บทที่ 2 รีดไถ

บุหรี่นอกราคาแพงถูกจุดสูบพร้อมกับที่นัยน์ตาสีอำพันจ้องมองภาพตรงหน้าอย่างพึงพอใจ น้ำลายสีใสที่ไหลเลอะมุมปากเมื่อก้านนิ้วเรียวส่งเข้าออกในโพรงปากนุ่มตามคำสั่งของเขา เรียกรอยยิ้มจาง ๆ ให้ปรากฏบนใบหน้าคมคาย

เด็กนี่ยังไม่เคย?

ท่าทางเงอะงะดูไม่ประสีประสาที่อีกฝ่ายพยายามเก็บซ่อนไว้ มีหรือที่จะรอดพ้นสายตานายเหนือหัวมาเฟียอย่างเขา แท่งนิโคตินถูกเผาไหม้ครั้งแล้วครั้งเล่าโดยที่ยังไม่ออกคำสั่งถัดไป

ร่างบางสั่นระริกตรงหน้าจึงหยุดทุกการกระทำ แล้วดึงก้านนิ้วเรียวออกจากกลีบปากสวยอย่างถือวิสาสะ เมื่อความกระดากอายและไฟโทสะสายหนึ่งแล่นปราดเข้ามาอัดแน่นอยู่กลางโพรงอก

“ขอถามได้ไหมคะ” แม้จะไม่ชอบใจกับการกระทำนอกเหนือคำสั่งของอีกฝ่าย ทว่ามาเฟียหนุ่มก็พยักหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงอนุญาตในที่สุด

“ทำไมคุณชายไม่รีบทำให้มันจบ ๆ แทนที่จะเสียเวลาให้ฉันยั่ว”

หึ

ควันบุหรี่สี่หม่นถูกพ่นออกมาพร้อมกับนัยน์ตาคมดุที่หลุบต่ำลงมามองใบหน้าซับสีระเรื่อเจือความเย่อหยิ่งตรงหน้า

มองปราดเดียวเขาก็รู้ว่าธารเดือนเป็นคนประเภทไหน

ปากกล้า ขาสั่น แต่ใจสู้ใช้ได้

“ยั่วไม่เป็น?” เสียงแหบทุ้มเอ่ยถามพลางหรี่ตาคมมองคุณหนูในปกครองที่ยังคงไว้ซึ่งความเย่อหยิ่งในแบบที่ทำให้เขาเริ่มรู้สึกหงุดหงิดได้

“ฉันแค่เบื่อเล่นเกมหมาหยอกไก่กับคุณชาย…”

เรียวคิ้วเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อยขณะรอฟังประโยคถัดไปของอีกฝ่าย

“…ฉะนั้น จะทำอะไรก็รีบทำเถอะค่ะ”

“เธอคิดว่าไก่มันมีสิทธิ์สั่งหมาตั้งแต่เมื่อไหร่ธารเดือน” ก้นบุหรี่ถูกทิ้งลงบนที่เขี่ยอย่างไม่ไยดี ก่อนที่มือแกร่งจะเชยคางมนของคนเด็กกว่าให้หันมาสบประสานนัยน์ตากันอีกครั้ง

ก่อนจะ…

อึก!

พริบตานั้นความเย็นวาบก็ลามเลียขึ้นมาทั่วทั้งแผ่นหลังเปลือยเปล่า เมื่อก้านนิ้วร้อนของเขาแทรกเข้ามาในโพรงปากอุ่นชื้นโดยไม่ทันตั้งตัว

“เรียกร้องในสิ่งที่ตัวเองยังไม่รู้จักมันไม่ฉลาดเลยสักนิดคุณหนู”

ประโยคกล่าวเตือนถูกเอ่ยผ่านน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเย็นเยือกไปถึงหัวใจคนฟัง เอวบางถูกมาเฟียหนุ่มกระตุกให้ขึ้นมานั่งทาบทับบนตักแกร่ง ก่อนที่เขาจะออกคำสั่งแผ่วเบา ทว่าเด็ดขาด ไม่ยอมให้ขัดขืน

“ดูด”

คนบนตักสะดุ้งเฮือกเมื่อก้านนิ้วร้อนข้างหนึ่งขยับเข้าออกในโพรงปากสวย ขณะที่มืออีกข้างของเขาออกแรงกระตุกเอวบางให้แนบชิดกับอกแกร่งมากยิ่งขึ้น

ความเย็นยะเยือกเมื่อครู่เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความร้อนรุ่มที่ไต่ระดับสูงขึ้นทุกขณะ ยิ่งมือแกร่งที่โอบล้อมไปด้วยเส้นเลือดของเขาไล้ผ่านหน้าท้องแบนราบหดเกร็ง ก็ยิ่งทำให้คนที่ไม่ประสีประสาหายใจสับสนไม่เป็นจังหวะ

ให้ตาย…

เขานี่มัน…

วินาทีนั้นราวกับมีบางอย่างเผาผลาญในร่างกายอย่างบ้าคลั่ง สติสัมปชัญญะที่หลงเหลืออยู่เพียงน้อยนิดแทบอันตรธานจนสิ้น เมื่อเนินเนื้ออวบอิ่มถูกปากร้อน ๆ ของอีกฝ่ายครอบครองโดยไม่ทันตั้งตัว

“อ๊ะ!” ราวกับเซลล์ทุกเซลล์ถูกความร้อนจากเนื้อตัวเขาหลอมละลายช้า ๆ ร่างบอบบางแข็งเกร็งหยุดทุกการกระทำเมื่อกระแสความรู้สึกวูบวาบแปลกประหลาดแล่นปราดไปทั่วทั้งร่างกายเปลือยเปล่า

ธารเดือนสูดหายใจเข้าลึกเฮือกหนึ่ง ขณะกำลังจะขยับถอยหนีจากสัมผัสอันตรายนั้น ทว่ากลับถูกนิ้วแกร่งของอีกฝ่ายสอดเข้าไปในเรือนผมสีน้ำตาลอ่อน ก่อนเขาจะออกแรงตรึงท้ายทอยของเธอเอาไว้จนไม่สามารถขยับหนีไปไหนได้

ที่สุดแล้วเปลือกตาสีอ่อนก็พับลงอย่างจนใจ ไม่กล้ามองว่าคนตรงหน้าปรนเปรอความปรารถนาด้วยร่างกายเธอยังไง

คนใจบาป!

ริมฝีปากได้รูปเม้มเข้าหากันแน่นเข้า เมื่อคุณชายใหญ่ลูเธอร์ใช้ริมฝีปากร้อนรังแกหน้าอกอวบอมชมพูของเธออย่างไม่ลดละ ลิ้นสากร้อนระอุลากไล้โลมเลียเนินเต้าเต่งคัดทั้งสองข้างอย่างไม่นึกผ่อนปรน

ราฟาเอลในตอนนี้ไม่ต่างจากนักล่าตัวโตที่เย้าหยอกเหยื่อราวกับของเล่นชิ้นโปรด ทุกสัมผัสจากเขาสามารถแผดเผาเธอให้หลอมละลายได้ไม่ยาก

เธอพลาดเองที่เผลอปากดี เรียกร้องในสิ่งที่ตัวเองยังไม่รู้จัก

“อ๊ะ…คะ…คุณชาย” โดยไม่ทันตั้งตัวมือข้างที่เคยอยู่ในโพรงปากของคุณหนูศิรวศินก็เลื่อนลงไปสัมผัสที่เนินเนื้ออวบอิ่มกึ่งกลางกายเล็กแผ่วเบา

คนบนตักขืนตัวถอยหนีการล่วงล้ำที่ไม่คุ้นเคยตามสัญชาตญาณ ทว่าเรี่ยวแรงน้อยนิดไม่ต่างจากสายลมเอื่อยเฉื่อยเบาบางที่พัดผ่านไป เมื่ออยู่ต่อหน้ามาเฟียใหญ่มากอำนาจอย่างเขา ฝ่ามือแกร่งออกแรงกระตุกเอวบางเข้าหาตัวอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยประโยคที่กระชากสติและหัวใจคนฟังให้ร่วงหล่นลงไปในหลุมดำมืดมิด

“ตรงนี้ของเธอ…มันแฉะ”

คนร้ายกาจกระตุกยิ้มหนึ่งที พร้อมกับที่ปลายนิ้วร้อนเริ่มขยับบดคลึงที่ส่วนอ่อนไหวฉ่ำเยิ้มกลางกายซ้ำ ๆ

“อ๊ะ”

ราวกับมีกระแสไฟฟ้าอ่อน ๆ ไหลไปทั่วทั้งร่าง เมื่อความเสียวซ่านแปลกประหลาดเริ่มไต่ระดับสูงขึ้นพร้อม ๆ กับอุณหภูมิในร่างกาย สติที่หลงเหลืออยู่เพียงน้อยนิดพยายามต่อสู้กับความปรารถนาส่วนลึก ที่ถูกคนร้ายกาจปลุกปั่นซ้ำ ๆ

ให้ตาย…

ร่างบางสั่นระริกบนตักแกร่งอย่างควบคุมไม่ได้ เมื่อถูกความวาบหวามเล่นงานไม่หยุด ใบหน้าหวานชื้นเหงื่อเชิดขึ้น อีกทั้งฝ่ามือเล็กก็จิกลงบนลาดไหล่แกร่งอย่างลืมตัว หญิงสาวหอบหายใจถี่กระชั้นเมื่อถูกคนมากอำนาจรังแกทั้งข้างบนและข้างล่างพร้อมกันอย่างไม่ลดละ

“อะ…อื้ออออ”

หึ

“ยัยเด็กใจแตก”