LOGINShare
34
publish date:
2026-06-20 01:26:18ปาร์ตี้ละลายพฤติกรรมของสองสาว คือเครื่องดื่มค็อกเทลสีสวย แอลกอฮอล์ 5% และผัดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ขนมกรุบกรอบ
คริมาที่เหมือนคนหนีแบบเร่งด่วนมา เลยไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย นอกจากกระเป๋าสะพายใบที่เธอใช้ไปมหาวิทยาลัยประจำ โน้ตบุ๊ค เสื้อผ้าอะไรก็ลืมหอบหิ้วมา ตอบไลน์กริชดนัยแล้วเธอก็ปิดโทรศัพท์ เพราะฟ้ารุ้งสั่งให้ปิด ทางนั้นจะได้คิดว่าเธอนอนแล้ว เดี๋ยวตามเช็คอีกแล้วก็จะเห็นว่าฟ้ารุ้งชวนคริมาปาร์ตี้ จะพากันเดือดร้อนเอา
“ปิดแหละดี เดี๋ยวอากริชของเธอจะเช็ค เห็นเราปาร์ตี้กินค็อกเทลกัน หนหน้าจะไม่ให้เธอมาอีก จริงสิไหนๆ ก็ไหนๆ ถ้าเหล้าหมด ไปร้านแถวนี้ไหมอะยัยวี่”
“ไม่สิ...อะไรกันน่ะยัยฟ้า มาชวนเที่ยวเสียอย่างนั้นแหละ รู้นี่ว่าเราไม่ชอบเที่ยว”
“ไปเสียหน่อยจะเป็นอะไร เราจะได้นัดพ่อออกมาด้วย”
ฟ้ารุ้งยังไม่ลืมหรอกเรื่องสนับสนุนพ่อให้กับเพื่อน
“หืม? คุณวีน่ะเหรอ”
“ก็เออสิยะ พ่อเราน่ะยังเฟียสอยู่นะยัยวี่ เธอเห็นว่าพ่อเราแก่เหรอ”
ลองถามแบบเลียบๆ เคียงๆ ดู เพื่อนรักเพียงแค่หัวเราะ...เอาเหอะ โอกาสยังมีอีกมาก ค่อยๆ เขยิบเอาก็ได้ เดี๋ยวเพื่อนรักจะตกใจ
“ไม่แก่หรอก พ่อของฟ้าอะยังหนุ่ม ยังหล่ออยู่เลย”
“สู้อากริชของวี่ได้หรือเปล่า?”
จู่ๆ เพื่อนถามแบบนั้น คริมาเลยขมวดคิ้วนิดๆ แล้วจ้องหน้าของฟ้ารุ้ง
“เอ๋? ทำไมถึงถามแบบนี้นะยัยฟ้า ชักจะรู้สึกแปลกๆ นะนี่”
“ก็ถามเฉยๆ ถามเล่นไม่ได้หรือไง แค่อยากรู้ว่าพ่อเราพอจะฮอตมั่งไหมอะ แหม...อากริชของเธอดูหนุ่มกว่าพ่อเรานิดเดียวเอง เผื่อจะพอสูสีกันยังไงล่ะ”
คำพูดของฟ้ารุ้งทำให้คริมาถึงกับปล่อยหัวเราะออกมา ถ้าเกิดว่ากริชดนัยได้ยินเข้า เขาจะว่ายังไงนะ ที่เพื่อนรักมองว่าเขาดูอ่อนกว่าวีรพลแค่นิดหน่อยทั้งที่อายุต่างกันมาก ดูท่าว่าเพื่อนจะไม่ยอมไปทางที่ตัวเองชักพาให้ไป ก็เลยพุ่งประเด็นใหม่ไปที่เรื่องการมานอนค้างคืนของคริมาแทน
“ตกลงที่มานอนที่คอนโดเราเนี่ย เนื่องในโอกาสอะไรยะยัยวี่”
“คือว่า...”
คริมาย่นจมูกน้อยๆ ก่อนจะตัดสินใจเล่าเรื่องให้กับฟ้ารุ้งฟัง
“อากริชน่ะให้แหวนเพชรเรามาวงหนึ่ง ให้เป็นของขวัญเราน่ะ แล้วพี่รัช เลขาของอากริชเค้าขอลอง...ทีนี้ก็ถอดไม่ออก เรากลัวอากริชจะดุถ้าไม่เห็นแหวน เลยมาขอตั้งหลักที่บ้านฟ้านี่แหละ”
“หืม? ให้แหวน...เนื่องในโอกาสงานวันเกิดของวี่เหรอ”
ถึงแม้จะไม่พอใจแหละ แต่ก็ใจฟูแทนเพื่อนมานิดหน่อย อย่างน้อยๆ คริมาก็รักผู้ชายคนนั้น ถึงเธอจะไม่ชอบเขาก็เหอะ แต่ความรักของเพื่อนอะนะ คนที่รักมาให้ของสำคัญแบบนี้ เป็นใครจะไม่มีความสุขกันล่ะ
“อื้อ...” แก้มของคริมาแดงนิดๆ ขณะที่เอ่ยต่อ
“อากริชบอกว่าห้ามถอด แล้วเราก็ดันไปถอด แถม...ยังไม่ได้คืนอีก เค้าบอกว่าถอดไม่ออกจะไปหาวิธีถอดมาคืน เรากลัวอากริชจะเห็นจะดุเลยไม่รู้จะทำไงดี กลับมาตั้งหลักที่บ้านฟ้าก่อนนี่แหละ”
“จะว่าไปอากริชอะไรนี่...ก็...ชักจะเริ่มใส่ใจวี่ แล้วก็มีให้ของขวัญวี่ด้วยแหะ อืม...ทดคะแนนคืนให้ห้าคะแนนจากที่หักไปร้อยคะแนนก็แล้วกัน แล้วแบบนี้จะเอาไงต่อล่ะยัยวี่ ถ้าเกิดแหวนวงสำคัญยัยเลขานั่นถอดไม่ออกขึ้นมา...”
“นั่นสิ” คริมายิ้มแหย เพื่อนเลยตีแขนเอาทีหนึ่งแล้วค้อนขวับ
“ไปไว้ใจใครง่ายๆ นะยัยวี่ ของมีราคา ของสำคัญด้วยไปถอดให้เค้าลอง เอ๊อ...”
“เค้าเป็นเลขาอากริชทำงานมานานตั้งแต่รุ่นพ่อกานต์แล้ว เป็นพนักงานที่นั่น เค้าคงไม่โกงเอาไปหรอก แล้วพี่เค้าก็นิสัยดีมากด้วย”
“นี่กลัวเค้ารู้แล้วทำโทษเอาเหรอ ถึงได้หนีมาหลบภัยเนี่ย”
“เรากลัวเค้าเสียใจ ที่เรา...ทำกับของสำคัญที่เขาให้แบบนั้นเอาไปให้คนอื่นใส่...เราไม่ได้ตั้งใจ แบบว่าไม่คิดว่าพี่เค้าจะเอาไปใส่ ตอนแรกเค้าขอดูเฉยๆ ก็เลยถอดให้”
“รักเค้าอะเนาะ”
คำพูดของเพื่อน ทำให้คริมาหน้าแดงก่ำ แล้วถอนใจเฮือก
“แล้วนี่จะบอกเค้ายังไง ว่ายัยเลขานั่นเอาไปใส่ยังไม่คืน”
“เดี๋ยวเราจะถามพี่เค้าก่อนว่าถอดได้หรือยัง แล้ว...ไปเอาแหวน แล้วค่อยกลับบ้านน่ะ”
“อื้อ ถามสิ ถ้าเกิดว่าเล่นลูกไม้ถอดไม่ออก เดี๋ยวเราจะไปถอดเอามาคืนวี่ให้ ไม่อยากให้มีเรื่องหมางใจกับอากริชอะไรนั่นเหมือนกันแหละ สงสารวี่”
“ขอบใจนะ”
คริมายิ้มหวานส่งให้กับฟ้ารุ้ง ที่ยักไหล่แล้วแบมือออกทั้งสองข้าง
“เพื่อเพื่อน ฟ้ารุ้งทำได้ทุกสิ่งค่ะ”
คริมาตกลงว่าจะติดต่อรัชนีไปในวันพรุ่งนี้ ฟ้ารุ้งอาสานัดทางนั้นไปเอาแหวนคืนมาให้กับคริมา ดูทุกอย่างวุ่นวายไปหมด แค่ยัยเพื่อนกลัวว่าเจ้าหนี้หัวใจจะเสียใจ เฮ้อ...
รักเค้าขนาดนี้ ก็ทำให้เค้ารักหลง จนถอนสัญญานั่นไปเถอะนะ ยัยวี่เอ๊ย...
ฟ้ารุ้งคิดในใจ แล้วเริ่มวางแผนเงียบๆ กับตัวเอง แผนนี้บางที อาจจะต้องให้บิดาช่วย...
เธออยากให้กริชดนัยรู้ใจตัวเองด้วยการเร่งปฏิกิริยาเสียเลย
........................................................................................................................................................
พี่ถอดแหวนของน้องวี่ออกแล้วนะคะ
ขอบคุณมากๆ เลยนะคะพี่รัช วันนี้วี่ไม่ได้ไปออฟฟิศ เดี๋ยวให้เพื่อนไปเอานะคะ
ได้ค่ะ
พี่รัชรบกวนออกมาตรงที่ร้านกาแฟข้างออฟฟิศนะคะ ถ้าถึงแล้วจะโทรบอกค่ะ
“ขอเอกสารการประชุมให้ผมหน่อยสิครับ คุณรัช” เสียงของเจ้านายดังขึ้น ทำให้รัชนีเงยหน้าขึ้นตกใจนิดๆ เพราะกำลังคุยกับคริมาพอดี
เอ...ทำแบบนี้ง่ายกว่าไหมนะ
เพราะความไม่รู้ของรัชนี เธอเลยล้วงเอาแหวนที่ใส่ถุงกำมะหยี่มาคืนให้กับคริมาออกมา แล้วยกเอกสารไปให้เจ้านายพร้อมกับถุงนั้น
“จริงสิคะ ฝากแหวนไปคืนน้องวี่หน่อยนะคะบอส เมื่อวันก่อนรัชยืมมาลองน่ะค่ะ แล้วน้องวี่คงลืมทวงคืน”
“อ้อ” เขาขมวดคิ้วนิดๆ รัชนีผู้ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย ว่าได้ก่อหวอดอะไรขึ้น ด้วยความที่ซื่อสัตย์ และของมีราคาแพง เธอเลยดึงแหวนออกมาให้กับกริชดนัยได้เห็น แล้วเอ่ยพร้อมกับยิ้มเจื่อนส่งให้กับเจ้านาย
“นี่น่ะค่ะ แหวนวงนี้ ฝากบอสไปให้กับน้องวี่ด้วยนะคะ”
หนนี้หน้าของกริชดนัยตึงเปรี๊ยะเลยล่ะ เมื่อเห็นแหวนวงนั้นชัดๆ
นี่เธอเห็นของสำคัญของเขาเป็นอะไรกันนะ คริมา...
รัชนีผู้ไม่รู้อะไรเลย ก็ได้ส่งข้อความไปให้กับคริมา พร้อมกับแนบรูปถ่ายกำกับเป็นรูปของเจ้านายนั่งหน้าตึง แล้วถือแหวนเพชรวงนั้นในมือ
พี่เอาฝากคุณกริชไปให้แล้วนะคะ น้องวี่จะได้ไม่ต้องมา
ภาพที่เห็นทำให้คริมาแทบจะเป็นลม...
Latest chapter
ใจบาง 36
“เรื่องอะไร แอบมีอะไรโกหกอาไม่สารภาพอีกหรือเปล่า? วี่แอบไปรักใคร”เขาแกล้งว่า คริมาย่นจมูกน้อย แล้วเอ่ยพึมพำเบาๆ “วี่จะไปรักใครได้อีกล่ะคะ นอกจาก...”“นอกจากอาหรือเปล่าครับ”คริมามองสบตาเขา แล้วก็หน้าแดงก่ำ เธอไม่พูดตอบ แต่ซุกหน้ากับอกเขา ทำท่าจะไม่พูดต่อเอาเสียดื้อๆ กริชดนัยหัวเราะหึๆ น้องปากแข็ง...ทั้งที่ถ้าเกิดว่าอ้อนเขาบ่อยๆ บอกรักเขาบ่อยๆ คนมีใจอยู่แล้วอย่างกริชดนัยคงไม่วายบอกรักตอบไปหรอก แต่นี่...ไม่ใช่เลยถ้าเกิดว่าคริมาเหมือนแม่จริงๆ เธอคงไม่เป็นแบบนี้ลูกไม้ไกลต้น...อาจจะเพราะการถูกหล่อหลอมมากระมัง อาจจะเพราะความคิดอ่านไม่ได้ถูกมารดาครอบงำ ทำให้คริมาเป็นลูกไม้ ที่ถูกลมแห่งความดีพัดไปไกลต้นไม้อย่างพัดชา“อื้อ...ทำไมเงียบล่ะ ไหนบอกว่ามีเรื่องอะไรจะคุยด้วย ตกลงว่าจะสารภาพอะไร”“มันไม่ใช่สารภาพ มันเป็นเรื่องที่วี่ไม่เคยพูดกับอากริชมากกว่า เป็นเรื่องที่วี่ไม่มีโอกาสได้พูด...ไม่รู้ว่าอากริชจะมองว่าวี่แก้ตัวไหม แต่...วี่รู้ว่าอากริชโกรธเกลียดวี่เพราะเรื่องนี้ เรื่องเมื่อหกปีที่แล้ว”“ไหนพูดสิ” เขาจะให้เธอพูดให้ฟังให้หมด ก่อนจะบอกว่าจริงๆ แล้วเขาไม่เหลือความโกรธและเกลียด
ใจบาง 35
คริมาหันมามองเพื่อน สีหน้าของเธอไม่สู้ดีเลย ฟ้ารุ้งถอนใจเฮือกก่อนจะแตะแขนเพื่อนรักอย่างให้กำลังใจ“เติมสักสามขวดไหมล่ะยัยวี่จะได้กล้าเข้าบ้าน”“ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก...หรือ...ก็ดีนะ เราควรย้อมใจ...”“ยัยวี่เอ๊ย!” ฟ้ารุ้งจับหน้าเพื่อนแล้วตบแก้มเพื่อนรักเบาๆ ตอนนี้คริมาเหมือนกำลังจะร้องไห้อยู่แล้ว“ทั้งรักทั้งกลัวเค้าสินะ เราน่ะ”“อากริชเสียงดุมากเลย ตอนเราโทรบอกว่าจะให้ฟ้ามาส่ง...แล้วก็บอกว่าให้เรารีบกลับมา มีเรื่องจะต้องคุยกัน”“นี่...ยัยวี่ฉันจะแนะนำอะไรเธอ แบบที่ทำให้อีตาอากริชนั่นหายเคือง ทำตามเรานะรับรองว่าหายชัวร์”“ทำยังไง” คริมาทำตาปริบๆ ฟ้ารุ้งยิ้มทะเล้นก่อนจะกระซิบเสียงพร่าข้างหูเพื่อน“ก็จับอากริชของเธอขึงพืด จัดหนักเสียเลยไง ใช้เซ็กซ์ละลายพฤติกรรมสิยัยวี่”“โอ๊ย...” คริมาผลักเพื่อน ฟ้ารุ้งหัวเราะชอบใจ แล้วเอื้อมไปหยิบเอาถุงขนมที่แวะซื้อก่อนเข้าบ้าน ยัดใส่มือเพื่อน พร้อมกับเอ่ยสำทับ“เอ้า...เอาของหวานให้ตาอากริชนั่นกิน ของหวานจะทำให้อารมณ์ดี เสร็จแล้วก็...” ว่าแล้วก็หัวเราะคิกคัก คริมาสั่นหน้า หน้าของเธอแดงก่ำ “อื้อ...ไม่เอา”“เอาเหอะ...อิอิอิ เราไปก่อนล่ะย
ใจบาง 34
ปาร์ตี้ละลายพฤติกรรมของสองสาว คือเครื่องดื่มค็อกเทลสีสวย แอลกอฮอล์ 5% และผัดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ขนมกรุบกรอบ คริมาที่เหมือนคนหนีแบบเร่งด่วนมา เลยไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย นอกจากกระเป๋าสะพายใบที่เธอใช้ไปมหาวิทยาลัยประจำ โน้ตบุ๊ค เสื้อผ้าอะไรก็ลืมหอบหิ้วมา ตอบไลน์กริชดนัยแล้วเธอก็ปิดโทรศัพท์ เพราะฟ้ารุ้งสั่งให้ปิด ทางนั้นจะได้คิดว่าเธอนอนแล้ว เดี๋ยวตามเช็คอีกแล้วก็จะเห็นว่าฟ้ารุ้งชวนคริมาปาร์ตี้ จะพากันเดือดร้อนเอา“ปิดแหละดี เดี๋ยวอากริชของเธอจะเช็ค เห็นเราปาร์ตี้กินค็อกเทลกัน หนหน้าจะไม่ให้เธอมาอีก จริงสิไหนๆ ก็ไหนๆ ถ้าเหล้าหมด ไปร้านแถวนี้ไหมอะยัยวี่”“ไม่สิ...อะไรกันน่ะยัยฟ้า มาชวนเที่ยวเสียอย่างนั้นแหละ รู้นี่ว่าเราไม่ชอบเที่ยว”“ไปเสียหน่อยจะเป็นอะไร เราจะได้นัดพ่อออกมาด้วย”ฟ้ารุ้งยังไม่ลืมหรอกเรื่องสนับสนุนพ่อให้กับเพื่อน “หืม? คุณวีน่ะเหรอ”“ก็เออสิยะ พ่อเราน่ะยังเฟียสอยู่นะยัยวี่ เธอเห็นว่าพ่อเราแก่เหรอ”ลองถามแบบเลียบๆ เคียงๆ ดู เพื่อนรักเพียงแค่หัวเราะ...เอาเหอะ โอกาสยังมีอีกมาก ค่อยๆ เขยิบเอาก็ได้ เดี๋ยวเพื่อนรักจะตกใจ“ไม่แก่หรอก พ่อของฟ้าอะยังหนุ่ม ยังหล่ออยู่เลย”“
ใจบาง 33
ทนายจารึกสังเกตเห็นสิ่งผิดปรกติระหว่างสองหนุ่มสาวมากมายระหว่างมื้ออาหารเย็นและการสนทนา อาชีพทนายทำให้เขาได้คลุกคลีกับคนหลายประเภท และมีจิตวิทยาในการสังเกตคน ฉะนั้นพิรุธของสองหนุ่มสาวที่แสดงออก ก็ทำให้เขารู้แจ่มชัดว่าสิ่งที่เขาสังหรณ์ไว้เกี่ยวกับกริชดนัยและคริมา คงจะเป็นความจริงเป็นแน่แท้ด้วยอายุอานามก็...ถือว่าเหมาะสมแม้ฝ่ายหญิงจะยังอายุน้อย และเขาก็อยากให้คริมาเรียนให้จบก่อน เขากำลังคิดหาข้อแก้ตัวสวยๆ ไว้ให้กับคนทั้งสอง ถ้าเกิดว่าวันหนึ่งมีงานวิวาห์เกิดขึ้นมา“หนูวี่...ขอบใจมากนะสำหรับอาหารอร่อยๆ มื้อนี้ แล้ว...ยังไงก็เอาสิ่งที่ลุงพูดบอก ไปทำดูล่ะ” ทนายจารึกเอ่ยย้ำก่อนจะขึ้นรถ คริมาพึมพำรับคำ แล้วก้มหน้า...กริชดนัยยืนอยู่ข้างๆ เธอ นึกสงสัยว่าทนายจารึกพูดอะไรกับคริมา “กลับก่อนนะครับคุณกริช ฝากดูแลหนูวี่ด้วย ป้องกันด้วยก็ดีนะครับ ผมอยากจะให้หนูวี่เรียนให้จบก่อน”ประโยคหลังเอ่ย พร้อมกับขยิบตาให้ เล่นเอากริชดนัยและคริมาสะดุ้ง แล้วพากันเสมองไปทางอื่น ทนายจารึกหัวเราะขึ้นเบาๆ แล้วปิดประตูรถ ก่อนจะขับรถออกไปจากบ้านคืนนั้น...คริมานั้นว้าวุ่นเรื่องที่แหวนของขวัญจากเขา ไม่ได้อยู่บนนิ
ใจบาง 32
วันนี้คริมา มาทำงานกับกริชดนัยเพราะเขาลากเธอมาด้วย เนื่องจากที่มหาวิทยาลัยของเธอหยุด เขาบอกว่าขืนไม่พามา เดี๋ยวเพื่อนซี้ของเธอก็จะมาพรากเธอไปจากเขาอีกดูใช้คำเข้า แล้วไหนจะการถูกเอาอกเอาใจอย่างคาดไม่ถึงจากเขา ของขวัญจากเขา...คริมากรีดนิ้วประกายเพชรส่องแสงวูบวาบบนนิ้วนางด้านซ้ายของเธอคนส่วนมากมักจะใส่แหวนแต่งงานหรือแหวนแทนใจจากคนรักไว้ที่นิ้วนี้เขา...คิดอย่างไรถึงได้สวมให้กับเธอที่นิ้วนี้คำถาม...ที่มีคำตอบในใจคนถามอยู่สองอย่าง“น้องวี่คะ เที่ยงนี้ไปกินข้าวด้วยกันไหมคะ บอสน่าจะกลับมาบ่ายบอกว่ายังไม่เสร็จธุระน่ะค่ะ” เสียงทักทำให้หญิงสาวที่กำลังจมกับภวังค์ของตนเองสะดุ้งเล็กน้อย แล้วหันไปยิ้มให้กับต้นเสียง เลขานุการสาวของกริชดนัยนั่นเองเธอขานรับ รัชนีจึงมาทรุดนั่งข้างๆ อยากจะชวนหญิงสาวคุย ตาสะดุดเห็นตรงแหวนวงสวย ก็อุทานออกมา“แหวนสวยจังนะคะน้องวี่ ซื้อใหม่หรือคะ”“เอ่อ...” คริมาหน้าแดงนิดๆ จะอย่างไรเธอก็ยังรักษาคำสัญญาที่เขาตั้งเงื่อนไขไว้อย่างจริงจัง แม้ว่าตอนนี้พอจะมีคนระแคะระคายแล้ว ว่าเธอกับกริชดนัยไม่ใช่แค่อาเลี้ยงกับหลานสาวปรกติแน่นอน คนในบ้านแหละที่สังเกตเห็น และเพื่
ใจบาง 31
กริชดนัยสังเกตได้ถึงความแปลกบางอย่าง คือทุกครั้งที่เขาไปรับคริมาในตอนเย็นเพื่อกลับบ้าน ฟ้ารุ้งกับบิดาของหล่อนก็จะรออยู่ด้วย และมักจะชักชวนพวกเขาไปรับประทานอาหารเย็นด้วยกันเกือบทุกวัน บางวันขนาดว่าเขาปฏิเสธ สองพ่อลูกนั่นก็จะยังตามมาที่บ้านของพวกเขาวีรพลดูสนิทสนมกับคริมามาก มากจนชักจะเกินไปในสายตาของเขาไอ้จะห้ามโต้งๆ ว่าไม่ต้องมาวุ่นวายกับเธอ เขาจะห้ามได้ที่ไหนกัน เพราะลูกสาวของวีรพลเป็นเพื่อนรักกับคริมา สองคนเรียนด้วยกันก็ต้องเจอกันเป็นปรกติ แต่ที่เริ่มไม่ปรกติ คือในวันหยุดสองพ่อลูกนั่นก็มารับคริมาของเขาออกไปข้างนอกเรื่อยยามสนทนากัน บางทีเขาลองเปรยถาม คริมาก็จะเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ฟังว่าไปทำอะไรมาบ้าง มันยิ่งทำให้เขายิ่งรู้สึกผิดปรกติไอ้หมอนั่นคิดอะไรกับคริมาของเขาแน่นอน แถมเด็กฟ้ารุ้งดูจะสนับสนุนพ่อสุดตัวเสียด้วย“นั่นสร้อยอะไรหรือวี่” เขาทักขณะที่นอนกอดเธอ...ปรกติแล้วคริมาไม่ค่อยใส่เครื่องประดับ มีแค่แหวนที่นิ้วกลางวงเดียวและสร้อยแขนที่เป็นสร้อยทองเส้นเล็กติดตัวที่เขาเห็นตลอด วันนี้เธอมีสร้อยคอสีเงินและห้อยจี้เพชรเม็ดเล็กเป็นรูปหัวใจ ดูแล้วน่าจะเป็นของแท้อยู่บนลำคอขาวผ่อง
You may also like
มรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ140.8K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่236.2K viewsแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI73.1K viewsเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน86.8K viewsพอกันทีฉันคนนี้หมดรักสามีเก่าแล้ว
CHAOIL.194 viewsรวมเรื่องเร่า(ร้อน) เร้าอารมณ์
Tiwa Tatree / นามปากกาอัษฎากร741 viewsคุณอาข้างบ้านสุดหื่น
นิชา อลีนา45 viewsรักต้องห้ามกับเพื่อนสนิทของพ่อฉัน
Michelle Chiemela18 views
