Accueil / รักโบราณ / ในวันที่ใจของข้าถ่องแท้ / ตอนที่2||เทพเซียนหรือจะสู้ปีศาจดำ!(จบตอน)

Partager

ตอนที่2||เทพเซียนหรือจะสู้ปีศาจดำ!(จบตอน)

last update Date de publication: 2025-07-01 11:02:36

"ขะ…ขอบคุณเจ้าค่ะ"

นางกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักแต่แววตานั้นดูแล้วนางขอบคุณจากใจจริง สตรีเราไม่ใช่ชีวิตนั้นยิ่งสตรีที่รูปโฉมงดงามแต่มีครอบครัวยากจนหรือมีบิดามารดาที่เห็นแก่ตัว

"หรือหากเจ้ากับลูกวันหน้าเกิดลำบาก ก็นำป้ายหยกนี้ไปที่จวนจีไท่เว่ยหากไม่พบข้าก็ขอพบเหล่าฮูหยินจี ท่านแม่ของข้าไม่ใช่คนใจดำ"

กล่าวจบจีเมี่ยวหลัวก็หันหลังจากมาทันทีร่างอวบอั๋นถึงจะมีน้ำหนักมาก ทว่าในยามที่ปีนหน้าต่างห้องหอนั้นกลับว่องไวนัก ไม่นานเสียงคนทั้งจวนเว่ยกั๋วกงก็แตกตื่น แต่จีเมี่ยวหลัวไม่สน คิดแค่จะกลับจวนสกุลจีไปหาพี่ชายคนโตเท่านั้น

ในเมื่อออกจากประตูดูแล้วจะยาก เจ้าสาวตัวกลมจึงได้แต่หันไปปีนกำแพงหลบหนีเท่านั้น ซ้อมเจ้าบ่าวไปขนาดนั้นนางรั้งอยู่ไม่ได้แล้ว ขอกลับจวนสกุลจีไปตั้งหลักก่อนย่อมปลอดภัยกว่า ยิ่งคิดว่าบัดนี้พี่ชายคนโตกับมารดาคงกลับถึงจวนจีไท่เว่ยไปนานแล้วนางยิ่งรอช้าไม่ได้ จวนเว่ยกั๋วกงนี้ไม่ธรรมดา เพราะเป็นถึงท่านน้าชายของฉางตี้ฮ่องเต้ ตีสุนัขย่อมต้องดูเจ้าของ แต่มันโกรธจนหน้ามีตีไปแล้วจึงค่อยได้สติ

หึ! แต่ก็แค่ตีสุนัขมิใช่หรือไร?

ถึงเจ้าของจะเป็นปีศาจดำคนโกรธจนหน้ามืดย่อมไม่สนใจอยู่แล้ว จีเมี่ยวหลัวคิดถึงสาวใช้อยู่เหมือนกันแต่เวลาไม่รอท่าต้องหนีไปขอกำลังเสริมก่อน คนของนาง จีเมี่ยวหลัวไม่ทอดทิ้งแน่นอนเดี๋ยวค่อยพากำลังเสริมมาช่วยก็แล้วกัน

"เจ้าสาวหลบหนีไปแล้วเร็วเข้า!"

เสียงเอะอะดังตามติด กำแพงจวนเว่ยกั๋วกงนี้ไม่ใช่ต่ำ ลังเลอยู่อึดใจจีเมี่ยวหลัวจึงตัดสินใจกระโดด ตายเป็นตาย ให้รั้งอยู่เป็นภรรยาบุรุษต่ำช้านางยอมตายเสียยังดีกว่า

ประจวบเหมาะกับที่มีรถม้าคันหนึ่งเลี้ยวมาพ้นหัวโค้งพอดี จีเมี่ยวหลัวจึงคิดว่าตนเองจะกระโดดลงไปให้ตรงกับรถม้าอย่างน้อยถึงบาดเจ็บย่อมไม่สาหัส หลังจากตัดสินใจได้ดังนั้นนางจึงคำนวณระยะของรถม้ากับกำแพง

โครม!

แต่คงเพราะนางลืมคำนวณน้ำหนักของตนเอง พอกระโดดลงไปแทนที่จะกลิ้งลงจากหลังคา ร่างอวบอั๋นจึงทะลุหลังคาลงไปนอนจุกเสียดหน้าเขียวบนพื้นรถม้าแทน

เหตุใดสิ่งที่คิดกับสิ่งที่เป็นจึงได้ห่างไกลกันเช่นนี้เล่า?!

ในใจของจีเมี่ยวหลัวพลันคร่ำครวญเช่นนั้น เพราะมิอาจกล่าวอันใดได้ จุกเสียดจนน้ำตาไหลใครยังจะเอ่ยคำใดออกมาได้อีก

ขวับ! ขวับ!

ดาบเล่มโตถูกพุ่งมาหา จีเมี่ยวหลัวจะขยับหนีย่อมยากยิ่ง จุกเสียดจนไร้เรี่ยวแรงที่จะพูดสักคำ เช่นนี้แล้วจะคิดหลบหนีย่อมยากเย็น โชคดีบุรุษที่นางตกลงมาอยู่ปลายเท้าของเขายังเมตตาร้องห้ามเอาไว้

จีเมี่ยวหลัวนั้นคิดจะขอบคุณเขาสักประโยค แต่พอเงยหน้าขึ้นไปมองสบตา พลันนั้น น้ำตาเม็ดโตก็ไหลออกมาทางหางตาหลายหยด

ซาบซึ้งหรือ? ...

ซาบซึ้งก็เสียสติแล้วจีเมี่ยวหลัว! ใครจะคิดเพิ่งตีสุนัขไปเสียสาหัส สุดท้ายนางจะโชคร้าย กระโดดกำแพงมาพบกับเจ้าของสุนัขโดยไม่ทันได้เตรียมตัวเตรียมใจเช่นนี้

ใช่แล้ว มิผิด...

นางกระโดดลงมาตกดังโครมใหญ่ในรถม้าของฉางตี้ฮ่องเต้ ฉางตี้ฮ่องเต้ที่เป็นญาติผู้พี่ของหยวนเค่อเจวี๋ยผู้นั้นนั่นแหละ ซวยมาก ซวยบัดซบ ซวยไม่เคารพสวรรค์

คาดว่าครั้งนี้จะเป็นคราวเคราะห์หนักของนางแล้ว จีเมี่ยวหลัวคิดว่าวันนี้ตนเองคงจะใช้แต้มบาปไปจนหมดแล้วเป็นแน่ คิดในแง่ดี'เอาไว้นะเมี่ยวเมี่ยว'หวู่โจวตัวอวบพยายามรวบรวมสติหลังมันปลิวหายไปเมื่อพบว่าตนเองหล่นโครมลงมานอนแน่นิ่งอยู่ปลายเท้าของปีศาจดำแห่งต้าเซี่ยที่ผู้คนหวาดหวั่น

เรียวปากจิ้มลิ้มพยายามที่จะเปิดยิ้มออกไปเป็นทัพหน้า แต่ด้วยยังจุกเสียดจึงเป็นยิ้มที่ออกจะบิดเบี้ยวไม่น่ามองเอาเสียเลย

เอาเถอะ!

ในเมื่อพบแล้วก็นับว่านางกับปีศาจดำมีวาสนาต่อกัน แต่วาสนาแน่หรือ ช่างเถิดจะเป็นวาสนานำพาหรือกรรมเก่ามาทักทายจีเมี่ยวหลัวผู้นี้มิอาจรอช้าได้ เนื่องจากเสียงคนของจวนเว่ยกั๋วกงเอ็ดอึงใกล้เข้ามาแล้ว

"ไม่ต้องหาแล้ว เจ้าสาวอยู่ที่นี่"

เสียงห้าวดังขึ้น สติที่ยังไม่มั่นคงของจีเมี่ยวหลัวจึงค่อยสงบนิ่ง ศักดิ์ศรีอันใดช่างมันก่อน ร่างอวบพุ่งตรงไปกอดแข้งขาของปีศาจดำราวกับว่านางพบเจอพ่อพระ

"ฝ่าบาท ช่วยเมี่ยวหลัวด้วยเพคะ ช่วยเมี่ยวหลัวด้วย"

บีบน้ำตาไปพลางร้องขอความช่วยเหลือไปพลาง เรื่องเช่นนี้น้องเล็กเช่นจีเมี่ยวหลัวย่อมชำนาญยิ่ง ศักดิ์ศรีนั้นสำคัญแต่การเอาชีวิตรอดจากปลายดาบขององครักษ์มากฝีมือที่คุ้มกันฉางตี้ฮ่องเต้สำคัญกว่า

"คุณหนูลิ่วจีลงมาเถิดเจ้าค่ะ" เสี่ยวม่านซึ่งเป็นสาวใช้ที่ติดตามมาจากจวนจีไท่เว่ยตะโกนเรียกอยู่ด้านข้างรถม้าคันโต เพราะมิอาจเข้ามาใกล้ได้มากกว่านั้น ปลายดาบขององครักษ์นับได้ครึ่งร้อยปกป้องอยู่ใครมันจะกล้าฝ่าเข้ามาได้

"ไม่! เจ้าเร่งไปตามพี่ใหญ่กับท่านแม่ของข้ามา บอกพวกเขาว่าน้องหกเกิดเรื่องแล้ว"

จีเมี่ยวหลัวตะโกนบอกกับเสี่ยวม่านออกไป คนที่จะปกป้องนางได้มีเพียงจีไท่เว่ย เท่านั้น เสี่ยวม่านลังเลแต่ดูแล้วสถานการณ์คับขัน นางจึงรีบไปทำตามคำสั่งผู้เป็นนายสาวทันที

"คุณหนูลิ่วจีปล่อยมือออกจากขาของเจิ้นก่อนดีหรือไม่" ปีศาจดำก้มหน้าลงมากล่าวกับนางด้วยสีหน้าสงบ น้ำเสียงนั้นจับอารมณ์มิได้ว่าเขาโกรธหรือคิดสิ่งใด

"ฝ่าบาทสัญญามาก่อนเพคะ"

ตายเป็นตาย เช่นไรวันนี้นางจะต้องล้มเลิกพิธีแต่งงานให้จงได้ ไหนๆ นางก็ดวงซวยแล้ว คงไม่ซวยซ้ำซ้อนไปมากกว่านี้เป็นแน่ ในเมื่อปีศาจดำตรงหน้าของนางคือพยานในพิธีสมรส ดังนั้นก็ให้เขาเป็นช่วยนางทวงความเป็นธรรมเสียเลยก็แล้วกัน

"สัญญาอันใด"

ใครจะคาด ปีศาจดำกลับเอ่ยถามนางด้วยแววตาสนุกสนาน เช่นนี้ก็เข้าทางนางแล้ว จีเมี่ยวหลัวแอบลอบยิ้มย่องอยู่ภายในใจส่วนภายนอกนั้นยังบีบน้ำตาแสร้งอ่อนแอ

"สัญญาว่าฝ่าบาทจะช่วยเป็นพยานให้เมี่ยวหลัวหย่าขาดจากไอ้ตัวบัดซบเพคะ!"

ใครจะคาดปีศาจดำก็มีสีหน้าตกใจเป็นเช่นกัน แต่เพียงวูบเดียวมันก็จางหายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้น

"คุณหนูลิ่วจีเพิ่งแต่งงานยังไม่ทันเข้าหอแต่เจ้ากลับจะหย่าขาด คงมีเหตุผลที่ดีกระมัง"

"แน่นอนเพคะ"

"ได้! เจิ้นรับปาก"

ท่านแม่ตลอดมาสั่งสอนให้จีเมี่ยวหลัวสวดมนต์ขอพรแต่กับสวรรค์และพระโพธิสัตว์ แต่วันนี้ เวลานี้ หลังจากฉางตี้ฮ่องเต้รับปากตนเอง จีเมี่ยวหลัวก็พลันคิดได้ ต่อไปนางจะเลิกนับถือสิ่งที่มารดาสั่งสอน

ข้าจะขอนับถือปีศาจ! โดยเฉพาะปีศาจดำเช่นซ่างกวนโทว

นางขอย้ายฝ่ายไปอยู่ข้างเดียวกับเผ่าจอมมาร ไม่นับถือแล้วสวรรค์เทพเซียนเหล่านั้นหรือแม้แต่พระโพธิสัตว์นางก็จะเลิกไปให้หมด เพราะในยามคับขันที่ช่วยนางได้คือปีศาจดำผู้เดียว!

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ในวันที่ใจของข้าถ่องแท้    ตอนที่32||อวสาน

    ปลายจมูกโด่งของซ่างกวนโทวกดลงจุมพิตที่ท้ายทอยหลังจากเขาจับเส้นผมนุ่มและผอมของจีเมี่ยวหลัวหลบไปด้านข้างเปิดเผยหลังลำคอขาวสะอาด“เขาหอกันเถิดภรรยาของข้า”เขากระซิบกระซาบแล้วจึงใช้เรียวปากแกร่งสัมผัสกับใบหูของนางจนจีเมี่ยวไคร้ตัวสั่นสะท้าน เขินอายย่อมีมากแต่ระหว่างนางกับซ่างกวนโทวต่างก็ไม่ใช่หนุ่มน้อยและสาวน้อยแล้ว ต่างคนต่างอยู่ในวัยของผู้ใหญ่แล้วทั้งคู่ ดังนั้นเขินอายอย่างไรจีเมี่ยวหลัวย่อมไม่คิดปฏิเสธสามีของนางร่างอรชรหันกลับมาเผชิญหน้ากับเรือนกายสูงใหญ่ด้วยใบหน้าเขินอายสามส่วน มุ่งมั่นเสียเจ็ดส่วน ซ่านุ่มนิ่มโทวถึงกับหัวเราะในลำคอเสียงต่ำ นี่แหละภรรยาของเขา จีเมี่ยวหลัวสำหรับเขาแต่ไหนแต่ไรมาจีเมี่ยวหลัวนั้นก็เป็นสตรีเช่นนี้ หากไม่ใช่นางเป็นเช่นนี้จะดึงสายตาของเขาให้หยุดอยู่ที่นางได้จนถึงทุกวันนี้ได้อย่างไรนางเขย่งปลายเท้าขึ้นแล้วใช้สองแขนของตนเองคล้องลำคอแกร่งจึงดึงให้ใบหน้าหล่อเหลาของท่านปีศาจดำโน้มลงมาหาตนเองโดยที่นางเอกก็เผยอเรียวปากนุ่มนิ่มขึ้นไปหาเขาเช่นกันปัง! ปัง! ปัง!ช่วงจังหวะที่เรียวปากของทั้งสองลงมาบรรจบกัน พลันนั้นดอกไม้ไฟก็ถูกจุดขึ้นมาพอดิบพอดี แสงสว่างวูบวาบกับภาพดอ

  • ในวันที่ใจของข้าถ่องแท้    ตอนที่31||วางมือเท่ากับข้าวางใจ(จบตอน)

    ใครจะคาดสตรีที่รูปโฉมไม่นับว่างดงามสะท้านแผ่นดินจะครอบครองดวงใจของปีศาจดำแห่งต้าเซี่ยได้ คราวแรกทุกคนที่ได้พบเห็นล้วนแปลกใจ ทว่าพอสืบกันไปลึกซึ้ง ตั้งแต่สมัยจีเมี่ยวหลัวไปอยู่แคว้นอิ๋งโจวจนถึงคดีสังหารคนยากไร้ขโมยอวัยวะภายในไปขาย ล้วนเป็นสตรีผู้นี้คอยให้การช่วยเหลือ ทุกคนจึงไม่แปลกใจอีกต่อไป สตรีบางคนโฉมงามเกินไปนอกจากจะอาภัพแล้วบางคนยังนำภัยมาสู่คนใกล้ตัวไปจนถึงชีวิตของตนเองและพอวันเวลาผ่านไปรูปโฉมที่เคยงดงามย่อมโรยราแต่สตรีที่มีสติปัญญา ยิ่งวันเวลาเนิ่นนานพวกนางจะยิ่งเฉลียวฉลาดดังคำว่าขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ด คล้ายกับต้นอู่ถงยิ่งวันเวลาเพิ่มขึ้นเนื้อไม้จะยิ่งกล้าแกร่งสูงค่า ฉางตี้ฮ่องเต้คงมองเห็นความงามจากภายใน งดงามด้วยสติปัญญามิใช่งดงามด้วยรูปโฉมภายนอกกระมังจึงได้รักปักใจจนมีข่าวลือออกมาในช่วงแรกถึงขนาดที่เขาจะยินดีเป็นเขยแต่งเข้าทั้งที่หากจะกล่าวถึงฐานะ แค่ฉางตี้ฮองเต้นั้นกระดิกนิ้วสะบัดพู่กันเขียนราชโองการออกมาเขาก็สมหวังแล้ว ไม่ต้องมาตกแต่งไฟทั้งเมือง หรือแม้แต่สร้างหอชมเมืองเพื่อนาง ก่อสร้างขึ้นมาเพื่อจะพาคุณหนูลิ่วจีขึ้นไปขอแต่งงานบนนั้นยังจะมีบุรุษใดคลั่งรักได้ยิ่งใหญ่เช่นฉางตี้

  • ในวันที่ใจของข้าถ่องแท้    ตอนที่31||วางมือเท่ากับข้าวางใจ(1)

    และบนศีรษะของจีเมี่ยวหลัวบัดนี้ประดับด้วยปิ่นทองสิบสองชิ้นครบตามธรรมเนียมของสตรีที่เตรียมตัวจะรับตำแหน่งฮองเพริศพริ้งฮาซึ่งบนศีรษะนอกจากปิ่นทองยังมีใบทับทิม ที่เหล่าฮูหยินจีกับซูหมัวมัวแซมเอาไว้ระหว่างปิ่นทองและเส้นผมที่ถูกเกล้างดงาม เรียกว่ากว่าจะเสร็จสิ้นจีเมี่ยวหลัวก็หนักไปหมดทั้งศีรษะและร่างกาย"งดงามมากเลยมากจริงๆ"ซูหมัวมัวพึมพำออกมาราวกับคนสติไม่ครบสมบูรณ์ อย่าว่าจะซูหมัวมัว แม้แต่นางกำนัลอาวุโสที่มาจากวังหลวงก็ยังตื่นตะลึงพอได้เห็นภาพของจีเมี่ยวหลัวหลังจากนางแต่งองค์ทรงเครื่องเต็มยศของเจ้าสาวชั้นสูงเพื่อจะก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งฮองเฮา"เมี่ยวเมี่ยวมาเถอะ พวกเราไปทำพิธีกัน"หลังจากแต่งการครบเครื่อง ก็ถึงเวลาไปกราบไหว้ฟ้าดิน กราบไหว้ป้ายบรรพบุรุษในหอบรรพชนสกุลจี ซึ่งคนที่จะพาจีเมี่ยวหลัวทำพิธีดังกล่าวปกติต้องเป็นบิดา ทว่าบิดาของนางจากไปแล้ว ผู้ทำหน้าที่ผู้นำย่อมเป็นจีม่อชง เมื่อสามปีก่อน เขาเองก็เป็นทำหน้าที่นี้ แต่ในวันนั้นกับวันนี้ความรู้สึกของจีม่อชงและทุกคนในสกุลจีไม่เว้นแม้แต่จีเมี่ยวหลัวเองก็รู้สึกแตกต่างจากคราวนั้นไปไกลโขพอกราบไหว้ป้ายบรรพบุรุษเสร็จแล้วจึงค่อยออกไปร่วมรับประท

  • ในวันที่ใจของข้าถ่องแท้    ตอนที่30|| สามหนังสือหกพิธีการ

    ค่ำคืนนั้นเป็นค่ำคืนที่ชาวเมืองเสียนหยางและเมืองรอบข้างที่สามารถจนท้องฟ้าของมหานครเสียนหยางนั้นเห็นแสงสว่างไสวของพลุและดอกไม้ไฟ ต่างกล่าวขานในเวลาออกไปในเวลาไม่ถึงสิบวันเรื่องที่ฉางตี้ฮองเต้จัดแจงทุกสิ่งเพื่อจะขอสตรีนางหนึ่งแต่งงานก็ดังไปทั่วดินแดนต้าเซี่ยและอาณาจักรใกล้เคียงรวมไปถึงชนเผ่าน้อยใหญ่และเป็นราตรีนั้นที่หยวนเค่อเจวี๋ยได้ทราบเช่นกันว่าเขาทำของดีหลุดมือไปแล้วจริงๆ สามปีแต่แรกเขายังคิดว่าตนเองจะสามารถหวนคืนกลับไปคืนดีและขอสตรีเช่นจีเมี่ยวหลัวแต่งงานได้อีกครั้งจนมาถึงราตรีดังกล่าวความจริงก็ตีแสกหน้าของหยวนเค่อเจวี๋ยว่าตลอดมาเขาหลอกตนเอง เขาหลอกตนเองว่าสุดท้ายจีเมี่ยวหลัวจะต้องหวนคืนมาอภัยให้เขาได้ แต่บัดนี้นางกำลังจะก้าวไปเป็นสตรีอันดับหนึ่งแห่งต้าเซี่ย แค่ฮูหยินเอกของบัณฑิตยากจนผู้หนึ่งจีเมี่ยวหลัวนั้นจะชายตาแลได้อย่างไร!ยิ่งผู้คนทั้งหลายต่างอยากเห็นสตรีผู้นั้นว่าจะโฉมงามสะท้านแผ่นดินเพียงใด แล้วยิ่งหลังจากนั้นอีกหนึ่งเดือนต่อมากลับเป็นฝ่ายของฉางตี้ฮ่องเต้ก็ได้จัดการส่งพ่อสื่อไปเจรจาตกลงสิ้นสอดซึ่งก็มิใช่ใครอื่นหากแต่เป็นโม่กงกงหรือโม่อี้หวายญาติและขันทีคู่พระทัยของเขานั่นเ

  • ในวันที่ใจของข้าถ่องแท้    ตอนที่29||แต่งกับข้าเถิดนะ

    "เราจะไปที่ใดกันเพคะ"วันนี้ฉางตี้ฮ่องเต้นัดแนะกับท่านหัวหน้าลิ่วจี แต่เขานั้นไม่ได้บอกว่าจะพานางไปที่ใดดังนั้นเมื่อขึ้นรถม้าแล้วจีเมี่ยวหลัวย่อมเอ่ยปากถาม ผ่านเหตุการณ์คดีค้าอวัยวะมนุษย์มาได้สามเดือนเศษแต่งานของทั้งซ่างกวนโทวและของจีเมี่ยวหลัวก็ยังมีมากจนล้นมือไม่เปลี่ยน ทว่าระหว่างนางกับเขาก็หาช่วงเวลาว่างตรงกันอยู่น้อยเจ็ดวันออกไปท่องเที่ยวด้วยกันหนึ่งครั้ง"หอชมเมือง"ผ่านมาจนถึงวันนี้ซ่างกวนโทวไม่อยากรออีกแล้วเขาจัดการเก็บกวาดจนวังหลังสะอาดสะอ้าน ราชสำนักเองเขาก็เข้มงวดกวดขันเอาขุนนางตรงฉินเป็นใหญ่เพื่อจะควบคุมขุนนางกังฉินไม่ให้เหิมเกริมได้แล้ว เนื่องจากการคิดจะกำจัดคนเลวออกไปจนสิ้นซากนั้นยากจะเป็นความจริงไปได้ ทุกคนมีส่วนดีและเลวทั้งสิ้นแต่การเลือกเอาความดีควบคุมความเลวอันนี้น่าจะเป็นจริงได้มากกว่าจึงถึงเวลาขอสตรีใจดวงใจแต่งงานเสียที เข้าใกล้จะสามสิบแล้วปีนี้ยี่สิบแปดอีกไม่กี่เดือนก็เต็มยี่สิบเก้าปี และเดือนก่อนทางซ่างกวนไท่ก็แจ้งข่าวดีมาแล้วว่าเจี่ยอวี้หลันเพิ่งตั้งครรภ์ ก็ถึงเวลาของเขาบ้างแล้ว เหน็ดเหนื่อยและยากเย็นจนผ่านมาร่วมแปดปี รวมไปถึงเขาเป็นมังกรเดียวดายมานานกว่าแปดปี

  • ในวันที่ใจของข้าถ่องแท้    ตอนที่28||คดีค้าอวัยวะคน (จบ)

    ส่วนซ่างกวนโทวนั้นกลับวังหลวงเพราะออกมาถึงสี่วันสี่คืนแล้ว เรียกว่าเขาแจกจ่ายงานแล้วก็กลับวังหลวงทันที เพราะเขาเองก็ยังมีงานอีกมากมายให้ต้องกลับไปจัดการสานต่อเช่นกันยิ่งเขาอยากแต่งภรรยามากเท่าใดก็ต้องรีบจัดการเก็บกวาดวังหลังให้สะอาดหมดจดเร็วเท่านั้น"ฝ่าบาท ฉวนซูเฟยมาขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ"แค่อาบน้ำเปลี่ยนอาภรณ์เตรียมจะพักผ่อน โม่กงกงก็เข้ามารายงานว่าสตรีที่เขายังไม่ทันได้‘จัดการ’กำจัดออกไปก็เสนอหน้ามารบกวนกันเสียแล้ว"ไล่กลับไป ข้าจะพักผ่อน"อดนอนมาสี่วันสี่คืนความอดทนอดกลั้นของเขาไม่ได้มากเช่นในยามปกติ ขับไล่ไปจึงเป็นวิธีง่ายกว่าในยามนี้เขายังหาเหตุปลดสตรีสกุลฉวนออกไปได้ และที่เก็บเอาไม่ใช่รักใคร่หรือมีจิตพิศวาส ทว่าเพราะเขาทราบสตรีแซ่ฉวนทั้งสองไม่ใช่ธรรมดา ซึ่งสตรีที่ยังเหลือภายในวังหลังก็ล้วนเป็นสตรีประเภทเดียวกับสตรีสกุลฉวนน้าสาวกับหลานสาวที่อายุใกล้เคียงกันนี้ก็ไม่ต่างกัน"ฝ่าบาทไม่ได้พลิกป้ายมาร่วมเดือนแล้วหากยังขับไล่นางไปอาจไม่ใช่เรื่องดี"โม่กงกงเตือน เพราะการพลิกป้ายนี้มันช่วยลดปัญหาวุ่นวายของสตรีวังหลังได้ ส่วนพลิกแล้วซ่างกวนโทวจะไปร่วมหลับนอนกับพวกนางหรือไม่ก็ล้วนเป็นตัวของ

  • ในวันที่ใจของข้าถ่องแท้    ตอนที่23||แมวขโมยตัวนี้มีนามว่าซ่างกวนโทว(1)

    แสงเทียนในเรือนส่วนตัวของคุณหนูลิ่วจียังคงสว่างวับแวม บอกได้ว่าผู้เป็นเจ้าของยังคงไม่ได้เข้านอน ทั้งที่เป็นปลายยามซวีแล้วแต่จีเมี่ยวหลัวยังคงจมอยู่กับการเขียนรายงาน กับอ่านผลการชันสูตรกับคดีฆาตกรรมยกครอบครัวที่นอกเมือง ถึงจะเป็นเพียงครอบครัวชาวนายากจนแต่คนตายถึงหกคนมีทั้งเด็ก คนแก่และผู้พิการ มันทำ

  • ในวันที่ใจของข้าถ่องแท้    ตอนที่4||(1)

    อย่าให้นางโจรนามจีเมี่ยวหลัวออกปล้น!ถึงนางจะไม่นับว่าเป็นโฉมงาม แต่จีเมี่ยวหลัวก็รู้จักรรักตนเองเห็นคุณค่าของตนเอง ยิ่งได้ฟังคำของเหล่าฮูหยินหยวนพูดกลับดำเป็นขาวจีเมี่ยวหลัวย่อมไม่คิดจะแต่งเข้าจวนนี้อีกต่อไป"วันนี้ไอ้ตัวบัดซบนี้หลอกลวงเจ้า ตบหน้าของเจ้า หากวันนี้เจ้าให้อภัยมัน ใครจะกล้ารับประกันว

  • ในวันที่ใจของข้าถ่องแท้    ตอนที่3||ตบปากคนแก่จะผิดหรือไม่นะ?!(จบตอน)

    คราวนี้ฮูหยินผู้เฒ่าหยวนถึงกับพูดไม่ออก เพราะโดยธรรมเนียมแล้ว ชาวต้าเซี่ยน้อยจวนนักที่จะยินยอมให้อนุภรรยาหรืออี้เหนียงคลอดบุตรก่อนฮูหยินเอก นอกจากมีเหตุจำเป็นเช่นตัวของฮูหยินเอกนั้นมิอาจให้กำเนิดบุตรชายได้ จึงสามารถรับสตรีมาเป็นอี้เหนียงให้ตั้งครรภ์แทน ทว่าในกรณีของจีเมี่ยวหลัวนี้ยังไม่ทันร่วมหอหลา

  • ในวันที่ใจของข้าถ่องแท้    ตอนที่3||ตบปากคนแก่จะผิดหรือไม่นะ?!(1)

    ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วยาม ผู้หลักผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างก็มารวมตัวกันพร้อมหน้า รวมถึงตัวเจ้าบ่าวด้วย เจ้าบ่าวที่ยังนอนอยู่บนเตียงในสภาพยับเยินเกินบรรยายที่มาพร้อมกับหมอคอยดูอาการ เห็นแล้วจีเมี่ยวหลัวก็เหยียดริมฝีปากอวบอิ่มคล้ายดูถูก"ฝ่าบาทต้องคืนความเป็นธรรมให้กับสกุลหยวนของพวกเรานะเพคะ ดูสิเพคะ สตรีแซ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status