ตอนที่6.จบกันไปนานแล้ว

[ห้าปีต่อมา]

“คุณแม่ คุณแม่มาแล้ว!” เสียงเล็กที่ตะโกนออกมาด้วยความดีใจของคนตัวเล็ก ทำให้ณชาหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง ร่างบางย่อตัวลง รับคนตัวเล็กเข้ามาในอ้อมแขน กอดพร้อมกับหอมลงบนศีรษะลูกฟอดใหญ่ ต่อให้เหนื่อยแค่ไหนเธอก็ไม่ท้อ เพราะมีลูกเป็นกำลังใจ 

            “วันนี้มีเธอเป็นเด็กดีหรือเปล่า” ถามพร้อมกับกอดลูกเอาไว้ 

            “เป็นเด็กดีค่ะ” 

            “ไหนเล่าให้แม่ฟังสิ วันนี้เด็กดีทำอะไรบ้าง” 

            “มีเธออาบน้ำ กินข้าวเองค่ะ” 

            “เก่งมาก...เก่งมากแล้วค่ะ” ลูกเพิ่งจะสามขวบกว่า ๆ อาบน้ำตักข้าวกินเองได้ถือว่าเก่งมากแล้ว 

            “นัดไปอาบน้ำเถอะ จะได้มากินข้าวพร้อมกัน” 

            “วันนี้อ้อนมากไหมคะ” ถามแม่เมื่ออยู่กันตามลำพัง เธอต้องออกไปทำงานแต่เช้า กลัวว่าลูกจะงอแงจนแม่เสียงาน  

            “อ้อนตอนตื่นแป๊บเดียว ตื่นมาไม่เห็นแม่เลยงอแงหน่อย นัดมีงานเช้าแบบนี้ทุกวันไหม” 

            “แค่อาทิตย์เดียวค่ะ อาทิตย์หน้าก็เข้าเวลาปรกติ ช่วงนี้เหนื่อยหน่อยนะคะแม่ เปิดเทอมมีเธอไปโรงเรียน แม่คงสบายขึ้น” 

            “พูดอะไรอย่างนั้นล่ะลูก มีเธอคือความสุข ไม่ใช่ภาระ แม่ดีใจนะที่นัดกลับบ้านของเรา” 

            “นัดขอโทษนะคะแม่ นัด...” 

            “ช่างมันเถอะ มันผ่านไปแล้ว ทำวันนี้ให้ดีที่สุด

ก็พอ”

ตอนนั้นเธอเป็นแค่เด็กใจแตกคนหนึ่ง ที่คิดว่าบ้านไม่ใช่ที่ที่มีความสุข จึงออกไปใช้ชีวิตของตัวเอง สุดท้ายก็ไปไม่รอดต้องหอบท้องกลับมาบ้าน นอกจากจะไม่ดุด่าแล้วแม่ยังดีใจมากที่เธอกลับมา ถ้าวันนั้นเธอไม่กลับบ้านคงเสียใจไปตลอดชีวิต ต่อให้ลำบากแค่ไหนเธอก็ไม่คิดบอกเรื่องลูกกับเติมเต็ม เพราะเรื่องของเธอกับเขามันจบไปแล้ว แม่เคยถามว่าทำไมเธอตั้งชื่อลูกว่ามีเธอ ณชาได้แต่ยิ้มแล้วบอกว่าเธอชอบชื่อนี้ มีเธอหมายถึงมีเขาอยู่ในใจตลอดไป บ้านของเธออยู่คนล่ะอำเภอกับเขา คงไม่มีโอกาสได้เจอกันอีก ถึงจะเจอกันเธอกับลูกก็คงไม่มีความหมายกับเขา 

            “แม่จ๋า กอดหน่อย” มีเธอขยับตัวเข้ามาใกล้คนเป็นแม่ พาดแขนลงมาที่เอวแล้วซุกใบหน้าเข้าหาอกแม่ ณชายิ้มให้กับการกระทำของลูก เพราะเธอกอดเขามาตั้งแต่เกิด ลูกจึงติดอ้อมกอดของแม่ 

            “นอนนะคะ พรุ่งนี้แม่มีงานตอนเช้า มีเธออยู่กับคุณยาย อย่าอ้อนยายนะคะ แม่ทำงานเสร็จจะพาไปเที่ยวนะคะ” 

            “มีเธอไม่อ้อนค่า มีเธอเป็นเด็กดี” 

            “ดีมากลูก แม่รักมีเธอนะคะ” 

            “มีเธอก็รักแม่ค่าาา” 

เป็นอันสิ้นสุดบทสนทนาเมื่อคนตัวเล็กหลับไปแล้ว ณชานอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยก่อนจะหลับตามลูกไปด้วยความเพลีย พักนี้งานของเธอหนักขึ้นทุกวัน ต่อให้หนักแค่ไหนเธอก็จะสู้เพื่อลูก 

ทันทีที่ภาพถ่ายของณชาในสนามแข่งรถ ที่เธอไปรับงานเป็นพริตตี้ถูกเผยแพร่ออกไป สื่อมากมายก็จับตามอง ด้วยรูปร่างสมส่วนผิวขาวอมชมพู ใบหน้ารูปไข่ ผมยาวดัดลอนตามสมัย ก็ทำให้ณชาดังเปรี้ยงในชั่วข้ามคืน f******k และ i*******m ของเธอมีคนกดติดตามเพิ่มขึ้นมากมาย นักข่าวตามหาเพื่อขอสัมภาษณ์ แต่ณชาก็ปฏิเสธไป เธอต้องการหาเงินมาเป็นค่าใช้จ่ายในบ้าน ไม่ได้อยากดังหรือมีชื่อเสียง เพราะรู้ดีว่าสิ่งเหล่านั้นไม่เหมาะกับเธอ ถ้าคนพวกนั้นรู้ว่าเธอมีลูกก็ยิ่งอยากจะขุดคุ้ย แต่โชคชะตาก็เล่นตลก ถึงเธอจะไม่ให้ข้อมูล แต่นักข่าวก็เสาะหาและตามมาเจอมีเธอ ณชาให้สัมภาษณ์และบอกกับนักข่าวไปตามตรงว่า มีเธอเป็นลูกสาวของเธอ ตอบคำถามทุกคำถามโดยไม่ปิดบังนักข่าวเลยสักนิด เพราะรู้ดีว่าวงการนี้น่ากลัว ถ้าเริ่มต้นด้วยความโกหก

ก็ต้องโกหกตลอดไป 

            “น้องณชาท้องตั้งแต่ตอนเรียนเหรอคะ”

            “ใช่ค่ะ นัดไม่ใช่เด็กดี ก็ใช้ชีวิตแบบวัยรุ่นทั่ว ๆ ไป กิน เที่ยว ประมาณนี้ค่ะ” 

            “จะเป็นอะไรไหมคะ ถ้าพี่จะถามเรื่องพ่อน้องมีเธอ” นักข่าวสาวถามคำถาม ที่ตกลงกันก่อนสัมภาษณ์ว่าจะไม่ถามคำถามนี้ ณชายิ้มให้กล้อง ถามมาเธอก็ยินดีตอบ เพราะประเด็นหลัก ๆ ที่คนสนใจตั้งแต่แรก ก็คือเรื่องลูกของเธอ 

            “เราเจอกันในผับค่ะ ชนแก้วกันคุยถูกคอ แล้วก็ไปต่อ อย่างที่บอกพี่ ๆ ตั้งแต่ต้นนัดไม่ใช่เด็กดี อยากริ อยากลองไปหมด ก็อย่างที่เห็นค่ะ นัดโชคดียิ่งกว่าถูกหวย” ที่

ณชาตอบคำตอบแบบนี้ เพราะต้องการให้เรื่องมันจบที่เธอ คำตอบของณชา ทำให้นักข่าวคนที่ถามกลืนน้ำลายลงคอ ทุกคนรู้ว่าไม่ควรถามคำถามที่อ่อนไหว 

            “ผับที่น้องณชาไปอยู่แถวไหนคะ พี่อยากโดน

แจ็กพอตบ้าง” คำถามของนักข่าวคนนี้สร้างเสียงหัวเราะให้กับทุกคน ณชารู้ว่าเธอถามเพราะต้องการเปลี่ยนประเด็น ณชาหัวเราะและไม่ตอบคำถามอะไรอีก เธอไม่ใช่คนดัง อีกไม่นานเรื่องของเธอก็ถูกลืม 

เรื่องราวของคุณแม่ยังสาวกลายเป็นเรื่องที่ใคร ๆ ก็ให้ความสนใจ โลกโซเชียลและในสังคมออนไลน์ เรื่องราวของพริตตี้สาวสู้ชีวิต ทำงานหาเงินเลี้ยงลูกถูกเผยแพ่ไปตามช่องทางต่าง ๆ โดยเฉพาะ Tiktok ไม่นานเรื่องนี้ก็ถึงหูเติมเต็ม

ไม่อยากสนใจ ไม่อยากรับรู้ แต่ช่วงเวลาหนึ่งผู้หญิงคนนั้นก็เคยอยู่และมีอะไรกับเขา อันที่จริงเขาลืมเธอไปนานแล้ว ภาพเด็กผู้หญิงผมหยักศก ในตาสีน้ำตาลนั่นต่างหากที่ทำให้เขาคิดถึงเธอขึ้นอีก ‘มีเธอ’

            “คนบ้าอะไรชื่อมีเธอ” ณชาคงตั้งชื่อลูกเพื่อสื่อให้รู้ว่าเธอมีใครคนหนึ่งตลอดเวลา แต่คงไม่ใช่เขา เพราะครั้งสุดท้ายที่มีอะไรกัน เขาทำไม่เสร็จ ก่อนหน้านั้นก็ป้องกันมาตลอด จะพลาดได้ยังไง เธอคงมีลูกคนอื่นหลังจากที่ขอแยกทางกับเขา ผู้หญิงคนนี้ใครมีเงินก็ซื้อได้