Home / โรแมนติก / ใต้เงาหนามกุหลาบ / ตอนที่ 8 เดิมพันทั้งชีวิต /1

Share

ตอนที่ 8 เดิมพันทั้งชีวิต /1

ในงานกาล่าดินเนอร์ระดับมหาเศรษฐีไม่ได้ทำให้หัวใจของเมลดาอบอุ่นขึ้นแม้แต่นิดเดียว

เธอสวมชุดราตรีสีน้ำเงินเข้มขรึม ยืนหลบอยู่ในมุมมืดมองดู ภริช ที่เดินเคียงข้างเนตรทรายออกงานอย่างสง่างาม ทั้งคู่ดูเหมือนกิ่งทองใบหยกที่ใครเห็นก็ต้องอิจฉา ความเจ็บช้ำเกาะกินอยู่ภายในใจ แต่ทว่าวันนี้คือวันที่ต้องตัดสินชะตา ของครอบครัวเธอ

แต่สำหรับเธอ มันคือภาพสุดท้ายที่เธออยากจำไว้ก่อนที่พายุใหญ่จะพัดทำลายทุกอย่าง เธอจ้องมองไปที่ภริชนิ่งด้วยสายตาแห่งความรัก แต่ทว่าต้องรีบปรับท่าทีให้ดูร้ายกาจ เพื่อให้เขาออกห่าง และรอดแผนการนี้ไปให้ได้

ในกระเป๋าคลัตช์ใบหรูของเธอมีแฟลชไดรฟ์และเอกสารสำคัญที่นักสืบเพิ่งส่งมาให้ มันคือหลักฐานการยักยอกเงิน การฟอกขาว และแผนการฆาตกรรมที่พ่อและพี่ชายของเธอเตรียมใช้จัดการครอบครัวภริช

"แสงดาว ฉันฝากนี่ให้ภริชด้วยนะ" เมลดาพึมพำขณะยื่นซองเอกสารให้เพื่อนสนิทที่ลอบมาเจอกันหลังงาน

"เมย์... ทำไมแกไม่เอาไปให้เขาเองวะ ถ้าภริชเห็นหลักฐานพวกนี้ เขาจะรู้ทันทีว่าแกคือคนที่ช่วยเขามาตลอด เขาจะเลิกเกลียดแกนะเมย์" แสงดาวคว้าแขนเพื่อนไว้ด้วยความสงสาร เมลดาแค่นยิ้มที่เต็มไปด้วยหยดน้ำตา

"เขาไม่มีทางมองฉันดีได้หรอกแสงดาว ถ้าฉันส่งให้เขาเอง เขาก็คงไม่เชื่อคนอย่างฉันหรอก นางร้ายอย่างฉันภริชคงไม่เชื่อใจง่ายๆ ในสายตาเขา ฉันเป็นแค่ผู้หญิงหน้าด้าน ใจทราม เป็นนางมารร้ายที่ทำลายชีวิตเขาไปแล้ว ให้เขาเกลียดฉันแบบนี้แหละดีแล้ว เขาจะได้เริ่มต้นใหม่กับคนที่คู่ควรอย่างเนตรทรายได้สนิทใจ"

"เมย์ แกนี่มันดีเกินที่มนุษย์คนหนึ่งจะดีได้เลยนะ ภริชพลาดไปแล้วจริงๆที่มองข้ามแกไป" แสงดาวพูดพร้อมน้ำตาคลอ เมลดาน้ำตาซึมและรีบยกมือขึ้นปาดน้ำตาต่อหน้าเพื่อน

"ฝากด้วยนะ และห้ามบอกเด็ดขาดว่าเป็นฉัน" เมลดากำชับก่อนกอดเพื่อนรัก และรีบเดินเลี่ยงออกมา เมื่อเอกสารถูกส่งให้ภริช เขาโกรธจนตาแดงก่ำ มีหรือเขาจะยอมให้ตัวเองต้องโดนฝ่ายเดียว

เมื่อสองพ่อลูกรู้แล้วว่าแผนไม่สำเร็จ มีแค่ทางเดียวที่จะทำให้ไอ้ภริชมันยอมรับและเซ็นยกทุกอย่างให้ กุญแจคือ เนตรทราย

เมื่อเหตุการณ์กลับพลิกผัน เมลดาสังเกตเห็นชายชุดดำสองคนเดินตามเนตรทรายไปทางห้องน้ำ ก่อนจะรวบตัวหล่อนขึ้นรถตู้สีดำที่จอดรออยู่ด้านหลังงานอย่างรวดเร็ว เธอจำได้ทันทีว่านั่นคือลูกน้องของเมฆา พี่ชายของเธอ

"พ่อกับพี่ พวกเขาบ้าไปแล้ว เนตรทรายไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้เลย"

เมลดาไม่มีเวลาแจ้งใคร เธอรีบขับรถคันเก่าที่เช่ามาตามรถตู้คันนั้นไปจนถึงโกดังร้างริมแม่น้ำ เธอแอบดูอยู่เงียบๆ และเห็นมนตรีกับเมฆากำลังขู่เข็ญเนตรทรายที่ถูกมัดไว้กับเก้าอี้

"ไอ้ภริชมันร้ายนัก มันเปลี่ยนตัวคนขับรถจนแผนอุบัติเหตุพังหมด" มนตรีตวาดลั่น

"ในเมื่อไม้อ่อนไม่ได้ผล ก็ต้องใช้ไม้นี้แหละ ล่อมันออกมาเซ็นยกทรัพย์สินให้เรา ไม่อย่างนั้นอีผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ตายดีแน่"

เมฆายกปืนขึ้นเล็งที่หน้าผากเนตรทรายที่ร้องไห้สั่นเทาจนแทบจะหมดสติ เมลดาใจหายวาบ เธอรู้ว่าถ้าเธอออกไปช่วยตรงๆ พ่อกับพี่ชายคงยิงทิ้งทั้งคู่ เธอจึงตัดสินใจสวมหัวโขนนางร้ายเป็นครั้งสุดท้าย

"หยุดก่อนค่ะพ่อ พี่เมฆา!" เมลดาเดินนวยนาดออกมาด้วยสีหน้าสะใจ

"เรื่องนังนี่ ไม่ต้องถึงมือพ่อกับพี่หรอกค่ะ"

"เมลดา แกมาได้ยังไง" เมฆาลดปืนลงอย่างแปลกใจ

"หนูก็ตามมาดูผลงานไงคะ ไอ้ภริชน่ะมันรักนังนี่จะตาย แม้แต่บริษัทมันก็คงไม่สนถ้าแลกกับชีวิตสุดที่รักของมัน งานนี้หนูขอลงมือเองเถอะค่ะ หนูหมั่นไส้มันมานานแล้ว หนูอยากจะฆ่ามันด้วยมือตัวเองสักที"

เมลดาแสยะยิ้มร้ายกาจใส่เนตรทราย จนเนตรทรายเบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว

"ฮ่าๆๆ ในที่สุดแกก็ตาสว่างสักทีเมลดาลูกรัก มันถึงเวลาของพวกเราแล้ว ทุกอย่างของภริชอีกไม่นานจะอยู่ในกำมือของพวกเรา" มนตรีหัวเราะร่า

"ดี อีกไม่นานไอ้ภริชก็จะตามมา เมื่อเราได้ทุกอย่างจากมันแล้ว แกจะฆ่าจะแกงคนที่มันรักยังไงก็สุดแล้วแต่แก" มนตรีเอ่ย

เมลดาแสร้งดึงกระชากผมเนตรทรายเข้าไปที่มุมอับสายตา ในขณะที่พ่อและพี่ชายเดินไปรับโทรศัพท์ที่หน้าโกดัง เมลดามองซ้ายมองขวาแล้วก้มหน้าลงมองเนตรทราย

"คุณเมลดา อย่าทำอะไรคุณภริชเลยนะ ทรายยอมตายคนเดียวก็ได้ อย่าทำร้ายเขาเลย" เนตรทรายอ้อนวอนทั้งน้ำตา

จบตอนที่ 8/1

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ใต้เงาหนามกุหลาบ   ตอนที่ 52 (ตอนจบ)ให้ตัดใจจากเขามันยากจริงๆ

    เมลดาใช้เวลาในกรุงเทพฯ สองสามวันแรกอย่างเรียบง่าย เธอจงใจหลีกเลี่ยงการไปในที่ที่อาจจะเจอภริช จนกระทั่งวันหนึ่ง แสงดาวพาเธอไปทานข้าวที่ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่งโดยอ้างว่าอยากฉลองที่เธอกลับมา แต่ทว่าโลกมันกลมเกินกว่าที่คิด เมื่อเธอเดินเข้าไปในร้าน เธอก็พบกับภริชที่กำลังนั่งคุยงานอยู่กับกลุ่มนักธุรกิจ หัวใจของเมลดาเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ เธอแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นและเดินผ่านโต๊ะของเขาไป แต่สิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกหน่วงในใจคือ ภริชเองก็เห็นเธอ แต่เขากลับทำหน้านิ่งเฉย ทำเหมือนไม่รู้จักกัน และทำเป็นมองไม่เห็นเธอแม้แต่ตอนที่เดินสวนกันเพื่อไปเข้าห้องน้ำ เขาก็ไม่แม้แต่จะพยักหน้าทักทาย ความรู้สึกน้อยใจที่ไม่ได้เตรียมใจไว้จู่โจมเมลดาอย่างกะทันหัน เธอสั่งอาหารมาทานได้ไม่กี่คำก็เริ่มนั่งเหม่อ "เป็นอะไรไปจ๊ะ นั่งทำหน้ามุ่ยเชียว อาหารไม่ถูกปากเหรอ" แสงดาวถามพลางอมยิ้ม "เปล่า" เมลดาตอบสั้นๆ "อ้อ... หรือว่าน้อยใจใครบางคนที่ไม่ยอมทัก" แสงดาวแกล้งแทงใจดำ "ก็แกเองไม่ใช่เหรอเมย์ ที่เป็นคนเลือกทางนี้เอง เป็นคนบอกเขาเองว่าขออิสระ" "อย่างน้อยก็ควรจะทักทายกันตามประสาคนรู้จักบ้างสักนิดก็ยังดี" เมลดาบ่นพึมพำออกมา

  • ใต้เงาหนามกุหลาบ   ตอนที่ 51 ให้ตัดใจจากเขามันยากจริงๆ/1

    ที่สนามบินนานาชาติชวนให้รู้สึกถึงการเริ่มต้นใหม่ เมลดาเดินก้าวออกมาจากประตูผู้โดยสารขาเข้าด้วยท่วงท่าที่มั่นใจและผ่อนคลายกว่าปีที่ผ่านมามาก เธอสวมชุดเดรสผ้าฝ้ายสีอ่อนดูสบายตา ใบหน้าที่เคยซูบซีดบัดนี้ดูมีน้ำมีนวลและสดใสขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ไกลออกไปเธอเห็นร่างที่คุ้นเคยของแสงดาวที่ยืนโบกมือหยอยๆ พร้อมรอยยิ้มกว้างที่เห็นมาแต่ไกล เมลดาเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัวก่อนจะเร่งฝีเท้าเข้าไปหาเพื่อนรัก ทั้งคู่โผเข้ากอดกันกลมกลางโถงผู้โดยสาร ความรู้สึกโหยหาและมิตรภาพที่ยาวนานถูกส่งผ่านอ้อมกอดนั้น แสงดาวผละออกมาสำรวจเพื่อนสาวตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาพินิจพิจารณา "เป็นยังไงบ้างยายเมย์ ไปใช้ชีวิตสงบสยบความเคลื่อนไหวมาหนึ่งปีเต็ม ค้นพบความสุขที่แท้จริงหรือยังจ๊ะ" แสงดาวถามแกมหยอกตามนิสัย "แกก็พูดไปเรื่อยแสงดาว ฉันแค่ไปอยู่บ้านแม่ ไปดูแลสวนกุหลาบ ไม่ได้ไปจำศีลในถ้ำที่ไหนสักหน่อย" เมลดาตอบพลางหัวเราะเบาๆ ท่าทางของเธอดูผ่อนคลายอย่างที่แสงดาวไม่เคยเห็นมาก่อนตลอดสิบปีที่ผ่านมา แสงดาวมองเพื่อนรักด้วยความรู้สึกปิติลึกๆ ในใจ เมลดาในวันนี้ดูเหมือนคนที่เป็นอิสระจากพันธนาการทุกอย่างจริงๆ แววตาที่เคยมีความกัง

  • ใต้เงาหนามกุหลาบ   ตอนที่ 50 ขอโอกาสอีกครั้ง/2

    เมลดาไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธในทันที เธอเพียงแต่ยิ้มบางๆ แล้วมองกลับไปที่ท้องทะเล "ให้เวลาเป็นเครื่องตัดสินเถอะค่ะภริช ตอนนี้ฉันแค่ต้องการไปให้ถึงเชียงดาว ไปหาทุ่งกุหลาบที่แม่ทิ้งไว้ให้ฉัน" เชียงดาว, จังหวัดเชียงใหม่ อากาศที่เชียงดาวเย็นสบายและบริสุทธิ์กว่ากรุงเทพฯ มาก เมลดาเดินทางมาถึงบ้านไม้หลังเก่าที่โอบล้อมด้วยภูเขาตามแผนที่และที่อยู่ในคลิปวิดีโอที่แม่ทิ้งไว้ให้ เธอทำตามคำแนะนำทุกขั้นตอนจนกระทั่งได้รับกุญแจบ้านมาครอบครอง เมื่อประตูรั้วเปิดออก สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าทำให้เธอถึงกับน้ำตาคลอ ทุ่งดอกกุหลาบสามสี ทั้งสีแดง สีขาว และสีเหลือง ปลูกสลับกันอย่างสวยงามบานสะพรั่งเต็มพื้นที่ กลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยมาตามลมประทะใบหน้า เมลดาเดินเข้าไปท่ามกลางดงดอกไม้เหล่านั้น เธอเริ่มใช้เวลาอยู่ที่นี่อย่างจริงจัง ความรู้สึกโศกเศร้าที่มีเริ่มเบาบางลงเหมือนได้อยู่ใกล้ชิดกับแม่ในทุกๆ วัน เวลาหนึ่งปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมลดาใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายที่เชียงดาว เธอเรียนรู้วิธีการดูแลสวนกุหลาบอย่างประณีต ดอกกุหลาบที่แม่เลือกมาปลูกไว้เป็นสายพันธุ์ที่ไม่มีหนามแหลมคมเหมือนกุหลาบทั่วไป เธอสามารถสัมผัสกลีบดอกและก้านข

  • ใต้เงาหนามกุหลาบ   ตอนที่ 49 ขอโอกาสอีกครั้ง/1

    บรรยากาศภายในห้องพักฟื้นที่โรงพยาบาลดูผ่อนคลายลงกว่าหลายสัปดาห์ก่อนมาก เมลดาเริ่มมีสีเลือดฝาดบนใบหน้า แม้ร่างกายจะยังซูบผอมแต่ดวงตาที่เคยเลื่อนลอยเริ่มกลับมามีประกายแห่งชีวิตอีกครั้ง ภริชและละอองดาว รวมถึงแสงดาว ต่างแวะเวียนมาดูแลเธออย่างไม่ขาดสาย ทุกคนพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อชดเชยช่วงเวลาที่เลวร้าย แต่ความเงียบสงบและท่าทีที่เรียบนิ่งของเมลดากลับเป็นสิ่งที่ทำให้ภริชรู้สึกกังวลใจมากที่สุด เขารู้ดีว่าเมลดารักเขามาทั้งชีวิต เธอใช้ชีวิตเพื่อเขามาโดยตลอด ยอมกระทั่งให้ตัวเองถูกตราหน้าว่าเป็นคนผิดเพียงเพื่อให้เขาปลอดภัย ข้อนี้คือความจริงที่หนักแน่นจนเขาไม่อาจโต้แย้งได้ และเมื่อเธอเอ่ยปากขอ อิสระมันจึงเป็นคำขอที่เขารู้สึกว่าใจร้ายที่สุด แต่เขาก็มีสิทธิ์น้อยที่สุดที่จะปฏิเสธมัน ในวันที่เธอได้รับอนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาล ภริชตัดสินใจพาเมลดาไปที่บ้านพักริมทะเลแห่งหนึ่ง เขาอยากให้เสียงคลื่นและลมทะเลช่วยเยียวยาจิตใจที่บอบช้ำของเธอ และอยากใช้เวลาช่วงสุดท้ายก่อนที่เธอจะไปจากเขาเพื่อยืนยันความรู้สึกในใจ เมลดายืนนิ่งอยู่บนหาดทรายขาว สายลมพัดเส้นผมยาวสลวยของเธอให้ปลิวไสวไปตามแรงลม เธอมองออกไปที่เส

  • ใต้เงาหนามกุหลาบ   ตอนที่ 48 ขออิสระ/2

    เธอรวบรวมพละกำลังที่มีเพียงน้อยนิด ขยับมือปัดแจกันพลาสติกข้างเตียงจนตกลงพื้นดัง เคร้ง! แสงดาวสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที เมื่อเห็นดวงตาที่คุ้นเคยกำลังจ้องมองมา แสงดาวก็ปล่อยโฮออกมาด้วยความดีใจ "เมย์! แกฟื้นแล้ว! แกกลับมาหาฉันแล้ว!" ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ภริชและละอองดาวรีบเร่งมาที่โรงพยาบาลทันทีที่ทราบข่าว เมื่อผลักประตูเข้าไป เห็นเมลดานั่งพิงหัวเตียงด้วยใบหน้าที่ซูบซีด ภริชไม่รอช้า เขาโผเข้ากอดเธอแน่นราวกับจะหลอมรวมร่างเธอไว้ในใจ "ในที่สุดคุณก็กลับมา... เมย์ ผมรักคุณนะ! พวกเรารู้ความจริงหมดแล้ว ผมจะจัดงานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ผมจะแต่งงานกับคุณนะเมย์!" ภริชพูดรัวด้วยความปิติ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความหวัง แต่ทว่า... เมลดากลับนั่งนิ่งงัน แววตาของเธอว่างเปล่าและเย็นชาราวกับคนละคน "แม่ผมก็อนุญาตแล้วนะเมย์ ท่านอยากให้เราคบกันจริงๆ" ภริชยังคงพยายามสื่อสาร ขณะที่ละอองดาวเดินเข้ามาจับมือเธอไว้ "น้าเข้าใจผิดไปหมด น้าขอโทษนะน้องเมย์" ภริชจ้องมองใบหน้าหญิงสาวที่เขาเฝ้ารอมาตลอด "เมย์... ถ้าคุณอยากได้อะไร เพียงแค่คุณบอกมา ผมจะทำให้คุณได้หมดทุกอย่าง ไม่ว่าอะไรก็ตาม" เมลดาสบตาภริชช้าๆ ก่อนจะเปล

  • ใต้เงาหนามกุหลาบ   ตอนที่ 47 ขออิสระ/1

    ความเศร้าที่เคยปกคลุมห้องผู้ป่วยพิเศษเริ่มจางหายไป เปลี่ยนเป็นความเงียบสงัดที่เต็มไปด้วยความหวังอันริบหรี่ ภริช ในสภาพที่ผ่ายผอมลงไปถนัดตา นั่งอยู่ข้างเตียงของ เมลดา มาเนิ่นนานหลายสัปดาห์ เขาไม่เคยปล่อยให้เธอต้องเผชิญกับความมืดมิดเพียงลำพังอีกต่อไป งานเอกสารกองโตถูกย้ายมาไว้ที่มุมห้องพยาบาล เพื่อที่เขาจะได้เงยหน้าขึ้นมาสบตากับร่างที่แน่นิ่งได้ทุกวินาที ในทุกๆ วัน ภริชจะบรรจงเช็ดตัวทำความสะอาดร่างกายให้เมลดาอย่างอ่อนโยน เขาไม่เคยนึกรังเกียจแม้เพียงนิด กลับกัน เขากลับรู้สึกผิดทุกครั้งที่สัมผัสโดนรอยแผลเป็นจางๆ ตามเนื้อตัวของเธอ รอยแผลที่เขาเคยละเลยและมองข้ามไปอย่างเลือดเย็น "เมย์ครับ... วันนี้ข้างนอกอากาศดีมากเลยนะ" ภริชเอ่ยพลางนวดเฟ้นกล้ามเนื้อแขนขาให้เธอตามคำแนะนำของแพทย์ "ตื่นขึ้นมาฟังผมเล่าเรื่องงานหน่อยสิ ผมทำพลาดไปหลายอย่างเลยนะถ้าไม่มีคุณคอยกวนประสาทแบบวันก่อนๆ... ตื่นมาด่าผมก็ได้ ผมยอมคุณทุกอย่างแล้ว" เขาโน้มตัวลงจุมพิตที่หน้าผากของเธอเบาๆ ก่อนจะไปทำงาน และทำเช่นเดียวกันเมื่อกลับมาถึง ชายหนุ่มผู้จองหองในวันวาน บัดนี้เหลือเพียงชายผู้อดทนรอคอยปาฏิหาริย์ด้วยหัวใจที่แตกสลาย

  • ใต้เงาหนามกุหลาบ   ตอนที่ 27 หรือจะเป็นพฤติกรรมจำแลง/1

    ภริชยังนอนหลับสนิทอยู่ที่โซฟา ซึ่งตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว ป้าคณาเข้ามาหาเธอ และบอกเธอเกี่ยวกับอาการเจ็บป่วยของเจ้านาย และบอกกับเมลดาว่า คุณภริชจะต้องอยู่ต่อที่นี่อีกสามถึงสี่วันวัน ให้เธอดูแลเขาอย่างใกล้ชิด ห้ามขัดใจเขา เมลดาพยักหน้าตอบ เมื่อเช้านี้เธอยังคิดอยู่เลยว่าเย็นนี้เขาคงจะได้กลับไปแล้ว แต่นี

  • ใต้เงาหนามกุหลาบ   ตอนที่ 10 เดิมพันทั้งชีวิต/3

    ภริชเขาอยากพิสูจน์ว่าเมลดาแกล้งช่วยเนตรทรายเพื่อเอาตัวรอด หรือเธอเป็นอย่างที่เนตรทรายบอกจริงๆ และเขาจะใช้เวลาต่อจากนี้ ขยี้ศักดิ์ศรีของคุณหนูผู้สูงส่งให้จมดิน เพื่อให้แน่ใจว่าเธอจะไม่แว้งมากัดเขาได้อีก และไม่คิดแก้แค้น เมลดาไม่ได้ตอบโต้ เธอเพียงพยักหน้าเบาๆ ชดใช้งั้นเหรอต่อให้ต้องชดใช้ด้วยชีวิต..

  • ใต้เงาหนามกุหลาบ   ตอนที่ 9 เดิมพันทั้งชีวิต /2

    เมลดามองผู้หญิงตรงหน้าด้วยแววตาที่สั่นไหว ทราย... เธอก็รักเขามากขนาดนี้เลยเหรอ ภริชคงเจอคนที่เหมาะสมแล้วล่ะ เธอคิด จากนั้นเมลดารีบก้มลงกระซิบข้างหูเนตรทราย "เงียบ..แล้วฟังฉันนะทราย ฉันไม่ได้มาฆ่าเธอ ฉันมาช่วย พกมือถือเครื่องนี้ไว้ ฉันกดเบอร์ตำรวจค้างไว้แล้ว เดี๋ยวพอภริชมาถึง ให้เธอทำตามที่ฉันบอก

  • ใต้เงาหนามกุหลาบ   ตอนที่ 7 ตั้งคำถามจากคนที่จากไป /2

    เย็นวันนั้น เมลดาในชุดเดรสสีดำเรียบหรูแต่ดูภูมิฐาน เธอใส่แว่นดำบิ๊กไซส์เพื่อปกปิดดวงตาที่บวมเปล่งจากการร้องไห้อย่างหนักมาทั้งวัน เธอหอบดอกไม้ช่อใหญ่มาที่สุสานเงียบสงัด เธอนั่งลงหน้าหลุมศพของแม่ด้วยร่างกายที่ไร้เรี่ยวแรง และทรุดฮวบลงบนผืนหญ้า มือที่สั่นเทาลูบไล้ไปตามรูปภาพของหญิงสาวที่หน้าตาคล้ายเ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status