Home / รักโบราณ / โบยบินสู่คิมหันต์ / บทที่ 3.1 เด็กสาวราวกับบุปผางาม

Share

บทที่ 3.1 เด็กสาวราวกับบุปผางาม

last update publish date: 2026-08-23 10:42:17

ก่อนที่การกระทำของซีห่าวจะเลยเถิดไปมากกว่านี้

ร่างหนาของอีกฝ่ายก็ล้มตัวลงนอนแนบใบหน้ากับทรว
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • โบยบินสู่คิมหันต์   บทที่ 30.2 หญิงสาวเคลื่อนพล

    “เดี๋ยวนี้เจ้าไม่เสแสร้งเป็นสตรีอ่อนแอแล้วหรือ” ซีห่าวหัวเราะในลำคอเมื่อได้ยินประโยคตอบกลับจากอีกฝ่าย หากแต่นางเพียงแค่ทำหน้าบึ้งตึงเท่านั้นอาฟู่เมื่อเห็นท่าทีไม่ดีรีบสะกิดนายสาว อย่างไรเสียตอนนี้จะทำให้แผนการที่วางไว้ ล่มไม่ได้เด็ดขาด อย่างน้อยก็ต้องพ้นเขตประตูเมืองเสียก่อน ซีซวนพ่นลมหายใจออกมาสายหนึ่ง ก่อนที่นางจะปรับสีหน้าแล้วหมุนตัวไปทำความเครพอีกฝ่ายอย่างนอบน้อม“ต้องขออภัยท่านแม่ทัพเฉิงที่ข้าเสียมารยาท วันนี้อากาศช่างหนาวเหน็บเกินไป ข้าเลยรู้สึกไม่ดีเสียเท่าไหร่เจ้าค่ะ” ซีซวนหลุบตามองต่ำ ความนอบน้อมของนางดูมีมากหลายส่วนแต่ซีห่าวใช่คนโง่เขลาเสียเมื่อไหร่“เอาเถอะ... ถ้าเจ้ายังอยากแสดงละครก็สุดแล้วแต่เจ้า แต่ข้าหวังเพียงว่าตัวเจ้าจะหวั่นเกรงโทษที่อาจได้รับ ถ้ายังก่อเรื่องก่อราวที่อันตรายอีก” ซีห่าวมองอีกฝ่ายนิ่ง ๆ พลันหันไปทางพ่อบ้านฮุ่ย “เมื่อตรวจสอบข้าวของจำเป็นเสร็จแล้ว ก็เตรียมตัวออกเดินทางเถิด ข้าจะได้ไปค่ายทหารได้เร็วขึ้นหน่อย”“ขอรับนายท่าน” พ่อบ้านฮุ่ยคำนับเล็กน้อย ก่อนเดินไปช่วยหว่างมู่ในการตรวจสอบข้าวของใช้เวลาราว ๆ สองเค่อใ

  • โบยบินสู่คิมหันต์   บทที่ 30.1 หญิงสาวเคลื่อนพล

    ในยามโฉ่วที่รอบข้างเข้าสู่สภาวะนิทรา แม่ทัพเฉิงลอบเข้าห้องนอนสาวงามที่ครานี้ช่างไร้พิษสง ใบหน้าหวานที่มีสองพวงแก้มนุ่ม ไม่แตกต่างอันใดกับเรือนร่างระหงที่แอบซ่อนความงดงามเอาไว้ ลมหายใจที่ถูกปล่อยออกมาอย่างสม่ำเสมอ บ่งบอกสภาวะหลับใหลของหญิงสาวได้อย่างดีชายหนุ่มเผยยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เมื่อเห็นคิ้วคู่สวยขมวดเข้าหากัน ก่อนที่นางจะเตะผ้าห่มผืนหนาออกจากกายซีห่าวเลื่อนผ้าห่มคลุมหญิงสาวอีกครั้ง พลางลอบสังเกตความงดงามของอีกฝ่ายเขาไม่เคยเห็นนางประทินโฉมงดงามเท่าวันนี้มาก่อน ราวกับว่าการแต่งกายในวันนี้มาพร้อมแผนการที่น่าวิตกกังวล“เจ้าในยามนี้ช่างน่าเอ็นดูนัก ไม่ต่างอันใดกับเสี่ยวกูเหนียงที่ข้ารู้จัก” ซีห่าวพึมพำเบา ๆ ก่อนที่เขาจะผละออกจากตั่งเตียงแล้วเดินไปค้นหาสิ่งของที่ต้องการเขาเคลื่อนตัวอย่างเงียบเชียบ และค้นสิ่งของด้วยความเบามือ ช่างแตกต่างจากร่างกายอันใหญ่โตของเขานัก จนครั้นเมื่อค้นมาถึงสมุดเล่มหนึ่งที่ไร้ลวดลาย มีเพียงตัวอักษรไม่กี่ตัวเท่านั้นที่ประดับหน้าปกไว้ ชายหนุ่มเปิดอ่านอย่างคร่าว ๆ ค้นหารายชื่อของคนที่เขาตามหาท้ายที่สุดภายในสมุดเ

  • โบยบินสู่คิมหันต์   บทที่ 29.2 หญิงสาวร้องขอบางสิ่ง

    ไป๋หลิ่งหงแทบกลั้นขำไม่ไหว เขาเม้มปากแน่นพลางลอบมองสีหน้าเจ้านายตนที่เกือบบูดบึ้ง“หึ ๆ ต่ำช้างั้นรึ? ต่ำช้าอันใดกัน ไม่ใช่ว่าเจ้าคือผู้เริ่มก่อนหรอกหรือ” ซีห่าวหัวเราะในลำคอ พลางปรายตาไปทางไป๋หลิ่งหงเพื่อดุอีกฝ่าย “เอาตามที่เจ้าต้องการก็ได้ ข้าไม่ติดตามเจ้าไปย่อมได้”“และห้ามส่งผู้ใดมาติดตามข้า” ซีซวนเอ่ยขึ้นอีกครั้ง แววตามาดมั่นของนาง เล่นเอาหลิ่งหงอยากคารวะ“อันนั้น...”“สุสานตระกูลข้าเป็นความลับเพราะฝังสมบัติไว้มากมาย หากให้คนนอกติดตามไป เกรงว่าจะเป็นอันตรายต่อความสงบสุขของครอบครัวข้า ข้าไม่หนีไปที่ใดหรอก เพราะข้ายังต้องจัดการคนโฉดที่ช่วงชิงชีวิตข้าไป” ซีซวนแย้งขึ้นในฉับพลัน ซีห่าวจึงได้แต่ยกยิ้มเจือจางก่อนพยักหน้า“เอาตามเจ้าว่าก็ได้ ถือเสียว่าข้าจะไว้ใจเจ้าอีกสักครั้ง แล้วเจ้าจะเริ่มออกเดินทางในวันใด”“พรุ่งนี้”คิ้วเข้มซีห่าวกระตุกเพียงเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะพยักหน้าอีกครั้ง “ได้ ข้าจะให้พ่อบ้านฮุ่ยจัดเตรียมข้าวของที่จำเป็นให้แก่เจ้า”“ขอบคุณเจ้าค่ะท่านแม่ทัพ”ซีซวนคำนับลงอีกครั้ง ก

  • โบยบินสู่คิมหันต์   บทที่ 29.1 หญิงสาวร้องขอบางสิ่ง

    ใช้เวลาเสียหน่อยกว่าซินซีซวนจะฟื้นคืนสภาพจิตใจ แม้มีแผนการมากมายลอยอยู่ในหัว แต่นางย่อมต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้แก่นางอาฟู่แต่งตัวให้นายสาวในรอบหลายปี อาจเพราะซีซวนชื่นชอบการแต่งกายที่เรียบง่าย เครื่องประดับน้อยชิ้นการแต่งตัวงดงามและประดับประดาด้วยเครื่องประดับมากมายนั้นมีเพียงน้อยครั้ง ดังนั้นในยามนี้ภายใต้ความงดงามของนายสาว ก็ยังแฝงไปด้วยความกังวลของอาฟู่“เราหยุดอยู่เพียงเท่านี้ แล้วแอบหนีไปยังสถานที่อันห่างไกลกับอามู่กันดีกว่านะเจ้าคะ” อาฟู่ตัดสินใจเอ่ยขึ้นในที่สุด แม้ยามหว่างมู่เสนอแผนการเช่นนี้ขึ้นมา มักจะเป็นนางที่คัดค้านอยู่เสมอก็ตาม“ข้าไม่มีอันใดให้เสียแล้วอาฟู่ มีเพียงเดินไปข้างหน้าเท่านั้นที่ยังคงรักษาสภาพจิตใจข้าได้” ซีซวนกล่าวเสียงเย็นนางจ้องมองหญิงสาวที่ประทินโฉมสวยงามในคันฉ่อง “เพียงพวกเจ้าสัญญากับข้าว่าจะทำตามแผนให้ดี และรักษาสัญญาให้มั่น เพียงเท่านี้ข้าก็ไม่ต้องการสิ่งใดแล้ว”อาฟู่กลืนน้ำลายอึกหนึ่ง ก่อนตัดสินใจพยักหน้าในที่สุดซินซีซวนเดินเข้าโถงกลางด้วยท่วงท่าสง่าผ่าเผยดุจสตรีชั้นสูง นางเชิดหน้าขึ้นพร้อมแผ่ไอเ

  • โบยบินสู่คิมหันต์   บทที่ 28.2 หญิงสาวระทมใจ

    ในวันรุ่งขึ้นเมื่อแสงแรกของวันทอประกาย ซีซวนที่นอนอยู่ภายใต้อ้อมกอดอุ่น ลืมตาขึ้นช้า ๆ พลางเรื่องในยามค่ำคืนหวนคืนสู่ความนึกคิด ภายในใจปรวนแปรไปหลากหลายความรู้สึก พลันหน่วยตาทั้งสองข้างเอ่อคลอด้วยหยดน้ำตาใสนางนึกชิงชังตนเองนัก เที่ยวเล่นในโรงเตี้ยมแต่วัยเยาว์ ยังไม่เคยให้ชายใดได้แตะต้องเรือนร่างแม้แต่ปลายเล็บ หวังแต่จะมีค่ำคืนแสนหวานในงานมงคล ดื่มด่ำกับสุรารสเลิศที่นางลงมือหมักด้วยตัวเอง พร้อมเคียงหมอนกับชายคนนั้น แต่ทว่าตอนนี้...ซีซวนผลักท่อนแขนแกร่งออกจากเอวกิ่ว พร้อมทั้งลุกขึ้นสวมชุดที่กระจัดกระจายไปทั่วบริเวณ ซีห่าวที่ลืมตาตื่นขึ้นมาหลังหญิงสาวเพียงเล็กน้อย มองเจ้าของร่างบางที่สวมชุดด้วยความว่องไว เขาหัวเราะในลำคอก่อนลุกขึ้นสวมชุดเช่นเดียวกัน“ไม่มีอันใดให้ต้องกังวลว่าจะไม่สามารถออกเรือนได้อีก ข้ายินดีรับเจ้ามาเป็นอนุลับ ๆ อยู่ภายในจวน ต่อให้แผนการเจ้าจะร้ายกาจเช่นไร แต่เรื่องเมื่อคืนข้าก็พร้อมรับผิดชอบ เช่นนั้นดีหรือไม่” ซีห่าวเอ่ยเสียงราบเรียบ แม้นัยน์ตาทอประกายเพียงเล็กน้อยก็ตาม“อนุกับผีน่ะสิ!” ซีซวนแยกเขี้ยวใส่อีกฝ่าย พลางภายในหัวสมองหมุนเร็วเส

  • โบยบินสู่คิมหันต์   บทที่ 28.1 หญิงสาวระทมใจ

    “ท่านพ่อข้าทรมานนัก” ไท่ซูลี่หอบหายใจหนักหน่วง นางอยากปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกไปจากกาย แต่ทำได้เพียงฝืนกลั้นเท่านั้น“เจ้าเด็กไม่รักดี ริอ่านใช้ยาปลุกกำหนัดกับท่านแม่ทัพเฉิง หากข้าไม่ไหวตัวทันคงไม่สามารถพาเจ้าหลบสายตาฝูงชนได้” เสนาบดีไท่กุมศีรษะตนเอง ก่อนจะเดินไปเดินมานึกคำด่าลูกสาวตน“คำพูดที่เจ้าว่าจะทำให้ท่านแม่ทัพเฉิงยอมแต่งงานกับเจ้า มันคือเยี่ยงนี้เองรึ!”ซูลี่กัดฟันแน่น นางนึกถึงเถ้าแก่เนี้ยที่เป็นคนมอบแผนการนี้ให้แก่นาง นางอยากฆ่าหญิงสาวผู้นั้นเสีย แต่น่าเจ็บใจกว่าคือศัตรูตัวฉกาจนาง กลับได้อยู่ใกล้ชิดกับท่านแม่ทัพเฉิงแทน“โอ้! อะไรกันนี่~ สิ่งที่ข้าได้ยินคือเรื่องจริงงั้นรึ ท่านเสนาบดีไท่” เสียงนุ่มลึกดังขึ้นจากทางประตูห้องรับรอง สองพ่อลูกหันไปมองยังที่มาของเสียงโดยพร้อมเพรียงกัน“เจ้า!” ซูลี่ชี้นิ้วใส่อีกฝ่าย ยังไม่ทันได้เอื้อนเอ่ยอันใดเวยจางหมิ่นก็เดินยิ้มหน้าตาระรื่นเข้ามาในห้องนอน“ให้ข้าเดานะ ตัวยาที่พวกเจ้าใช้ คงจะเป็นยาเสน่หาไร้พัวพัน อื้ม!ฤทธิ์ยาตัวนี้รุนแรงนัก หากไม่ได้รับการถอนพิษภายในสองชั่วยาม มีหวังเจ้าได้กล

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status