือนไปอยู่จินฝานที่สำนักเซียนกระบี่ไท่ซาน จากนั้นก็กลับไปที่หุบเขาเหลียงซานอีกครั้ง และสามเดือนสุดท้ายอยู่กับเซี่ยเว่ยที่ชิงชิว เมื่อครบหนึ่งปี ก็เริ่มต้นหมุนเวียนรอบใหม่อีกคราแรกเริ่มหลินโม่คิดว่าการแบ่งปันเวลาอย่างยุติธรรมเช่นนี้คงทำให้ทุกคนพึงพอใจทว่านางลืมไปอย่างหนึ่ง บุรุษทั้งสามต่างเป็นผู้บำเพ็ญที่มีฤทธิ์เดชเหนือคนธรรมดาโดยเฉพาะสือถงหลังจอมราชันลงมือเชือดไก่ให้ลิงดู กวาดล้างขุนนางกังฉินที่เคยคิดลองดีจนเหี้ยนเตียน ครั้นเมื่อหลินโม่หวนกลับมายังเกาะมังกรฟ้าในครานี้ บรรยากาศภายในวังหลวงจึงเงียบสงบราบคาบลงอย่า
โฉมงามกับสามสามี ลีลาสวาทของปีศาจอสรพิษ
“ยังมีหน้ามาแก้ตัว หากเจ้าไม่ก่อไฟ จะมีควันได้อย่างไร !”หลินเทียนซือมือไม้สั่นระริก ปลายไม้เท้าชี้หน้าหลานสาวด้วยความขุ่นเคือง"ท่านประมุขหลิน..."สุ้มเสียงนุ่มลึกแต่เปี่ยมด้วยอำนาจดังแทรกขึ้นอย่างถูกจังหวะจินฝานในอาภรณ์สีขาวสะอาดตาก้าวเข้ามาด้วยท่าทีสงบเยือกเย็น ราวกับไม่ได้เป็นหนึ่งในผู้ก่อเหตุ
โฉมงามกับสามสามี กล่าวโทษผู้อื่นเพื่อเอาตัวรอด
หลินโม่ในวัยเด็กก้าวออกมาจากกลุ่มหมอกเย็นชื้น มือเล็กถือตะกร้าสมุนไพรที่เพิ่งเก็บได้ นางชะงักฝีเท้าเมื่อเห็นก้อนขนสีขาวปุกปุยที่ขยับเขยื้อนอยู่เบื้องหน้า เมื่อนางสืบเท้าเข้าไปใกล้ จิ้งจอกน้อยก็ขู่ฟ่อในลำคอ ดวงตาสีชาดที่พร่าเลือนจ้องมองนางด้วยความหวาดระแวง และพร้อมจะกัดทุกคนที่เข้าใกล้"เจ้าจิ้งจอกน
โฉมงามกับสามสามี ของขวัญชิ้นแรกสำหรับเจ้าและพวกมัน
“ข้าเป็นมารแล้วอย่างไร เจ้าไม่มีสิทธิ์รังเกียจสามีที่แท้จริง และโดยชอบธรรมของเจ้า หลินโม่” ท่ามกลางความมืดมน รอยแยกของผืนดินเริ่มแคบลงทุกขณะ แต่เสียงตะโกนด้วยความเดือดดาลของบุรุษทั้งสามจากด้านบนยังคงดังแทรกเข้ามาเป็นระยะ“หลินโม่ ! เจ้าอยู่ที่ไหน?” เสียงของสือถงเต็มไปด้วยความร้อนรน ในยามนี้เขาไม่
โฉมงามกับสามสามี ชายลึกลับ
หลินโม่กัดริมฝีปากจนเจ็บ นางรู้ดีว่าถูกเขาฉวยโอกาสอยู่บ่อยครั้ง ทว่าในยามที่เขาโอบรัดและไล้สัมผัสผ่านอาภรณ์นั้น ความรู้สึกรัญจวนกลับแล่นปราดเข้าสู่หัวใจอย่างหยุดไม่อยู่ไอ้คนหน้าหนา เจ้าตั้งใจจะทำให้ข้าหวั่นไหวจนเสียสมาธิใช่หรือไม่... นางคิดอย่างเจ็บใจปนหมั่นไส้ แต่ในขณะเดียวกัน นางก็มิอาจปฏิเสธได้
あなたも気に入るかもしれません
ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
หว่านชิงอิ๋น436.0K ビューลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง137.2K ビューยอดหมอหญิงมหัศจรรย์
จูน443.2K ビューหวนคืนอีกครา ไม่ขอเป็นพระชายาที่โง่เขลา Ver.01
ชาไทยเย็น23.3K ビューท่านแม่ทัพได้โปรดอย่าโง่
เม็ดขนุน95 ビューทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย
อักษรามณี2.5K ビューหงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ
ญาดาวดี ณ รัตติกาล377 ビューลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา
อาเสวี่ยอาหยาง43 ビュー
