تسجيل الدخول“ให้เฮียขับรถไปส่งไหม หรือว่าขับรถมาเองวันนี้ หมอนัดครั้งหน้าเดี๋ยวเฮียพาไปนะ แตงจะได้ลดความกังวลลง” “ขอบคุณนะเฮีย แตงไม่รบกวนเฮียดีกว่า พอดีแตงจะแวะซื้อของก่อนกลับบ้านด้วยน่ะเฮีย เฮียกลับไปทำงานเถอะค่ะ” “งั้นเฮียไปนะ เดี๋ยวเฮียจะจ่ายค่ากาแฟและเครื่องดื่มของแตงไว้นะ” “ไม่เป็นไร แตงเลี้ยงเฮียเองค่ะ” “งั้นขอบใจนะ วันหลังไปกินข้าวด้วยกันนะ” “ค่ะ เฮียไปก่อนเถอะ แตงขอนั่งเล่นในคาเฟ่อีกสักพักก่อนค่ะ” เธอยิ้มให้กับคู่หมั้นหนุ่มที่ลุกเดินจากไปแล้วก็นั่งถอนหายใจยกแก้วน้ำหวานตรงหน้าขึ้นดื่มให้ชื่นใจ แล้วตักเค้กมะพร้าวอ่อนของโปรดที่สั่งมาทาน “อย่างน้อยๆ ก็ไม่ได้ตัวคนเดียว” เธอพึมพำกับตัวเองแล้วก้มมองท้องน้อยตัวเองที่ยังแบนราบอยู่ และอีกไม่นานเจ้าตัวเล็กทั้งสองคงโตและตอนนั้นทุกคนก็จะรู้ว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ ครืด! เสียงลากเก้าอี้ด้านข้างดังขึ้นทำให้เธอหันมามองคนที่ดึงลากเก้าอี้ข้างๆ ออกและนั่งลงข้างๆ ตัวเอง “คุณเลว!” “ใช่ ผัวเอง” “เมื่อกี้ให้มันจับมือทำไม และร้องไห้ทำไมแตง” เขาถามพร้อมหยิบทิชชูขึ้นมาซับคราบน้ำตาที่ยังเปรอะ
“ไปกันเถอะน้องแตง” “ค่ะ เฮียโป้ง” แล้วเธอก็เดินควงแขนคู่หมั้นหนุ่มเดินผ่านหน้าลภัชดนย์ไป ไม่แม้แต่จะมองและพูดลาอีกฝ่ายสักคำ และนั่นยิ่งทำให้ลภัชดนย์เคืองโกรธน้อยใจ “เกลียดผัวมากขนาดนั้นเลยเหรอแตง” เขาพึมพำกับตัวเองแล้วเดินกลับห้องทำงานตัวเอง ส่วนแตงไทยก็พาคู่หมั้นหนุ่มแวะเอ่ยลาเพื่อนร่วมงานก่อนจะกลับไป แตงไทยยังไม่พร้อมจะแต่งงานกับเตวิชและไม่คิดจะแต่งงานกับชายหนุ่มด้วย จริงอยู่ว่าเขาไม่แคร์ไม่สนใจหากว่าเธอจะเคยตกเป็นของใครมาก่อน แต่มันไม่ใช่แค่นั้น ตอนนี้เธอไม่ได้ตัวคนเดียวแล้ว แต่เธอมีอีกหนึ่งชีวิต ไม่สิ สองชีวิตในท้อง เมื่อวันก่อนได้ไปตรวจครรภ์ฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลโดยมีเตวิชไปเป็นเพื่อน เพราะเธอได้เล่าเรื่องราวระหว่างตัวเองกับลภัชดนย์ให้คู่หมั้นหนุ่มฟัง ในตอนแรกคิดว่าเขาจะทิ้ง แต่เขากลับทำสิ่งตรงข้ามพาเธอมาฝากครรภ์ลูกคนอื่นทั้งๆ ที่ไม่ใช่ลูกของตนเอง และหมอก็บอกว่าในท้องเธอมีเด็กสองคน นั่นทำให้หัวใจของเธอพองโตมากและเจ็บปวดในคราเดียวเช่นกัน “เฮียโป้งทางนี้ค่ะ” เธอโบกมือให้คู่หมั้นหนุ่มที่เปิดประตูเข้ามาในคาเฟ่ เตวิชหันไปตามต้นเสียงพร้อมส่งยิ้มหวานให้และก้าวเ
พาไปอับอายชัดๆ ไอ้ลูกตัวดี เขามีคู่หมั้นคู่หมายอยู่แล้วยังจะไปหน้าด้านไปสู่ขอลูกสาวเขา และมันมองไม่ออกรึไงว่าเขาไม่เต็มใจรับมันเป็นลูกเขย ไอ้ตัวดีงามหน้านัก พาพ่อไปโดนเขาถอนหงอกชัดๆ ไอ้ลูกเวรจัญไรไม่มีใครเกิน “แกเนี่ยนะไอ้เลว ทำไมไม่บอกพ่อว่าหนูแตงเขามีคู่หมั้น” “แล้วยังไงพ่อ ก็แค่คู่หมั้นเองยังไม่ได้แต่งงานกันสักหน่อย ผมก็มีสิทธิ์จะพาพ่อไปขอเธอ” “แต่เธอไม่ได้เลือกแกไอ้เลว” “แล้วไง เลือกมันแล้วไงพ่อ ก็นั่นเมียผม” “เมีย?” ศิวดลเลิกคิ้วเป็นปมอย่างสงสัยแล้วถามต่อ “มึงคงไม่ข่มเหงเขาหรอกนะไอ้เลว” “ครั้งแรกใช่ แต่หลังๆ มันก็เต็มใจด้วยกันทั้งสอง และผมก็รักไปแล้วด้วย ผมไม่ยอมหรอกนะพ่อ ยังไงแตงก็ต้องเป็นของผม” เขาไม่สนใจ ถ้าไม่ได้ก็จะฉุด ให้มันรู้ไปว่าคนอย่างลภัชดนย์จะไม่ได้แตงไทยมาครอบครอง อะไรที่เขาปักใจไว้แล้วก็ต้องเป็นของเขาและไม่มีวันจะปล่อยไปง่ายๆ ด้วย “ของมึงยังไงไอ้เลว เขาไม่เอามึง” “แต่ผมจะเอา ผมจัดการเองได้ครับเรื่องความรักของผม ผมไม่ทำให้พ่อปวดหัวเป็นห่วงเหมือนคราวไอ้พี่โหด ไอ้ดีหรอกน่า ผมรู้ดีว่าผมจะทำอะไร” แล้วเขาก็ลุกเดินหนี
“ก็ต้องเป็นเฮียโป้งอยู่แล้ว อ้อ...ไหนๆ คุณเลวก็มาแล้ว แตงก็มีเรื่องจะบอกเหมือนกันไม่ต้องรอไปบอกพรุ่งนี้ คือแตงจะลาออกจากงานที่อู่กลับมาช่วยงานที่บ้านค่ะ” เธอคิดมาดีแล้วว่าจะลาออก แม้จะรักงานที่อู่มากก็ตาม แต่เธออยู่ที่นั่นไม่ได้แล้ว เพราะอีกไม่นานเจ้าตัวเล็กในท้องก็จะโตขึ้น “ลาออกจากงานฉันพอรับได้ แต่เลือกมัน ฉันไม่ยอม!” ลภัชดนย์ลุกขึ้นหมายจะเดินไปกระชากร่างเล็กที่นั่งข้างเตวิชออกไปคุยกันข้างนอก แต่ถูกพ่อฉุดรั้งกระชากมือไว้ “นั่งลงไอ้เลว!” ศิวดลสั่งเสียงแข็งและนั่นก็ทำให้ลูกชายตัวร้ายยอมนั่งลง แต่เสียงขบกรามดังลอดออกมาให้ทุกคนได้ยิน กรอด! “วันนี้ฉันต้องขอโทษด้วยที่ลูกชายมาสร้างเรื่องให้ ฉันกับไอ้ตัวดีกลับก่อนนะนายทองแท้ หนูแตง และพ่อหนุ่มด้วยนะ ต้องขอโทษแทนลูกชายฉันด้วยนะ” ชายแก่พูดพร้อมลุกขึ้นยืนเต็มความสูงโดยฉุดกระชากดึงลูกชายตัวร้ายตัวเองให้ลุกขึ้นด้วย “ไม่เป็นไรครับคุณศิวดล” ทองแท้เอ่ยพร้อมลุกขึ้นยืนยกมือไหว้อีกฝ่ายที่อายุมากกว่าตนเอง ส่วนแตงไทยกับเตวิชก็ลุกขึ้นยืนพร้อมยกมือไหว้ท่านที่กระชากดึงลูกชายกลับบ้าน “มันไม่จบแค่นี้หรอกนะแตง ฉันไม่
“แต่ก็อีกไม่นานจะแต่งงานกันแล้ว แล้วทำไมหลานชายถึงได้หน้ามืดมาขอลูกสาวของอาแบบนี้ ไปปิ๊งรักมันตอนไหนกัน” ท่านถามเพราะตัวเขาเองก็ชอบถูกชะตากับหลานชายคนนี้ แต่ก็ใช่ว่าจะอยากได้มาเป็น ‘ลูกเขย’ เพราะลภัชดนย์ใช่หยอกๆ ที่ไหนกันล่ะ ได้ยินจากปากลูกชายบ่อยๆ ว่า ‘เอาไม่เลือก ผิดลูกผิดเมียชาวบ้านเป็นประจำ’ แล้วใครจะอยากยกลูกสาวให้คนแบบนี้กันล่ะ “ตั้งแต่แรกเจอครับคุณอา และที่ผมพาพ่อมาวันนี้เพื่อแสดงความจริงใจกับคุณอาว่าผมจริงจังไม่ได้ล้อเล่น” คำพูดจริงจังของหลานชายทำให้ทองแท้ยกมือขึ้นนวดขมับ ส่วนศิวดลก็ได้แต่ถอนหายใจกับความใจร้อนของลูกชาย และเขาเองก็ไม่รู้อะไร เพราะลูกชายให้พามาสู่ขอสาว ไอ้เขาก็มาด้วยใจที่ตื่นเต้น แต่พอมาแล้วมารู้ว่าลูกคนที่ลูกชายให้มาขอมีคู่หมั้นก็เป็นหนักใจ เพราะไม่รู้ว่าจะพูดยังไง อยากมีสะใภ้รองก็อยากมี แต่เหมือนว่าว่าที่พ่อตาของลูกชายจะไม่ยอมยกให้เนี่ยสิ แถมยังบอกปฏิเสธเป็นกลายๆ ด้วยในคำพูด ถึงแม้จะไม่ได้พูดตรงๆ ก็ตาม แต่ก็พอเข้าใจว่าอีกฝ่ายนั้นไม่ยกลูกสาวให้ “ไอ้เลว พ่อว่าเรากลับกันดีไหม” ศิวดลบอกลูกชาย “ไม่กลับครับ จนกว่าผมจะได้คำตอบ ผมขอคุยกับแต
เตวิชมาฝากท้องที่บ้านของคู่หมั้นสาวแต่เช้า ส่วนคู่หมั้นสาวยังนอนไม่ตื่น เขาก็ไม่ได้เร่งรีบอะไร วันนี้เป็นวันหยุด เขามีเวลาให้แตงไทยทั้งวัน พอทานมื้อเช้าอิ่มก็นั่งพูดคุยกับเจ้าบ้าน ส่วนเพื่อนรักอย่างสิงห์พอทานมื้อเช้าอิ่มก็ขอตัวกลับขึ้นไปนอนต่อ “คุณลุง ถ้าผมจะแต่งงานกับแตง คุณลุงจะว่าอะไรไหมครับ ผมเห็นว่าเราหมั้นกันมานานแล้ว และผมก็ปรึกษากับพ่อและแม่แล้วครับ ท่านทั้งสองก็เห็นด้วยว่าผมกับน้องแตงถึงเวลาต้องแต่งงานกันแล้ว” เตวิชเอ่ยปรึกษาว่าที่พ่อตาตัวเองในอนาคต “ดีสิ ลุงเองก็อยากอุ้มหลาน แต่ทั้งหมดทั้งมวลก็ขึ้นอยู่กับไอ้แตงของอาว่ามันพร้อมไหม แถมมันเพิ่งอายุสิบเก้าเองนะโป้ง มันเรียนจบแค่ช่างยนต์ไม่ได้จบสูงอะไรด้วย นี่ลุงก็อยากให้ไปเรียนต่อที่ฮ่องกง แต่มันไม่อยากไป” ทองแท้เอ่ย “เรื่องนั้นผมไม่ได้สนใจอะไรครับคุณลุง พ่อกับแม่ก็ด้วย ผมรักน้อง ผมพร้อมจะดูแลน้องแล้วครับคุณลุง” เตวิชเอ่ยอย่างจริงจัง “ลุงดีใจที่โป้งเอ็นดูน้อง แต่อย่างที่ลุงบอกนั่นแหละ ทั้งหมดทั้งมวลก็ขึ้นอยู่กับเจ้าตัวเขา ถ้าเขาพร้อม ลุงก็ไม่ว่าอะไรถ้าจะแต่งงานกันในปีนี้ เพราะลุงเองก็อยากอุ้มหลานเหมือ
“ผมก็กำลังจัดการอยู่พี่ ถ้างั้นไม่เซ็นนะครับ พี่โหดก็ไม่เซ็น วันจันทร์นี้พี่ไปประชุมที่จักรวาลกำเนิดกุลด้วยนะ ตอนสิบโมง และกลับบ้านไปผมก็จะโทรบอกพี่โหดเหมือนกัน” “ตามนั้น เอกสารนี่มึงก็เอากลับไป ส่วนแบบแผนงานมึงส่งเข้าอีเมลกูแล้วกันไอ้ดี” “โอเคครับพี่ ว่าแต่ดื่มได้ไหมครับ” ปากถามพี่ชา
“ถ้าบอกมึงก็ไม่กลับบ้านสิไอ้เลว กลับมาค้างบ้าน มากินข้าวกับพ่อบ้าง ช่วงนี้ลูกดีกับหนูจันทร์เจ้าและลูกก็พากันไปต่างจังหวัด ที่เหลือก็มีแต่เศษเดนมนุษย์อย่างมึงแล้วที่จะอยู่เป็นเพื่อนพ่อน่ะไอ้เลว” “ผมสงสัยมาตลอดว่าผมเป็นลูกพ่อจริงไหม ทำไมพ่อพูดเหมือนไม่รักผมอย่างไงอย่างงั้นแหละ” “ตรวจดีเ
“อื้ม...น้ำกะทิของเธอมันฉ่ำและหวานมากรู้ไหมแตง อ่า...เหนียวข้นละมุน อื้ม...อ่า” เขาพึมพำกับความเป็นสาวพร้อมดูดเลียกลืนกินน้ำเสียวของสาวน้อยไปด้วย มือใหญ่คว้าจับเอวเล็กคอดด้วยมือเดียวยกรั้งกระแทกเข้าหาปลายลิ้นตัวเองที่ตอนนี้ดุนดันทแยงเข้าออกในโพรงคับแน่นของสาวน้อย “อ่า...อื้อ คุณเลว...อ่า...แ
“ถ้าฉันเห็นแก่ตัว ฉันจะไม่ทำให้เธอมีความสุขหรอกนะ แต่ที่บอกให้ถอดชุดหมีแล้วนอนอ้าขาให้น่ะ เพราะจะเอาให้เธอเสร็จไงเด็กน้อย ถอดชุดหมีได้แล้ว ชักช้าจะเสียเวลา” เสียงห้วนห้าวตอบสวนกลับทันควันพร้อมกับมองจ้องมือน้อยที่เริ่มขยับ ตอนนี้เธอรูดซิปของชุดหมีออกและแน่นอนว่าภายใต้ชุดหมีตัวใหญ่ที่เป็นชุดฟอร์มของอ







