MasukShare
บทที่ 1 หลุมพราง [2]
Tanggal publikasi:
2026-04-09 16:05:35“เสียใจกับเธอจริง ๆ แต่พ่อเธอมันสมควรตาย”
“…!”
ใบหน้าคมคายเย็นชาปราศจากคลื่นอารมณ์ปรากฏในนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อน พร้อมแรงกดดันเย็นเยือกที่พร้อมแช่แข็งหัวใจคนฟัง
นี่เขา…
อย่าบอกนะว่าคนที่ทำให้พ่อแม่เธอตายคือ…
“ไม่ใช่ฝีมือฉัน”
“…”
“ลูเธอร์ไม่ไว้ชีวิตคนทรยศก็จริง แต่พ่อเธอมันเป็นนกสองหัว กล้าทรยศคนที่คุ้มกะลาหัวมันได้คิดว่าอีกฝ่ายจะปล่อยให้มันมีชีวิตอยู่หรือไง”
หมายความว่ายังไง
“ฉันก็แค่รอเวลาให้สวะพวกนั้นจัดการมัน…”
“แล้วคุณก็จะใช้ข้ออ้างนี้จัดการคนพวกนั้นสินะคะ”
ธารเดือนเอ่ยเสียงสั่น มือเรียวกำรวบเข้าหากันแน่น ทว่าใบหน้าสวยยังคงเรียบนิ่งจ้องมองคนตรงหน้า ที่ตอนนี้ยกยิ้มพึงพอใจกับความหัวไวของเธอ
หัวใจหญิงสาวพลันปวดหนึบขึ้นมา เมื่อเริ่มรู้สึกได้ว่าตัวเองเผลอก้าวเท้าเข้ามาในหลุมพรางที่ อีกฝ่ายจงใจวางเอาไว้ตั้งแต่แรก
คนคนนี้เขาไม่ได้สงสารหรือเห็นใจ
เขาเพียงต้องการใช้เธอเป็นหมากตัวหนึ่งในกระดาน เพื่อจะทำลายศัตรูก็เท่านั้น
“คุณหนูตระกูลปลายแถวก็หัวไวดีนี่” ความเมตตาจอมปลอมไม่กี่ชั่วโมงก่อนแล่นเข้ามาในหัวธารเดือน ราวกับจะตอกย้ำความโง่บรมของเธอที่เผลอคิดว่าคนอย่างราฟาเอลจะยื่นมือมาช่วย เพียงเพราะเธอบอกว่าจะยอมทำทุกอย่างเพื่อเขา
บัดซบที่สุด!
“เอาล่ะ ในเมื่อทุกอย่างเคลียร์แล้วก็ถึงเวลาที่เธอจะต้องรักษาคำพูด” น้ำเสียงราบเรียบเฉพาะตัวเอ่ยออกมาอย่างไม่ทุกข์ร้อนอะไร ในขณะที่อีกฝ่ายกำลังเผชิญกับความรู้สึกโดนทรยศหักหลัง
ธารเดือนหนีร้อนมาเจอกับสิ่งที่ร้อนยิ่งกว่า บ่อลาวาตรงหน้าพร้อมจะหลอมละลายร่างกาย และจิตวิญญาณเธอในทุกวินาทีต่อจากนี้
ใจร้ายเกินไปแล้ว
ดวงตาคู่สวยแดงก่ำเพราะพยายามข่มกลั้นไม่ให้น้ำตาเอ่อล้นออกมาประจานความเปราะบางของตัวเอง
จะไม่ยอมอ่อนแอต่อหน้าผู้ชายเฮงซวยคนนี้เด็ดขาด!
ทว่า…
“คุณหลอกใช้ฉันแล้วยังกล้ามาบอกให้ฉันรักษาคำพูดเนี่ยนะ” เส้นความอดทนที่พยายามรักษาไว้ก่อนหน้าขาดผึง ในวินาทีที่นัยน์ตาสีอำพันที่ปกติมักสงบนิ่งฉายแววเย้ยหยันอย่างไม่คิดปิดบัง
ไอ้คนร้ายกาจ!
“ยอกย้อน?”
“ก็คุณนิสัยไม่ดีก่อน”
คนตรงหน้าเป็นราฟาเอลแล้วไง
ยังไงเธอก็ไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้ว
หากเขาไม่หลอกให้เธอยอมถวายชีวิตตั้งแต่แรก เธอก็พร้อมจะภักดีกับเขาด้วยใจจริง
แต่นี่…
“รู้อะไรไหมคุณหนู…” ประโยคที่เว้นว่างไว้ทำให้คนรอฟังเผลอกลั้นหายใจไปชั่วขณะ ก่อนที่หัวใจดวงน้อยจะกระตุกวูบ ราวกับมีมือมัจจุราชมากระชากมันออกไปด้วยประโยคถัดมาของอีกฝ่าย
“บนคอเธอน่ะมันมีปลอกคอ แล้วฉันก็เป็นคนถือสายจูงตั้งแต่วินาทีที่เธออ้าขาให้ฉันแล้วธารเดือน”
ภาพที่เธอยอมละทิ้งศักดิ์ศรีเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนลอยวนเข้ามาตอกย้ำในสิ่งที่อีกฝ่ายพูด โดยที่เธอไม่สามารถโต้แย้งอะไรได้
ก้อนน้ำลายเหนียวหนืดจุกอยู่ที่ลำคอแห้งผาก ปฏิเสธไม่ได้ว่าคนตรงหน้าเหนือกว่าเธอในทุก ๆ ทาง และเป็นเธอที่เองที่เป็นคนหยิบปลอกคอจากมือเขามาสวมใส่ด้วยตัวเอง
บ้าเอ๊ย!
เปลือกตาสีมุกปิดลงช้า ๆ พร้อมกับหยาดน้ำตาที่ไม่สามารถกลั้นไว้ได้อีกต่อไป
ทุกการกระทำ สีหน้า แววตาของคนตัวเล็กกว่าอยู่ในสายตาคมของนายเหนือหัวลูเธอร์ทั้งหมด
มุมปากหยักยกยิ้มอย่างพึงพอใจ ที่เหยื่อตัวน้อยของเขาจนตรอกและจะยอมหมอบแทบเท้าเขาอย่างที่ต้องการในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า
ยัยเด็กโง่
“จำไว้นะธารเดือน…”
“…”
“ต่อให้จนตรอกแค่ไหน การไปร้องขอความเห็นใจจากคนที่ยังไม่รู้ว่าเป็นมิตรหรือศัตรูเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ”
ราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจคนฟัง ความหวังดีจอมปลอมจากเขา ไม่ต่างจากเท้าหนัก ๆ ที่กำลังเหยียบเธอให้จมดิน
“มานี่” คำสั่งประกาศิตดังขึ้นท่ามกลางเสียงสะอื้นเบา ๆ
คนร้ายกาจยังคงวางสายตาคู่คมไว้ที่ร่างบางสั่นระริกเพราะแรงสะอื้น ก้นบึ้งนัยน์ตาอำพันคู่คมว่างเปล่า ปราศจากคลื่นอารมณ์ใด เฉกเช่นใบหน้าประณีต คมคายของเขาที่ยังคงไว้ซึ่งความราบเรียบ นิ่งขรึมไม่เปลี่ยน
มันช่วยไม่ได้ที่เธอจะต้องมานั่งรับกรรมแทนพ่อสารเลวของเธอ การได้ชื่อว่าเป็นตระกูลใต้ปีกลูเธอร์คือต้องภักดีไปจนวันตาย หากทำให้ตระกูลหลักเสียผลประโยชน์หรือทรยศหักหลัง โทษสูงสุดของมันก็คือความตาย
อยู่ที่ว่านายเหนือหัวลูเธอร์อย่างเขาจะบัญชาให้ตายเร็ว ตายช้า หรือตายทั้งเป็นอย่างที่คุณหนูโง่เง่าตรงหน้ากำลังเผชิญ
“ฉันจะไม่พูดซ้ำ” ลูกสะอื้นถูกกลืนลงลำคอแห้งผากอย่างยากลำบาก ขณะที่ร่างบางค่อย ๆ ก้าวเข้ามาแล้วทรุดตัวนั่งลงบนพื้นพรมราคาแพงตรงหน้าเขาตามคำสั่งอย่างไม่ทางขัดขืน
แรงกดข่มที่ปราศจากคำพูดของอีกฝ่าย ทำให้เธอรู้สึกลำบากแม้กระทั่งจะหายใจ นัยน์ตาคู่คมที่มองมากดดันสมองของเธอให้อื้ออึง จนยากต่อการคิดหาวิธีเอาตัวรอดจากอสูรร้ายอย่างเขา
ร่างบางสะดุ้งเฮือกเมื่อมือแกร่งยื่นไปเชยปลายคางเปียกชื้นคราบน้ำตาให้หันมาสบตากัน มุมปากหยักผุดรอยยิ้มจาง ๆ แล้วเอ่ยเสียงเย็น
“เด็กดี…บอกฉัน ว่าเธอสัญญาอะไรไว้” นัยน์ตาสีอำพันจงใจจ้องลึกลงไปเพื่อค้นหาและรวบรวมทุกความรู้สึกของคนตัวเล็กตรงหน้า ที่ไม่ว่าจะพยายามเก็บซ่อนยังไงก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาคมของเขา
หึ
ยัยเด็กนี่กำลังสาปแช่งเขาในใจ
แล้วยังไง
ในเมื่อสุดท้ายคนที่เป็นทั้งที่พึ่งพิงและมีสิทธิ์บัญชาชีวิตยัยนี่คือเขา
คือเขาเพียงคนเดียว…
“ว่าไงคะ…ธารเดือน” ปลายนิ้วแกร่งเกลี่ยไปมาบนพวงแก้มเนียนใส ก่อนจะเลื่อนไปเช็ดน้ำตาให้คนตรงหน้าอย่างเบามือ ราวกับเขาต้องการถนอมหญิงสาวให้บอบช้ำน้อยที่สุด ทว่าคำพูดและนัยน์ตาสีอำพันร้ายกาจที่มองมากลับทิ่มแทงเธอไม่หยุด
ก็ได้
ในเมื่อเธอเป็นฝ่ายละทิ้งศักดิ์ศรีและคลานไปหยิบปลอกคอของเขามาสวมด้วยตัวเอง เธอก็จะยอมเป็นนางทาสให้เขาใช้ประโยชน์จนกว่าจะพอใจ
“ฉันจะยอมทำทุกอย่างที่คุณต้องการค่ะ”
ถือว่าต่างฝ่ายต่างได้ผลประโยชน์ เธอเป็นหมากในกระดานให้เขาส่วนเขาก็จะเป็นอสูรร้ายให้เธอ
ยิ่งคนตรงหน้าโหดร้าย เลือดเย็นกับเธอมากเท่าไหร่ เขาก็จะโหดร้ายและเลือดเย็นกับศัตรูของเธอมากเท่านั้น
เอาเลยราฟาเอล
ฉันเดิมพันกับคุณหมดหน้าตัก
“ถอดเสื้อผ้าออกให้หมด” ประโยคออกคำสั่งจบลงพร้อมกับที่ปลายนิ้วแกร่งลบคราบน้ำตาทั้งหมดออกจากดวงหน้าหวานของคนตรงหน้า
คำประกาศิตไม่ต่างจากผู้พูดกระตุกสายจูงในมือเพื่อให้อีกฝ่ายทำตามคำสั่ง
ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ถูกฝังกลบแล้วเหยียบซ้ำด้วยเท้าของมาเฟียหนุ่ม ในวินาทีที่ปราการสุดท้ายหลุดออกจากเรือนร่างบอบบาง
นัยน์ตามาเฟียหนุ่มหลุบต่ำลงมองคนใต้อาณัติโดยไร้ซึ่งแววตาพิศวาส มุมปากหยักกระตุกยิ้มหนึ่งทีก่อนจะเอ่ยออกคำสั่งกับคนที่นั่งเปลือยเปล่าเบนหน้ามองไปทางอื่นไม่ยอมสบตาเขา
“มองฉัน”
สีอำพันลึกลับในนัยน์ตาอีกฝ่ายราวกับมีแรงดึงดูดมหาศาลที่สามารถสะกดใครก็ตามที่เผลอไปสบตา ให้สูญสิ้นสติสัมปชัญญะไปชั่วขณะ
ชั่วพริบตานั้นคนตัวเล็กกว่าก็หลงอยู่ในวังวนสายตาของคนตรงหน้าโดยไม่รู้ตัว
อ่อนหัด
มาเฟียหนุ่มกอบกุมปลายคางคนตัวเล็กกว่าด้วยฝ่ามือเดียว แล้วกวาดสายตาไล่มองดวงหน้าหวานชื้นเหงื่อ ปลายนิ้วร้อนเกลี่ยไปมาที่พวงแก้มอมชมพูเพียงครู่ก่อนจะเอ่ยเสียงเย็น
“ยั่วให้ฉัน ‘อยาก’ ธารเดือน”
สิ้นประโยคราฟาเอลก็จับมือเรียวของคุณหนูตระกูลปลายแถวใส่เข้าไปในปากสีสวย เพื่อชี้นำให้เธอรู้ว่าควรจะยั่วให้เขา ‘อยาก’ อย่างไร
ในปกครองมาเฟีย
Bab terbaru
ในปกครองมาเฟีย SPECIAL 4 ในปกครองธารเดือน [3]
“จูบมันหน่อยค่ะ” ภรรยาคนสวยทำตามคำขออย่างว่าง่าย ริมฝีปากนุ่มบรรจงจุมพิตเบา ๆ ที่ส่วนหยักโค้งฉ่ำเยิ้มอ่า…สัมผัสแผ่วเบา ทะนุถนอม กอปรกับดวงตากลมโตที่ช้อนมองขึ้นมาไม่ว่าจะเห็นภาพนี้กี่ครั้งเขาก็ยังใจเต้นแรงจนแทบบ้าทุกครั้งปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเมียเขาเซ็กซี่กว่าผู้หญิงคนไหนที่เคยเจอมา“เอานมทูนหัวมาทำแทนปากสิคะ” สายตาเชื้อเชิญที่เจือไปด้วยความร้อนแรง กอปรกับใบหน้าประณีต คมคายภายใต้แสงเงาสลัวจากดวงไฟดาวน์ไลท์ดวงเล็ก ๆ ตรงหัวเตียง ทำให้มาเฟียหนุ่มดูเซ็กซี่ขึ้นเป็นเท่าตัว“แบบนี้เหรอคะ”“ดีค่ะ อืมมมม” ฝ่ายถูกเอาใจคำรามพร่าในลำคอแกร่งภาพมาเฟียหนุ่มที่เชิดหน้าขึ้นสูดปากระบายความเสียวซ่าน ยิ่งทำให้คนข้างล่างอยากเอาใจ ริมฝีปากเล็ก ๆ จึงจุมพิตที่ส่วนปลายหยักโค้งอีกครั้งก่อนจะเร่งจังหวะรูดรั้งตัวตนอุ่นร้อนที่โอบล้อมไปด้วยเส้นเลือดด้วยหน้าอกนุ่ม“เด็กดี อืมมม…” คนถูกปรนเปรอคำรามต่ำ พลางส่งมือแกร่งไปลูบกลุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนของคนตรงหน้าแผ่วเบา ก่อนที่ท้องนิ้วจะเลื่อนลงมาคลึงที่ยอดอกสีสวยสองข้างเอาใจคนสวยขาของเขาบ้าง“อ๊ะ…” ยิ่งอีกฝ่ายเผยอปากสีสวย ครางหวานเขาก็ยิ่งอยากปริแตกเดี๋ยวนั้น“เสร็จใส่นมทูนหั
ในปกครองมาเฟีย SPECIAL 4 ในปกครองธารเดือน [2]
“ไปอุ้มโจไซอาห์มานอนด้วย” รอยยิ้มบางของคนรู้ทันผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาคมคายไม่แพ้กัน ก่อนจะลุกขึ้นเดินตามคนเป็นพี่ไปอย่างว่าง่ายหลังจากปารัณอุ้มนายน้อยลูเธอร์ที่กำลังหลับลึกออกจากห้องนอนใหญ่ไปแล้ว ร่างกายสูงใหญ่ของมาเฟียหนุ่มก็เอนลงไปนอนซ้อนหลังคนที่กำลังฝันดีในห้วงนิทรา มืออุ่นแทรกเข้าไปลูบไล้หน้าท้องนวลเนียนของคนรักแผ่วเบา“อื้อออ” คนโดนรบกวนส่งเสียงร้องประท้วงทั้งที่ยังหลับลึก กว่าจะรู้ตัวว่าแพนตี้ตัวบางถูกมือแกร่งรั้งออกไปจากเรียวขาสวย ก็ตอนที่ร่างกายสูงใหญ่แทรกเข้ามากลางกาย“ราล์ฟ…อื้อ” คำพูดเมื่อครู่อันตรธานไป เมื่อริมฝีปากร้อนบดจูบลงมาช่วงชิงเอาทุกสิ่งทุกอย่างกะทันหัน ขณะที่มือแกร่งสองข้างก็แทรกเข้าไปใต้เนื้อผ้า กอบกุมฐานเต้าอวบอิ่มสองข้างอย่างเอาแต่ใจไปพร้อม ๆ กับที่ตัวตนแข็งขืนจงใจเสียดสีส่วนบอบบางกลางกายที่เปลือยเปล่าของคนใต้อาณัติไปด้วยจูบล้ำลึกดำเนินไปโดยที่อีกฝ่ายไม่ปล่อยให้เธอได้มีโอกาสต่อรองราฟาเอลรุกไล่ กวาดต้อนเธอทุกทาง ทั้งเรียวลิ้นร้อนที่แทรกเข้ามาเกี่ยวกระหวัด ฝ่ามืออุ่นที่บีบเคล้นสองเต้าอวบ รวมถึงท่อนเนื้อใต้กางเกงที่เสียดสีกลางกลีบดอกไม้ฉ่ำเยิ้มนั่นทั้งหมดที่เ
ในปกครองมาเฟีย SPECIAL 4 ในปกครองธารเดือน
7 ปีให้หลัง“ว่าไง” น้ำเสียงราบเรียบเอ่ยถามคิริลล์ผ่านหูฟังบลูทูท ขณะที่ยืนกอดอกพิงผนังมองเบนจามินประเคนเท้าหนัก ๆ ให้ใครบางคนอยู่กลางโถงบ้านหลังใหญ่ใจกลางย่านเศรษฐกิจหลังหนึ่ง[มึงอยู่ไหนเสี่ย]“มึงก็รู้คิริลล์”[บ้านคู่กรณีเฮียขา?]“อืม”[บอกกูทีว่ามึงไม่ได้กำลังใช้ความรุนแรงจบปัญหา]“กูไม่ได้ใช้” น้ำเสียงราบเรียบเอ่ยตอบปลายสาย พลางจรดก้นบุหรี่นอกราคาแพงลงบนริมฝีปากได้รูป ก่อนที่เกลียวควันสีขุ่นจะฟุ้งไปในอากาศ[สมกับเป็นมึงเลยราล์ฟ]“แต่เบนจามินใช้”[ฉิบหาย] เสียงสบถจากปลายสายทำให้เรียวคิ้วเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อย เพราะคนอย่างคิริลล์ไม่น่าสบถเพียงเพราะเขาใช้กำลังสั่งสอนไอ้พวกเศษสวะไร้สำนึก มีแต่จะเห็นด้วยแล้วร่วมวงเสียมากกว่า“อะไร?” [ขอโทษนะเสี่ย]“เรื่อง?”[คือว่า…พวกกูไม่ได้ตั้งใจ แค่จะมาเรียกขวัญให้เฮียขาเฉย ๆ]“มาสอนอะไรพิเรนทร์ให้ลูกกูสิไม่ว่า เดี๋ยวนะ…” ท้ายประโยคถูกเว้นว่างไว้เมื่อมาเฟียหนุ่มเริ่มคาดเดาสถานการณ์บางอย่างจากคำพูดแปลก ๆ ของคุณชายสามได้[ครับเสี่ย]แม่ง…“บอกกูทีว่าเมื่อกี้ไม่ใช่การล่อซื้อ” [เมียมึงได้ยินทั้งหมดแล้วครับนายเหนือหัว]ฉิบหาย…คฤหาสน์ลูเธอร์แรงกดข่มเ
ในปกครองมาเฟีย SPECIAL 3 โจไซอาห์ ลูเธอร์ [2]
ราวสามชั่วโมงต่อมาการตรวจร่างกายเบื้องต้นเสร็จสิ้นก่อนที่มาเฟียหนุ่มที่ต้องออกไปสะสางงานด่วนเพิ่งจะกลับเข้าบ้านมา ช่วงขายาวรีบเดินตรงไปหาคนเป็นภรรยาด้วยหัวใจที่ว้าวุ่นกว่าปกติ“เป็นไงบ้างคะ หมอว่าไง” ภาพที่คนตัวเล็กนอนดูหนังเรื่องโปรดด้วยสีหน้าที่ดีขึ้นกว่าเมื่อตอนบ่ายทำให้เขาใจชื้นขึ้นมา ทว่ายังไม่ทันที่จะได้คำตอบจากอีกฝ่ายสูทสีเข้มและเนกไทก็ถูกคนสวยขาช่วยจัดการถอดออกอย่างที่เคยทำ พร้อมกับประทับจุมพิตแผ่วเบาที่แก้มเกลี้ยงเกลาแล้วเปรย“อาบน้ำก่อนนะคะ หนูเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้แล้ว”“บอกก่อนว่าทุกอย่างโอเค”“หนูดีขึ้นแล้วค่ะ ไปอาบน้ำก่อนนะแล้วมาดูหนังกัน” นายเหนือหัวลูเธอร์ทำตามที่ภรรยาบอกอย่างว่าง่าย เขาใช้เวลาอาบน้ำคิดทบทวนสิ่งที่ค้างคาใจเกี่ยวกับอาการของคนรัก ทว่าที่สุดแล้วมาเฟียหนุ่มก็สลัดความคิดฟุ้งซ่านออกไปเนื่องจากหมอประจำตระกูลไม่ได้แจ้งอะไรมากไปกว่าภรรยาของเขาพักผ่อนน้อย ความคิดที่ว่าอีกฝ่ายจะเจ็บไข้ได้ป่วยหรือตั้งครรภ์จึงถูกชำระล้างไปพร้อมกับสายน้ำในที่สุดหนังเรื่องโปรดถูกเปิดคลอไป ขณะที่คนสองคนใช้เวลาส่วนตัวด้วยกันบนเตียงกว้าง ทว่าสมาธิที่ควรจะจดจ่ออยู่ที่หนังตรงหน้ากลับถูกรบ
ในปกครองมาเฟีย SPECIAL 3 โจไซอาห์ ลูเธอร์
สุสานสายลมเอื่อยของต้นฤดูหนาวพัดเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนให้พลิ้วไปตามแรงลมเบาบาง หญิงสาวหลับตาพริ้มประสานมือเล็กเข้าด้วยกันราวกับกำลังอธิษฐานกับหลุมศพสองหลุมตรงหน้าเป็นครั้งที่สามแล้วที่มาเฟียหนุ่มมองดูดวงหน้าหวานด้านข้างของภรรยาที่หลับตาพริ้มรำลึกถึงผู้ให้กำเนิดทั้งสองแม้ในอดีตผู้ล่วงลับทั้งคู่จะกระทำเรื่องที่ไม่น่าให้อภัยกับตระกูลหลัก ทว่าทุกสิ่งทุกอย่างถูกนายเหนือหัวอย่างเขาทิ้งไว้เบื้องหลังแล้วทั้งหมดตอนนี้สถานะของเขาคือสามีของลูกสาวคนเดียวของคุณพ่อและคุณแม่ผู้ล่วงลับ นอกจากเขาจะสามารถเคารพหลุมศพของคนทั้งคู่ได้อย่างเต็มหัวใจแล้ว เขายังคงรักษาคำมั่นสัญญาที่เคยให้ไว้ต่อหน้าผู้ล่วงลับในวันแรกที่มาขออนุญาตดูแลลูกสาวของคนทั้งคู่ได้เป็นอย่างดี“วันนี้คุยกับคุณพ่อคุณแม่นานกว่าทุกปี มีอะไรหรือเปล่าคะ” เสียงแหบทุ้มเอ่ยถามพลางส่งฝ่ามือแกร่งไปลูบศีรษะของภรรยาด้วยความรักใคร่อย่างที่ชอบทำ“เล่าเรื่องทั่วไปน่ะค่ะ แล้วก็…” ท้ายประโยคถูกเว้นว่างไว้เพียงครู่ก่อนที่รอยยิ้มสดใสบริสุทธิ์ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของคนตรงหน้าจะถูกส่งมาชโลมใจมาเฟียหนุ่ม“หืม แล้วก็อะไรคะ”“แล้วก็ ขอให้พวกท่านหมดห่วงจริง ๆ
ในปกครองมาเฟีย SPECIAL 2 ง้อคุณชาย [4]
“แรงอีกหน่อยสิคนดี” มันเร้าใจจนเขาอยากจับยัยเด็กอวดดีของเขากระแทกแรง ๆ จนเสร็จสมเดี๋ยวนั้น“แบบนี้…อ๊า เหรอคะ”“อ่า…ยั่วฉิบหาย” ด้วยความมันเขี้ยว กอปรกับแรงอารมณ์ที่โถมซัด คนมากกำลังจึงแกล้งกระแทกสะโพกสวนเอวบางอย่างไม่ผ่อนแรง“อะ…ลึก อื้ออออ” ฝ่ามือแกร่งจับยึดสะโพกนุ่มมือไว้เมื่ออีกฝ่ายทำท่าจะขยับหนี ดวงหน้าหวานที่เคยเชิดขึ้นฟุบลงบนบ่าแกร่ง เสียงครางหวานที่คล้ายเสียงสะอื้นไห้เข้าไปทุกทีดังประสานกับจังหวะเนื้อกระทบเนื้อถี่กระชั้น“อ๊า จะไม่ไหว…แล้…อื้อออ”โพรงอุ่นชื้นที่กระตุกรัดแน่นและถี่ขึ้นเป็นสัญญาณบ่งบอกว่านางทาสคนโปรดของเขาใกล้จะเสร็จสมเต็มที ทั้งที่เพิ่งจะอวดดีขย่มเขาได้ไม่เท่าไหร่“ข้างในรัดผมแรงขนาดนี้จะเสร็จแล้วเหรอคะ” ฝ่ามือแกร่งข้างหนึ่งกอบกุมข้อมือเล็กสองข้างที่ถูกมัดไว้ ส่วนอีกข้างก็เลื่อนลงไปขยำสะโพกอวบนุ่มมือด้วยความมันเขี้ยว“อ๊ะ…จะ…เสร็จ”“ก็เสร็จสิคะ” น้ำเสียงต่ำพร่าที่มาพร้อมกับท้องนิ้วแกร่งที่เคล้นคลึงลงมาที่จุดรวมความกระสันเหนือกลีบดอกไม้ฉ่ำวาวทำคนบนตักแทบขาดใจ“อื้อออออ” ร่างเล็กกระตุกเกร็งเมื่อข้ามไปแตะขอบความปรารถนาในที่สุด ทว่ายังไม่ทันที่จะได้หอบเอาอากาศเข้าป
ในปกครองมาเฟีย SPECIAL 2 ง้อคุณชาย
บริษัทตระกูลศิรวศินเป็นเวลาเกือบครึ่งปีหลังจากที่งานวิวาห์ระหว่างนายเหนือหัวลูเธอร์กับคุณหนูตระกูลศิรวศินผ่านพ้นไป นี่เป็นครั้งแรกที่สามีอย่างราฟาเอลยอมปล่อยให้ภรรยาเข้าบริษัทมาทำงานก่อนหน้านั้นเขาให้คนในปกครองที่วางใจได้จัดการทุกอย่างในบริษัทแทนทั้งหมด โดยที่เขาจะเป็นคนควบคุมดูแลอีกที โดยมาเฟียห
ในปกครองมาเฟีย บทที่ 56 เว้าวอนเพียงเธอ
จบประโยคใบหน้าคมคายก็โน้มเข้ามาใกล้ ก่อนจะครอบครองริมฝีปากของคนเด็กกว่าเอาไว้ทั้งหมด จากจุมพิตแผ่วเบาในตอนแรกค่อย ๆ หนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ คล้ายจะดูดกลืนวิญญาณของอีกฝ่ายไปด้วยราวกับความเจ็บปวดบริเวณบาดแผลอันตรธานจนสิ้น เมื่อคนเด็กกว่ายอมให้เขาล่วงล้ำเข้าไปชิมความหอมหวานที่เขาแสนจะคิดถึง เรียวลิ้นร้
ในปกครองมาเฟีย บทที่ 55 ตรรกะที่ถูกลืม
ช่วงเย็นของวันเดียวกันกว่าครึ่งค่อนวันที่กลุ่มผู้ติดตามของนายเหนือหัวลูเธอร์ถูกสั่งให้มาทำความสะอาดบ่อจระเข้น้ำจืดขนาดใหญ่ ที่ผู้คนต่างลือกันว่านายหนือหัวเลี้ยงไว้เพื่อสังหารใครก็ตามที่ทรยศหรืออยากลองดีกับตระกูล บ้างก็ว่าเขาเลี้ยงไว้ทำลายหลักฐานจำพวกซากศพที่ถูกกลุ่มลูเธอร์สังหารจากภายนอกทว่าแท้จร
ในปกครองมาเฟีย บทที่ 54 หวง
คำสั้น ๆ เมื่อครู่ไม่ได้ออกจากริมฝีปากได้รูปของคุณชายใหญ่ลูเธอร์ หากแต่เป็นคุณชายสามที่นั่งเคี้ยวขนมกร้วม ๆ ต่างหากที่พูดขึ้นน้ำชาอย่างดีถูกมือแกร่งยกขึ้นมาจิบ อีกทั้งใบหน้าคมคายของมาเฟียหนุ่มก็ยังคงไว้ซึ่งความนิ่งขรึมแม้จะถูกคุณชายสามไล่ตามความคิดทันคิริลล์กระตุกยิ้มมุมปากชอบใจ ขณะที่คุณหนูศิรวศ
Anda juga akan menyukai
เดิมพันรักมาเฟีย (Bet On Love)
ซีซั่นฟิน8.8K Dibacaพยัคฆราช
ชะนีติดมันส์18.3K Dibacaบุปผาของมาเฟีย
นัวร์เนีย12.6K Dibacaซีรีส์ มืดมน NC35+(ถ่อย+ปิ๊งรักสาวอ้วน+ทางผ่านจอมเถื่อน)
ณิการ์83.3K Dibacaคู่หมั้นพี่วิศวะเถื่อน
ผีเสื้อกลืนหาง153 Dibacaผัวเถื่อน
หนูแดงอินดี้794 DibacaOne Night Stand คู่นอนคืนเดียว
KhanomThai Story214 DibacaBAD STORIES หมอมาเฟีย | NC20+ |
ลิลลี่สีกุหลาบ790 Dibaca
