5.1 ยั่วรัก

"ฉันโตแล้ว ฉันจัดการตัวเองได้ คุณอาไม่ต้องกังวลว่าพ่อจะรู้เรื่องหรอกนะคะ" ความรู้สึกของเอเนร่าที่มีต่อบรู๊คลินติดลบแล้ว เขาเห็นแก่ตัวกว่าที่เธอคิด ทั้งที่เธอมองเขาว่าเป็นผู้ใหญ่ใจดี เป็นสุภาพบุรุษ แต่เปล่าเลย บรู๊คลินขี้ขลาดและขี้กลัวเกินไป

เธอตัดสินใจหยุดสิ่งที่ทำอยู่ ถอดผ้ากันเปื้อนออกแล้วซอยเท้าออกจากห้องครัวทันที แต่บรู๊คลินไม่ยอมเขาเดินตามเธอออกมาด้วย และกำลังเดินขึ้นห้อง เขาจึงรั้งแขนเธอไว้แล้วพาเดินออกไปยังหน้าบ้าน แม้คนตัวเล็กพยายามดิ้นหนีด้วยความที่โตกว่าและแข็งแรงกว่าเธอจึงสู้แรงเขาไม่ได้สุดท้ายจึงต้องยอมให้เขาลากออกมานอกบ้าน

"คุยกันก่อน เป็นอะไร" เขาถาม แต่ก็สงสัยในตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงได้เสียเวลาง้องอนผู้หญิงถึงขนาดนี้ ปกติเขาไม่เคยแยแสผู้หญิงที่เคยนอนด้วยเลย ไม่สนใจว่าผู้หญิงเหล่านั้นจะรู้สึกอย่างไร แต่กับเอเนร่าเขาไม่อยากให้เธอโกรธหรือเข้าใจเขาผิด

"จะลากออกมาทำไมไม่กลัวพ่อเห็นเหรอ" เขารู้ว่าเธอประชด แต่ก็เลือกที่จะไม่ต่อปากต่อคำกับเด็กสาว

"ที่ทำแบบนี้ก็เพราะเป็นห่วงนะ ไม่อยากให้เธอเสียอนาคต อย่าลืมกินยาด้วยเข้าใจไหม แล้วรู้ใช่ไหมว่าอีกเม็ดกินตอนไหน" 

"ค่ะ" เอเนร่ากระแทกเสียงตอบ เธอกำลังจะเดินเข้าบ้านแต่เห็นเงาของคนในบ้านกำลังเดินออกมา 

หญิงสาวทรุดตัวนั่งลงกับพื้นดิน บรู๊คลินตกใจระคนเป็นห่วงเพราะจู่ ๆ เอเนร่าก็ทรุดกายลงไป เขากำลังจะก้มลงไปดู

"อ้าวบรู๊ค พี่คิดว่านายกลับไปแล้วเสียอีก นั่นทำอะไรอยู่" 

"เอ่อ...กำลัง...อ่อ คุยโทรศัพท์อยู่ครับ" 

"แล้วนี่นายเห็นเอเนร่าบ้างไหม ในครัวก็ไม่เห็น" บรู๊คลินพยายามซ่อนพิรุธก้มหน้าลงต่ำส่งสายตาขอความเห็นจากคนที่ซ่อนตัวอยู่ แต่เธอชี้นิ้วขึ้นด้านบน 

"เอิ่ม...ผมเห็นเดินขึ้นไปข้างบนนะครับ ไม่แน่ใจเหมือนกัน"

เอเนร่ายิ้มมุมปากชื่นชมในความเอาตัวรอดของเขา ก่อนที่จะนึกอะไรสนุกออก มือบางลูบไล้ที่ปลีกน่องแข็งแรงไล่ขึ้นมาถึงต้นขาใหญ่ กางเกงออกกำลังกายรัดรูปทำให้มันแนบเนื้อแนวนูนตรงเป้ามันชัดเจนและเธอไม่ปล่อยผ่านวางมือทาบทับไปตรงนั้น จนเจ้าของร่างสะดุ้งตกใจ วินมองไม่เห็นเอเนร่าเพราะว่าตรงที่บรู๊คลินยืนอยู่มีต้นไม้พุ่มใหญ่บังเขาเกือบครึ่งตัว

"อย่าเล่นแบบนี้นะ เอเนร่า" เขากระซิบเสียงดุเข้ม

"ช่างเถอะ พี่จะถามนายหน่อย พรุ่งนี้นายว่างไหม"

"ตอนเย็นผมติดถ่ายคลิปครับพี่" บรู๊คลินตีมือเล็กเพื่อให้เธอหยุดก่อกวน 

"คลิปอะไร"

บรู๊คลินภาวนาขอให้วินเดินเข้าไปในบ้านซักที เขาจะได้จัดการยัยเด็กตัวแสบ เอเนร่าไม่หยุดแค่ลูบไล้ภายนอกแต่เธอควักมันออกมาแล้ว สายตาคมดุจ้องมองเธออย่างคาดโทษ

"เอ่อ...ผมถ่ายวีดีโอสอนออกกำลังกายลงยูทูปครับ"

"จริงเหรอ สุดยอดเลยบรู๊คนายนี่มันเจ๋งกว่าที่ฉันคิดไว้เลย" วินที่ไม่สังเกตสิ่งรอบตัวเลย เอ่ยชื่นชมเพื่อนรุ่นน้องไม่หยุดจนบรู๊คลินต้องบอกวินว่าจะขอคุยโทรศัพท์อีกสักพักแล้วจะขอตัวกลับบ้านเลย

เมื่อวินเดินกลับเข้าไปในตัวบ้านแล้ว ได้เวลาสำเร็จโทษคนป่วนแล้วเอเนร่าแลบลิ้นเลียที่ปลายหัวเห็ดแล้วไล้วนเป็นวงกลม เขาที่พยายามอย่างสุดความสามารควบคุมอารมณ์ดิบของตนเองไม่ให้เตลิดไปมากกว่านี้

เมื่อ วินเดินกลับเข้าไปในตัวบ้านแล้ว ได้เวลาสำเร็จโทษคนป่วนแล้วเอเนร่าแลบลิ้นเลียที่ปลายหัวเห็ดแล้วไล่วนเป็นวงกลม เขาที่พยายามอย่างสุดความสามารถควบคุมอารมณ์ดิบของตนเองไม่ให้เตลิดไปมากกว่านี้ แต่แม่คนแสนดื้อและมือซุกซนไม่ยอมที่จะหยุดแถมยังดูดส่วนหัวจนดังจ๊วบ ๆ  เขาต้องจับขยุ้มมวยผมของเธอไว้ และพยายามอย่างสุดกำลังที่จะไม่แสดงอาการทางสีหน้าให้ใครเห็น รวมถึงกัดริมฝีปากของตัวเองกลัวเผลอหลุดเสียงไม่พึงประสงค์ออกให้ใครได้ยิน

"อื้อ....อูย เอเนร่า อย่าดูดแรงสิ โอ้ว ให้ตายเถอะ" สุดท้ายเขาไม่สามารถอดทนอดกลั้นได้อีก เผลอครางออกมาจนได้ เอเนร่าดูดมันแรงเกินไป แม้มันจะไม่ทำให้เขารู้สึกเจ็บแต่มันก็เสียวจนทนไม่ไหว จะแตกแล้วโว้ย!

"ไม่ไหวแล้วเอเนร่า ผมจะแตก โอ...เอ อ๊าา"

เมื่อสิ้นเสียงน้ำสีขาวข้นพุ่งแตกออกมาเป็นลาวาไหลเยิ้มเต็มปากของเอเนร่า จนมันล้นออกมา บรู๊คลินหายใจหอบเหนื่อยเมื่อถูกเด็กแกล้งแรง ด้วยความมันเขี้ยวเขาจึงใช้ปลายหัวเห็ดตีปากเธอเบา ๆ สองสามที