Masukธีทัตขับรถมาตามพิกัดที่เธอให้ นั่นทำให้เขาแอบพอใจที่ได้รู้จักบ้านคุณพ่อของเธอ สาวน้อยนั่งหน้าตาเครียดและค่อนข้างจะเงียบ เขาถามคำเธอก็ตอบคำ
“วันนี้พี่คิดอะไรไม่รู้เลยแวะมาดู กะแค่มาเฉยๆ ทำไมน้องพู่ไม่ไปกับทุกคนครับ” “หนูไม่อยากไปกับพวกเขา” “แล้วคุณแม่รู้มั้ยว่าน้องกลับมาบ้านคุณพ่อ?” “หนูไม่สำคัญขนาดนั้นหรอกค่ะ” “อย่าคิดแบบนั้นเลยนะ พ่อแม่ทุกคนล้วนรักและหวังดีกับลูกอยู่แล้ว” “แต่ไม่ได้หมายความว่าจะปลอดภัยกลับอันตรายมากกว่า” ธีทัตสะกิดใจกับคำพูดของเธอทันที “มีอะไรบอกพี่ได้นะครับ” เธอเงียบจนถึงบ้าน กล่าวขอบคุณและเดินเข้าบ้านไป นั่นทำให้เขาบอกกับตัวเองว่าจะต้องหาเวลามานอนค้างที่บ้านพ่อในช่วงสุดสัปดาห์บ้าง ชรันและพิชามญช์กลับมาที่บ้านโดยไม่รู้ว่าพรรณนาราไม่อยู่ พวกเขานั่งดื่มไวน์กันไปคนละนิดหน่อยและเข้านอน กลางดึกเกือบเที่ยงคืนที่ชรันแน่ใจว่าภรรยาใหม่ได้หลับสนิท เขาเดินไปที่ห้องของสาวน้อยวัยกระเตาะก็พบว่าไม่ได้ล็อกประตูห้อง แต่พอเปิดไฟปรากฎว่าเธอไม่อยู่ “ไปไหนนะ?” เขาโทรหาฟ้าเพื่อสอบถามว่าเห็นพรรณนาราออกไปจากบ้านหรือไม่ พอรู้ว่าธีทัตมาที่บ้านและออกไปด้วยกัน มันทำให้เขาแอบเดือดดาลในใจ “คุณรันทำไมรู้คะว่าน้องพู่กันไม่อยู่?” “ก็กลับมาปกติจะออกมาหาแม่เค้า แต่นี่เงียบก็เลยถาม” “แล้ว..คุณพิชาหลับแล้วหรือคะ?” “ใช่ มาหาฉันที่ห้องของหนูพู่กันตอนนี้ที” ชรันปิดไฟแล้วนั่งบนเตียงรอแม่บ้านสาวร่านสวาทให้มาหา เมื่อเธอเปิดเข้ามาก็ปิดล็อกทันที “จะดีเหรอคะ..ที่ใช้ห้องนี้” “ตื่นเต้นดีออก ไม่ต้องเปิดไฟนะ” นั่นเพราะเขาอยากใช้จินตนาการว่ากำลังร่วมรักกับพรรณนาราไม่ใช่ฟ้าสาวแม่บ้าน ทั้งคู่ปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกอย่างเร็วโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง นอนกอดก่ายลูบคลำกันบนเตียงอย่างหื่นหิวในกามรส “ใช้ปากสิสาวน้อย ทำแรงๆ เลยนะ” ฟ้าไม่รอช้า ขยับหน้าลงไปที่ท่อนเอ็นนั้นจับเข้าปากแบบที่คุ้นชิน เธอรู้ว่าเขาชอบแบบไหนมาตั้งแต่รับใช้เขาที่ห้องทำงานในบริษัทอยู่บ่อยครั้ง ก่อนจะย้ายมาเป็นแม่บ้านที่นี่ “นั่นแหละ..อาา” ฟ้าใช้ปากได้ชำนาญมาก เธอเน้นส่วนหัวเป็นพิเศษ เขาเสียววาบจนหายใจหอบกายกระตุก ลิ้นที่เล้าโลมไปทั้งแท่งจนถึงลูกกลมๆ ชรันถึงกับร้องขอให้ขึ้นมาขย่มบนตัวเขาได้แล้ว ฟ้าขยับขึ้นมาคร่อมและจับแก่นกายนั้นให้มุดเข้าไป ทิ้งน้ำหนักตัวให้เข้าไปจนหมด “ซี้ด…โอยย เด็กดี..” เธอขย่มด้วยความมีอารมณ์สุดๆจนน้ำแฉะมีเสียงการสอดใส่ดังไปทั่วห้อง ชรันลุกนั่งให้ฟ้าไปโก้งโค้งหันหลังให้เพราะเขาอยากสอดใส่ทางด้านหลัง สองมือที่จับสะโพกให้กระแทกรัวๆ แม่บ้านสาวถึงกับครางเสียงหลง ”อาาา คุณรัน..เข้าลึกเสียว…อาา” “ในปากได้มั้ย..” “ได้ทุกอย่างค่ะ..อื้ออ แรงอีก..แรง..อีก” ชรันที่กระแทกเร็วขึ้นเรื่อยๆ พอใกล้จะเสร็จ เขาชักออกมาเอาไปเข้าปากของฟ้าที่อ้าปากรออยู่ เธอกลืนมันลงไปจนหมด พร้อมกับดูดเลียแท่งลำอย่างช่ำชอง เขาหอบหายใจแรงแบบนั้นโดยที่แม่บ้านสาวเลียให้เขาจนสะอาดหมดจด “เมื่อกี้ฟ้าเผลอร้องดังไปหน่อย กลัวคุณพิชาจะได้ยินจัง” “ฉันผสมยานอนหลับให้ในไวน์ ไม่ตื่นหรอก พรุ่งนี้มาทำความสะอาดห้องนี้ทีนะ” “ค่ะ คุณรัน” ช่วงสายของวันอาทิตย์จะเป็นวันที่แม่บ้านทั้งสองไม่ต้องทำความสะอาดยกเว้นจัดเตรียมอาหารถ้าเจ้านายอยู่บ้าน พอเที่ยงวันพิชามนญ์และชรันได้ออกไปด้วยกันข้างนอก เมื่อไม่มีใครในบ้าน ฟ้าจึงถือโอกาสเข้าไปในห้องของพรรณนาราเพื่อเปลี่ยนผ้าปูและปลอกหมอนพร้อมกับแอบยิ้มให้ตัวเอง “ถ้าฉันมีห้องของตัวเองแบบนี้ก็คงดีสินะ แต่ยัยหนูพู่ดันไม่รู้ว่าห้องตัวเองกลายเป็นม่านรูดชั่วคราวให้ฉันกับผัวแม่ตัวเอง ฮึ..ยังมีรอยคราบจากคุณชรันอยู่เลย” รอยคราบอสุจิแห้งกรังที่ติดอยู่บนที่นอน ฟ้าแค่เบะปากแล้วดึงมันออกใส่ตะกร้าแล้วเปลี่ยนทั้งชุดให้ใหม่ เธอหันซ้ายหันขวาสำรวจในห้องตามประสาคนที่ชอบสอดรู้สอดเห็น สายตาไปสะดุดที่โต๊ะเครื่องแป้งมีลิปสติกวางอยู่สองสามแท่ง เธอจึงลองนำมาทาเล่นสลับสีไปมาจนใช้เสื้อเช็ดก็ลบไม่ค่อยออก ด้วยความกลัวว่าแม่บ้านอีกคนจะสงสัยว่าไปทาลิปที่ไหนมา เธอจึงเข้าห้องน้ำเพื่อไปล้างหน้าและปาก “เอ๊ะ..ทำไมมีเสื้อในถังขยะ มันขาดเหรอ? ทิ้งทำไมน่ะ?” ฟ้าหยิบเสื้อและกางเกงขาสั้นออกมาจากถังขยะในห้องน้ำจึงพบว่ามันก็ไม่ได้ขาดแต่เธอกลับเห็นคราบ..ที่เหมือนกับบนผ้าปูที่นอน… ใจเธอสั่นแรงด้วยความตกใจ สมองประมวลผลไปหมดว่าในบ้านนี้มีผู้ชายเพียงคนเดียวคือชรัน คนขับรถนั้นอยู่กับเมียที่ห้องพักซึ่งเป็นแม่ครัว ไม่มีทางที่จะกล้าทำเรื่องอุกอาจกับลูกสาวของพิชามญช์แน่นอน คุณชรันเลี้ยงต้อยเหรอ?…นี่เด็กอายุแค่สิบห้าเท่านั้นนะ…ขนาดกับฉันตอนนั้นก็ 17 ย่าง 18 แต่นี่ยังเด็กเกินไป นมยังไม่ตั้งเต้า รูปร่างยังดูไม่เป็นสาวเต็มตัวเลยด้วยซ้ำ.. แต่การที่ยัยเด็กคนนี้เอาชุดมาทิ้งถังขยะให้เห็นชัดเจนแบบนี้ คือต้องการจงใจให้แม่บ้านสักคนได้เห็นอย่างนั้นเหรอ?..แสดงว่าโดนบังคับขืนใจไม่ได้สมยอมสินะ.. ฟ้าเก็บชุดใส่ถุงดำและนำไปทิ้งที่ถังขยะหน้าบ้านตามปกติ เธอจะลองสังเกตไปก่อนว่าลูกสาวพิชามนญ์กำลังแทงข้างหลังแม่บังเกิดเกล้าหรือโดนล่อลวงจากพ่อเลี้ยงกันแน่ ชรันเองที่ได้สัมผัสลูบคลำเด็กสาวไปแล้ว เขาติดใจเธอขนาดนับวันรอที่พรรณนาราจะมานอนค้างที่บ้านอีกครั้ง แต่ก่อนจะถึงวันศุกร์ เขาที่มีอารมณ์ทางเพศสูงได้สลับร่วมรักระหว่างพิชามญช์และแม่บ้านสาวอยู่ตลอดหลายวัน แน่นอนว่าเขาวางยานอนหลับให้ภรรยาทุกครั้งที่ต้องไปนอนกับแม่บ้าน ในคืนวันพฤหัสบดีช่วงหัวค่ำ เขาชวนพิชามญช์ดื่มไวน์ก่อนนอนเหมือนทุกที แต่คราวนี้เธอแกล้งจิบแล้วอมไว้ทำท่าหลอกว่ากลืนลงคอไป ก่อนจะเดินไปเข้าห้องน้ำเพื่อคายทิ้ง เวลาที่เขาเผลอหันไปหยิบโทรศัพท์ เธอก็เทมันทิ้งลงบนพรมข้างโซฟา “ง่วงแล้วค่ะ พิชานอนก่อนนะ” “คุณนอนเถอะ ผมดูรายการข่าวต่างประเทศสักพักก็จะนอนเหมือนกัน” ชรันนั่งดูโทรทัศน์ ส่วนพิชามนญ์ขึ้นไปนอนบนเตียงโดยที่หันหลังให้ เขารีบแชทหาฟ้าทันที “ไปที่ห้องหนูพู่เหมือนเดิม ลองดูชุดน่ารักๆในตู้เสื้อผ้าของพู่กัน เลือกสักชุดใส่แล้วถ่ายส่งรูปมาให้ฉันดูหน่อย เร็วๆล่ะ” “ค่ะ” ฟ้าพิมพ์ตอบมาแค่นั้นพร้อมกับเปิดประตูห้องอย่างเบามือแล้วย่องขึ้นมาบนชั้นสองของบ้านไปที่ห้องของพรรณนารา เธอเลือกชุดเดรสสั้นมาตัวหนึ่ง พอลองใส่ก็รู้สึกว่าคับ “คุณรัน ชุดน้องพู่เล็กค่ะ ฟ้าใส่ไม่ได้” “งั้นไม่ต้องใส่อะไร ถ่ายส่งมาระหว่างรอพิชาหลับสนิท จะได้ไม่ต้องเสียเวลา” แต่ไม่ว่าแม่บ้านสาวจะส่งรูปอล่างฉ่างขนาดไหนมาให้กี่รูป ชรันกลับรู้สึกว่าไม่ค่อยมีอารมณ์ด้วย มันก็เหมือนรูปโป๊เปลือยทั่วไป เขากลับนึกถึงกลิ่นกายเด็กสาวและความรู้สึกนุ่มนวลติดปลายนิ้วที่ยังจำได้ไม่ลืมเมื่อสัมผัสผิวเรือยกายของพรรณนารา ชรันเริ่มเอามือจับลูบคลำแก่นกายของตัวเอง เริ่มจินตนาการถึงสาวน้อยที่เขาหลงใหลเมื่อแรกเห็น ร่างกายเริ่มร้อนและความเป็นชายที่ตื่นตัวเต็มที่ในบ็อกเซอร์ เขาลุกเดินไปก้มดูภรรยาที่หลับตาพริ้มเหมือนว่าหลับสนิทไปแล้ว จึงปิดไฟในห้องและโทรทัศน์ แล้วเปิดประตูออกไปอย่างเงียบกริบที่สุด พิชามญช์ลืมตาในความมืด เธอสงสัยตั้งแต่ย้ายเข้ามาอยู่บ้านใหม่นี้ ว่าหลายครั้งเธอจะตื่นขึ้นมาในตอนที่สามีกลับมาที่ห้องแล้วมีข้ออ้างเสมอ ครั้งนี้เธอจะได้รู้ว่าเขาแอบไปคุยกับใครลับหลังหรือเปล่า? ……………………………….🐍🐍ฟ้าเดินตรงมาหาที่ประตูรั้ว ชรันมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าพร้อมกับส่งเสียงจิ๊จ๊ะให้ทันทีเชิงประชดประชัน “มาอยู่ที่นี่เองเหรอ ดูดีขึ้นเป็นกองเลยนะ หนูพู่เอาเธอมาชุบเลี้ยงอย่างดีเพื่อให้มาใส่ร้ายฉันล่ะสิ อย่าลืมว่าฉันเลี้ยงดูเธอมากี่ปีแล้วล่ะฟ้า? ตอนนี้กลับปีกกล้าขาแข็ง” “เลี้ยงดูหรือล่อลวงให้รัก? เอาเงินฟาดหัวเพื่อให้เด็กเมื่อวานซืนอย่างฟ้าไปไหนไม่รอด ถ้าฟ้ายังงมงายกับคุณอยู่ก็คงไม่พ้นเป็นแม่บ้านสนองตัณหาคุณตลอดไป น้องพู่ทำให้ฟ้าได้เรียนหนังสือต่อ นู่น..บนนั้น..ห้องนอนที่ฟ้าไม่เคยคิดว่าจะได้มีแบบคนอื่นมาตลอดชีวิต มีคนคอยดูแลให้คุณค่า ฟ้าจะปกป้องน้องพู่ทุกอย่างที่คนอย่างฟ้าพอจะทำได้” “อยากเป็นเมียพ่อหนูพู่ล่ะสิ หาที่เกาะใหม่ได้แล้วสินะ” “เพราะคุณไปทำลูกสาวเขานี่” “พิชาต่างหากที่ยกหนูพู่ให้เป็นเมียฉันอีกคน” “ไม่มีแม่คนไหนทำแบบนั้นกับลูกตัวเองหรอก กลับไปเถอะค่ะ ทุกอย่างปล่อยให้เป็นไปตามกฎหมายดีที่สุด” ฟ้าหันหลังกลับเข้าไปในบ้านทันที ส่วนชรันที่กำหมัดแน่นได้ตรงกลับบ้านแล้วนั่งดื่มอย่างบ้าคลั่ง ธีทัตทำงานอย่างขยันขันแข็ง ไปรับพรรณนาราแล้วถึงห้องก็ยังนั่งทำงานต่อ นอนหลับดึกๆดื่นๆจ
ชรันกลับถึงบ้านก็ไม่เป็นอันกินอันนอนหลังจากโดนลูกเลี้ยงสาวถอนหงอกเสียอย่างไม่เป็นท่า เขาเจ็บใจที่ถูกหลอกว่านอนกับเธอมาตลอด เสียเงินไปเยอะแยะมากมาย ซื้อรถซื้อของให้นับไม่ถ้วน จริงสิ..ฉันโดนแอบถ่ายในบ้านหลังนี้ แสดงว่ามีกล้องซุกซ่อนอยู่หลายจุดแน่นอน…เขาตรงไปที่ห้องนอนแม่บ้านที่เคยเป็นห้องของฟ้า ก่อนจะยกให้เด็กสาวคราวลูกได้อยู่เพื่อปรนเปรอสวาทให้ เมื่อรื้อค้นอย่างถี่ถ้วนก็พบกล้องที่ซ่อนไว้ใต้โต๊ะเครื่องแป้ง จากนั้นเมื่อไปที่ห้องทำงานก็พบเช่นกันโดยวางซ่อนไว้ในช่องหลืบของโซฟาที่ใช้นั่งเล่นในห้อง ชรันเขวี้ยงมันลงบนพื้นอย่างโมโหสุดขีด เขาแน่ใจว่าเป็นพิชามญช์ที่ทำทั้งหมดและเริ่มประสาทกินกับความคิดที่ว่าในบ้านนี้มีอีกกี่จุดที่มีกล้องคอยบันทึกทุกอย่างในเวลาที่เขาชะล่าใจว่าเธอไม่อยู่บ้านเลยทำอะไรก็ได้ ในตอนนี้สิ่งที่เขาจะต้องจัดการคือควบคุมสติและปรึกษาทนายเพื่อให้รอดพ้นจากวิกฤตของชีวิตฉันไม่พร้อมจะสูญเสียชีวิตในตอนที่อายุขนาดนี้เด็ดขาด..ส่วนเธอ..พิชามญช์ ฉันจะไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆหรอก.. ณัฐวีย์ที่รับรู้ว่าชรันติดต่อมาหาว่าที่ภรรยาของเขา นั่นทำให้เขาย้ายเธอและลูกชายให้ไปอยู่ที่คอนโดของพรรณนาราท
Pacific Gateways Co., Ltdในตอนสายของวัน พนักงานของบริษัทต้องแปลกใจ เมื่อมีกลุ่มเจ้าหน้าที่ตำรวจได้เข้ามาขอพบชรัน จากนั้นได้กรูกันเข้าไปในห้องทำงานของเขาและเชิญให้ไปสถานีตำรวจเพื่อรับทราบข้อกล่าวหา ซึ่งแน่นอนว่าชรันฉลาดพอที่จะไม่ให้ปากคำอะไรที่จะมัดตัวเขาได้นอกจากขอให้การในชั้นศาลเท่านั้นและต้องการใช้ทนายให้พูดแทน เขายื่นประกันและถูกปล่อยตัวให้กลับบ้าน ความคั่งแค้นในใจ พยายามคิดหาแต่ว่าทำไมผู้หญิงสามคนถึงรวมหัวกันแจ้งความเขา แล้วเด็กสาวที่เลี้ยงไว้อยู่ๆก็หายไปติดต่อไม่ได้กลับไปโผล่อยู่กับฟ้าและพรรณนาราได้ยังไง คลิปต่างๆที่จะมัดตัวเขาของทั้งสามคนมาจากไหน? จากใคร? ได้มายังไง? ชรันคิดได้แค่อย่างเดียวเท่านั้นคือ พิชามญช์มีสายโทรเข้าปลายสายที่รู้อยู่แล้วว่าเขาจะต้องสงสัยเธอจนได้ พิชามญช์แค่รับสายแล้วทำน้ำเสียงปรกติเหมือนไม่รู้เรื่องอะไร“พิชา..วันนี้ตำรวจมากันที่บริษัทผม มีทนายความมายื่นแจ้งความให้ผู้หญิงสามคน ลูกสาวคุณเป็นหนึ่งในนั้นด้วย มีอะไรจะพูดมั้ย? อย่าลืมว่าคุณยกพู่กันให้ผมเอาเอง”“ฉันเลี้ยงแต่ลูกอยู่ในห้องตั้งแต่คืนที่จับได้ว่าคุณเอากับอดีตภรรยาคุณธี ใครจะจัดการอะไรเรื่องแบบนี้
แบมซื้ออาหารและน้ำเข้ามาให้ชรันที่บ้าน เธอย่างกรายเข้าไปในตัวบ้านที่เงียบจนวังเวง เขาที่นั่งรออยู่แล้วได้รีบเดินมาต้อนรับ “แม่บ้านไม่มีสักคนเหรอคะ?” “เหลือป้าแม่บ้านกับคนขับรถ พอดีสั่งไว้ว่าไม่ต้องทำอาหารเผื่อเพราะตอนแรกคิดว่าจะไปนั่งดื่มข้างนอก แต่รู้สึกเพลียเลยไม่ออกไปน่ะ” ชรันทำมือว่าให้ตามเขาไปที่ห้องรับประทานอาหาร ซึ่งเตรียมจานช้ามช้อนส้อมแก้วน้ำไว้แล้ว “หนูแบมนั่งคุยกับอาสักพักสิ จะถามเรื่องพิชาหน่อย” “เอ่อ..ค่ะ แต่หนูไม่กินนะคะ พอดีทานมาแล้ว” เขารินน้ำผลไม้ให้เธอแล้วไปนั่งฝั่งตรงข้าม เริ่มต้นถามว่าไปเจอพิชามญช์ที่ไหน ต่อด้วยคุยกันเรื่องคดี เรื่องลูกชายทั้งสองคน ไม่นานนักแบมเริ่มมีอาการง่วงซึมแต่ก็ยังรู้สึกตัวบ้าง เขารีบเข้าไปโอบเธอให้ลุกขึ้นแล้วประคองเดินไปนั่งพักที่โซฟาห้องรับแขก “คุณอา..ทำไม?..” แบมพูดถามได้แค่นั้นเท่าที่สติยังพอมีเหลือก่อนจะเริ่มพูดไม่รู้เรื่อง ชรันจึงปล่อยเธอไว้ก่อนจะเดินไปปิดประตูบ้านล็อกเอาไว้ ปิดไฟและปิดผ้าม่านจนหมด เหลือเพียงความมืดสลัวในบ้านที่กว้างขวางนี้เท่านั้น แบมที่สะลึมสะลือเพราะชรันไม่ได้ใช้ยากับเธอมากนัก ก็เพราะเขายังอยากให้เ
ธีทัตลงจากรถอ้อมไปเปิดประตูฝั่งของพรรณนาราแล้วดึงแขนเธอให้ออกมาแล้วเปิดประตูด้านหลังดันตัวเธอเข้าไป“พี่ธี..ไม่เอานะ พาหนูกลับบ้าน”“ใจดีให้ก็ดื้อ ปั่นหัวพี่สนุกไหมพู่กัน..”เขาเข้ามานั่งข้างๆจับแขนเธอที่ดันแผ่นอกบังคับให้นอนลงไปที่เบาะหลัง เริ่มต้นซุกไซร้ไปที่กลางลำตัวเธอแล้วเลิกกระโปรงสั้นขึ้นจนเห็นแพนตี้ลูกไม้แนบเนื้อตัวจิ๋ว“พูด..พี่เป็นใครสำหรับพู่”เขาจับคอเธอแม้จะไม่ได้บีบแน่นแต่ก็ทำให้เธอตื่นเต้นหายใจหอบจนตัวโยน ส่วนอีกมือเริ่มซุกซนใช้นิ้วแหวกชั้นในเข้าไปลูบคลึงส่วนสงวนจนเจ้าตัวสั่นสะท้าน“ถ้าหนูไม่พูดล่ะ”“ยั่วให้พี่โมโหเหรอ?”“เปล่า หนูชอบเวลาพี่หึง”“เพราะรักถึงหวง แล้วถ้าชอบให้หึงก็ยอมรับมาว่าเป็นเมียพี่..”“ขนาดนี้แล้วทำไมต้องพูดคะ คำพูดสำคัญกว่าการกระทำรึไง?”“พี่ไม่นอนกับใครถ้าไม่รัก”เขาปลดเข็มขัดและรูดซิปลงด้วยมือเดียว ก่อนจะจับแท่งลำนั้นสอดใส่เข้าไปในช่องทางรักที่รัดติ้ว โดยที่เธอยังใส่แพนตี้อยู่“อึก..อื้อออ”“ร่างกายหนูบอกว่ารักพี่นะ..สุดๆ..”แรงขมิบเป็นจังหวะถี่ๆส่งสัญญาณแทนคำพูดของหญิงสาวแต่นั่นมันยังไม่พอสำหรับเขา“อาา..แรงอีก..”สองขาที่เกร็งและรัดเอวแน่น ธีทัต
ฟ้าได้เอากระเป๋าเสื้อผ้ามารอที่บ้านภัทราวุธตั้งแต่บ่าย เธอตื่นเต้นที่จะได้อยู่กับน้องสาวที่รักและเอ็นดู โดยจะได้มีห้องส่วนตัวติดกับห้องของพรรณนารา ส่วนธีทัตได้รับการไหว้วานจากณัฐวีย์ให้ไปรับลูกสาวที่มหาวิทยาลัยแทนคนขับรถเพราะยุ่งกันอยู่ “ช่วงนี้พี่จะได้อยู่กับพู่ทุกวันตอนเย็นเลยล่ะ เพราะคุณพ่อหนูคงต้องเฝ้าภรรยานานเลย” “แล้วแต่เถอะค่ะ” “เอ้า ไม่ดีใจเหรอ?” “แม่ถีบหัวทุกคนให้พ้นทางได้แล้ว หนูคงไม่มีอะไรต้องห่วงหรอก” “พู่..อย่าพูดแบบนั้นสิ ไม่น่ารักเลย” “หนูเป็นแบบนี้ พี่จะไม่รักก็ได้นะ” พรรณนารากล่าวแบบหยิ่งๆ แต่ธีทัตกลับมองว่านี่คือความดื้อดึงที่เขาชอบ “พ่อกับแม่กลับมาอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัว คิดในแง่ดีหน่อยสิ” “ตั้งแต่หนูเกิดมา แม่กับหนูก็แข่งกันแย่งความรักจากพ่อมาตลอด แม่ไม่เคยอยากได้ลูกสาว ทำไมไม่ให้หมอเลือกเพศตั้งแต่แรกก็จบ” “ไม่พูดเรื่องนี้ดีกว่า เปลี่ยนเรื่องเนอะ พี่พาหนูไปกินอะไรอร่อยๆข้างนอกดีกว่าไหม?” เธอส่ายหน้าแล้วว่าจะกินที่บ้าน “หนูนัดกับเพื่อนจะไปเที่ยวกันคืนนี้ แบบ..ชิลๆตามประสาเพื่อนฝูง เดี๋ยวเพื่อนมารับตอนสามทุ่ม” ธีทัตตาเขียวขึ้นมาทันทีตามปร







