ผู้ที่ได้เป็นสามีเอก

ท่ามกลางสายลมราตรีที่พัดพาละอองปราณให้พริ้วไหวราวกับเกสรดอกไม้ต้องแสงจันทร์ หลินโม่นั่งทอดกายอยู่บนแท่นหินหยกที่เย็นเยียบ ทว่าความสูงส่งของนางกลับแผ่ซ่านไอความร้อนแรงออกมาโดยไม่รู้ตัว

ชายหนุ่มทั้งสามที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีของนาง ช่างเป็นภาพที่เย้ายวนจนน่ากักขังไว้ในกรงทองเสียจริง

หลินโม่ลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สวรรค์... เหตุใดต้องส่งบุรุษที่หล่อเหลาจนวิญญาณสั่นสะเทือนเช่นนี้มาให้นางพร้อมกันถึงสามคน?

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองกลุ่มเมฆาที่เคลื่อนผ่านจันทร์เสี้ยว ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นที่แฝงไปด้วยอำนาจสั่งการ

“นี่ก็ปลายยามซวี[1]แล้ว...” ริมฝีปากอิ่มโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยันที่เปี่ยมด้วยเสน่ห์อันตราย “พวกท่านมีเวลาเพียงสองชั่วยามเท่านั้น”

บัดนี้ลานประลองหินศิลาตกอยู่ในความกดดันที่หนักอึ้ง หลินโม่กวาดสายตามองบุรุษทั้งสามด้วยแววตาเฉียบคม ก่อนจะผายมือไปยังชั้นวางอาวุธที่ทำจากเหล็กกล้าชั้นดี ซึ่งวางเรียงรายอยู่ข้างเวทีประลอง

"กฎของข้าชัดเจน"

น้ำเสียงของนางราบเรียบดุจผิวน้ำที่พร้อมจะกลายเป็นพายุ "อาวุธวิเศษที่พวกท่านภาคภูมิใจ ห้ามแตะต้อง... วิชาอาคมอันสูงส่งของพวกท่าน ห้ามใช้... หากใครทำผิดกฎ ข้าจะถือว่าเขาผู้นั้นไม่ให้เกียรติสกุลหลิน"

ทั้งสามชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เซี่ยเว่ยจะแค่นหัวเราะ เขาหยิบง้าวเหล็กหนักขึ้นมาควงด้วยท่วงท่าที่ดุดัน ดวงตาคู่นั้นวาวโรจน์ด้วยสัญชาตญาณสัตว์ป่า ต่อด้วยจินฝานที่คว้ากระบี่เหล็กเย็นขึ้นมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าแฝงความหยิ่งผยอง และสุดท้าย สือถง ผู้ที่ใครๆ ต่างมองว่าอ่อนแอที่สุดในเชิงพละกำลังพลัง เขากลับเลือกแส้เหล็กอ่อนที่ดูไม่สะดุดตา

เมื่อก้าวขึ้นสู่เวทีประลอง ทั้งสามยืนแยกเป็นสามมุม การปะทะเปิดฉากขึ้นทันที

เซี่ยเว่ยพุ่งเข้าหาจินฝานเป็นคนแรก ง้าวเหล็กหนักสิบชั่ง[1]ตัดแหวกอากาศเป็นวงกว้างด้วยพละกำลังที่เหนือมนุษย์ เสียงเหล็กกระทบเหล็กดังสนั่นหวั่นไหว จินฝานขยับกายหลบหลีกดุจวิหคเหิน เขาไม่ใช้พลังอาคม แต่ใช้วิชาตัวเบาและเพลงกระบี่ที่เน้นความเร็วเข้าแลก

สือถงกลับไม่เข้าร่วมวงปะทะโดยตรง เขาอาศัยจังหวะที่เซี่ยเว่ยและจินฝานห้ำหั่นกันด้วยกำลังและชั้นเชิง สือถงก้าวเท้าสั้นๆ อย่างใจเย็น แส้เหล็กในมือเคลื่อนไหวราวกับงูพิษที่รอจังหวะฉกกัด

เคร้ง !

เซี่ยเว่ยเหวี่ยงง้าวหมายจะบั่นคอจินฝาน ทว่าจินฝานหมุนตัวใช้กระบี่รับไว้ได้อย่างหวุดหวิด ในจังหวะที่ทั้งคู่เสียหลักจากการปะทะพลังกายเพียงเสี้ยววินาที สือถงก็ขยับตัว

แส้เหล็กอ่อนตวัดรัดเข้าที่ข้อเท้าของเซี่ยเว่ยดึงให้เสียจังหวะ และพุ่งตวัดไปพันรอบข้อมือของจินฝานในคราวเดียว

"ไอ้คนเจ้าเล่ห์!"

เซี่ยเว่ยคำราม พยายามกระชากง้าวกลับมา ทว่าสือถงอาศัยจังหวะที่ทั้งสองคนกำลังพะวงอยู่กับแส้เหล็กอ่อน พุ่งเข้าประชิดตัวอีกฝ่าย ใช้ฝ่ามือกระแทกเข้าที่จุดชีพจรของเซี่ยเว่ยจนชะงัก ก่อนจะหมุนตัวใช้ด้ามแส้ฟาดเข้าที่ข้อมือของจินฝานอย่างแม่นยำจนกระบี่หลุดจากมือ

เหตุการณ์เกิดขึ้นรวดเร็วและเฉียบขาดมาก ทั้งเซี่ยเว่ยและจินฝานต่างมองสือถงด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป สือถงไม่ได้ต่อสู้ด้วยพลังที่เหนือกว่า แต่เขาสู้ด้วยช่องว่างของการต่อสู้

สือถงยืนตระหง่านอยู่กลางเวที มือหนึ่งถือแส้เหล็ก อีกมือหนึ่งยังคงจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยอย่างสุขุมเยือกเย็น

หลินโม่มองดูภาพตรงหน้าด้วยหัวใจที่เต้นรัว ความประทับใจพุ่งพล่านขึ้นในอก นางไม่ได้ทึ่งในพละพลังของเขา แต่นางทึ่งในสติปัญญาและไหวพริบของบุรุษที่ซ่อนคมไว้ใต้ภาพลักษณ์คนธรรมดาผู้นี้

"จบแล้ว"

สือถงกล่าวเสียงเรียบ ดวงตาคมกริบจ้องมองตรงมาที่หญิงสาวบนแท่นหยก "ฮูหยิน... ข้าทำตามกฎแล้ว ผู้ชนะเพียงคนเดียวผู้นี้ จะได้รับอนุญาตให้เข้าใกล้เจ้าหรือไม่?"

เซี่ยเว่ยที่ยืนหอบหายใจกึ่งยอมรับกึ่งหัวเสีย ได้แต่สบถเบาๆ ในลำคอ ส่วนจินฝานเพียงแค่เก็บกระบี่ด้วยท่าทางที่ดูไม่ออกว่ารู้สึกอย่างไร ทว่าสายตาที่เขามองสือถงนั้น เต็มไปด้วยการยอมรับในชั้นเชิงที่เหนือชั้นกว่า

หลินโม่ลุกขึ้นยืนช้าๆ อาภรณ์สีแดงเพลิงสะบัดพลิ้วไปตามแรงลมราตรี รอยยิ้มที่มุมปากของนางแฝงความเชือดเฉือน

การประลองครั้งนี้มิใช่แค่เรื่องของศักดิ์ศรี แต่มันคือการทดสอบ เพื่อดูธาตุแท้ของมนุษย์ในยามหลังชนฝา นางต้องการเห็นว่าบุรุษทั้งสามที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีของนาง เมื่อถึงเวลาคับขันจะเผยช่องโหว่ให้เห็นจุดอ่อนของพวกเขาอย่างไรบ้าง

บนเวทีหินศิลา ร่างของทั้งสองเคลื่อนกายประจันหน้ากันดุจเงาจันทร์ทาบเงาเมฆา หลินโม่ในชุดเจ้าสาวดูโดดเด่นท่ามกลางแสงเรืองรองของหินปราณ ผ้าไหมปักลายหงส์พลิ้วไหวตามจังหวะก้าวย่าง นางมิได้ดูอ่อนแอดั่งกุลสตรีในห้องหอ แต่กลับเป็นโฉมงามที่ดูอันตรายและเย้ายวนในคราเดียวกัน

"สือถง หากท่านสามารถเอาชนะข้าได้..." ดวงตาหงส์หรี่ลงเล็กน้อยชวนให้คนถูกมองใจสั่น "ข้าจะยอมเป็นภรรยาที่อยู่ในโอวาทของท่าน"

[1] 10 ชั่งมีน้ำหนักประมาณ 12 กิโลกรัม... โดย 1 ชั่ง (斤) เท่ากับ 500 กรัมในประเทศจีน, 600 กรัมในไต้หวัน, ภูมิภาคอื่นของจีนประมาณ 604-605 กรัม มาตราชั่งน้ำหนักไทยโบราณ 1 ชั่ง เท่ากับ 20 ตำลึง หรือ 1200 กรัม