LOGINถิงถิงมองมู่เฉิน ซีห่าวและหลิวหยางโต้เถียงกันไปมาด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ
‘เมื่อก่อน
จิ่วเซียนมองมายังถิงถิงและน้องชายด้วยสีหน้าไม่พอใจนักแต่ก็เข้าใจในเหตุผลที่ถิงถิงเอ่ยอ้างออกมา เกี่ยวกับวิธีการรักษาซึ่งเป็นความลับของเผ่าจิ้งจอกเธอหันไปมองทางไห่ถังตั้งใจจะเอ่ยปากให้สหายรุ่นน้องออกไปก่อน แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไรไห่ถังกลับพูดจาหาเรื่องถิงถิงอีกครั้ง“ชิฉันกลัวว่าเธอจะไม่มีวิธีอะไรดีมากกว่าน่ะสิ จึงไม่อยากให้ฉันอยู่รอดูความล้มเหลวไงล่ะ”“พอเถอะไห่ถังเธอออกไปก่อน แค่ถิงถิงนำสมุนไพรล้ำค่าและยอมเผยวิชาลับเผ่าจิ้งจอกเพื่อรักษาฉันก็ดีมากแล้ว”“ฝากบอกพ่อเธอด้วยว่าไม่ต้องเป็นห่วง อาการป่วยของฉันจะรักษาได้หรือไม่ อย่างน้อยถิงถิงก็ไม่มีวันทำร้ายฉันแน่นอน”ซวงเหอแสร้งทำเป็นพูดดีวางใจในตัวกู่จิ้งที่คิดเป็นห่วงเธอจึงส่งไห่ถังมา ถือเป็นการให้หน้าไห่ถังเลิกถือดีและยอมออกไปอย่างว่าง่ายซึ่งมันก็ได้ผลจริงๆ“งั้นเอาไว้เสร็จเรื่องแล้วหนูค่อยมาเยี่ยมใหม่นะคะ” ไห่ถังเอ่ยก่อนหันไปมองถิงถิงด้วยสายตาอาฆาตและสะบัดหน้าเดินจากไป“ตอนนี้ผู้ไม่เกี่ยวข้องก็ออกไปแล้วกางม่านกำบังเถอะ” ถิงถิงห
เสียงหอบกระเส่าครวญครางผสานเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าด้วยความสุขสม ดังสอดรับกับแรงกระเพื่อมไหวของน้ำในอ่างซึ่งสาดกระเซ็นล้นออกมาเป็นระลอก ราวคลื่นทะเลที่บ้าคลั่งสาดกระทบชายฝั่งถิงถิงกอดเกี่ยวร่างกำยำสมส่วนของซีห่าวเอาไว้แน่น ราวกับต้องการยึดเป็นที่พึ่งสุดท้ายด้วยร่างกายที่ไหวสะท้านและอ่อนระทวยยามหลอมรวมกันเป็นหนึ่งไอน้ำร้อนเกาะกระจกเงาจนไม่อาจเห็นภาพสะท้อนที่ชัดเจนในนั้น มีเพียงความพร่ามัวกรุ่นกำจายไปด้วยอารมณ์เสน่หาที่พลุ่งพล่านผ่านไปราวสองชั่วโมงงูดำตัวร้ายจึงยอมผละห่างจากร่างแบบบาง เขาช่วยชำระล้างร่างกาย เช็ดตัวและห่อหุ้มถิงถิงอย่างอ่อนโยนด้วยผ้าขนหนูเนื้อนุ่ม เสร็จแล้วจึงพาเธอไปนอนลงบนเตียงใหญ่“ภรรยา เหนื่อยหรือไม่” ซีห่าวถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่า“อืม” ถิงถิงเพียงส่งเสียงอืมในลำคอเป็นการตอบรับ เธอปรือตาที่หวานหยาดเยิ้มราวมีน้ำค้างใสกระจ่างเอ่อคลออยู่ในนั้นซีห่าวจ้องมองภาพถิงถิงที่มีเพียงผ้าขนหนูพันกายไว้หมิ่นเหม่ ก่อนคลื่นความปรารถนาอันลึกซึ้งจะก่อตัวคุกรุ่นขึ้นมาอีกระลอก“แต่ฉันไม่เหนื่อยเลยสักนิด
ถิงถิงสำรวจตู้เสื้อผ้าพบว่ามีชุดเสื้อคลุมอาบน้ำเตรียมไว้ให้เสร็จสรรพ ทั้งชุดที่แขวนอยู่และยังมีสำรองในตู้ชั้นบนอีกหนึ่งชุดในส่วนของห้องน้ำมีสบู่เหลว ครีมอาบน้ำ ยาสระผม ครีมบำรุงผิวหน้าผิวกายครบครัน ทุกอย่างล้วนเป็นข้าวของเครื่องใช้ที่เธอซื้อติดบ้านเป็นประจำอยู่แล้ว“เอาล่ะฉันขออาบน้ำก่อนนะ นายออกไปรอข้างนอกเถอะ” ถิงถิงหันไปกล่าวกับซีห่าวซึ่งเดินตามเธอเข้ามาสำรวจห้องน้ำด้วยเมื่อเธอเอ่ยกับเขาจบก็ก้มหน้าก้มตาเตรียมน้ำอุ่นและใส่บาธบอมบ์กลิ่นส้มอ่อนๆหอมสดชื่นลงไป ตีจนขึ้นฟองสีขาวนวลละเอียดโดยไม่ได้หันมาสนใจซีห่าวอีกหลังเตรียมทุกอย่างเสร็จ ถิงถิงจึงหันกลับมาหมายปลดเปลื้องเสื้อผ้าเพื่อลงไปแช่ตัวในอ่างอาบน้ำ แต่ดันพบซีห่าวยืนนิ่งมองเธออยู่ไม่วางตา“นาย ทำไมยังไม่ออกไปอีก!” ถิงถิงถามเขา“ฉันอยากอาบกับเธอด้วยได้ไหม?” ซีห่าวเผยรอยยิ้มน้อยๆนัยน์ตาเป็นประกายสีหน้าท่าทางหล่อเหลาเย้ายวนใจก้าวเข้ามาหาถิงถิง เธอใจเต้นแรงใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที“ถิงถิงเราแต่งงานแลกเปลี่ยนตราประทับกันแล้ว เป็นสามีภรรยาที่ถู
เมื่อเข้ามาในพื้นที่ซึ่งค่อนข้างเป็นส่วนตัวแล้ว ถิงถิงก็มีบางสิ่งที่ต้องพูดกับซีห่าวให้ชัดเจนเสียก่อน“ซีห่าว นายแน่ใจแล้วใช่ไหมที่จะแลกเปลี่ยนตราประทับและเป็นสามีสัตว์ของฉันตลอดไป” ถิงถิงถามย้ำ“แน่ใจสิ ที่ผ่านมาเธอยังไม่รู้อีกเหรอว่าฉันรักเธอแค่ไหน” คำพูดและสีหน้าท่าทางซีห่าวกึ่งยั่วเย้ากึ่งล้อเล่น แต่แววตาเขากลับหนักแน่นมั่นคง จนถิงถิงรู้สึกใจเต้นแรง“อืม เข้าใจแล้ว”“แต่ขอบอกอะไรนายไว้หน่อย การเข้าไปในมิติของฉันจิตวิญญาณเราจะเชื่อมต่อกันทันที ทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนตราประทับในตอนนั้น นายเข้าไปแล้วจะได้ไม่ตกใจ”“ฉันดูเหมือนเป็นคนตกใจอะไรง่ายงั้นเหรอ” ซีห่าวเอ่ยพร้อมยื่นหน้าเข้ามาใกล้“มะ ไม่หรอก” ถิงถิงตอบน้ำเสียงตะกุกตะกักที่จู่ๆใบหน้าหล่อเหลาก็ยื่นเข้ามาใกล้ จนเธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนของเขา“มิติพิเศษของฉันกว้างใหญ่เหมือนเป็นถิ่นอาศัยเล็กๆแห่งหนึ่ง มีต้นไม้พืชพันธุ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้และที่ฉันเอาไปปลูกเพิ่มเติมด้วย ทั้งยังมีธารน้ำพุวิเศษที่ใช้รั
ถิงถิงมองสามีสัตว์แต่ละคนอย่างใจเย็น ยังคงลังเลว่าจะเลือกใครดี แต่แน่นอนว่าซีห่าวกับหลิวหยางควรเป็นกลุ่มแรกที่มีสิทธิ์นั้น“จิ่วเยว่ นายกับฉันเราเพิ่งตกลงจะค่อยๆทำความรู้จักกัน ดังนั้นฉันคงไม่รบกวนนายในเรื่องนี้”คราวแรกที่จิ่วเยว่ได้ยินชื่อตัวเองจากปากถิงถิง เขาอดตื่นเต้นยินดีไม่ได้ แต่หลังได้ยินประโยคถัดไปแววตาก็หม่นแสงลงทันใด“เข้าใจแล้ว” จิ่วเยว่ตอบรับพยายามปรับสีหน้าน้ำเสียงให้เรียบเฉยที่สุด ถิงถิงพยักหน้าให้เขาแล้วหันมามองสามีสัตว์อีกสี่คนที่เหลือ“ฉันคิดว่าถึงเวลาแล้วที่จะแลกเปลี่ยนตราประทับกับซีห่าวและหลิวหยาง”“เธอหมายความว่าไง จะเลือกพวกเขาทั้งสองคนเลยงั้นหรือ” มู่เฉินทำตาโตเอ่ยขึ้น“บ้าเหรอไม่ใช่เสียหน่อย ฉันแค่บอกกฎเกณฑ์ในการเลือกต่างหากล่ะ” ถิงถิงใบหน้าแดงก่ำโต้แย้งกลับไป‘สองต่อหนึ่งไม่ไหวมั๊ง’ ถิงถิงคิดแล้วก็ใจเต้นแรง หน้าร้อนผ่าวเลยทีเดียว“ก็ใช่ว่าจะไม่ได้นะ” ซีห่าวเอ่ย ส่วนหลิวหยางมองมาทางถิงถิงแต่ไม่ได้พูดอะไร ถือเป็นการยอมรับ
หลังออกจากมิติพิเศษ หลี่เจี๋ยซึ่งคอยจับคลื่นพลังวิญญาณถิงถิงอยู่ ก็เข้ามาตามเธอไปทานของว่างฝีมือมู่เฉินกับหลี่เจี๋ย“แพนเค้กนมสดท็อปปิ้งด้วยผลไม้อย่างแอปเปิล เบอร์รีแล้วก็องุ่นนี่อร่อยถูกใจจริงๆ ขอบใจนะอาเฉิน จิ่วเยว่”ถิงถิงเอ่ยอย่างมีความสุขเมื่อได้กินแพนเค้กร้อนๆหอมกลิ่นนม ตัดด้วยรสชาติเปรี้ยวอมหวานของผลไม้สด ราดน้ำผึ้งลงไปอีกหน่อยอร่อยลงตัวมาก ทำให้หวนคิดถึงร้านเบเกอร์รีเจ้าอร่อยในโลกก่อนขึ้นมาเลย“เป็นเพราะเธอสอนมาดีไงล่ะ” มู่เฉินกล่าว“ฉันก็ได้มู่เฉินสอนมาอีกที ไม่คิดมาก่อนว่าจะมีวัตถุดิบและวิธีปรุงอาหารที่แปลกประหลาดแบบนี้ด้วย” จิ่วเยว่เอ่ยนัยน์ตาเป็นประกาย ขณะชิมขนมของว่างฝีมือตัวเองซึ่งทั้งหอมและอร่อยมาก“ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเจ้าเมล็ดสีทองนั่นจะเอามาทำกินแบบนี้ได้ ทั้งยังอร่อยด้วย” จิ่วเยว่ปลื้มกับข้าวสาลีที่ถูกนำมาโม่บดเป็นแป้งเนื้อละเอียด แล้วยังนำน้ำนมตัวมูร่ามาปรุงอาหารได้อีกยิ่งไปกว่านั้นเขาเพิ่งรู้ว่าถิงถิงเป็นคนคิดค้นวิธีทำน้ำตาลบีท ซึ่งกำลังขายดีมีชื่อเสียงในโลกสัตว์วิเศษข







