LOGINShare
12 "อ่านไม่ตอบ"
publish date:
2026-08-08 19:16:22“แหม่ เด็กดีจริง ๆ”
แม่ของตี๋หัวเราะอย่างถูกใจก่อนจะลุกขึ้น ไม่ได้เซ้าซี้ออะไรต่อ เพราะกลัวว่าลูกค้าจะเข้าร้าน วันนี้วันพระ คนเยอะนิดนึง เลยจะรีบไปเรียกลูกชายให้
“งั้นนั่งรอตรงนี้ก่อนนะลูก เดี๋ยวแม่ไปเรียกตี๋ให้”
“ขอบคุณค่ะคุณแม่”
หญิงวัยกลางคนเดินไปทางขึ้นบันไดบ้าน ตะโกนเรียกเสียงดัง
“ตี๋! มีเพื่อนมาหา!”
เงียบ...ไม่มีเสียงตอบ แม่ของตี๋ขมวดคิ้ว
“เอ…ไปไหนของเขานะ”
จู่ ๆ เด็กผู้ชายอีกคนก็โผล่หน้าออกมาจากหลังบ้าน
“พี่ตี๋ออกไปข้างนอกแล้วครับแม่”
“ไปไหนอีกล่ะ”
“น่าจะไปร้านบอร์ดเกมครับ”
แม่ของตี๋ถอนหายใจ
“โธ่เอ๊ย เด็กคนนี้นะ มีเพื่อนมาหาถึงบ้านแท้ ๆ ยังออกไปเล่นอีก” แม่ของตี๋ถอนหายใจ น้อยหน่าที่ได้ยินแบบนั้นก็ลุกขึ้นด้วยความเกรงใจ
“ไม่เป็นไรค่ะคุณแม่ เดี๋ยวพายไปหาเขาที่นั่นก็ได้ค่ะ”
“เดี๋ยวก่อนลูก เดี๋ยวให้เด็กไปตามมันมาให้ก็ได้”
น้อยหน่าส่ายหน้า เธอไม่อยากรบกวนแม่ของตี๋ไปมากกว่านี้ และดูที ตี๋คงหลบหน้าเธอเป็นแน่ ยังไงเธอก็ต้องไปตามตัวเขาให้ได้
“ไม่เป็นไรจริง ๆ ค่ะ ร้านนั้นพายพอจะรู้จักอยู่ ตอนสมัยมัธยมเคยมาบ้างค่ะ”
“แน่ใจนะลูก” แม่ของตี๋มองเธออย่างลังเล
“แน่ใจค่ะ” เธอยกมือไหว้อีกครั้ง
“ขอโทษที่มารบกวนด้วยนะคะ”
“ไม่รบกวนเลยจ้ะ”
แต่ก่อนที่เธอจะเดินออกไป แม่ของตี๋ก็ถามขึ้นมาอีกครั้ง ใบหน้าของหญิงวัยกลางคนเต็มไปด้วยความสับสน ตอนนี้เธอชักถูกใจเด็กสาวตรงหน้าแล้วสิ
“ว่าแต่หนูเป็นเพื่อนตี๋จริง ๆ ใช่ไหมเนี่ย”
“ใช่ค่ะ” น้อยหน่าหันกลับมาพร้อมกับรอยยิ้มเจื่อน ๆ
“ไม่ใช่แฟนแน่นะ”
คำถามนั้นทำให้เธอเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มน้อย ๆ
“ค่ะ…เพื่อนค่ะ”
“งั้นฝากบอกมันด้วยนะ ว่าแม่ดีใจนะที่มันมีเพื่อนน่ารัก ๆ แบบนี้”
“ไปดี ๆ นะลูก”
“ค่ะ สวัสดีค่ะ”
หลังจากเดินออกมาจากบ้านตี๋แล้ว น้อยหน่าหยุดยืนอยู่หน้าร้านสักพัก เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา หน้าจอแชตของตี๋ยังค้างอยู่ เธอจึงทักหาเขาอีกครั้ง
[ตี๋อยู่ไหนเนี่ย ทำไมถึงอ่านไม่ตอบเราเลย ยังโกรธเราเรื่องตอนนั้นอีกเหรอ]
ไม่กี่วินาทีต่อมา ข้อความก็ขึ้นว่า
ตี๋ มงคล ได้อ่านแล้ว
หัวใจของเธอกระตุกเล็กน้อย ก่อนที่ข้อความสั้น ๆ จะปรากฏขึ้นอีกครั้งในเวลาต่อมา
[ไม่ได้โกรธ]
น้อยหน่าจ้องมันอยู่นาน ถ้าไม่ได้โกรธ…แล้วทำไมถึงเมินเธอขนาดนี้ ทำไมต้องหลบหน้าด้วย ไม่รู้รึไงว่าคนที่มันเป็นฝ่ายตาม มันเหนื่อยขนาดไหน
[เราขอนัดเจอตี๋ได้ไหม พอดีเรามีเรื่องอยากจะให้ตี๋ช่วยนะ]
ไม่กี่วินาทีต่อมา
ตี๋ มงคล ได้อ่านแล้ว
“หึ๊ย! ไอ้คนใจร้าย ไอ้คนแล้งน้ำใจ!”
เธอก่นด่าเขาอย่างหงุดหงิด สายตามองไปยังถนนปลายซอยที่มีป้ายร้านบอร์ดเกมตั้งอยู่ ตอนนี้ชักอยากจะเอาชนะตี๋ซ่ะแล้วสิ
ชอบหลบหน้านักใช่ไหม หลบมาก ๆ ก็จะตามจนกว่าจะได้เจอเลยคอยดู!
“คอยดูเถอะ…ไปหาถึงร้าน จะไม่ให้หนีเลยคอยดู”
Latest chapter
ใครบอกตี๋ติ๋ม 34 "เดทแรก"
“อื้อ เบา ๆ นะ มันอันตราย” น้อยหน่าพูดขึ้น พลางรับหมวกมาใส่ มือเล็ก ๆ จับชายเสื้อเขาไว้แน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว“อื้ม กูจะไม่ทำให้มึงเจ็บตัว”รถขับออกไปท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาไม่ขาดสาย เสียงฝนกระทบพื้นถนนดังต่อเนื่องซ่าา เสียงฝนดังกลบทุกอย่างรอบตัว เหลือเพียงเสียงเครื่องยนต์ ตี๋ขับรถไปอย่างระมัดระวังที่สุด ลดความเร็วลงมากกว่าปกติ มือจับแฮนด์แน่น ในขณะที่น้อยหน่าซ้อนอยู่ด้านหลัง กอดเอวเขาแน่นขึ้นทุกครั้งที่รถสั่นเล็กน้อย“อื้อ เปียกหมดเลย” น้อยหน่าบ่นออกมาเบา ๆ หลังจากลงจากรถ เสื้อผ้าชื้นไปเกือบทั้งตัว“อึก…ตี๋” น้อยหน่ากลืนน้ำลายเมื่อเขาเห็นเสื้อของอีกฝ่ายที่เปียกลู่ไปกับร่างกาย เผยกล้ามเนื้อแน่น ทำเอาน้อยหน่าหน้าแดงซ่าน“ขึ้นมาบนห้องก่อนไหม ฝนน่าจะตกนานเลย เรากลัวตี๋ขับรถแล้วเกิดอุบัติเหตุอะ” เธอพูดรวดเดียวจบ น้ำเสียงแฝงความเป็นห่วงอย่างชัดเจน“ปากเสีย”“ไม่ได้ปากเสียสักหน่อย! เราเป็นห่วงต่างหาก” น้อยหน่ารีบเถียงกลับทันที คิ้วขมวดอย่างงอแง“หึ ก็ได้”“น้อยหน่าไม่มีเสื้อผ้าให้อะ” เธอพูดขึ้นหลังจากเข้ามาในห้องแล้ว พลางยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่ตรงนั้น“...” เขาเงียบ มองเธอนิ่ง ๆ โดยไม่พูดอะไร“มี
ใครบอกตี๋ติ๋ม 33 "กูไม่ทำให้มึงเจ็บตัวหรอกน่า"
“เอ่อ คอมเธอใกล้ซ่อมเสร็จแล้วนะ รออะไหล่มาถึงเดี๋ยวเปลี่ยนให้” ตี๋พูดขึ้นในระหว่างที่เขากับเธอกำลังนั่งทานข้าวอยู่ในร้านอาหารแห่งหนึ่งที่เขาเป็นคนจองไว้ บรรยากาศภายในร้านค่อนข้างเงียบ แสงไฟสลัว ๆ ให้ความรู้สึกอบอุ่น“จะได้เมื่อไหร่เหรอ” น้อยหน่าถามขึ้น พลางเงยหน้ามองตี๋เล็กน้อย สายตามีทั้งความคาดหวังและความสงสัยปนกันไปไม่ได้เล่นเกมมากี่วันแล้วนะ...พอคิดถึงเรื่องเกม ตอนนี้ในหัวของน้อยหน่ากลับไม่มีเฮียธีรืเลยแม้แต่น้อย“เสาร์หน้า”“อ่า ดีเลย”“แต่มีข้อแลกเปลี่ยน” ตี๋พูดต่อทันทีหลังจากนั้น สายตามองเธออย่างมีเลศนัย มุมปากยกขึ้นนิด ๆ เหมือนคนที่กำลังวางแผนอะไรบางอย่างเอาไว้แล้ว“ตี๋จะเจ้าเล่ห์อะไรอีก” น้อยหน่าหรี่ตามองเขาเล็กน้อย น้ำเสียงแฝงความระแวง แต่ก็ไม่ได้จริงจังถึงขั้นไม่อยากฟัง“กูเจ้าเล่ห์ที่ไหนล่ะ” เขายักไหล่ตอบแบบไม่ใส่ใจ น้ำเสียงติดกวนเล็ก ๆ ตามนิสัยเดิมที่เธอคุ้นเคยดี“ตี๋อย่าพูดคำหยาบสิ” เธอทำหน้าดุใส่เล็กน้อย คิ้วขมวดเข้าหากัน แต่ก็ไม่ได้ดูน่ากลัวอะไร กลับออกแนวเหมือนงอแงมากกว่า“พรุ่งนี้ไปเที่ยวกัน” เขาเปลี่ยนเรื่องทันทีเหมือนไม่อยากโดนบ่นต่อ พลางมองเธอตรง ๆ เหมือนกำลังรอค
ใครบอกตี๋ติ๋ม 32 "คนเจ้าเล่ห์"
“น้อยหน่าลืมว่าขับรถมา”“...” คำตอบของน้อยหน่าทำเอาตี๋อึ้งไป คนเราจะลืมได้เหรอว่าเอารถมาเรียน แต่ก็น่ารักชะมัด“งั้นน้อยหน่าเอารถไปไว้ที่คอนโดก่อนได้ไหม”“ได้สิ งั้นเดี๋ยวไปรอรับที่คอนโด”“อื้อ”เมื่อตกลงกัน ตี๋ก็ขับรถตามเธอไปจนถึงคอนโด ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีก็ถึงคอนโดของน้อยหน่าตี๋เพิ่งเคยมาคอนโดของเธอที่นี่เป็นครั้งแรก สายตาคมมองไปยังคอนโดสูงเบื้องหน้า น้อยหน่าเป็นลูกคุณหนู ดูก็รู้ว่าตึกนี้ถ้าซื้อคอนโดห้องหนึ่งคงราคาเกือบสามสิบล้านการที่เธอยอมซ้อนท้ายไปทานข้าวกับเขาก็นับว่าเหนือความคาดหมายแล้วน้อยหน่าลงจากรถทันทีที่ถึงคอนโด เธอเดินมาหาตี๋ ในเวลานี้ชายหนุ่มสวมเสื้อแจ็กเก็ตหนังสีดำ คร่อมมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ ภาพที่เห็นตรงหน้าทำเอาน้อยหน่าใจเต้นระรัวตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก‘ละ...หล่อชะมัดเลย’ น้อยหน่าคิดในใจ แต่ไม่ได้พูดออกมา เธอยังคงรักษาฟอร์มอยู่“ซ้อนเป็นจริง ๆ ใช่ไหม”“เอ๊ะ บอกว่าเป็นก็เป็นสิ”“แล้วไปซ้อนใครมา”“...” คำถามของตี๋ทำเอาพูดไม่ออก ก่อนที่มุมปากเล็ก ๆ จะค่อย ๆ ยกยิ้ม ถามกันแบบนี้ อย่าบอกนะว่าหึงกันอะ“น้อยหน่า”“กะ...ก็ซ้อนพ่อ”“แล้วไป”“ทำไม หึงเหรอ?” น้อยหน่าแกล้งถามกลับ อ
ใครบอกตี๋ติ๋ม 31 "มาง้อ"
หลายวันมานี้ตี๋ยังไม่ได้เจอหน้าน้อยหน่า เพราะเขาไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง พอไม่ทัก เธอก็ไม่คิดจะทักกลับ ตอนแรกก็ตั้งใจจะแค่แกล้งเล่น เอาแค่สนุก ตามอารมณ์ที่พาไป แม้จะยังชอบเธออยู่ตั้งแต่เลิกรากันไป แต่ก็ไม่คิดว่าจะอาการหนักจนถึงขั้นกินไม่ได้ นอนไม่หลับแบบนี้พอคิดจะง้อ ก็กลัวเสียศักดิ์ศรี แต่อีกใจก็ไม่ได้อยากค้างคาอุตส่าห์หายไปสามปีแล้ว ไม่คิดว่าจะได้กลับมาอีกครั้ง เลยไม่อยากห่างจากกันอีก อยากครอบครอง อยากอยู่ใกล้เช้าวันนี้ตี๋ลงทุนไปร้านตัดผมของเพื่อนพี่ชาย เขาไปตัดผมจนสั้นเกรียน ย้อมผมใหม่เป็นสีทอง หนวดเคราที่เคยรุงรังก็ตัดออก เผยใบหน้าเกลี้ยงเกลา“เฮ้อ รู้สึกโล่งหัวเลยวะ” เขายืนอยู่หน้ากระจก มองตัวเองอย่างไม่คุ้นเคย นี่ก็ไม่ได้ตัดผมมาสามเดือนแล้ว พอมาตัดก็รู้สึกโล่ง ๆ แปลก ๆ“แม่ง...มึงจะชอบไหมวะ น้อยหน่า” ที่ทำไปทั้งหมดก็เพราะเธอ ยิ่งได้ยินคำพูดของพี่ชายในวันนั้น ก็ยิ่งอยากดูแลตัวเองกลัว...กลัวว่าเธอจะไม่เอาวันต่อมา น้อยหน่ามาเรียนหนังสือตามปกติ เธอยังไม่ได้ไปหาตี๋ อย่าว่าแต่จะไปหาเลย แค่จะทักก็ยังไม่อยากทัก ยังคงนอย ๆ เขาอยู่ระหว่างที่เธอนั่งรอเลิกเรียนอยู่นั้น มีนที่เห็นเพื่อนเ
ใครบอกตี๋ติ๋ม 30 "ยอม"
เฮ้อ...ไอ้ตี๋เอ้ยตี๋ลองเปลี่ยนแอคเคานต์ไปใช้แอคตี๋ มงคล แล้วแชทไปหาเธอทันที[น้อยหน่า]น้อยหน่า...ได้อ่านแล้ว[มีอะไร ถ้าจะขอโทษก็ไม่ต้อง] ทันทีที่เห็นข้อความกลับคิ้วกระตุก จากที่กำลังเป็นห่วงกลับหงุดหงิดขึ้นมา‘ดื้อจังเลยวะ’[เปล่า แค่จะบอกว่าหน้าที่เบ๊ของเธอยังไม่จบ วันมะรืนมาตามนัดด้วย]น้อยหน่า...ได้อ่านแล้วฝั่งของน้อยหน่าหลังจากที่เธอได้อ่านแชทแล้ว เธอก็ถึงกับกรีดร้องทันทีด้วยความหงุด จากที่เสียใจ น้อยใจอยู่แล้ว ตอนนี้เธอยิ่งหงุดหงิด จนจะกลายเป็นบ้าอยู่แล้ว“ไอ้บ้า! ไอ้คนนิสัยเสีย!” น้อยหน่าด่าออกมาอย่างอดไม่อยู่ มือกำโทรศัพท์แน่น สีหน้าบูดบึ้งเต็มไปด้วยความหงุดหงิด ใจหนึ่งอยากจะพิมพ์สวนกลับไปแรง ๆ แต่อีกใจก็ทำได้แค่บ่นกับตัวเองวินาทีนี้เธอไม่อยากคุยกับตี๋ อยากคุยกับเฮียธีร์มากกว่า[พายมาแล้ว] เธอทักไปหาเฮียธีร์อีกครั้งหลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว และข้อความของเฮียธีร์ก็ตอบกลับเธอมาทันทีราวกับว่าเขากำลังรอยอยู่[เป็นไงบ้างคะ หายหัวร้อนแล้วรึยัง][พายขอโทรหาเฮียได้ไหมคะ][ได้สิ]“เฮียยยยย” เสียงเธอลากยาวทันทีที่สายถูกเชื่อมต่อ น้ำเสียงออดอ้อนปนงอแงอย่างเห็นได้ชัด“หื้ม
ใครบอกตี๋ติ๋ม 29 "โกรธจริง"
“อ้าส์...ใกล้เสร็จแล้ว” ตี๋เชิ่ดหน้าครางเสียวกระเส่า ใบหน้าสุขสมอย่างคนที่ใกล้จะถึงปลายฝั่ง ร่างเล็กลุกขึ้นนั่งในท่าคลาน เธอเองก็อยากเห็นผู้ชายเสร็จต่อหน้าต่อตา ด้วยความอยากรู้สายตาคมมองน้อยหน่าที่อยู่ในท่าคลานยั่วยวน เธอจับหน้าอกของเธอ ทั้งบีบทั้งคลึงตามที่ตี๋ต้องการ“น้อยหน่า...”“อะ...อะไร” น้อยหน่าขานรับเสียงสั่น ภาพตรงหน้าทำให้เธอใจสั่นระรัว ทว่าคำพูดต่อมาของเขาทำเอาน้อยหน่าตกใจแทบช็อก“อมให้หน่อย”“มะ...ไม่ได้!” น้อยหน่าส่ายหน้า ใบหน้าแดงก่ำ เธอยังมองแกนกายที่กำลังชี้มานั้นอย่างอาย ๆใหญ่แบบนั้น…เข้าปากไม่ไหวหรอก“งั้นฉันก็จะไม่ส่อมคอมให้เธอ” ทว่าประโยคนี้ ประโยคเดียว กลับทำความหวาดกลัวของน้อยหน้าหายไปจนหมดสิ้น“ไม่ได้นะ! ตี๋อย่ามาผิดสัญญา”“ไม่ได้ผิดสัญญา ยังไงฉันก็ต้องส่อมให้เธออยู่แล้ว แต่ไม่ใช่วันนี้”ยิ่งฟัง น้อยหน่าก็ยิ่งหมดความอดทน เธอทั้งโกรธทั้งน้อยใจ ที่ยอมทำตามสั่งเขาทุกอย่าง แต่เขาก็เล่นลิ้นกลับกลอกไปมาน้อยหน้าน่ะ…ไม่ใช่ของเล่นนะ“เอาไง จะทำหรือไม่ทำ”“ตี๋!”“ทำไม มีปัญหา?” ตี๋ทำหน้ากวน เหมือนหาเรื่อง แต่วินาทีนี้ น้อยหน่าคิดในใจ เธอจะไม่เป็นเหยื่อของเขาอีกต่อไป“น
You may also like
BAD ENGINEER ถ่านไฟเก่าวิศวะ
Ballamira61.3K viewsCrazy in love วิศวะคลั่งรัก (เจเจ) NC18+
เรนเดียร์ B-5215.0K viewsอาเธอร์ พี่ชายขี้หวง | Brother Love
Chugar_Chup11.7K viewsEvil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์]
sunshine-day16.7K viewsPeat Dote วิศวะหลงรัก
Sweet_Moon341 viewsเกลียดนักรักซะให้เข็ด
Umamii.1.6K viewsผีสาวตำนานป๊อกครืดสุดสยอง ดันคือคนที่ฉันรอเจอทุกค่ำคืน
MamyPunboon166 viewsOnlyfans แค่เพื่อน
นังหมูปีศาจ89 views
