5.4 ยั่วรัก

"โธ่...คุณนี่ใจร้ายซะมัดเลย เอ้า ก็ได้ ไม่หวงไม่หึงก็ได้และก็ไม่ให้เลิกคบเป็นเพื่อนด้วย" ไมค์ยอมอ่อนให้เธอ สาวฮอตอย่างเอเนร่า มีแต่ผู้ชายหมายปองต่างอยากอยู่ในสถานะเพื่อนอย่างเขาทั้งนั้น ดังนั้นไมค์ไม่มีทางยอมยกสถานะนี้ให้ใครได้ง่าย ๆ เด็ดขาด

เมื่อปรับความเข้าใจกันได้แล้ว ไมค์จึงขอถ่ายรูปเดี่ยวของเอเนร่าก่อนโดยเอเนร่าอยู่ในท่าหันหน้าเข้าหากล้องแล้วหลับตา มือเรียวเล็กทั้งสองกอบกุมเต้างามเอาไว้แม้จะล้นมือมากไปหน่อย แต่มันเป็นรูปที่เซ็กซี่มาก ๆ เลย เขาพยายามซูมกล้องให้เห็นรอยจ้ำแดงบนเนินอกของเธอ จะได้ติ๋งต่างได้ว่าเขานี่ล่ะเป็นเจ้าของรอยนั้น

ไมค์ยอมปล่อยให้เอเนร่ากลับบ้านได้ เอเนร่าขอร้องให้ไมค์ขับรถมาส่งเธอที่ห้างฯ ดังใกล้ที่พักของบรู๊คลิน โดยที่ไมค์ไม่รู้ว่าทำไมเอเนร่าถึงขอร้องให้เขามาส่งที่นี่ แม้ไมค์จะอ้อนวอนขอเดินเที่ยวกับเธอต่อเพียงใดเอเนร่าก็ปฏิเสธโดยเธอให้เหตุผลว่าอยากอยู่คนเดียว ก่อนออกจากคอนโดของไมค์เอเนร่าส่งข้อความหาบรู๊คลินว่าเธออยู่ที่ห้างฯ คนเดียว เธอโกหกบรู๊คลินว่าออกมาเดินซื้อของกับเพื่อนแต่เพื่อนดันพาผู้ชายมาด้วย จึงปลีกตัวออกมาเดินคนเดียว ถ้าเขาว่างช่วยมารับเธอหน่อย

แน่นอนว่าเมื่อบรู๊คลินได้รับข้อความเขารีบลุกออกจากเตียง ฯ ดังกล่าวทันที โดยไม่ยอมปริปากบอกเอเนร่าว่าเขาได้มาถึงที่ห้างแล้ว ทำให้บรู๊คลินได้เห็นเหตุการณ์ตอนที่เอเนร่าอยู่กับผู้ชายอีกคน เธอและผู้ชายคนนั้นมีความใกล้ชิดสนิทสนมเกินคำว่าเพื่อนแม้เอเนร่าจะพยายามเว้นระยะห่างก็ตาม

"ไหนบอกว่ามากับเพื่อน แล้วเพื่อนเอาแฟนมาด้วยไงวะ" บรู๊คลินบ่นพึมพำกับตนเอง เขามองดูทั้งคู่อยู่ห่าง ๆ จนกระทั่งไมค์เดินแยกห่างออกไป  

แต่เขาก็ไม่ได้เดินเข้าไปทักเธอในทันที เขาปล่อยให้เธอรอเขาต่อไปอีกครู่ใหญ่ จนเอเนร่ารอไม่ไหวโทร.มาตามเขาเองเหมือนครั้งนั้น

"ฮัลโหล ผมเพิ่งถึงห้างฯ โทษที" เขาพูดปด 

และเอเนร่าก็เชื่อสนิทว่าเขาเพิ่งถึงห้างฯ จริง ๆ เอเนร่าเดินมายืนรอเข้าที่ประตูทางเข้าห้างฯรึ ฝั่งลานจอดรถ เธอยืนชะเง้อคอมองหาเขาโดยไม่รู้ว่าเขาเดินมาหาเธอจากด้านหลัง นิ้วเรียวยาวของบรู๊คลินจิ้มที่ไหล่ของเธอเบา ๆ สองที เอเนร่าหันมามองด้วยสายตาไม่พอใจ และดูเหมือนว่าเธอกำลังอ้าปากจะพูดอะไรสักอย่าง เมื่อเธอเห็นว่าคนที่สะกิดไหล่เธอเป็นใคร ก็ฉีกยิ้มดีใจ กระโดดกอดคอเขาอย่างไม่สนใจสายตานับสิบคู่ที่กำลังจ้องมองอยู่

"คุณอา!"

"เฮ้ย!" บรู๊คลินอุทานออกมาด้วยความตกใจ เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าเอเนร่าจะกล้าทำแบบนี้ในที่สาธารณะเขาที่พยายามแกะมือเรียวเล็กของเธอออกจากคอของเขา 

"ทำอะไรไม่อายคนอื่นเลยหรือไง" เขาตำหนิอย่างไม่จริงจังนัก

"ทำไมต้องอาย ก็ฉันดีใจนี่นา นึกว่าจะไม่มาหากันซะแล้ว" เธอเองก็ลุ้นไม่น้อย เมื่อบรู๊คลินบอกว่าจะเจอกันอีกทีวันเสาร์ เธอกลัวว่าเขาจะไม่ยอมมาเจอเธอทั้งที่เธออุตส่าห์มาอยู่ใกล้ ๆ เขาแล้ว 

แต่เธอก็ดีใจจนลืมตัวเมื่อหันมาเจอเขาที่ยืนอยู่ด้านหลังของเธอ และเธอก็กระโดดกอดเขาทันที พอนึกมาถึงตอนนี้ก็เริ่มหน้าบางขึ้นมา เธอไม่น่าทำแบบนี้เลย เธอแอบได้ยินเสียงซุบซิบนินทาเกี่ยวกับเหตุการณ์เมื่อครู่ ประมาณว่าทำตัวน่าเกลียด เป็นผู้หญิงแต่ไปกระโดดกอดผู้ชาย ทำตัวง่ายจังเด็กสมัยนี้ พ่อแม่คงไม่รู้สินะว่าแรดขนาดนี้

และอีกสารพัด

"แล้วทำไมถึงมาที่นี่ได้ มันไกลจากที่เรียนแล้วก็บ้านเรามากนะ" บรู๊คลินตั้งข้อสงสัยขึ้นมาถามเธอ 

"ความคิดถึงมั้งคะ" คนฟังต้องเกร็งหน้าไม่ให้แสดงอาการขัดเขินหรือยิ้มออกมาให้เด็กมันได้ใจ บรู๊คลินพยายามตีหน้าขรึมเข้าไว้

"อย่าเล่น แล้วไหนเพื่อน" ที่เขาถามหาเพื่อนของเอเนร่าทั้งที่รู้อยู่แล้ว แต่ก็ยังจะถามเพราะต้องการจับผิดคนชอบโกหก 

"มันก็ไปกับผู้อ่ะสิ คงอยู่รอเจอคุณอาหรอก บ่ายสองแล้วอ่า เลี้ยงข้าวหน่อยสิ" 

"ผมต้องกลับไปทำงานต่อนะ" เขาตื่นสาย และจะต้องกลับไปถ่ายคลิปสอนออกกำลังกายด้วย คงอยู่กับเธอได้ไม่นาน อาจจะส่งเอเนร่าขึ้นรถไฟฟ้าให้เธอกลับบ้านเอง

"งานถ่ายคลิปนั่นน่ะเหรอ งั้นเราสั่งข้าวไปกินที่คอนโดดีไหมคะ" เธอเสนอ บรู๊คลินตกใจรอบที่เท่าไหร่แล้วไม่อาจนับได้ เอเนร่าเป็นผู้หญิงบ้าดีเดือดไม่กลัวอะไรเลย แม้แต่เขาที่เป็นผู้ชาย เขาน่าจะชินกับพฤติกรรมของเธอได้แล้ว 

ตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน เขายังจำมันได้ดี