LOGIN“ถิงถิงนอนหรือยัง ฉันเข้าไปได้ไหม” เสียงมู่เฉินดังมาจากหน้าถ้ำ
[มาอีกรายแล้ว ฉ
จิ่วเยว่แทบไม่เชื่อหูตัวเองว่าตัวเมียตรงหน้าไม่ใช่เมียร้ายคนเดิม เรื่องนี้มันน่าเหลือเชื่อเกินไป ขณะเดียวกันแม่เขากลับไม่มีทีท่าประหลาดใจเลยสักนิด ราวกับรู้เรื่องนี้มาก่อน“แม่ครับ ทำไมแม่ไม่แปลกใจเลยล่ะ” จิ่วเยว่หันไปถามซวงเหอ ถิงถิงเองก็อยากรู้เช่นกันเพราะซวงเหอดูสงบนิ่งมากเกินไป แต่สีหน้าแววตากับเผยความยินดีอย่างไม่ปิดบัง“นั่นสิคะ น้าซวงเหอเหมือนรู้เรื่องอะไรอยู่ก่อนงั้นแหละ”“เรียกแม่ก่อนสิแล้วน้าจะบอกความจริงให้รู้” ซวงเหอเอ่ยยิ้มๆ ถิงถิงขมวดคิ้วงุนงง คิดว่าไม่ใช่เวลามาใส่ใจเรื่องสรรพนามแทนตัวกันเสียหน่อย แต่ก็ไม่ได้โต้แย้งอะไร“แม่คะ แม่รู้อะไรช่วยบอกหนูทีเถอะค่ะ” ถิงถิงถามน้ำเสียงเจือความออดอ้อนอยู่ในนั้น ซวงเหอยิ้มยกมือขึ้นจับใบหน้างดงามแผ่วเบา“จื่อหรันแม่ของเธอเคยเล่าให้น้าฟังว่า ลูกสาวที่ให้กำเนิดออกมานั้นไม่ใช่ลูกที่แท้จริงของเธอเสียทีเดียว” ซวงเหอเกริ่น สองหนุ่มสาวขมวดคิ้วมุ่นมองมาที่เธอด้วยสายตาตั้งคำถาม“จื่อหรันเคยบอกแม่ว่าลูกที่ถือกำเนิดออกมาเป็นร่างลูกสาวตัว
ลู่ซวงเหอเกาะกุมมือถิงถิงเอาไว้อย่างอ่อนโยน เธอจ้องสบตาถิงถิงพิจารณาทุกอย่างโดยถ้วนถี่อีกครั้ง“ถิงถิง หนูบอกความจริงแม่สักอย่างได้หรือไม่” ซวงเหอเกริ่น ถิงถิงขมวดคิ้วสักพักจึงคลายออก“ค่ะ แม่ถามมาได้เลย หากหนูตอบได้ก็จะบอกตามตรงค่ะ” ถิงถิงตอบกลับมา ซวงเหอมองเห็นความไม่มั่นใจและกังวลในแววตาคู่นั้น“ถิงถิง จำไว้ว่าแม่ไม่มีวันคิดร้ายต่อหนูแน่นอน ขอให้เอ่ยทุกอย่างตามความจริงก็พอ”“ส่วนจิ่วเยว่ เจ้าเองก็ต้องเก็บรักษาทุกสิ่งที่แม่กับถิงถิงกำลังจะเอ่ยออกมาหลังจากนี้เป็นความลับด้วย” ซวงเหอหันไปมองบุตรชายซึ่งมีสีหน้าแววตาสงสัย หัวคิ้วขมวดมุ่นจนจะเป็นปมอยู่แล้ว“ว่ายังไงล่ะ อาเยว่รับปากได้หรือไม่” ซวงเหอคาดคั้น“ครับผมรับปาก” จิ่วเยว่ยืนยันหนักแน่น ซวงเหอพยักหน้าให้เขาก่อนหันกลับมาทางถิงถิงอีกครั้ง“ถิงถิง หนูไม่ใช่เยว่ถิงถิงคนเดิม คนที่คลอดออกมาเมื่อสิบเจ็ดปีก่อนใช่ไหม” คำถามนี้ทำเอาถิงถิงกับจิ่วเยว่ต่างตกตะลึงไปตามๆกัน‘เหมียวเหมี่ยว แย่แล้วน้าซว
ถิงถิงคิดถึงเรื่องป่าอาถรรพ์และคริสตัลวิญญาณที่เหมียวเหมี่ยวเคยเล่าให้เธอฟังก่อนหน้านี้ ซึ่งเกี่ยวโยงกับมารดาศักดิ์สิทธิ์แม่ของเจ้าของร่างเดิมด้วยฮวาจื่อหรันแม่ของถิงถิงในฐานะจิ้งจอกแดงเพลิงศักดิ์สิทธิ์มีพลังชำระล้างคริสตัลวิญญาณสีดำในป่าอาถรรพ์ ที่เป็นต้นกำเนิดหลักของสัตว์อสูรได้รับบาดเจ็บเรื้อรังจากการชำระล้างครั้งสุดท้าย จนถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา ถิงถิงจดจำเรื่องเหล่านี้ได้ไม่เคยลืม‘ป่าอาถรรพ์อันตรายขนาดนั้น แล้วน้าซวงเหอไปโดนพลังร้ายกาจนั่นได้ยังไงกัน’ ถิงถิงสงสัย[เรื่องนี้ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่พลังที่ทำร้ายลู่ซวงเหอตอนนี้คือพลังเดียวกับที่เจ้าของร่างเดิมทำร้ายสามีสัตว์แน่นอน] เหมียวเหมี่ยวยืนยัน ถิงถิงนิ่งอึ้งไป“ถิงถิงเป็นอะไรไปน่ะ” จิ่วเยว่เห็นถิงถิงมีสีหน้าตกตะลึงและนิ่งเงียบไปจึงเอ่ยถาม“จิ่วเยว่ นายจำกลิ่นอายของพลังแห่งจิตวิญญาณร้ายนี่ไม่ได้หรือ ไม่รู้สึกคุ้นเคยบ้างเลยรึไง?” ถิงถิงย้อนถามเขากลับไป‘ใช่แล้วเขารู้สึกเหมือนเคยเห็นและสัมผัสจิตวิญญาณชั่วร้ายนี้มาก่อน แต่ที่ไหน
“ไห่ถัง เวลานี้เป็นช่วงเวลาของครอบครัวฉัน เธอเป็นคนนอกทั้งเป็นเพศเมียที่ยังไม่ผูกพันธสัญญาคู่ครองไม่ควรมาอยู่ที่นี่นะ”“ที่สำคัญมันเหมาะสมหรือที่เพศเมียอย่างเธอมาพูดจาสอดปากเรื่องสามีภรรยา ว่าร้ายลูกสะใภ้ฉันแบบนี้”ซวงเหอแม้นร่างกายอ่อนแอแต่ความสง่างามสูงส่ง รัศมีของหัวหน้าเผ่าอินทรีไม่ได้อ่อนด้อย ตำหนิไห่ถังด้วยสีหน้าแววตาไม่พอใจทำให้ไห่ถังหน้าสลด ตีสีหน้าไม่ถูกขึ้นมาทันใด“เอ่อ ขอ ขออภัยค่ะ” เธอเอ่ยขอโทษน้ำเสียงตะกุกตะกัก แต่ภายในใจกลับรู้สึกคั่งแค้นไม่ยอมรับคำตำหนินั้น‘เธอเป็นถึงบุตรีหัวหน้านักรบอาวุโสผู้มีเกียรติแห่งเผ่าอินทรี ทำไมต้องมาโดนต่อว่าเพราะสตรีต่างเผ่าอย่างนังจิ้งจอกไร้ค่านี่กัน’ ไห่ถังมองถิงถิงด้วยสายตาคับแค้นใจ“แม่คะ ไห่ถังแค่เป็นห่วงแม่เลยตามมาด้วยกัน หนูเป็นคนอนุญาตให้เข้ามาเองค่ะ” จิ่วเซียนรีบแก้ตัวแทนสหาย‘ช่างไม่รู้จักมองคนจริงๆ’ ซวงเหอนึกตำหนิบุตรสาว“เอาล่ะฉันมีเรื่องส่วนตัวคุยกับถิงถิงและจิ่วเยว่ พวกเธอออกไปก่อนเถอะ” ซวงเหอตั
ความจริงแล้วการทำตัวใกล้ชิดพยายามตามตื๊อจิ่วเยว่เป็นแผนการหนึ่งเพื่อปรึกษาหารือเรื่องการรักษา รวมทั้งจัดการกับคนร้ายในเผ่าอินทรีด้วยซึ่งสามีสัตว์ถิงถิง รวมทั้งคนสนิทที่ไว้วางใจได้ในเผ่าอินทรีของจิ่วเยว่ต่างรู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้ว“จิ่วเยว่ นายอยากให้ถิงถิงไปพักอยู่ด้วยไหมล่ะ” จิ่วเซียนหันไปถามน้องชายที่เดินเข้ามาใกล้ เขาแสร้งทำหน้าไม่พอใจนิดหนึ่ง“เอาเถอะในเมื่อผมกับเธอยังเป็นสามีภรรยากันอยู่และก่อนหน้านี้เราห่างจากกันไปนานจริง เพื่อรักษาชื่อเสียงหลีกเลี่ยงคำครหานินทา ผมยอมอยู่กับเธอก็ได้” จิ่วเยว่ทำท่าลำบากใจฝืนทนเต็มที“แต่เป็นผมที่จะย้ายมาอยู่ในถ้ำใหญ่ใกล้กับถ้ำของแม่เอง จะได้สะดวกในการดูแลรักษาอย่างไรล่ะครับ” จิ่วเยว่สรุป จิ่วเซียนฟังแล้วยิ้มอย่างพอใจ‘ตราบใดที่ไม่ต้องอยู่ร่วมกันตามลำพังก็ได้แล้วล่ะ’ จิ่วเซียนคิด ไห่ถังเองก็ทำหน้ายิ้มเยาะพอใจเช่นกัน“ฉันไม่เรื่องมากหรอก แค่ได้อยู่กับนายก็พอแล้ว” ถิงถิงยิ้มกว้างทำตัวหน้าหนาเข้าไปกอดแขนจิ่วเยว่แน่น จิ่วเซียนยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ขณ
หมอผีอู่เจิ้งถงแห่งเผ่าอินทรี มองสมุนไพรล้ำค่าในมือถิงถิงตาแทบไม่กะพริบ“หัวหน้านักรบ สมุนไพรชนิดนี้เรียกว่าเหรินเซิน มีสรรพคุณในการบำรุงพลังชีวิตขั้นสูง ล้ำค่าหายากมากจริงๆนั่นแหละ”หมอผีอู่เอ่ย เขาเคยได้ยินสรรพคุณของเหรินเซินสมุนไพรล้ำค่ามาก่อน แต่เพิ่งมีโอกาสได้เห็นของจริงที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์ขนาดนี้เป็นครั้งแรก‘ชิแค่บำรุงพลังชีวิต แต่จะทำอะไรคำสาปโบราณได้ล่ะ กระจอกสิ้นดี’ กู่จิ้งคิดดูถูก แต่แสร้งทำสีหน้าตื่นเต้นยินดี“เยี่ยมเลย เช่นนั้นหัวหน้าเผ่าก็มีโอกาสรักษาหายได้จริงสินะ”“เป็นไปได้ เพราะอาการเจ็บป่วยของหัวหน้าเผ่าสูญเสียพลังและจิตวิญญาณไปมากโดยไม่ทราบสาเหตุ การได้สมุนไพรล้ำค่ามาเสริมพลังเช่นนี้อาจช่วยให้ฟื้นตัวขึ้นมาได้”หมอผีอู่เป็นสหายที่รู้จักกับกู่ฮั่วหลางลุงถิงถิงเขาเป็นผู้หนึ่งที่เชื่อถือไว้วางใจได้ในเผ่าอินทรี ก่อนหน้านี้หลี่เจี๋ยให้รองหัวหน้าเผ่าส่งข่าวเรื่องแผนการโดยรวมของถิงถิงมาให้รับรู้แล้วที่จิ่วเยว่รู้ถึงสิ่งผิดปกติซึ่งครอบงำมารดาอยู่ว่าไม่ใช่การเจ็บป่วยธรรม







