Teilen

33

last update Veröffentlichungsdatum: 20.06.2026 01:25:53

ทนายจารึกสังเกตเห็นสิ่งผิดปรกติระหว่างสองหนุ่มสาวมากมายระหว่างมื้ออาหารเย็นและการสนทนา อาชีพทนายทำให้เขาได้คลุกคลีกับคนหลายประเภท และมีจิตวิทยาในการสังเกตคน ฉะนั้นพิรุธของสองหนุ่มสาวที่แสดงออก ก็ทำให้เขารู้แจ่มชัดว่าสิ่งที่เขาสังหรณ์ไว้เกี่ยวกับกริชดนัยและคริมา คงจะเป็นความจริงเป็นแน่แท้

ด้วยอายุอานามก็...ถือว่าเหมาะสมแม้ฝ่ายหญิงจะยังอายุน้อย และเขาก็อยากให้คริมาเรียนให้จบก่อน เขากำลังคิดหาข้อแก้ตัวสวยๆ ไว้ให้กับคนทั้งสอง ถ้าเกิดว่าวันหนึ่งมีงานวิวาห์เกิดขึ้นมา

“หนูวี่...ขอบใจมากนะสำหรับอาหารอร่อยๆ มื้อนี้ แล้ว...ยังไงก็เอาสิ่งที่ลุงพูดบอก ไปทำดูล่ะ”

ทนายจารึกเอ่ยย้ำก่อนจะขึ้นรถ คริมาพึมพำรับคำ แล้วก้มหน้า...กริชดนัยยืนอยู่ข้างๆ เธอ นึกสงสัยว่าทนายจารึกพูดอะไรกับคริมา

“กลับก่อนนะครับคุณกริช ฝากดูแลหนูวี่ด้วย ป้องกันด้วยก็ดีนะครับ ผมอยากจะให้หนูวี่เรียนให้จบก่อน”

ประโยคหลังเอ่ย พร้อมกับขยิบตาให้ เล่นเอากริชดนัยและคริมาสะดุ้ง แล้วพากันเสมองไปทางอื่น ทนายจารึกหัวเราะขึ้นเบาๆ แล้วปิดประตูรถ ก่อนจะขับรถออกไปจากบ้าน

คืนนั้น...

คริมานั้นว้าวุ่นเรื่องที่แหวนของขวัญจากเขา ไม่ได้อยู่บนนิ้วของตนเอง คิดแต่ว่าจะหลบเลี่ยงเขาอย่างไรดีหนอ...จะแก้ตัวอย่างไรดี

“อากริชคะ”

เธอเอ่ยขึ้นเมื่อเขากำลังจะจูงพาเธอขึ้นไปยังชั้นสองของบ้าน

“ครับ?”

กริชดนัยนั้นมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอหลายเรื่อง เพราะคำเย้าของทนายจารึก และหลังๆ มาป้านาเองก็เริ่มเปรยบางประโยคเข้าหู สายตาของลุงพวงคนขับรถ มันก็ทำให้เขา...อยากจะคุยกับเธอเกี่ยวกับเงื่อนไขความเป็นเมียของกริชดนัย

ตัวเองตั้งเงื่อนไขเอง ตอนนี้ก็ชักจะอยากเปลี่ยนกติกาเอง

น้ำหยดลงหินทุกวันหินยังกร่อน หัวใจของเขาที่มีเลือดเนื้อ ก็ต้านทานหยดรักไม่ไหว...

“คือว่า...ยัยฟ้าไลน์มา บอกว่าขอให้วี่ ขออนุญาตอากริชน่ะค่ะ ว่าคืนนี้ขอวี่ไปนอนด้วยที่คอนโด ยัยฟ้าต้องคุยเรื่องงานส่งอาจารย์กับวี่ เราจะต้องส่งงานกันวันสองวันนี้แล้วน่ะค่ะ”

“อ้อ...ไปทำงานหรือครับ”

เขาชะงัก มองนาฬิกาข้อมือตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่ม เขาให้น้องหยุดเรียน...และเรื่องก็ทำไปแล้วเรียบร้อย เขารู้สึกว่าคริมาอยากจะทำปีการศึกษานี้ผลคะแนนของเธอดีเป็นการทิ้งทวน และเป็นงานที่ต้องทำร่วมกับเพื่อนรักด้วย เขาจะขัดขวางก็คงจะไม่ดีนัก

เขาร้ายกับน้องมามาก...

กริชดนัยเองก็รู้สึกตัว

แถมเวลาก็พิสูจน์ว่าคริมานั้น เป็นคนแบบไหน ตอนนั้นที่ตัดสินใจแบบนั้นเพราะอยากจะแกล้งเธอ อยากควบคุมความประพฤติเธอ เวลาผ่านมานานขนาดนี้คริมาก็ยังคงเป็นคริมาแบบเสมอต้นเสมอปลาย เอาเถอะสิ่งที่เขาทำผิดไปแล้ว เขาจะหาทางแก้ไขให้

“ค่ะ”

เสียงของเธอตะกุกตะกักเล็กน้อย เพราะคริมาไม่ค่อยชอบโกหก ยิ่งเป็นการโกหกเขาด้วยแล้ว...เธอก็หวาดนำไปก่อนว่าเขาจะจับได้ แล้วเธอจะโดนดุเรื่องขอไปนอนข้างนอก โดนดุเรื่องที่สองก็คือเรื่องแหวน

เรื่องที่ทนายจารึกเน้นย้ำให้เธอพูดคุยเสียกับกริชดนัย บางสิ่งทั้งการกระทำและคำพูดควรจะมาสอดคล้องไปด้วยกัน เพื่อจะได้เคลียร์เรื่องความเข้าใจผิดเสีย

เธอค่อยเก็บไว้ค่อยคุยต่อกับเขา...วันที่เธอพร้อมก็แล้วกัน

“ไปสิเดี๋ยวอาไปส่ง”

“ได้จริงๆ น่ะเหรอคะ”

“ได้สิครับ จะอาบน้ำก่อนไปไหม อาจะได้รอ”

เขาว่าแล้วยิ้มอบอุ่นส่งให้กับคริมา ที่แปลกใจมาก...ที่เขาอนุญาติเธอง่ายๆ

“ค่ะ”

เธอวิ่งขึ้นไปบนชั้นสอง ระหว่างที่อาบน้ำเธอก็ส่งไลน์บอกกับเพื่อนรักว่าคืนนี้ขอไปค้างด้วย ไว้ค่อยอธิบายเหตุผลกันที่นั่น ฟ้ารุ้งแปลกใจมากและถามย้ำว่าเธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม ต้องการแจ้งความหรือเปล่า และขอวีดีโอคอลคุยด้วยกับคริมา

“ไม่ได้เป็นอะไรสบายใจหรือยัง”

คริมากดรับสาย ตอนนี้เธอกำลังรีบเปลี่ยนเสื้อผ้า

“แค่นี้ก่อนนะยัยฟ้า เดี๋ยวอากริชจะไปส่ง ฟ้ารีบลงมารับล่ะ

“มีอะไรต้องเล่าให้หมดนะถึงจะให้นอนด้วย”

“อื้อ ฟ้าก็ต้องช่วยเราด้วย ทำให้เนียนๆ นะ”

“เจ้าค่ะ คุณคริมา”

“แค่นี้ก่อนนะให้เนียนนะฟ้า”

ยังไม่วายย้ำเพื่อน คริมาแต่งตัวด้วยความรวดเร็ว เธอสวมชุดเดรสผ้ายืดสีเขียวขี้ม้า ชุดยาวเกือบถึงข้อเท้า รวบผมไว้ง่ายๆ เป็นหางม้า ทาแค่ครีมบำรุงไม่แต่งหน้า คว้ากระเป๋าที่สะพายประจำเวลาไปมหาวิทยาลัย โน้ตบุ๊คแล้วเดินแกมวิ่งลงมาจากชั้นสอง ทำเหมือนเธอรีบเร่งจริงๆ

ก็รีบจริงๆ นั่นแหละ เพราะกลัวว่าอยู่กับเขานานเขาจะจับได้

เธอพยายามซ่อนมือข้างซ้ายเอามันกอดอกไว้ เขาจะได้มองไม่เห็น...

ดีที่กริชดนัยไม่ได้สังเกตอะไร เขาส่งเธอถึงคอนโดมิเนียมของฟ้ารุ้งแล้ว ก่อนเธอจะลงรถไปเขาก็ดึงเธอเข้าไปจุ๊บเบาๆ ก่อนจะปล่อยเธอออกจากอ้อมแขน แล้วเอ่ยกำชับเสียงนุ่ม

“เสร็จงานก็ค่อยกลับก็ได้ เดี๋ยวอามารับ”

“ค่ะ ไว้วี่จะโทรบอกนะคะ”

ฟ้ารุ้งที่ยืนรอเพื่อนอยู่แล้วตรงมาหาคริมาที่เปิดประตูด้านล่างเข้ามา พร้อมกับมองข้ามไหล่คริมา ทันเห็นไฟรถของกริชดนัยขับเลี้ยวออกไป เธอจับแขนเพื่อน มองสำรวจไปทั่วใบหน้าและเนื้อตัวเพื่อน จับเพื่อนหมุน จนคริมาต้องโวยออกมาเบาๆ

“อะไรน่ะยัยฟ้า”

“อื้อ ไม่มีร่องรอยอะไร นายกริชดนัยไม่ได้ทำอะไรวี่ใช่ปะ

“ไม่ได้ทำ”

“ทั้งทางกายและทางใจ” เพื่อนย้ำถาม คริมาสั่นหน้า แล้วย่นจมูกให้กับเพื่อน

“ไม่มีค่ะคุณฟ้ารุ้ง แต่...เรามีเรื่องขอให้ช่วย”

“ไปคุยกันข้างบน”

“ก่อนไปคุย ขอไปเติมเสบียงก่อนได้ไหมล่ะ วี่มานอนค้างด้วยทั้งที แถมมหาวิทยาลัยก็ปิดตั้งหลายวัน...เราปาร์ตี้ละลายพฤติกรรมกันดีกว่า”

“อื้อ”

คริมาหัวเราะแล้วไม่ทันจะห้ามอะไร เพื่อนรักก็จูงพาเธอเข้าร้านสะดวกซื้อไปแล้ว

Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen

Aktuellstes Kapitel

  • ใจบาง   36

    “เรื่องอะไร แอบมีอะไรโกหกอาไม่สารภาพอีกหรือเปล่า? วี่แอบไปรักใคร”เขาแกล้งว่า คริมาย่นจมูกน้อย แล้วเอ่ยพึมพำเบาๆ ​“วี่จะไปรักใครได้อีกล่ะคะ นอกจาก...”​“นอกจากอาหรือเปล่าครับ”คริมามองสบตาเขา แล้วก็หน้าแดงก่ำ เธอไม่พูดตอบ แต่ซุกหน้ากับอกเขา ทำท่าจะไม่พูดต่อเอาเสียดื้อๆ ​กริชดนัยหัวเราะหึๆ น้องปากแข็ง...ทั้งที่ถ้าเกิดว่าอ้อนเขาบ่อยๆ บอกรักเขาบ่อยๆ คนมีใจอยู่แล้วอย่างกริชดนัยคงไม่วายบอกรักตอบไปหรอก แต่นี่...ไม่ใช่เลย​ถ้าเกิดว่าคริมาเหมือนแม่จริงๆ เธอคงไม่เป็นแบบนี้​ลูกไม้ไกลต้น...อาจจะเพราะการถูกหล่อหลอมมากระมัง อาจจะเพราะความคิดอ่านไม่ได้ถูกมารดาครอบงำ ทำให้คริมาเป็นลูกไม้ ที่ถูกลมแห่งความดีพัดไปไกลต้นไม้อย่างพัดชา​“อื้อ...ทำไมเงียบล่ะ ไหนบอกว่ามีเรื่องอะไรจะคุยด้วย ตกลงว่าจะสารภาพอะไร”​​“มันไม่ใช่สารภาพ มันเป็นเรื่องที่วี่ไม่เคยพูดกับอากริชมากกว่า เป็นเรื่องที่วี่ไม่มีโอกาสได้พูด...ไม่รู้ว่าอากริชจะมองว่าวี่แก้ตัวไหม แต่...วี่รู้ว่าอากริชโกรธเกลียดวี่เพราะเรื่องนี้ เรื่องเมื่อหกปีที่แล้ว”​“ไหนพูดสิ” ​เขาจะให้เธอพูดให้ฟังให้หมด ก่อนจะบอกว่าจริงๆ แล้วเขาไม่เหลือความโกรธและเกลียด

  • ใจบาง   35

    คริมาหันมามองเพื่อน สีหน้าของเธอไม่สู้ดีเลย ฟ้ารุ้งถอนใจเฮือกก่อนจะแตะแขนเพื่อนรักอย่างให้กำลังใจ​“เติมสักสามขวดไหมล่ะยัยวี่จะได้กล้าเข้าบ้าน”​“ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก...หรือ...ก็ดีนะ เราควรย้อมใจ...”​“ยัยวี่เอ๊ย!” ฟ้ารุ้งจับหน้าเพื่อนแล้วตบแก้มเพื่อนรักเบาๆ ตอนนี้คริมาเหมือนกำลังจะร้องไห้อยู่แล้ว​“ทั้งรักทั้งกลัวเค้าสินะ เราน่ะ”​“อากริชเสียงดุมากเลย ตอนเราโทรบอกว่าจะให้ฟ้ามาส่ง...แล้วก็บอกว่าให้เรารีบกลับมา มีเรื่องจะต้องคุยกัน”​“นี่...ยัยวี่ฉันจะแนะนำอะไรเธอ แบบที่ทำให้อีตาอากริชนั่นหายเคือง ทำตามเรานะรับรองว่าหายชัวร์”​“ทำยังไง” คริมาทำตาปริบๆ ฟ้ารุ้งยิ้มทะเล้นก่อนจะกระซิบเสียงพร่าข้างหูเพื่อน​“ก็จับอากริชของเธอขึงพืด จัดหนักเสียเลยไง ใช้เซ็กซ์ละลายพฤติกรรมสิยัยวี่”​“โอ๊ย...” คริมาผลักเพื่อน ฟ้ารุ้งหัวเราะชอบใจ แล้วเอื้อมไปหยิบเอาถุงขนมที่แวะซื้อก่อนเข้าบ้าน ยัดใส่มือเพื่อน พร้อมกับเอ่ยสำทับ​“เอ้า...เอาของหวานให้ตาอากริชนั่นกิน ของหวานจะทำให้อารมณ์ดี เสร็จแล้วก็...” ว่าแล้วก็หัวเราะคิกคัก คริมาสั่นหน้า หน้าของเธอแดงก่ำ ​“อื้อ...ไม่เอา”​“เอาเหอะ...อิอิอิ เราไปก่อนล่ะย

  • ใจบาง   34

    ปาร์ตี้ละลายพฤติกรรมของสองสาว คือเครื่องดื่มค็อกเทลสีสวย แอลกอฮอล์ 5% และผัดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ขนมกรุบกรอบ ​คริมาที่เหมือนคนหนีแบบเร่งด่วนมา เลยไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย นอกจากกระเป๋าสะพายใบที่เธอใช้ไปมหาวิทยาลัยประจำ โน้ตบุ๊ค เสื้อผ้าอะไรก็ลืมหอบหิ้วมา ตอบไลน์กริชดนัยแล้วเธอก็ปิดโทรศัพท์ เพราะฟ้ารุ้งสั่งให้ปิด ทางนั้นจะได้คิดว่าเธอนอนแล้ว เดี๋ยวตามเช็คอีกแล้วก็จะเห็นว่าฟ้ารุ้งชวนคริมาปาร์ตี้ จะพากันเดือดร้อนเอา​“ปิดแหละดี เดี๋ยวอากริชของเธอจะเช็ค เห็นเราปาร์ตี้กินค็อกเทลกัน หนหน้าจะไม่ให้เธอมาอีก จริงสิไหนๆ ก็ไหนๆ ถ้าเหล้าหมด ไปร้านแถวนี้ไหมอะยัยวี่”​“ไม่สิ...อะไรกันน่ะยัยฟ้า มาชวนเที่ยวเสียอย่างนั้นแหละ รู้นี่ว่าเราไม่ชอบเที่ยว”​“ไปเสียหน่อยจะเป็นอะไร เราจะได้นัดพ่อออกมาด้วย”ฟ้ารุ้งยังไม่ลืมหรอกเรื่องสนับสนุนพ่อให้กับเพื่อน ​“หืม? คุณวีน่ะเหรอ”​“ก็เออสิยะ พ่อเราน่ะยังเฟียสอยู่นะยัยวี่ เธอเห็นว่าพ่อเราแก่เหรอ”​ลองถามแบบเลียบๆ เคียงๆ ดู เพื่อนรักเพียงแค่หัวเราะ...เอาเหอะ โอกาสยังมีอีกมาก ค่อยๆ เขยิบเอาก็ได้ เดี๋ยวเพื่อนรักจะตกใจ​“ไม่แก่หรอก พ่อของฟ้าอะยังหนุ่ม ยังหล่ออยู่เลย”​“

  • ใจบาง   33

    ทนายจารึกสังเกตเห็นสิ่งผิดปรกติระหว่างสองหนุ่มสาวมากมายระหว่างมื้ออาหารเย็นและการสนทนา อาชีพทนายทำให้เขาได้คลุกคลีกับคนหลายประเภท และมีจิตวิทยาในการสังเกตคน ฉะนั้นพิรุธของสองหนุ่มสาวที่แสดงออก ก็ทำให้เขารู้แจ่มชัดว่าสิ่งที่เขาสังหรณ์ไว้เกี่ยวกับกริชดนัยและคริมา คงจะเป็นความจริงเป็นแน่แท้​ด้วยอายุอานามก็...ถือว่าเหมาะสมแม้ฝ่ายหญิงจะยังอายุน้อย และเขาก็อยากให้คริมาเรียนให้จบก่อน เขากำลังคิดหาข้อแก้ตัวสวยๆ ไว้ให้กับคนทั้งสอง ถ้าเกิดว่าวันหนึ่งมีงานวิวาห์เกิดขึ้นมา​“หนูวี่...ขอบใจมากนะสำหรับอาหารอร่อยๆ มื้อนี้ แล้ว...ยังไงก็เอาสิ่งที่ลุงพูดบอก ไปทำดูล่ะ” ทนายจารึกเอ่ยย้ำก่อนจะขึ้นรถ คริมาพึมพำรับคำ แล้วก้มหน้า...กริชดนัยยืนอยู่ข้างๆ เธอ นึกสงสัยว่าทนายจารึกพูดอะไรกับคริมา ​“กลับก่อนนะครับคุณกริช ฝากดูแลหนูวี่ด้วย ป้องกันด้วยก็ดีนะครับ ผมอยากจะให้หนูวี่เรียนให้จบก่อน”ประโยคหลังเอ่ย พร้อมกับขยิบตาให้ เล่นเอากริชดนัยและคริมาสะดุ้ง แล้วพากันเสมองไปทางอื่น ทนายจารึกหัวเราะขึ้นเบาๆ แล้วปิดประตูรถ ก่อนจะขับรถออกไปจากบ้าน​คืนนั้น...​คริมานั้นว้าวุ่นเรื่องที่แหวนของขวัญจากเขา ไม่ได้อยู่บนนิ

  • ใจบาง   32

    วันนี้คริมา มาทำงานกับกริชดนัยเพราะเขาลากเธอมาด้วย เนื่องจากที่มหาวิทยาลัยของเธอหยุด เขาบอกว่าขืนไม่พามา เดี๋ยวเพื่อนซี้ของเธอก็จะมาพรากเธอไปจากเขาอีก​ดูใช้คำเข้า แล้วไหนจะการถูกเอาอกเอาใจอย่างคาดไม่ถึงจากเขา ของขวัญจากเขา...​คริมากรีดนิ้วประกายเพชรส่องแสงวูบวาบบนนิ้วนางด้านซ้ายของเธอ​คนส่วนมากมักจะใส่แหวนแต่งงานหรือแหวนแทนใจจากคนรักไว้ที่นิ้วนี้​เขา...คิดอย่างไรถึงได้สวมให้กับเธอที่นิ้วนี้​คำถาม...ที่มีคำตอบในใจคนถามอยู่สองอย่าง​“น้องวี่คะ เที่ยงนี้ไปกินข้าวด้วยกันไหมคะ บอสน่าจะกลับมาบ่ายบอกว่ายังไม่เสร็จธุระน่ะค่ะ” ​เสียงทักทำให้หญิงสาวที่กำลังจมกับภวังค์ของตนเองสะดุ้งเล็กน้อย แล้วหันไปยิ้มให้กับต้นเสียง เลขานุการสาวของกริชดนัยนั่นเอง​เธอขานรับ รัชนีจึงมาทรุดนั่งข้างๆ อยากจะชวนหญิงสาวคุย ตาสะดุดเห็นตรงแหวนวงสวย ก็อุทานออกมา​“แหวนสวยจังนะคะน้องวี่ ซื้อใหม่หรือคะ”​“เอ่อ...” คริมาหน้าแดงนิดๆ จะอย่างไรเธอก็ยังรักษาคำสัญญาที่เขาตั้งเงื่อนไขไว้อย่างจริงจัง แม้ว่าตอนนี้พอจะมีคนระแคะระคายแล้ว ว่าเธอกับกริชดนัยไม่ใช่แค่อาเลี้ยงกับหลานสาวปรกติแน่นอน คนในบ้านแหละที่สังเกตเห็น และเพื่

  • ใจบาง   31

    กริชดนัยสังเกตได้ถึงความแปลกบางอย่าง คือทุกครั้งที่เขาไปรับคริมาในตอนเย็นเพื่อกลับบ้าน ฟ้ารุ้งกับบิดาของหล่อนก็จะรออยู่ด้วย และมักจะชักชวนพวกเขาไปรับประทานอาหารเย็นด้วยกันเกือบทุกวัน บางวันขนาดว่าเขาปฏิเสธ สองพ่อลูกนั่นก็จะยังตามมาที่บ้านของพวกเขา​วีรพลดูสนิทสนมกับคริมามาก มากจนชักจะเกินไปในสายตาของเขา​ไอ้จะห้ามโต้งๆ ว่าไม่ต้องมาวุ่นวายกับเธอ เขาจะห้ามได้ที่ไหนกัน เพราะลูกสาวของวีรพลเป็นเพื่อนรักกับคริมา สองคนเรียนด้วยกันก็ต้องเจอกันเป็นปรกติ แต่ที่เริ่มไม่ปรกติ คือในวันหยุดสองพ่อลูกนั่นก็มารับคริมาของเขาออกไปข้างนอกเรื่อย​ยามสนทนากัน บางทีเขาลองเปรยถาม คริมาก็จะเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ฟังว่าไปทำอะไรมาบ้าง มันยิ่งทำให้เขายิ่งรู้สึกผิดปรกติ​ไอ้หมอนั่นคิดอะไรกับคริมาของเขาแน่นอน แถมเด็กฟ้ารุ้งดูจะสนับสนุนพ่อสุดตัวเสียด้วย​“นั่นสร้อยอะไรหรือวี่” ​เขาทักขณะที่นอนกอดเธอ...ปรกติแล้วคริมาไม่ค่อยใส่เครื่องประดับ มีแค่แหวนที่นิ้วกลางวงเดียวและสร้อยแขนที่เป็นสร้อยทองเส้นเล็กติดตัวที่เขาเห็นตลอด วันนี้เธอมีสร้อยคอสีเงินและห้อยจี้เพชรเม็ดเล็กเป็นรูปหัวใจ ดูแล้วน่าจะเป็นของแท้อยู่บนลำคอขาวผ่อง

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status