เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 13 หนี้พนัน
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-02-03 12:19:36‘สำคัญตัวเองงั้นเหรอ…’
เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองสำคัญอะไรสำหรับเขาเลยด้วยซ้ำ เธอแค่ไม่อยากให้เรื่องมันยุ่งยากไปมากกว่านี้ ไม่อยากเป็นต้นเหตุให้ใครต้องทะเลาะกัน แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือคำพูดแดกดันที่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแค่เรื่องขำขันสำหรับเขา
เธอหลุบตาลง ไม่อยากสบตากับทิศตะวันอีก เพราะกลัวว่าเขาจะเห็นบางอย่างในแววตาของเธอ ความเจ็บปวด ความผิดหวัง หรืออะไรก็ตามที่เธอพยายามซ่อนไว้
“ถ้าเด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกของคุณ คุณจะปล่อยฉันไปจริง ๆ ใช่มั้ย” เธอถามย้ำ น้ำเสียงเรียบเฉยจนแม้แต่ตัวเธอเองก็ยังแปลกใจ
ทิศตะวันพยักหน้าช้า ๆ ดวงตาของเขายังคงจับจ้องเธอแน่นิ่ง
“แต่ถ้าใช่ลูกของผม…” เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย “คุณต้องยอมให้ผมมีสิทธิ์ในตัวเขาครึ่งนึง”
ดารินทร์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก แล้วเธอจะทำยังไงต่อไป
“หากฉันไม่ตกลงล่ะ?”
ทิศตะวันหัวเราะในลำคอ ก่อนโน้มตัวลงมาเล็กน้อยจนใบหน้าของเขาอยู่ในระดับเดียวกับเธอ
“คุณคิดว่าตัวเองมีทางเลือกเหรอ คุณไข่มุก?”
เธอเงยหน้าขึ้นสบตากับเขาเต็ม ๆ หัวใจเต้นกระหน่ำอยู่ในอก แต่เธอก็ยังพยายามฝืนยืดตัวตรง ไม่ให้แสดงออกว่ากำลังหวาดหวั่น
“ถ้าฉันหนีไป?”
“ก็ลองดู” เขายักไหล่ “แต่ผมไม่คิดว่าคุณจะหนีผมพ้นหรอก”
ดารินทร์กำมือแน่นอีกครั้ง
เขากำลังบีบให้เธอจนมุม และเธอรู้ว่าเขาทำได้จริง ๆ ตระกูลของเขาเป็นที่รู้จักในวงการบันเทิง และมีอิทธิพลต่อสื่อ มีเงินมากมายหลั่งไหลเขาบริษัทในรอบไม่กี่ปีที่ผ่านมา ถ้าเธอหนีไปเขาคงหาเธอเจอง่าย ๆ ด้วยการใช้อำนาจเงิน
ส่วนเธอไม่มีอำนาจอะไรเลย ในขณะที่เขามีทุกอย่าง เงิน อำนาจ และอิทธิพลมากพอที่จะกดดันให้เธออยู่ในกรอบที่เขาต้องการ
เธอไม่อยากอยู่ใกล้เขา ไม่อยากให้เขาเข้ามาในชีวิตของเธอหรือของลูก แต่...ถ้าหากปฏิเสธ เธอจะรับมือกับเขาไหวหรือ? และที่สำคัญที่สุด
“ถ้าเขารู้ความจริงเข้า...เขาจะยอมรับเด็กคนนี้ได้จริง ๆ เหรอ?”
“ตกลงคุณจะอยู่ที่นี่หรือไม่?” น้ำเสียงของทิศตะวันยังคงราบเรียบและกดดัน
“ไม่ค่ะ” เธอตอบน้ำเสียงหนักแน่น ต่อให้จนมุมเธอก็จะไม่มีวันยอม
“ผมจะดูแลคุณทุกอย่าง…จนกว่าจะคลอด”
เสียงทุ้มต่ำของเขาดังขึ้นในความเงียบ ดวงตาคมใต้กรอบหน้าหล่อเหลานั้นมองเธออย่างไม่อ้อมค้อม
ดารินทร์นิ่งงัน สองมือที่วางอยู่บนตักกำแน่นจนเล็บจิกผิวเนื้อ
“ไม่จำเป็นค่ะ ฉันดูแลตัวเองได้ และเด็กคนนี้ก็ไม่เกี่ยวกับคุณ”
“ถ้าไม่ใช่ลูกของผม แล้วคุณจะหนีทำไม” เขาตอบกลับทันควัน แววตาแข็งกร้าวปิดบังความสั่นไหวในใจ
“เพราะคุณไม่เคยฟังอะไรเลยนอกจากความคิดตัวเอง!” เสียงของเธอสั่นสะท้านด้วยความอัดอั้น แต่เขากลับยืนนิ่ง สายตาเรียบเย็นไร้แววไหว
“งั้นก็ไม่ต้องพูด” เขาเอ่ยเบา ๆ แต่กดต่ำจนคล้ายเป็นคำสั่ง “เพราะต่อจากนี้ คุณจะไม่มีทางเลือกอีกแล้ว”
“หยุดพยายามเถอะค่ะ ไม่มีอะไรเปลี่ยนใจฉันได้หรอก” พูดจบดารินทร์ก็หมุนตัวแล้วเดินออกไปจากห้องแบบดื้อ ๆ
ทิศตะวันกำหมัดแน่น เขาไม่คิดว่าเธอจะดื้อขนาดนี้ ไม่ว่าจะเสนออะไรไปเธอก็ไม่ยอมรับอะไรสักอย่าง
สองวันต่อมา ดารินทร์ถูกเรียกตัวไปพบเขาในห้องทำงานหรู บรรยากาศภายในเย็นเยียบกดดัน แม้เครื่องปรับอากาศจะไม่ได้เปิดแรงเลยสักนิด
ทิศตะวันยื่นเอกสารทิ่อยู่ในซองสีน้ำตาลมาตรงหน้าเธอ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ผมรู้ว่าพ่อของคุณติดหนี้ หนี้พนันที่ไม่มีทางชดใช้ได้หมดในชาตินี้”
เธอเบิกตากว้าง ร่างทั้งร่างแข็งทื่อ บุคคลนี้เธอไม่ได้ยินชื่อของเขามานานมากแล้ว แล้วทำไมตอนนี้เขาถึงเอ่ยถึงคน ๆ นั้น
“คุณสืบเรื่องครอบครัวของฉันเหรอ?”
“คุยกันดี ๆ แล้วคุณไม่ยอม ผมก็แค่หาทางอื่น” เขาตอบหน้าตาเฉย “และโชคดีที่คุณพอจะมีช่องโหว่ให้ผมได้ใช้”
เขาดันเอกสารไปตรงหน้าเธออีกนิด ราวกับต้องการให้เธอแกะออกมาอ่าน
“ผมจัดการให้เจ้าหนี้ทั้งหมดยอมรับข้อตกลงใหม่ภายใต้เงื่อนไขว่า ทายาทของผู้กู้จะเป็นผู้รับจ่ายหนี้แทน ซึ่งก็คือคุณ”
“หมายความว่าไง...” เสียงเธอแผ่วเบา ดวงตาเริ่มสั่นระริก เธอพอจะเดาสถานการณ์ในตอนนี้ออก
“หมายความว่า ถ้าคุณไม่อยากให้พ่อของคุณโดนลากไปทิ้งในบ่อจรเข้ที่ไหนสักแห่ง...” เขาโน้มตัวเข้าใกล้ แล้วพูดชัดถ้อยชัดคำ “ก็ต้องเซ็นสัญญานี้ แล้วผมจะเป็นคนจ่ายหนี้ทั้งหมดแทนคุณโดยมีเงื่อนไขว่าคุณจะต้องอยู่กับผมจนกว่าจะใช้หนี้หมด”
เธอส่ายหน้า น้ำตารื้นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอเลย แล้วมาทำแบบนี้กับเธอได้ยังไง
บทล่าสุด
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 15 เอายังไง
“ฉันจะเซ็น”มือของเธอสั่น แต่ลายเซ็นก็ค่อย ๆ ปรากฏลงบนกระดาษขาวสะอาด“ไม่ใช่เพราะคุณ ไม่ใช่เพราะเขา” เธอเหลือบตาขึ้นสบตาทิศตะวัน “แต่เพราะฉันจะปลดปล่อยตัวเองจากพันธนาการนี้ ถือว่าฉันได้ชดใช้ให้คุณหมดแล้ว แม้แต่ในตัวฉันก็ไม่มีสายเลือดของคุณ ฉันไม่ใช่ลูกของคุณอีกต่อไป”แล้วเธอก็ยื่นเอกสารนั้นให้เขา สีหน้าเรียบเฉยแต่ดวงตาแดงก่ำทิศตะวันรับมันไว้เงียบ ๆ หัวใจเขากลับรู้สึกหนักอึ้งไม่แพ้เธอ ไม่คิดว่าเรื่องมันจะกลายเป็นแบบนี้“เอาตัวออกไป” เขาบอกกิตติชัยหลังมองดูชายชราโดนพาตัวออกไป ดารินทร์ก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามทำให้ตัวเองใจเย็นลง ดวงตาของเธอเย็นชา และแววตานั้นทำให้เขาเผลอชะงัก“สัญญามีผลตั้งแต่วันนี้”“ฉันไม่มีทางเลือกนี่” เธอพูดเบา ๆ ราวกับยอมจำนนทิศตะวันยกยิ้มมุมปาก ดวงตาเต็มไปด้วยความพึงพอใจที่เห็นเธอยอมจำนนต่อแผนการของเขาในที่สุด“ดี...งั้นก็กับผมจนกว่าจะคลอด” เขายิ้มพอใจ ที่ดูเหมือนว่าคนตรงหน้าจะว่านอนสอนง่ายกว่าที่เขาคิด “เดี๋ยวผมจะให้คุณกฤษ์ไปส่งคุณที่คอนโดอยากได้อะไรเพิ่มก็บอกคุณกฤษณ์แล้วกัน”“ฉันจะกลับไปเก็บของที่ห้องก่อน”“ไม่ต้อง”“แล้วเสื้อผ้าของฉันล่ะ”“ผมก็พูดอยู่ว่าให้ค
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 14 รับผิดชอบ
“หนี้พวกนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย คุณจะมายัดเยียดให้ฉันได้ยังไง”“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ เพราะในทางกฎหมาย ทายาทก็ต้องมีส่วนรับผิดชอบในหนี้ของบิดามารดา”“เพื่ออะไร ทำไมถึงต้องทำถึงขนาดนี้”“เด็ก” เขาตอบทันควันพลางชี้ไปที่ท้องของเธอทิศตะวันยืนขึ้นเต็มความสูง มองเธอจากมุมบนด้วยแววตาแน่วแน่ เขาไม่สนวิธีการ เขาสนใจแค่ผลลัพธ์เท่านั้น“ผมไม่แคร์ว่าคุณจะคิดยังไง แต่ผมจะไม่ยอมให้คุณไปไหนจนกว่าผมจะรู้ความจริง”ดารินทร์รู้สึกเหมือนถูกต้อนจนมุม หายใจติดขัดกับความจริงตรงหน้าดารินทร์จำใจหยิบเอกสารมาเปิดอ่านเงียบ ๆ ดวงตาคู่นั้นเริ่มแดงก่ำ ริมฝีปากเม้มแน่น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาด้วยแววตาแข็งกร้าว“ขอบคุณที่ช่วยหาข้อมูลของผู้ชายคนนี้อย่างละเอียดค่ะ” น้ำเสียงเธอเรียบเย็นอย่างไม่คาดคิด “แต่ถ้าคุณคิดว่าฉันจะยอมเซ็นสัญญาบ้า ๆ นี่เพราะผู้ชายที่ฉันเคยเรียกว่าพ่อ คุณคิดผิด”ทิศตะวันขมวดคิ้ว ผู้หญิงคนนี้ไม่มีใจที่จะช่วยพ่อของเธอเลยหรือไง เลือดเย็นจริง ๆ“คุณจะปล่อยให้เขาโดนลากทรมานหรือไง ทนดูได้เหรอ?”“เขาไม่ใช่ครอบครัวของฉันตั้งแต่วันที่เขาเลือกผู้หญิงคนใหม่แล้วทิ้งฉันให้อยู่คนเดียว” น้ำเสียงเธอเริ่มสั่นแต่ยังค
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 13 หนี้พนัน
‘สำคัญตัวเองงั้นเหรอ…’เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองสำคัญอะไรสำหรับเขาเลยด้วยซ้ำ เธอแค่ไม่อยากให้เรื่องมันยุ่งยากไปมากกว่านี้ ไม่อยากเป็นต้นเหตุให้ใครต้องทะเลาะกัน แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือคำพูดแดกดันที่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแค่เรื่องขำขันสำหรับเขาเธอหลุบตาลง ไม่อยากสบตากับทิศตะวันอีก เพราะกลัวว่าเขาจะเห็นบางอย่างในแววตาของเธอ ความเจ็บปวด ความผิดหวัง หรืออะไรก็ตามที่เธอพยายามซ่อนไว้“ถ้าเด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกของคุณ คุณจะปล่อยฉันไปจริง ๆ ใช่มั้ย” เธอถามย้ำ น้ำเสียงเรียบเฉยจนแม้แต่ตัวเธอเองก็ยังแปลกใจทิศตะวันพยักหน้าช้า ๆ ดวงตาของเขายังคงจับจ้องเธอแน่นิ่ง“แต่ถ้าใช่ลูกของผม…” เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย “คุณต้องยอมให้ผมมีสิทธิ์ในตัวเขาครึ่งนึง”ดารินทร์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก แล้วเธอจะทำยังไงต่อไป“หากฉันไม่ตกลงล่ะ?”ทิศตะวันหัวเราะในลำคอ ก่อนโน้มตัวลงมาเล็กน้อยจนใบหน้าของเขาอยู่ในระดับเดียวกับเธอ“คุณคิดว่าตัวเองมีทางเลือกเหรอ คุณไข่มุก?”เธอเงยหน้าขึ้นสบตากับเขาเต็ม ๆ หัวใจเต้นกระหน่ำอยู่ในอก แต่เธอก็ยังพยายามฝืนยืดตัวตรง ไม่ให้แสดงออกว่ากำลังหวาดหวั่น“ถ้าฉันหนีไป?”“ก็ลองดู” เขายักไหล่ “แ
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 12 เป็นคนยังไงกันแน่
“นี่มันอะไรกัน! คิดว่าฉันเป็นตัวอะไรถึงได้พาตัวฉันมาตามใจชอบแบบนี้ คุณกำลังคุกคามฉันอยู่นะคะ”ทิศตะวันยืนกอดอกพิงขอบโต๊ะ ดวงตาคมกริบของเขาจ้องเธอราวกับจะทะลุเข้าไปในจิตใจ ร่างสูงใหญ่ของเขาไม่ได้แสดงท่าทีเดือดร้อนอะไรกับเสียงโวยวายของเธอ เพียงแต่รู้สึกแปลกตากับท่าทีที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนของคนตรงหน้า“ผมต้องการคำตอบ” เขาพูดเสียงเย็น “และผมต้องการมันตอนนี้”ดารินทร์กำมือแน่น ข่มอารมณ์ไม่ให้สั่น เธอพอจะรู้ว่าทิศตะวันเป็นคนแบบไหน เขาไม่ใช่คนที่ยอมปล่อยอะไรไปง่าย ๆ แต่เธอคิดว่าอย่างน้อยเขาก็น่าจะให้เกียรติเธอบ้าง ไม่ใช่ใช้วิธีพาเธอมาที่นี่ราวกับเธอเป็นแค่ลูกน้องที่เขาจะสั่งให้ไปไหนมาไหนก็ได้“คุณไม่มีสิทธิ์จะมาสั่งฉัน” เธอพูดเสียงแข็ง “ฉันไม่ใช่พนักงานในบริษัทของคุณอีกแล้ว และฉันก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับคุณแล้วด้วย!”“หึ” ทิศตะวันหัวเราะในลำคอ แต่เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ความขบขัน“...” ดารินทร์ขมวดคิ้วสองข้าง เธอพินิจมองท่าทีของชายหนุ่มตรงหน้า“แน่ใจเหรอ?” เขาเลิกคิ้ว “แล้วทำไมคุณถึงโกหกผมล่ะ?”หัวใจของดารินทร์กระตุกวูบทันที ‘นี่เขาไปรู้อะไรมา’“โกหก?” เธอพยายามรักษาสีหน้าให้เป็นปกติ ทำใจดีสู้
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 11 ไร้มารยาท
เย็นวันหนึ่งในบริษัททิศตะวันเดินเลี่ยงเข้าทางประตูหนีไฟ เขาไม่ได้อยากเจอใครเป็นพิเศษ โดยเฉพาะ คู่หมั้นของเขา ที่เริ่มเข้ามาวุ่นวายในชีวิตมากขึ้นเรื่อย ๆแต่ก่อนที่เขาจะก้าวไปถึงบันได เสียงสนทนาของพนักงานสองคนที่ยืนอยู่ไม่ไกลนักก็ดังเข้าหูเขาโดยบังเอิญ“นี่ ซันนี่...เมื่อวันก่อนฉันเห็นไข่มุกมาที่บริษัท”หญิงสาวจิบกาแฟนิดนึงก่อนจะพูดต่อ “เธอได้เจอไข่มุกแล้วใช่ไหม?”ทิศตะวันชะงักเท้าทันที เขาเพิ่งรู้ว่าดารินทร์ชื่อเล่นว่าไข่มุกเมื่อไม่กี่วันมานี้ เขาเลยหยุดฟังเมื่อได้ยินว่ามีคนกำลังเอ่ยถึงเธอ ดวงตาคมหรี่ลงขณะตั้งใจฟังบทสนทนาต่อไป“ใช่ เจอกันที่บริษัทนี่แหละ เธอบอกว่ามาทำธุระนิดหน่อย”“จริงเหรอ? ให้พูดตรง ๆ ความจริงแล้วฉันได้ยินเธอสองคนคุยกันนะ”“ไร้มารยาท”“อะไร ฉันแค่บังเอิญเดินผ่าน”“บังเอิญหรือสอดแนม”“บังเอิญย่ะ” เธอกระแทกเสียง “แต่ฉันแปลกใจมากเลยนะที่ไข่มุกแต่งงานกะทันหันขนาดนั้น แล้วก็ดูสิ ท้องเร็วแบบนี้ เป็นไปได้ยังไงถ้าเธอไม่ได้ท้องก่อนแต่ง?”“นั่นน่ะสิ ฉันก็สงสัยอยู่แต่ไม่กล้าถาม ไข่มุกไม่ได้พูดถึงสามีเลย แถมลาออกจากงานไปแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยอีก รู้สึกเป็นห่วงยังไงก็ไม่รู้”“เธอคิด
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 10 ฉันแต่งงานแล้ว
ในห้องทำงานของเขาทิศตะวันยืนรออยู่ตรงหน้าต่าง แผ่นหลังกว้างของเขาหันเข้าหาประตู แต่ทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าของดารินทร์ เขาก็หันกลับมา ดวงตาคมกริบจับจ้องเธออย่างไม่วางตาเธอดูซูบผอมลง แต่ท้องของเธอโป่งนูนขึ้นชัดเจนกว่าเมื่อสามเดือนก่อน…หากเธอไม่สวมเสื้อผ้าตัวใหญ่ คงจะเห็นท้องของเธอชัดกว่านี้“คุณท้องกับผมใช่ไหม?”คำถามของเขาแทงเข้าไปในอกของดารินทร์ทันที เธออึ้งค้างไปหลายวินาที จู่ ๆ เขาถามแบบนี้หมายความว่ายังไง? เขารู้อะไรมา?เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะพยายามรวบรวมสติแล้วตอบกลับไปเสียงเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้“คุณพูดอะไรน่ะ? ฉันแต่งงานแล้วนะ” นี่คือสิ่งเดียวที่ดารินทร์คิดออกทิศตะวันขมวดคิ้ว “อะไรนะ?”“ใช่” ดารินทร์รีบย้ำ “ฉันแต่งงานแล้ว และแน่นอนว่าเด็กคนนี้คือลูกของฉันกับสามี ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณทั้งนั้น”ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานของทิศตะวันทันที เขานิ่งไปครู่ใหญ่ ดวงตาคมจับจ้องใบหน้าของเธอ ราวกับพยายามอ่านบางอย่างจากแววตาของเธอ ยิ่งเธอพยายามหลบสายตาของเขา เขากลับยิ่งไม่อยากเชื่อในคำตอบของเธอเธอก็ตอบด้วยน้ำเสียงที่ชัดเจนดีนี่ เขาเองก็ควรจะ โล่งใจ ใช่ไหม...ใช่...เขาคว
บางทีคุณอาจจะชอบ
เด็กเสี่ย NC-25
C100.1K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 68.3K viewsบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋85.9K viewsท่านประธานขาพาหนูลงจากเตียง เอ๊ย! คานที
ผลิกา(เลอบัว)47.5K viewsหลงรักพ่อเพื่อน Nc20++
ลินญาร์224 viewsเล่ห์รักนายวายร้าย NC 20+ (Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 1/5)
บีน่าเลดี้6.8K viewsพ่อผัวม้าเรียกพี่
กาสะลอง1.0K viewsกับดักรักนายคู่หมั้น
Dragon Author258 views
