Teilen

35

last update Veröffentlichungsdatum: 20.06.2026 01:26:47

คริมาหันมามองเพื่อน สีหน้าของเธอไม่สู้ดีเลย ฟ้ารุ้งถอนใจเฮือกก่อนจะแตะแขนเพื่อนรักอย่างให้กำลังใจ

“เติมสักสามขวดไหมล่ะยัยวี่จะได้กล้าเข้าบ้าน”

“ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก...หรือ...ก็ดีนะ เราควรย้อมใจ...”

“ยัยวี่เอ๊ย!

ฟ้ารุ้งจับหน้าเพื่อนแล้วตบแก้มเพื่อนรักเบาๆ ตอนนี้คริมาเหมือนกำลังจะร้องไห้อยู่แล้ว

ทั้งรักทั้งกลัวเค้าสินะ เราน่ะ”

“อากริชเสียงดุมากเลย ตอนเราโทรบอกว่าจะให้ฟ้ามาส่ง...แล้วก็บอกว่าให้เรารีบกลับมา มีเรื่องจะต้องคุยกัน”

“นี่...ยัยวี่ฉันจะแนะนำอะไรเธอ แบบที่ทำให้อีตาอากริชนั่นหายเคือง ทำตามเรานะรับรองว่าหายชัวร์”

“ทำยังไง”

คริมาทำตาปริบๆ ฟ้ารุ้งยิ้มทะเล้นก่อนจะกระซิบเสียงพร่าข้างหูเพื่อน

“ก็จับอากริชของเธอขึงพืด จัดหนักเสียเลยไง ใช้เซ็กซ์ละลายพฤติกรรมสิยัยวี่”

“โอ๊ย...”

คริมาผลักเพื่อน ฟ้ารุ้งหัวเราะชอบใจ แล้วเอื้อมไปหยิบเอาถุงขนมที่แวะซื้อก่อนเข้าบ้าน ยัดใส่มือเพื่อน พร้อมกับเอ่ยสำทับ

“เอ้า...เอาของหวานให้ตาอากริชนั่นกิน ของหวานจะทำให้อารมณ์ดี เสร็จแล้วก็...”

ว่าแล้วก็หัวเราะคิกคัก คริมาสั่นหน้า หน้าของเธอแดงก่ำ

“อื้อ...ไม่เอา”

“เอาเหอะ...อิอิอิ เราไปก่อนล่ะยัยวี่ มีอะไรก็โทรไปได้ล่ะ ถ้าเกิดว่าตาอากริชนั่นไม่หายโกรธ แค่เรื่องแบบนี้ วี่ก็โกรธบ้าง หนีออกจากบ้านเลยเดี๋ยวเรามารับ”

คริมาสั่นหน้าแล้วลงไปจากรถ ฟ้ารุ้งรอจนเพื่อนเข้าบ้านเรียบร้อยก็ขับรถออกมา เธอคิดว่าถ้าเรื่องหนนี้ นายอากริชอะไรนั่นทำเป็นเรื่องใหญ่ เธอจะพาคริมาหนีจริงๆ

.........................................................................................................................................................................

กริชดนัยนั่งอยู่ตรงโซฟาของห้องโถง...

ในมือของเขาคลึงแหวนเล่น หน้าตาเคร่งขรึม นัยน์ตาคมดุวับ...

เขาได้ยินเสียงรถ เสียงเปิดประตูบ้าน และเสียงทักทายคริมาจากเด็กรับใช้ ที่อยู่บริเวณหน้าบ้าน

หน้าของเขายังคงตึง เมื่อคริมาเดินเข้ามาในบ้าน เธอสะดุ้งเมื่อหันไปเจอเขานั่งอยู่เงียบๆ ตรงโซฟา

ตาต่อตามองสบกัน...

คริมานิ่งไปนิดอย่างลังเล และแล้วคำพูดของเพื่อนก็แวบผ่านเข้ามาในสมอง หญิงสาวเดินเข้าไปหากริชดนัย โดยที่เขาไม่ทันคิดว่าสาวน้อยของเขาจะกล้าทำอะไรแบบนี้ เธอก็รุกจูบเขาก่อนเล่นเอาเขาถึงกับตัวแข็ง

สาวใช้ที่บังเอิญเดินเข้ามาร้องอุ๊ย เมื่อเห็นคุณกริชและคุณวี่ในสภาพนั้น ก่อนจะรีบวิ่งออกไป ทำให้กริชดนัยหายตกใจกับการบุกรุกอย่างคาดไม่ถึงนั่น เขามองจ้องหน้าคริมา หน้าของเธอแดงเรื่อ ปากสั่นเล็กน้อย นัยน์ตาของเขาตอนนี้กำลังเป็นประกายวาวหวาน

“อะไรกันน่ะวี่”

“วี่ขอโทษนะคะ วี่...ไม่ได้ตั้งใจจะถอดแหวนของอากริช เมื่อคืนวี่โกหกอากริชไปนอนบ้านยัยฟ้า เพราะว่าวี่กลัวว่าอากริชจะเห็นแล้ว...ดุวี่”

“มีอะไรโกหกอาอีกไหม”

น้องมาลูกนี้...คนที่ตั้งใจจะเอาความก็ชักจะทำไม่ลง เขาละลายอ่อนเหลวไปกับความน่ารักของคริมา

อ่อนไปทุกวัน

รักไปทุกวัน...

กับเมียที่ตั้งใจในตอนแรกจะให้เป็นแค่เมียบำบัดแค้น...

“ไม่มีแล้วค่ะ”

คริมาสั่นหน้า น้ำตาเธอกำลังจะหยดอยู่แล้วตอนนี้ กริชดนัยถอนใจเฮือก แล้วอุ้มเธอขึ้นในวงแขน คริมาร้องอุทานเบาๆ เขาอุ้มพาเธอขึ้นไปยังชั้นสอง สวนกับเด็กรับใช้อีกคนที่ทำความสะอาดแล้วเดินลงมา คริมาซบหน้ากับซอกคอเขา เธออายคนในบ้าน...ที่มารู้เห็นสัมพันธ์ระหว่างเธอกับกริชดนัย แต่ดูเหมือนเขาจะไม่แคร์เลย

“ต่อไปนี้มีอะไรให้พูดตรงๆ”

เขาพูดขณะวางเธอลงบนเตียง ในห้องของเขา และเอามือเธอมาสวมแหวนให้เหมือนเดิม

“ค่ะ...”

“อาไม่ได้ใจร้าย...อะไรขนาดนั้นหรอกนะครับ หืม...นี่วี่เห็นอาเป็นยักษ์เป็นมารหรือยังไง ถึงได้กลัวมากขนาดนั้น”

เขานอนลงเคียงเธอ คริมาจับมือของเขามาแนบแก้ม น้ำตาของเธอไหลตอนนี้ ทำให้เขาคิ้วขมวด แล้วแตะนิ้วไล้น้ำตาให้

“ดูสิ กลัวจนร้องไห้แล้วไหมนะ...อาเป็นผัววี่นะ อาไม่ทำร้ายวี่หรอกครับ นอกจากดุนิดหน่อยเท่านั้นแหละ”

“วี่เป็นอะไรสำหรับอากริชหรือคะ”

เธอมองหน้าคมสันของเขา...ใจของเธอเต้นเร็วขึ้นเล็กน้อย เธอกำลังรอฟัง บางประโยคจากผู้ชายที่เป็นรักแรก และเป็นรักเดียวมาจนถึงตอนนี้

“เป็นเมีย...” เขาพรมจูบไปที่แก้มนาง

“ที่เราทำกันเกือบทุกคืนนี่...มันคือสิ่งที่อาจะทำกับเมีย...ของอาเท่านั้น”

“เมียที่อากริชไม่ได้รัก” เสียงหวานดังแผ่ว เธอรวบรวมความกล้า...เอ่ยตัดพ้อเขา

“เมียที่อากริชจะไล่ออกจากตำแหน่งนี้ ถ้าเกิดว่าพ้นห้าปีแล้ว...”

“ใครบอกว่าอาไม่ได้รักวี่”

“อากริชนั่นแหละค่ะ”

เธอน้ำตาเอ่อออกมาอีกหน คำพูดของเขามันคือมีดที่ปักคาอยู่ตรงหัวใจของเธอจนทุกวันนี้

“อากริชพูดเองว่าเกลียดวี่”

“เมื่อไหร่?”

ตอนนี้เขาหน้าเครียดไปหมด เขาเคยพูดแบบนั้นให้เธอได้ยินด้วยหรือ...ใจเขาแค่เคยนึกโกรธเธอ ต่อให้เกลียดเธอจริงๆ ในตอนแรก ที่เป็นสาเหตุทำให้เขาต้องเกือบตัดขาดจากพี่ชาย แต่ความโกรธเกลียดนั้นตอนนี้ละลายหายไปหมดแล้ว ไม่เหลือเลย

“อากริชเคยพูด...” เธอยังคงยืนยันเสียงอ้อมแอ้ม

“ช่างเถอะค่ะ...

“ช่างไม่ได้สิ อาซีเรียสนะจะได้แก้ไขความเข้าใจของวี่ให้ถูก ว่าอาไม่ได้เกลียดวี่ ไม่ได้เกลียดเลย”

เขาพูดพร้อมกับจูบไปด้วย มือไม้ของเขาเลื่อนลูบไปตามร่างระหงนุ่มนวลในอ้อมแขน คริมาสะเทิ้นกับสัมผัสนั้น เธอเองก็ลูบไล้เขาสัมผัสเขาตอบอย่างเอาใจ...อย่างที่ฟ้ารุ้งว่าให้เธอลองใช้เซ็กซ์บำบัด เธอจะลองทำดู

เธอผลักให้เขานอนลงก่อนจะทำใจกล้าเลื่อนมือไปที่เข็มขัดของกริชดนัย ที่ตอนนี้กำลังรู้สึกใจเต้นที่สาวน้อยของเขาเป็นฝ่ายเริ่มเกมก่อน

มือของคริมาสั่นเล็กน้อย จนปลดเข็มขัดแบบเงอะงะ กริชดนัยไม่ทันใจ...เขาเป็นฝ่ายถอดมันเองทุกชิ้น

ส่วนนั้นผงาดสู้สายตาของคริมา เธอกัดริมฝีปาก เหลือบตามองกริชดนัยที่ตอนนี้มองเธอด้วยสายตาอ่อนเชื่อมรอคอย เพียงตาสบกันเธอก็รู้ว่าเขาอยากจะให้เธอทำอะไร

มือของคริมาจับโอบอุ้มความแข็งร้อนไว้ในมือและค่อยๆ เคลื่อนใบหน้าลงไป...

“อืม...วี่...”

เสียงทุ้มครางออกมา มันเป็นเสียงที่ทำให้คริมายิ่งฮึกเหิมว่าทำให้เขาเกิดความรู้สึกซ่านสยิวได้ เธอกำลังรู้สึกว่าเป็นคนคุมเกมนี้

กริชดนัยหลับตาแน่น ปล่อยให้เธอบำเรอเขา นักเรียนมือใหม่ของเขาเก่งกาจขึ้นทุกวัน จนเขาจะทนไม่ไหว จึงจับที่ท้ายทอยของเธอแล้วดึงออกจากตรงส่วนนั้นที่ตรงนี้ชุ่มฉ่ำไปหมด และแข็งราวกับหิน...

“วี่จ๋า พอแล้ว เดี๋ยวอาจะไม่ไหว”

“วี่ก็ไม่ไหว...”

แม่แมวน้อยที่กลายร่างเป็นแม่เสือสาว ขึ้นคร่อมร่างเขา กริชดนัยประหลาดใจ กับความใจกล้าของคริมาวันนี้ เขายอมให้เธอเป็นฝ่ายคุมเกม น้องเงอะงะเล็กน้อย...กับท่วงท่านี้ เขาจับให้มันเข้าที่เข้าทางแล้วก็กดร่างนุ่มลงมาแนบกับร่างแกร่ง

“อะ...อา”

“ดีมาก ดีจริงๆ วี่จ๋า”

เสียงครางของทั้งเขาและเธอผสานกันคลอ ขณะที่ร่างกายเสียดสีสัมผัสกันอย่างล้ำลึก คริมาเป็นคนคุมเกมและปิดเกมนี้ด้วยความสุขล้น...

เธอซวนซบหอบหายใจในอ้อมแขนเขา...

กริชดนัยกอดเธอไว้ อิ่มเอมไปกับรสชาติของความปรารถนา เขาตบสะโพกมนเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงนุ่ม

“อาชอบที่วี่ทำแบบเมื่อกี้...มาก”

“อื้อ”

อายจนต้องซุกหน้ากับอกเขา กริชดนัยหัวเราะเบาๆ แล้วจูบแก้มนิ่ม เสียงทุ้มกระซิบข้างหูหอมกรุ่นของคริมา

“จำไว้นะวี่จ๋า อาไม่ได้เกลียดวี่ อาจจะเคยโกรธแต่ไม่เคยเกลียด ไม่เคยเลย”

เธอฟังถ้อยคำนั้น แล้วนึกถึงคำพูดของทนายจารึก...เธอควรจะเคลียร์ใจกับเขา คริมาเงยหน้าขึ้น มองหน้าเขาแล้วลูบแก้มเขาเบาๆ

“อากริชขา วี่มีอีกเรื่องที่อยากคุยด้วย”

Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen

Aktuellstes Kapitel

  • ใจบาง   36

    “เรื่องอะไร แอบมีอะไรโกหกอาไม่สารภาพอีกหรือเปล่า? วี่แอบไปรักใคร”เขาแกล้งว่า คริมาย่นจมูกน้อย แล้วเอ่ยพึมพำเบาๆ ​“วี่จะไปรักใครได้อีกล่ะคะ นอกจาก...”​“นอกจากอาหรือเปล่าครับ”คริมามองสบตาเขา แล้วก็หน้าแดงก่ำ เธอไม่พูดตอบ แต่ซุกหน้ากับอกเขา ทำท่าจะไม่พูดต่อเอาเสียดื้อๆ ​กริชดนัยหัวเราะหึๆ น้องปากแข็ง...ทั้งที่ถ้าเกิดว่าอ้อนเขาบ่อยๆ บอกรักเขาบ่อยๆ คนมีใจอยู่แล้วอย่างกริชดนัยคงไม่วายบอกรักตอบไปหรอก แต่นี่...ไม่ใช่เลย​ถ้าเกิดว่าคริมาเหมือนแม่จริงๆ เธอคงไม่เป็นแบบนี้​ลูกไม้ไกลต้น...อาจจะเพราะการถูกหล่อหลอมมากระมัง อาจจะเพราะความคิดอ่านไม่ได้ถูกมารดาครอบงำ ทำให้คริมาเป็นลูกไม้ ที่ถูกลมแห่งความดีพัดไปไกลต้นไม้อย่างพัดชา​“อื้อ...ทำไมเงียบล่ะ ไหนบอกว่ามีเรื่องอะไรจะคุยด้วย ตกลงว่าจะสารภาพอะไร”​​“มันไม่ใช่สารภาพ มันเป็นเรื่องที่วี่ไม่เคยพูดกับอากริชมากกว่า เป็นเรื่องที่วี่ไม่มีโอกาสได้พูด...ไม่รู้ว่าอากริชจะมองว่าวี่แก้ตัวไหม แต่...วี่รู้ว่าอากริชโกรธเกลียดวี่เพราะเรื่องนี้ เรื่องเมื่อหกปีที่แล้ว”​“ไหนพูดสิ” ​เขาจะให้เธอพูดให้ฟังให้หมด ก่อนจะบอกว่าจริงๆ แล้วเขาไม่เหลือความโกรธและเกลียด

  • ใจบาง   35

    คริมาหันมามองเพื่อน สีหน้าของเธอไม่สู้ดีเลย ฟ้ารุ้งถอนใจเฮือกก่อนจะแตะแขนเพื่อนรักอย่างให้กำลังใจ​“เติมสักสามขวดไหมล่ะยัยวี่จะได้กล้าเข้าบ้าน”​“ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก...หรือ...ก็ดีนะ เราควรย้อมใจ...”​“ยัยวี่เอ๊ย!” ฟ้ารุ้งจับหน้าเพื่อนแล้วตบแก้มเพื่อนรักเบาๆ ตอนนี้คริมาเหมือนกำลังจะร้องไห้อยู่แล้ว​“ทั้งรักทั้งกลัวเค้าสินะ เราน่ะ”​“อากริชเสียงดุมากเลย ตอนเราโทรบอกว่าจะให้ฟ้ามาส่ง...แล้วก็บอกว่าให้เรารีบกลับมา มีเรื่องจะต้องคุยกัน”​“นี่...ยัยวี่ฉันจะแนะนำอะไรเธอ แบบที่ทำให้อีตาอากริชนั่นหายเคือง ทำตามเรานะรับรองว่าหายชัวร์”​“ทำยังไง” คริมาทำตาปริบๆ ฟ้ารุ้งยิ้มทะเล้นก่อนจะกระซิบเสียงพร่าข้างหูเพื่อน​“ก็จับอากริชของเธอขึงพืด จัดหนักเสียเลยไง ใช้เซ็กซ์ละลายพฤติกรรมสิยัยวี่”​“โอ๊ย...” คริมาผลักเพื่อน ฟ้ารุ้งหัวเราะชอบใจ แล้วเอื้อมไปหยิบเอาถุงขนมที่แวะซื้อก่อนเข้าบ้าน ยัดใส่มือเพื่อน พร้อมกับเอ่ยสำทับ​“เอ้า...เอาของหวานให้ตาอากริชนั่นกิน ของหวานจะทำให้อารมณ์ดี เสร็จแล้วก็...” ว่าแล้วก็หัวเราะคิกคัก คริมาสั่นหน้า หน้าของเธอแดงก่ำ ​“อื้อ...ไม่เอา”​“เอาเหอะ...อิอิอิ เราไปก่อนล่ะย

  • ใจบาง   34

    ปาร์ตี้ละลายพฤติกรรมของสองสาว คือเครื่องดื่มค็อกเทลสีสวย แอลกอฮอล์ 5% และผัดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ขนมกรุบกรอบ ​คริมาที่เหมือนคนหนีแบบเร่งด่วนมา เลยไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย นอกจากกระเป๋าสะพายใบที่เธอใช้ไปมหาวิทยาลัยประจำ โน้ตบุ๊ค เสื้อผ้าอะไรก็ลืมหอบหิ้วมา ตอบไลน์กริชดนัยแล้วเธอก็ปิดโทรศัพท์ เพราะฟ้ารุ้งสั่งให้ปิด ทางนั้นจะได้คิดว่าเธอนอนแล้ว เดี๋ยวตามเช็คอีกแล้วก็จะเห็นว่าฟ้ารุ้งชวนคริมาปาร์ตี้ จะพากันเดือดร้อนเอา​“ปิดแหละดี เดี๋ยวอากริชของเธอจะเช็ค เห็นเราปาร์ตี้กินค็อกเทลกัน หนหน้าจะไม่ให้เธอมาอีก จริงสิไหนๆ ก็ไหนๆ ถ้าเหล้าหมด ไปร้านแถวนี้ไหมอะยัยวี่”​“ไม่สิ...อะไรกันน่ะยัยฟ้า มาชวนเที่ยวเสียอย่างนั้นแหละ รู้นี่ว่าเราไม่ชอบเที่ยว”​“ไปเสียหน่อยจะเป็นอะไร เราจะได้นัดพ่อออกมาด้วย”ฟ้ารุ้งยังไม่ลืมหรอกเรื่องสนับสนุนพ่อให้กับเพื่อน ​“หืม? คุณวีน่ะเหรอ”​“ก็เออสิยะ พ่อเราน่ะยังเฟียสอยู่นะยัยวี่ เธอเห็นว่าพ่อเราแก่เหรอ”​ลองถามแบบเลียบๆ เคียงๆ ดู เพื่อนรักเพียงแค่หัวเราะ...เอาเหอะ โอกาสยังมีอีกมาก ค่อยๆ เขยิบเอาก็ได้ เดี๋ยวเพื่อนรักจะตกใจ​“ไม่แก่หรอก พ่อของฟ้าอะยังหนุ่ม ยังหล่ออยู่เลย”​“

  • ใจบาง   33

    ทนายจารึกสังเกตเห็นสิ่งผิดปรกติระหว่างสองหนุ่มสาวมากมายระหว่างมื้ออาหารเย็นและการสนทนา อาชีพทนายทำให้เขาได้คลุกคลีกับคนหลายประเภท และมีจิตวิทยาในการสังเกตคน ฉะนั้นพิรุธของสองหนุ่มสาวที่แสดงออก ก็ทำให้เขารู้แจ่มชัดว่าสิ่งที่เขาสังหรณ์ไว้เกี่ยวกับกริชดนัยและคริมา คงจะเป็นความจริงเป็นแน่แท้​ด้วยอายุอานามก็...ถือว่าเหมาะสมแม้ฝ่ายหญิงจะยังอายุน้อย และเขาก็อยากให้คริมาเรียนให้จบก่อน เขากำลังคิดหาข้อแก้ตัวสวยๆ ไว้ให้กับคนทั้งสอง ถ้าเกิดว่าวันหนึ่งมีงานวิวาห์เกิดขึ้นมา​“หนูวี่...ขอบใจมากนะสำหรับอาหารอร่อยๆ มื้อนี้ แล้ว...ยังไงก็เอาสิ่งที่ลุงพูดบอก ไปทำดูล่ะ” ทนายจารึกเอ่ยย้ำก่อนจะขึ้นรถ คริมาพึมพำรับคำ แล้วก้มหน้า...กริชดนัยยืนอยู่ข้างๆ เธอ นึกสงสัยว่าทนายจารึกพูดอะไรกับคริมา ​“กลับก่อนนะครับคุณกริช ฝากดูแลหนูวี่ด้วย ป้องกันด้วยก็ดีนะครับ ผมอยากจะให้หนูวี่เรียนให้จบก่อน”ประโยคหลังเอ่ย พร้อมกับขยิบตาให้ เล่นเอากริชดนัยและคริมาสะดุ้ง แล้วพากันเสมองไปทางอื่น ทนายจารึกหัวเราะขึ้นเบาๆ แล้วปิดประตูรถ ก่อนจะขับรถออกไปจากบ้าน​คืนนั้น...​คริมานั้นว้าวุ่นเรื่องที่แหวนของขวัญจากเขา ไม่ได้อยู่บนนิ

  • ใจบาง   32

    วันนี้คริมา มาทำงานกับกริชดนัยเพราะเขาลากเธอมาด้วย เนื่องจากที่มหาวิทยาลัยของเธอหยุด เขาบอกว่าขืนไม่พามา เดี๋ยวเพื่อนซี้ของเธอก็จะมาพรากเธอไปจากเขาอีก​ดูใช้คำเข้า แล้วไหนจะการถูกเอาอกเอาใจอย่างคาดไม่ถึงจากเขา ของขวัญจากเขา...​คริมากรีดนิ้วประกายเพชรส่องแสงวูบวาบบนนิ้วนางด้านซ้ายของเธอ​คนส่วนมากมักจะใส่แหวนแต่งงานหรือแหวนแทนใจจากคนรักไว้ที่นิ้วนี้​เขา...คิดอย่างไรถึงได้สวมให้กับเธอที่นิ้วนี้​คำถาม...ที่มีคำตอบในใจคนถามอยู่สองอย่าง​“น้องวี่คะ เที่ยงนี้ไปกินข้าวด้วยกันไหมคะ บอสน่าจะกลับมาบ่ายบอกว่ายังไม่เสร็จธุระน่ะค่ะ” ​เสียงทักทำให้หญิงสาวที่กำลังจมกับภวังค์ของตนเองสะดุ้งเล็กน้อย แล้วหันไปยิ้มให้กับต้นเสียง เลขานุการสาวของกริชดนัยนั่นเอง​เธอขานรับ รัชนีจึงมาทรุดนั่งข้างๆ อยากจะชวนหญิงสาวคุย ตาสะดุดเห็นตรงแหวนวงสวย ก็อุทานออกมา​“แหวนสวยจังนะคะน้องวี่ ซื้อใหม่หรือคะ”​“เอ่อ...” คริมาหน้าแดงนิดๆ จะอย่างไรเธอก็ยังรักษาคำสัญญาที่เขาตั้งเงื่อนไขไว้อย่างจริงจัง แม้ว่าตอนนี้พอจะมีคนระแคะระคายแล้ว ว่าเธอกับกริชดนัยไม่ใช่แค่อาเลี้ยงกับหลานสาวปรกติแน่นอน คนในบ้านแหละที่สังเกตเห็น และเพื่

  • ใจบาง   31

    กริชดนัยสังเกตได้ถึงความแปลกบางอย่าง คือทุกครั้งที่เขาไปรับคริมาในตอนเย็นเพื่อกลับบ้าน ฟ้ารุ้งกับบิดาของหล่อนก็จะรออยู่ด้วย และมักจะชักชวนพวกเขาไปรับประทานอาหารเย็นด้วยกันเกือบทุกวัน บางวันขนาดว่าเขาปฏิเสธ สองพ่อลูกนั่นก็จะยังตามมาที่บ้านของพวกเขา​วีรพลดูสนิทสนมกับคริมามาก มากจนชักจะเกินไปในสายตาของเขา​ไอ้จะห้ามโต้งๆ ว่าไม่ต้องมาวุ่นวายกับเธอ เขาจะห้ามได้ที่ไหนกัน เพราะลูกสาวของวีรพลเป็นเพื่อนรักกับคริมา สองคนเรียนด้วยกันก็ต้องเจอกันเป็นปรกติ แต่ที่เริ่มไม่ปรกติ คือในวันหยุดสองพ่อลูกนั่นก็มารับคริมาของเขาออกไปข้างนอกเรื่อย​ยามสนทนากัน บางทีเขาลองเปรยถาม คริมาก็จะเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ฟังว่าไปทำอะไรมาบ้าง มันยิ่งทำให้เขายิ่งรู้สึกผิดปรกติ​ไอ้หมอนั่นคิดอะไรกับคริมาของเขาแน่นอน แถมเด็กฟ้ารุ้งดูจะสนับสนุนพ่อสุดตัวเสียด้วย​“นั่นสร้อยอะไรหรือวี่” ​เขาทักขณะที่นอนกอดเธอ...ปรกติแล้วคริมาไม่ค่อยใส่เครื่องประดับ มีแค่แหวนที่นิ้วกลางวงเดียวและสร้อยแขนที่เป็นสร้อยทองเส้นเล็กติดตัวที่เขาเห็นตลอด วันนี้เธอมีสร้อยคอสีเงินและห้อยจี้เพชรเม็ดเล็กเป็นรูปหัวใจ ดูแล้วน่าจะเป็นของแท้อยู่บนลำคอขาวผ่อง

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status