ログイン'เจ้าจอม' เจ้าตระกูลคนถัดไป แต่อาคมที่ใช้กลับเป็นสายมืดไม่วายที่เจ้าตระกูลจะหาคนมาแทน ซ้ำร้ายยังแอบขโมยคาถามหาเสน่ห์ไปใช้กับ 'เดินดิน' ความซวยเพิ่มทวีคูณเมื่อตัวพ่อหลุดเข้ามาอยู่ในร่างของนายแบบคนสวยขา
もっと見る'เจ้าจอม' ถูกเรียกกลับไทยในรอบหลายปี
ตระกูล 'รัตติกาลจันทร์อัปสร' จำเป็นต้องมีผู้สืบทอด
ลุงก็มีศิษย์รักอย่าง ไอ้ 'ราชา' แล้ว จะเรียกจอมมาทำไม?
แถมจอมอาคมที่จอมใช้ยังเป็นสายดำ ลุงจะไม่อกแตกตายเหรอถ้าจอมขึ้นเป็นเจ้าตระกูลคนต่อไป
...
ตำรามนต์เสน่ห์โบราณถูกคัดลอกออกมาโดย 'เจ้าจอม' จิรพัฒน์ รัตริกาลจันทร์อัปสร
ผู้เป็นพยานในการขโมยครั้งนี้คือ 'ราชา' ราชรณวร รมยกรรวิศ อดีตมาเฟียหนุ่มผู้ผันตัวมาเอาดีด้านไสยศาสตร์
หวังเพียงจะใช้กับ 'เดินดิน' คนสวยขา ดีกรีนายแบบระดับเอเชีย
...
ไยเล่าเวรกรรมที่ทำมาถึงส่งคนห่าม ๆ ปากหมา ๆ แบบเขา มาอยู่ในร่างคนสวยขาได้ เคราะห์ซ้ำกรรมซัดรอบตัวของน้องคนสวยยังเต็มไปด้วยของต่ำ วิญญาณอาฆาตหวังเอาชีวิตอีกคน ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายอยู่รอดมาจนถึงทุกวันนี้ได้ยังไง!
หายนะยังไม่จบสิ้น เมื่อร่างจริงของเจ้าจอม มีวิญญาณอีกตนสวมรอยเป็นเขาแทน เนียนซะไม่มี!! เดือดร้อนคนพี่อย่าง 'ราชา' แม้จะโดนจอมดุด่าขนาดไหนก็เป็นอันใจอ่อนยอมศิโรราบให้ไอ้เด็กแสบคนนี้ทุกรอบ กลางดึกก็ยังไม่เว้นถูกเรียกมาใช้งานเยี่ยงนายทาสในเรือนเบี้ยของมัน
ทว่าความวุ่นวายยังไม่หมดไป เมื่อคู่หมั้นเก่าอย่าง 'เมืองเหนือ' ถึงกับส่งเพื่อนสนิทอดีตนักฆ่าอย่าง 'พระเพลิง' นายแบบคู่จิ้นกับเจ้าของร่างมาสังเกตพฤติกรรมคนสวยขาทุกฝีก้าว...
เจ้าจอม : มึงตราหน้ากันเข้ามาให้หมด ทั้งผี ทั้งคน กูจะเหยียบให้จมดิน!!
เจ้าจอม : หนี้ก็จ่ายหมดแล้ว ราวีกูไม่เลิกทั้งผีทั้งคน ชาติก่อนกูไปฆ่าป๊ามึงเหรอ?
⚠️⚠️⚠️⚠️
Dirty Talk มีการใช้คำหยาบ
Character Death ในเรื่องมีตัวละครเสียชีวิต
Depiction of part death เนื้อหามีการแสดงถึงสิ่งมีชีวิตหลังความตาย
👑องค์เทพของเจ้าจอม👑
"ฝั่งนรก"
องค์แรก : รัชทายาทแห่งนรก "เฮเดส" หรือ 'ขุนเขา' ผู้สืบทอดราชบัลลังก์นรกองค์ถัดไป
(เพื่อนของเทพสงครามหรือ'เจ้าเจต')
องค์ที่สอง : องค์ชายแห่งนรก 'ฮาดีส' หรือ 'ขุนพล' ทายาทองค์ที่สามจากนรก
(เพื่อนของเทพสงคราม หรือ 'เจ้าเจต')
สถานะ : เสด็จเยือนเป็นบางครั้ง ตามความจำเป็น
"ฝั่งสรวงสวรรค์"
องค์แรก : ราชันแห่งโชคชะตา
องค์สอง : เทวทูตแห่งกาลเวลา
สถานะ : ไม่เคยปรากฏกาย ไม่เคยเสด็จเยือน
ปล. การเสด็จเยือนของแต่ละองค์/การประทับร่าง
- การเสด็จเยือนต่างจากการประทับร่าง การประทับร่างคือการที่องค์เหล่านั้น
จะนำพลังเพียงบางส่วนมอบให้ภาชนะอย่าง 'จิรพัฒน์' ใช้เท่านั้น
- ส่วนการเสด็จเยือน คือ การที่องค์ลงมาเยือนโลกมนุษย์ด้วยร่างแยก
อาจทำให้ผู้คนหรือวิญญาณที่อยู่ในรัศมีทนรับแรงกดดันไม่ไหว #การเสด็จเยือนจึงไม่เป็นที่นิยม
ผังตัวละครในพาร์ทของเจ้าเจต
"เจ้าเจต" องค์เทพสงคราม (ผู้ปกป้องสี่สิบหกชั้นฟ้าเก้าสิบห้าชั้นดิน) หรือ องค์รัชทายาทแห่งสรวงสวรรค์ ถูกส่งลงมาปฏิบัติภารกิจบนโลกมนุษย์ และเป็นเพื่อนกับเหล่าทายาทแห่งนรก
**เควสลับ**
สวัสดีค่ะ การละครช่อง "รสผลไม้" เอง
นี่เป็นนิยายเรื่องแรกของนักเขียน จริงๆ แล้วภาคแรกจะเป็นเรื่องของ 'เจ้าจักร' และ 'เจ้าเจต'
แต่รายละเอียดเยอะมาก เลยคิดว่าเรื่องแรกเป็นเรื่องของ 'เจ้าจอม' น่าจะดีกว่า
ฝากเอ็นดูน้องจอมของมัมหมีด้วยนะคะ
แฮชแท็ก #เจ้าจอมสวมร่าง
ตอนที่ 46“Saturn”ดั่งดาวที่อยู่เคียงเดือน ดั่งดวงอาทิตย์ที่อยู่เคียงคู่โลก ดังอากาศที่ลอยอยู่ตามท้องนภา ดังเวลาที่ไม่มีวันหยุดเดิน.ความรักของเมืองเหนือที่มอบให้จิรพัฒน์ไม่ได้แปรเปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย.กลับกันแล้ว...ความรักของเจ้าจอมที่มอบให้สุวภัทน์ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปแม้เวลาจะเวียนไหว้หมุนวนไปหลายร้อยภพก็ตามแต่.ดอกกุหลาบถูกจัดเรียงใส่แจกันสวยด้วยมือเรียวของอดีตหมอผีหนุ่มอย่างจิรพัฒน์ ในขณะที่ราชานั่งมองน้องคนสนิททำกิจกรรมดังกล่าวด้วยความเอ็นดูบัดนี้เจ้าของรัตติกาลจันทร์อัปสรเปลี่ยนมือเป็นราชรณวรแล้ว ส่วนลุงนินนั้นปลีกวิเวกเน้นทางธรรม เข้าป่าฝ่าดงละทางโลก ตำหนักสายหมอกจึงมีเพียงราชรณวรและจิรพัฒน์ที่คอยดูแล และมีดั่งเดินสวรรค์แวะเวียนมาหาบ้างเป็นครั้งคราว เช่นเดียวกับเมืองเหนือและคนอื่น ๆณ สุสานอี้ฟางศพของสุวนีย์แม่เลี้ยงของเดินดินถูกฝังไว้ที่สุสานแห่งใหญ่ของประเทศ ด้วยความเคารพอันน้อยนิดที่เดินดินมีให้อีกฝ่ายซึ่งครั้งหนึ่งเคยเลี้ยงดูปูเสื่อดั่งเดินสวรรค์มาอย่างดีดอกลิลลี่สีขาวถูกวางลงหน้าสุสานเป็นการทำความเคารพบุพการีไม่แท้ด้วยความนอบน้อมแม้ว่าอีกฝ่ายจะประพฤติปฏิบัติตนไม่ด
ตอนที่ 45“เรียกพี่เหนือสิครับคนดี”ภายในห้องนอนของจิรพัฒน์ ดอกกุหลาบช่องามถูกวางไว้ข้างเตียง มือซึ่งขึ้นเส้นเลือดนิดหน่อยของจิรพัฒน์ จับช่อดอกไม้เบา ๆ ไม่ใช่ว่าไม่เคยได้ หากแต่เมื่อได้รับมักรู้สึกพิเศษเสมอเตียงยุบลงเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าสุวภัทน์เดินมาหา เจ้าจอมจึงละสายตาจากช่อดอกไม้และหันมาหาคนพี่แทน"สวยไหมคะ?"คะขา? คะขา? คะขา?"สวยครับ""พี่คิดไว้แล้วว่าจอมต้องชอบดอกไม้..."ดอกไม้ที่ว่ามันแปลว่าดอกไม้จริง ๆ ใช่ไหม?มือหนาค่อย ๆ เลื่อนเข้าไปสัมผัสใบหน้าของจิรพัฒน์ราวกับต้องการสำรวจความเพอร์เฟกต์ของใบหน้าคมซ่อนหวานตรงหน้าปลายนิ้วไล่เกลี่ยริมฝีปากของเจ้าจอมไปมาคล้ายกับต้องการสัมผัสมันอยู่อย่างนั้น เมืองเหนือขบกรามแน่นกับภาพตรงหน้าที่เห็นเมื่อเจ้าจอมใช้ปากของตนรับเอาก้านนิ้วของเขาเข้าไปลิ้มรส ลิ้นเรียวตวัดชิมก้านนิ้วเหมือนทานไอศกรีมแท่งเล็กก็ไม่ต่าง น้ำสีใสไหลเยิ้มออกมาจากมุมปากของจิรพัฒน์ก่อนที่อีกฝ่ายจะใช้สายตาออดอ้อนเหลือบมองมาที่คนพี่ ภาพตรงหน้ามันช่างตราตรึงในใจของสุวภัทน์ยิ่ง"อืมมมม~"[MuangNuea Talk]ผมว่า...ผมไม่เคยต้านทานตัวตนของเจ้าจอมได้เลยสักครั้งผมหมายถึง...ตัวตนในมุมน
ตอนที่ 44“เพลิงอัคคี”พิธีกรรมเสร็จสิ้นพร้อมกับหยดเลือดของสาปอักษรที่หยดลงสู่พานเป็นหยดสุดท้าย ที่จิรพัฒน์และราชาเคยสงสัยบัดนี้คงได้คำตอบแล้ว สาเหตุที่ว่าเสือป่าเก็บเลือดตัวเองไว้ในตู้เย็นของสนามแข่งทำไม เหตุก็เพราะเลือดของเขาสามารถอัญเชิญวิญญาณได้ และผู้ที่ใช้มันคือเจตตินทร์ เทพสงครามผู้มากบารมี"เสร็จแล้ว"เสียงของผู้อาวุโสเอ่ยกล่าว ท่ามกลางความโล่งใจของทุกฝ่ายเมื่อทุกอย่างจบสิ้นลง ทั้งหมดจึงแยกย้ายไปทำหน้าที่ของตนเอง ทิ้งไว้เพียงราชาและเดินดินอยู่ที่ตำหนักสายหมอกเท่านั้นด้านจิรพัฒน์และลุงนิน ยืนมองวิญญาณของช่อลดาที่อยู่สวนลีลาวดีโดยไม่ได้พูดกล่าวอะไรออกไป หากแต่เป็นอีกฝ่ายที่เอ่ยพูดแทน"โชคดีนะลูก ขอบคุณนะที่เกิดมาบนโลกใบนี้...""...""พี่นิน ช่อจะขึ้นไปอยู่บนนู้นแล้วนะ""สะเหล่อทำเรื่องไม่เป็นเรื่อง ขึ้นไปอยู่บนนั้นอะไรของมึงล่ะ""พี่นินจ๊ะ...""รู้ทั้งรู้ว่าวิญญาณจะดับสลายก็ยังจะเสือกไปแลกเปลี่ยนกับทวยเทพ" ลุงนินสุดจะทนกับความคิดของช่อลดาน้องสาวตนเหลือเกินเพียงเพราะเจ้าจอมของเมืองเหนือแล้วไม่สมหวังหรือถึงขั้นต้องยอมแลกเปลี่ยนวิญญาณของตนเพื่อให้ลูกตัวเองสมหวังในความรัก ช่างสิ้
ตอนที่ 43“ON THE FLOOR”รถยนต์คันงามเข้าเส้นชัยไปได้อย่างรวดเร็ว สมฉายานักแข่งไร้พ่ายประจำสนาม ท่ามกลางความยินดีของกองเชียร์ ในขณะที่ดั่งเดินสวรรค์กระโดดขึ้นยืนปรบมือด้วยความดีใจ เหมือนไม่เคยได้สัมผัสความรู้สึกเช่นนี้มาก่อนแชมเปญถูกแจกจ่ายให้ผู้ได้รับชัยชนะสามอันดับแรก เพลิงอัคคีมองไปที่ดั่งเดินสวรรค์ด้วยความรู้สึกหลากหลาย ยอมรับว่าไม่เคยเห็นคนน้องมีความสุขและสดใสมากขนาดนี้มาก่อน เพลิงรู้สึกเหมือนปล่อยวางเรื่องเดินดินได้เกือบครึ่งหนึ่ง อย่างไรเสียเขาก็เป็นห่วงดั่งเดินสวรรค์เหมือนคนในครอบครัวด้วยใจจริงณ ตำหนักสายหมอกเจ้าของตำหนักเดินขึ้นเรือนไม้หลังงามไปด้วยความใจเย็นลุงนินกลับมาแล้ว.....จิรพัฒน์ที่กำลังยืนรดน้ำต้นไม้อยู่บ้านหรูสไตล์ยุโรปของตนรีบทิ้งสายยางในมือและวิ่งไปหาผู้เป็นครอบครัวเพียงหนึ่งเดียวของตนทันที"ลุง!!""มึงจะตะโกนทำไม""ลุงหายไปไหนมา?""..."เรื่องราวทั้งหมดถูกถ่ายทอดให้จิรพัฒน์ได้รับรู้ เจ้าจอมนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ ยืนขึ้นและก้าวลงจากตำหนักไป โทรศัพท์ถูกหยิบยกขึ้นมาต่อสายหาราชรณวรโดยลุงนินด้วยความรู้สึกหลากหลายเพียงไม่นานนักราชาก็เดินทางมาถึงตำหนักส






レビュー