Masukพาไปอับอายชัดๆ ไอ้ลูกตัวดี เขามีคู่หมั้นคู่หมายอยู่แล้วยังจะไปหน้าด้านไปสู่ขอลูกสาวเขา และมันมองไม่ออกรึไงว่าเขาไม่เต็มใจรับมันเป็นลูกเขย ไอ้ตัวดีงามหน้านัก พาพ่อไปโดนเขาถอนหงอกชัดๆ ไอ้ลูกเวรจัญไรไม่มีใครเกิน “แกเนี่ยนะไอ้เลว ทำไมไม่บอกพ่อว่าหนูแตงเขามีคู่หมั้น” “แล้วยังไงพ่อ ก็แค่คู่หมั้นเองยังไม่ได้แต่งงานกันสักหน่อย ผมก็มีสิทธิ์จะพาพ่อไปขอเธอ” “แต่เธอไม่ได้เลือกแกไอ้เลว” “แล้วไง เลือกมันแล้วไงพ่อ ก็นั่นเมียผม” “เมีย?” ศิวดลเลิกคิ้วเป็นปมอย่างสงสัยแล้วถามต่อ “มึงคงไม่ข่มเหงเขาหรอกนะไอ้เลว” “ครั้งแรกใช่ แต่หลังๆ มันก็เต็มใจด้วยกันทั้งสอง และผมก็รักไปแล้วด้วย ผมไม่ยอมหรอกนะพ่อ ยังไงแตงก็ต้องเป็นของผม” เขาไม่สนใจ ถ้าไม่ได้ก็จะฉุด ให้มันรู้ไปว่าคนอย่างลภัชดนย์จะไม่ได้แตงไทยมาครอบครอง อะไรที่เขาปักใจไว้แล้วก็ต้องเป็นของเขาและไม่มีวันจะปล่อยไปง่ายๆ ด้วย “ของมึงยังไงไอ้เลว เขาไม่เอามึง” “แต่ผมจะเอา ผมจัดการเองได้ครับเรื่องความรักของผม ผมไม่ทำให้พ่อปวดหัวเป็นห่วงเหมือนคราวไอ้พี่โหด ไอ้ดีหรอกน่า ผมรู้ดีว่าผมจะทำอะไร” แล้วเขาก็ลุกเดินหนี
“ก็ต้องเป็นเฮียโป้งอยู่แล้ว อ้อ...ไหนๆ คุณเลวก็มาแล้ว แตงก็มีเรื่องจะบอกเหมือนกันไม่ต้องรอไปบอกพรุ่งนี้ คือแตงจะลาออกจากงานที่อู่กลับมาช่วยงานที่บ้านค่ะ” เธอคิดมาดีแล้วว่าจะลาออก แม้จะรักงานที่อู่มากก็ตาม แต่เธออยู่ที่นั่นไม่ได้แล้ว เพราะอีกไม่นานเจ้าตัวเล็กในท้องก็จะโตขึ้น “ลาออกจากงานฉันพอรับได้ แต่เลือกมัน ฉันไม่ยอม!” ลภัชดนย์ลุกขึ้นหมายจะเดินไปกระชากร่างเล็กที่นั่งข้างเตวิชออกไปคุยกันข้างนอก แต่ถูกพ่อฉุดรั้งกระชากมือไว้ “นั่งลงไอ้เลว!” ศิวดลสั่งเสียงแข็งและนั่นก็ทำให้ลูกชายตัวร้ายยอมนั่งลง แต่เสียงขบกรามดังลอดออกมาให้ทุกคนได้ยิน กรอด! “วันนี้ฉันต้องขอโทษด้วยที่ลูกชายมาสร้างเรื่องให้ ฉันกับไอ้ตัวดีกลับก่อนนะนายทองแท้ หนูแตง และพ่อหนุ่มด้วยนะ ต้องขอโทษแทนลูกชายฉันด้วยนะ” ชายแก่พูดพร้อมลุกขึ้นยืนเต็มความสูงโดยฉุดกระชากดึงลูกชายตัวร้ายตัวเองให้ลุกขึ้นด้วย “ไม่เป็นไรครับคุณศิวดล” ทองแท้เอ่ยพร้อมลุกขึ้นยืนยกมือไหว้อีกฝ่ายที่อายุมากกว่าตนเอง ส่วนแตงไทยกับเตวิชก็ลุกขึ้นยืนพร้อมยกมือไหว้ท่านที่กระชากดึงลูกชายกลับบ้าน “มันไม่จบแค่นี้หรอกนะแตง ฉันไม่
“แต่ก็อีกไม่นานจะแต่งงานกันแล้ว แล้วทำไมหลานชายถึงได้หน้ามืดมาขอลูกสาวของอาแบบนี้ ไปปิ๊งรักมันตอนไหนกัน” ท่านถามเพราะตัวเขาเองก็ชอบถูกชะตากับหลานชายคนนี้ แต่ก็ใช่ว่าจะอยากได้มาเป็น ‘ลูกเขย’ เพราะลภัชดนย์ใช่หยอกๆ ที่ไหนกันล่ะ ได้ยินจากปากลูกชายบ่อยๆ ว่า ‘เอาไม่เลือก ผิดลูกผิดเมียชาวบ้านเป็นประจำ’ แล้วใครจะอยากยกลูกสาวให้คนแบบนี้กันล่ะ “ตั้งแต่แรกเจอครับคุณอา และที่ผมพาพ่อมาวันนี้เพื่อแสดงความจริงใจกับคุณอาว่าผมจริงจังไม่ได้ล้อเล่น” คำพูดจริงจังของหลานชายทำให้ทองแท้ยกมือขึ้นนวดขมับ ส่วนศิวดลก็ได้แต่ถอนหายใจกับความใจร้อนของลูกชาย และเขาเองก็ไม่รู้อะไร เพราะลูกชายให้พามาสู่ขอสาว ไอ้เขาก็มาด้วยใจที่ตื่นเต้น แต่พอมาแล้วมารู้ว่าลูกคนที่ลูกชายให้มาขอมีคู่หมั้นก็เป็นหนักใจ เพราะไม่รู้ว่าจะพูดยังไง อยากมีสะใภ้รองก็อยากมี แต่เหมือนว่าว่าที่พ่อตาของลูกชายจะไม่ยอมยกให้เนี่ยสิ แถมยังบอกปฏิเสธเป็นกลายๆ ด้วยในคำพูด ถึงแม้จะไม่ได้พูดตรงๆ ก็ตาม แต่ก็พอเข้าใจว่าอีกฝ่ายนั้นไม่ยกลูกสาวให้ “ไอ้เลว พ่อว่าเรากลับกันดีไหม” ศิวดลบอกลูกชาย “ไม่กลับครับ จนกว่าผมจะได้คำตอบ ผมขอคุยกับแต
เตวิชมาฝากท้องที่บ้านของคู่หมั้นสาวแต่เช้า ส่วนคู่หมั้นสาวยังนอนไม่ตื่น เขาก็ไม่ได้เร่งรีบอะไร วันนี้เป็นวันหยุด เขามีเวลาให้แตงไทยทั้งวัน พอทานมื้อเช้าอิ่มก็นั่งพูดคุยกับเจ้าบ้าน ส่วนเพื่อนรักอย่างสิงห์พอทานมื้อเช้าอิ่มก็ขอตัวกลับขึ้นไปนอนต่อ “คุณลุง ถ้าผมจะแต่งงานกับแตง คุณลุงจะว่าอะไรไหมครับ ผมเห็นว่าเราหมั้นกันมานานแล้ว และผมก็ปรึกษากับพ่อและแม่แล้วครับ ท่านทั้งสองก็เห็นด้วยว่าผมกับน้องแตงถึงเวลาต้องแต่งงานกันแล้ว” เตวิชเอ่ยปรึกษาว่าที่พ่อตาตัวเองในอนาคต “ดีสิ ลุงเองก็อยากอุ้มหลาน แต่ทั้งหมดทั้งมวลก็ขึ้นอยู่กับไอ้แตงของอาว่ามันพร้อมไหม แถมมันเพิ่งอายุสิบเก้าเองนะโป้ง มันเรียนจบแค่ช่างยนต์ไม่ได้จบสูงอะไรด้วย นี่ลุงก็อยากให้ไปเรียนต่อที่ฮ่องกง แต่มันไม่อยากไป” ทองแท้เอ่ย “เรื่องนั้นผมไม่ได้สนใจอะไรครับคุณลุง พ่อกับแม่ก็ด้วย ผมรักน้อง ผมพร้อมจะดูแลน้องแล้วครับคุณลุง” เตวิชเอ่ยอย่างจริงจัง “ลุงดีใจที่โป้งเอ็นดูน้อง แต่อย่างที่ลุงบอกนั่นแหละ ทั้งหมดทั้งมวลก็ขึ้นอยู่กับเจ้าตัวเขา ถ้าเขาพร้อม ลุงก็ไม่ว่าอะไรถ้าจะแต่งงานกันในปีนี้ เพราะลุงเองก็อยากอุ้มหลานเหมือ
“เอาล่ะ กินข้าวกันได้แล้ว จะพูดอะไรกันนักหนา พวกแกไม่มีใครดีสักคนหรอก มันก็สมกับชื่อเล่นที่ตั้งให้นั่นแหละ” ศิวดลเอ่ยแทรกแล้วหยิบช้อนตักข้าวต้มปลาทาน “ก็แหงล่ะ มันมีพ่อมันเป็นตัวอย่าง” ลภัชดนย์เอ่ยไหวไหล่พร้อมหยิบช้อนตักข้าวต้มทาน “ไอ้ลูกเวร!” ศิวดลวางช้อนในมือกระทบขอบชามข้าวต้มถลึงตาใส่ลูกชาย ส่วนคนที่ถูกมองเอาเรื่องก็ได้แต่อมยิ้มก้มหน้าก้มตาทานข้าว ไม่สนใจพ่อที่กำลังหงุดหงิดตัวเองและพูดลอยๆ ออกมาทั้งๆ ที่ก้มหน้ากับชามข้าวต้มปลาว่า... “เดี๋ยวความดันขึ้นนะครับพ่อ รีบกินเถอะครับ เรายังมีที่ที่ต้องไปอยู่นะ” “ถ้าเรื่องไปขอเมีย กูไม่ไป!” ให้มันรู้ไปว่าใครพ่อใครลูก เพล้ง! ช้อนในมือของดิฐาหลุดมือกระทบกับทานข้าวเมื่อได้ยินพ่อพูดจบประโยค ส่วนจันทร์เจ้าเองก็ตกใจไม่แพ้สามี “ว่าไงนะพ่อ ใครขอเมีย อะไร ยังไง” ดิฐาถามพ่อ “ก็ไอ้เลว พี่ชายดีเนี่ยแหละ เมื่อคืนมันไปขอร้องให้พ่อไปขอเมียให้มัน มันดูรีบๆ จนพ่อไม่อยากเชื่อว่าคนเลวๆ ถ่อยๆ อย่างมันจะมีความรัก” ศิวดลเอ่ย “คนอย่างไอ้พี่เลวเนี่ยนะพ่อ แล้วไอ้พี่โหดมันรู้ยังว่าไอ้พี่เลวให้พ่อไปขอเมียใ
“อื้อ...ลึกอีก อ่า...ลึกอีกคุณเลว อ่า...นั่นแหละ อ่า...ซี้ด”เธอเกลียดที่ต้องการลภัชดนย์มากมายขนาดนี้ เหมือนว่าความใหญ่โตที่หยั่งลึกกระแทกเสียดสีซอยถี่จะไม่ถึงใจ อยากให้เขาสอดลึกกว่าที่ทำทั้งๆ ที่รับรู้ได้ว่ามันยาวลึกจนทะลุเลยผ่านมดลูกมากระแทกลิ้นปี่ แต่ก็ยังรู้สึกไม่พอกับความใหญ่ยาวของบุรุษเหนือร่าง พั่บ! พั่บ! พั่บ! “ลึกแล้วได้ใจไหม อ่า...แน่นเสียว โอว์...ซี้ด” เขาถาม เพราะสิ่งที่ต้องการคือหัวใจมากกว่าร่างกายของสาวเจ้าใต้ร่าง สองแขนตวัดโอบกอดรัดร่างน้อยยกขึ้นหาพร้อมกับเอวสอบกดคลึงหนักหน่วงจ้วงลึกตามความปรารถนาของแตงไทย “อ่า...ไม่! เกลียด อะ...อุ๊ย! อ่า...เสียว” พั่บ! พั่บ! พั่บ! “งั้นจะทำจนกว่าจะได้ใจ และจะทำจนท้องโตด้วย มาดูกันสิ ถ้าอุ้มท้องลูกฉันแล้วเธอยังจะเกลียดจะผลักไสฉันอยู่ไหมแตง อ่า...พร้อมกัน ไม่ไหวแล้ว โอว์...ทูนหัว” พั่บ! พั่บ! พั่บ! รถยนต์คันหรูไหวโยกตามแรงขับเคลื่อนของทั้งสองที่กำลังบดเอวเร่าร้อนยกเด้งบิดส่ายเสียวไปตามจังหวะของกันและกัน และเหมือนว่าค่ำคืนกลางดึกนี่ทุกอย่างจะเป็นใจไปหมดสำหรับลภัชดนย์ ไม่มีแม้แต่รถเล็กรถใหญ
อุแว้! อุแว้! อุแว้! เสียงลูกน้อยร้องไห้ดังลอยออกมาถึงข้างนอกทำให้คนเป็นพ่อที่เพิ่งกลับมาจากทำงานต้องรีบวิ่งสาวเท้าเข้าไปในบ้านเพื่อไปช่วยภรรยาเลี้ยงลูกน้อย ดิฐาและจันทร์เจ้าไม่ได้จ้างพี่เลี้ยงมาช่วยเลี้ยงลูก เพราะมีแม่ยายกับพ่อตามาช่วยเลี้ยงด้วยจึงไม่ได้จ้างใคร อีกอย่างจันทร์เจ้าอยากเลี้ยงเ
“โอว์...ไม่ไหวแล้วพี่ดีขา...จันทร์เจ้าเสียว” เธอเอี้ยวหันหน้าที่ชื้นเหงื่อมาบอกคนด้านหลังที่ยืนบดโยกเอวหนักหน่วง “โอว์...อดทนทูนหัว อีกนิดเดียวพร้อมกัน อ่า...ซี้ด อ่า...ไม่ไหวแล้ว อื้อ...” พั่บ! พั่บ! พั่บ! ความคับแน่นของภรรยาตอดรัดหนักหน่วงจนแทบจะทนไม่ไหว อยากจะคลั่งแตกให้รู้แ
“แกก็รีบมีเมียได้แล้ว พี่ชายและน้องชายมีเมียกันหมดแล้วนะไอ้เลว” “นรกเถอะพ่อ ให้ผมเอาชีวิตทั้งชีวิตไปทิ้งกับคำว่า ‘เมีย’ ไม่มีทาง” “พ่อจะรอวันมึงพลาดพลั้งไอ้เลว” ศิวดลเอ่ย “หึหึ...ไม่มีวันนั้นหรอกพ่อ คนอย่างไอ้เลวน่ะขึ้นอย่างเสือก็จะอยู่อย่างเสือ ไม่มีทางเป็นลูกแมวได้หรอก เห็นแล
“ฉันไม่เคยเห็นเธอเป็น ‘นางบำเรอหรือของเล่น’ เลยสักครั้ง ไม่เคยเลย แต่ปากของฉันมันก็ห้าวหาญเกินไป ฉันมันปากไม่ดี นิสัยไม่ดี ฉันขอโทษนะจันทร์เจ้า ให้ฉันได้เริ่มต้นใหม่ได้ไหม ให้ฉันได้รู้จักเธออีกครั้งและ ‘รัก’ เธอไปตลอดชีวิตได้ไหมจันทร์เจ้า” มือหนายื่นไปคว้าจับมือเล็กบนท้องกลมมากุมแน่นพร้อมกับโน้มหน้







