บทนำ||เจ้าสาวกระโดดกำแพง

โครม!

เสียงของหนักตกลงมายังไม่ชวนเสียขวัญเท่าหลังคารถม้าหรูหราทะลุลงมาพร้อมกับร่างหนึ่งของสตรีในอาภรณ์สีแดงเจิดจ้าปักลวดลายนกยวนยางคู่ แต่ที่ชวนเสียขวัญยิ่งกว่าก็คือรถม้าคันนี้นั้นดันเป็นรถม้าที่ผู้โดยสารด้านในคือฉางตี้ฮ่องเต้!

"ปกป้องฝ่าบาท"

"!!!"

ผู้ที่กระโดดลงมายังไม่ทันจะหายจุกเสียด กลับถูกดาบนับสิบชี้คมมาลุมล้อมพร้อมสังหารในทันใด ก็คิดว่าตนเองนี้ช่างกระโดดได้ดีเสียจริง ที่ตั้งมากมายนางกลับไม่เลือกกระโดดแต่ดันกระโดดลงมาตกใส่รถม้าคันที่ไม่สมควรเข้าเสียแล้ว

ต้องดวงซวยเพียงใดกันเล่า?!

"กุ้ยไป๋ เฉินซั่ว ช้าก่อน คล้ายกับนางจะเป็นเจ้าสาวน่ะ"

ซ่างกวนโทว หรือฉางตี้ฮ่องเต้ รีบเอ่ยปากห้ามองครักษ์ทั้งสองของตนเองก่อนที่ กุ้ยไป๋ กับ เฉินซั่ว นั้นจะแทงดาบทะลุร่างที่เขาคุ้นตาเพราะไปเป็นแขก พิเศษ ในพิธีแต่งงานเมื่อครู่ใหญ่นั่นเอง

"เจ้าสาวกระโดดกำแพงหนีไปแล้ว! "

ยังไม่ทันได้สอบถามอันใดสักเพียงครึ่งคำ เสียงเอะอะโวยจาก จวนสกุลใหญ่ก็ดังขึ้น สตรีที่ยังนอนสิ้นสภาพคล้ายกบตัวหนึ่งนั้นนอนอยู่บนพื้นรถม้าค่อยๆ เงยหน้าและยันกายลุกขึ้น

นางยังอยู่ในชุดเจ้าสาวเกือบเต็มยศ ขาดไปก็เพียงพัดและมงกุฎกับเครื่องประดับเท่านั้น อย่างอื่นมองแล้วนางคงยังไม่ได้ถอดอันใดออกจากกายแม้แต่ชิ้นเดียว

บรรยากาศขณะนี้ไม่ว่าจะเป็นนางหรือเขาล้วนพูดไม่ออกบอกไม่ถูก ผู้หนึ่งมาเป็นประธานในงานแต่งด้วยฐานะฮ่องเต้ที่เป็นญาติฝ่ายเจ้าบ่าว ส่วนอีกฝ่ายคือเจ้าสาวของวันนี้ที่บังเอิญยิ่งนัก ดันกระโดดกำแพงลงมาตกโครมบนหลังคารถม้าและด้วยน้ำหนักที่ค่อนไปทางมาก หลังคาจึงพังไปเจ็ดส่วน

เจ็บนั้นมาก แต่ขายหน้าก็ไม่น้อยเลยทีเดียว...

"ไม่ต้องหาแล้ว เจ้าสาวอยู่ที่นี่"

ซ่างกวนโทวตัดสินใจตะโกนออกไป ไม่นานก็มีสาวใช้ตัวโตเตรียมจะมาช่วยกันแบกเจ้าสาวกลับเข้าจวนไป หากแต่ตัวเจ้าสาวที่คงจะหายจุกเสียดแล้วกลับตรงเข้ามากอดขาของเขาเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

"ฝ่าบาท ช่วยเมี่ยวหลัวด้วยเพคะ ช่วยเมี่ยวหลัวด้วย"

นางรู้ว่าเขาคือผู้ใด?!

แต่คิดอีกทีนางคงจำได้ถึงเขาจะนั่งอยู่ไกลพอสมควรก็ตาม ที่ซ่างกวนโทวตกใจมิใช่นางจำเขาได้ แต่ที่ตกใจคือนางขวัญกล้าเกินไปแล้ว ขวัญกล้าถึงขนาดพุ่งเข้ามากอดแข้งกอดขาของปีศาจดำเช่นเขา

สตรีผู้นี้ไม่รู้จักกลัวความตายอย่างนั้นหรือ?!

"คุณหนูลิ่วจีลงมาเถิดเจ้าค่ะ" สาวใช้รูปร่างกำยำเกินสตรีของต้าเซี่ยสายเลือดแท้ร้องเรียกอยู่ด้านล่างรถม้าด้วยสีหน้าไม่ดี

"ไม่! เจ้าเร่งไปตามต้าเกอกับท่านแม่ของข้ามา บอกพวกเขาว่าคุณหนูลิ่วจีเกิดเรื่องแล้ว"

เจ้าสาวตัวอวบตะโกนตอบสาวใช้ที่ดูแล้วคนนี้คงเป็นสาวใช้ส่วนตัวที่ติดตามมาจากบ้านเดิมของเจ้าสาวเป็นแน่

"คุณหนูลิ่วจี ^{(คุณหนูจีคนที่หก)} ปล่อยมือออกจากขาของเจิ้นก่อนดีหรือไม่" บุรุษที่คนทั้งใต้หล้าหวาดหวั่นเอ่ยขึ้นมาหลังจากฝ่ายเจ้าสาวไม่ยอมปล่อยแข้งขาของเขาเสียที นางเอาแต่เหลียวไปตะโกนคุยกับสาวใช้ดูไม่หวาดกลัวอย่างที่ยากนักจะพบเจอ

"ฝ่าบาทสัญญามาก่อนเพคะ" นางหันขวับกลับมาต่อรองกับเขาอย่างไม่มีวี่แววหวาดกลัวทันที

สตรีผู้นี้นี่...

ซ่างกวนโทวเกิดมายี่สิบห้าปีเพิ่งเคยพบเคยเห็นสตรีหน้าหนาเป็นครั้งแรกนอกจากนางจะหน้าหนาไม่พอนางยังไม่กลัวปีศาจดำเช่นเขา ใต้หล้ายังมีสตรีเช่นนี้อยู่อีกหรือ ไม่สิแม้แต่บุรุษปกติทั่วไปยังหวาดกลัวเขาถึงเจ็ดส่วน

"สัญญาอันใด"

นานทีจะพบเจอคนไม่หวาดหวั่นปีศาจดำ เอาเถอะช่วงนี้เขากำลังเบื่ออยู่พอดีอยู่ล้อเล่นกับนางหน่อยก็ได้ ซ่างกวนโทวคิดในใจ

"สัญญาว่าฝ่าบาทจะช่วยเป็นพยานให้เมี่ยวหลัวหย่าขาดจากไอ้ตัวบัดซบเพคะ!"

อ่อ...

จากเจ้าบ่าวกลายเป็นไอ้ตัวบัดซบไปเสียแล้ว แต่ไอ้ตัวบัดซบที่นางเพิ่งด่าออกไป เป็นบุตรชายคนโตของเว่ยกั๋วกงเชียวนะ อนาคตไม่เกินปีหน้า หยวนเค่อเจวี๋ย หรือเจิ้งไห่ ก็คงขึ้นเป็นเว่ยกั๋วกงแทนบิดาไม่ผิดแน่

"คุณหนูลิ่วจีเพิ่งแต่งงานยังไม่ทันเข้าหอแต่เจ้ากลับจะหย่าขาด คงมีเหตุผลที่ดีกระมัง"

ถามออกไปด้วยอยากังเหตุผลของนางอย่างจริงใจ เนื่องจากต้าเซี่ยถึงแม้จะอิสระเสรี ทว่าสตรีที่เพิ่งผ่านพิธีแต่งงานแต่ยังไม่ข้ามวันก็หย่าเสียแล้วอนาคตคงไม่ดีเท่าใดนัก

"แน่นอนเพคะ"

"ได้ เจิ้นรับปาก!"

 พอเห็นว่าเจ้าสาวตัวอวบนั้นกล้าเอ่ยปากขอ ดังนั้นปีศาจดำก็รับปากช่วยสตรีแปลกหน้าโดยง่าย เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นในเวลาเช่นนี้ ทุกคนที่ได้ยินได้ฟังต่างไม่อยากเชื่อแต่ก็ต้องเชื่อ แถมสตรีคนดังกล่าวยังมีฐานะเป็นสะใภ้ใหม่ของพระญาติสนทฝ่ายมารดาของปีศาจดำอีกด้วยนี่ไม่ใช่เพียงยากจะเชื่อหากทว่ามันช่างเหลือเชื่อเกินไปแล้ว...