LOGINShare
บทที่ 2
Latest chapter
ใยรักเป็นสาปพิษ หิมะเป็นหลุมฝัง บทที่ 8
เขาก้มศีรษะลงกระแทกพื้นอย่างแรงเพียงสามครั้ง หน้าผากก็มีเลือดไหลแต่สีหน้าของไทเฮากลับไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อยพระนางโบกพระหัตถ์ ก่อนจะมีราชโองการถูกนำเข้ามา“หากเจ้าไม่พูด ข้าเกือบลืมไปแล้ว”“อาหยวนมาขอหย่ากับข้า ฝ่าบาททรงอนุญาตแล้ว ขันทีหลี่ ประกาศราชโองการเถิด”การก้มศีรษะของเสิ่นฝู่ไป๋พลันชะงักเขาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น เลือดจากหน้าผากไหลผ่านสันคิ้วเข้าสู่หางตา แต่เขากลับไม่รู้สึกตัว“หย่าหรือ”“อาหยวนจะ หย่ากับข้าหรือ”“ด้วยอำนาจแห่งสวรรค์ ฮ่องเต้มีพระราชโองการว่า ท่านแม่ทัพเสิ่นฝู่ไป๋และคุณหนูแห่งหวยอัน ซูจิ่นหยวน วาสนาสิ้นสุดเพียงเท่านี้ อนุญาตให้ทั้งสองหย่าร้างกัน”หลังขันทีหลี่ประกาศราชโองการจบ ข้าไม่สนใจบาดแผลบนร่างกาย รีบเดินโซเซออกมาคุกเข่ารับราชโองการช่วงเวลานี้ ข้ารอมานานเหลือเกินเมื่อเสิ่นฝู่ไป๋เห็นข้า ดวงตาของเขาแดงก่ำ น้ำตาไหลรินไม่หยุด“อาหยวน อาหยวน เหตุใดเจ้าถึงต้องหย่ากับข้า”“ไม่ ข้าไม่หย่า อาหยวน ข้าไม่หย่า”เขาคลานเข้ามาอย่างสิ้นหวัง แต่ถูกทหารกดตัวเอาไว้แน่น บังคับให้ก้มศีรษะรับราชโองการข้าหลับตาลงแน่น ภาพความสุขในอดีตพลันปรากฏขึ้นตอนที่เสิ่นฝู่
ใยรักเป็นสาปพิษ หิมะเป็นหลุมฝัง บทที่ 7
“เจ้า”ลู่หนิงร้อนรนขึ้นมานักพรตผู้นั้นยื่นใบเสร็จให้เสิ่นฝู่ไป๋โดยตรง“ทำงานสายนี้ ไม่เหลือทางหนีทีไล่ไว้บ้างไม่ได้”ลู่หนิงยื่นมือหมายจะแย่งไป“ฝู่ไป๋ เขาโกหก”แต่การกระทำของนางกลับเปิดโปงทุกอย่างแล้วดวงตาของเสิ่นฝู่ไป๋แดงก่ำ เขาผลักลู่หนิงออกอย่างแรง“โกหกหรือ หากโกหกแล้วเหตุใดเจ้าต้องร้อนรน หากโกหกแล้วเหตุใดต้องเข้ามาแย่ง”“ลู่หนิง ข้าเชื่อใจเจ้าถึงเพียงนั้น เจ้ากลับใช้เล่ห์กลเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นนี้ใส่ร้ายอาหยวน”จู่ ๆ เขาก็นึกบางอย่างขึ้นมา“แล้วเรื่องถูกวางยาล่ะ เรื่องนั้นก็เป็นฝีมือเจ้าด้วยหรือ”ลู่หนิงชะงัก ก่อนจะส่ายหน้า“ฝู่ไป๋ ข้า...”นางกำลังจะอธิบายอีกครั้ง แต่เสิ่นฝู่ไป๋กลับไม่ฟังอีกต่อไปเขามองมาที่ข้า แล้วคุกเข่าลงโดยตรง“ขอโทษนะอาหยวน ข้าขอโทษจริง ๆ”เสิ่นอวี้อันก็คุกเข่าตามเสิ่นฝู่ไป๋“ท่านแม่ ข้ารู้ผิดแล้ว ท่านพ่อก็รู้ผิดแล้ว ท่านอย่าโกรธอีกเลยได้หรือไม่”คำขอโทษของพ่อลูกคู่นี้ มีความจริงใจอยู่กี่ส่วนกันข้าไม่สนใจ เพียงมองไปยังกระถางไฟไทเฮาทรงเห็นดังนั้น จึงตรัสถามเสียงเบา“เป็นอะไรไป เด็กน้อย เจ้าอย่าคิดสั้นเชียว”ข้าส่ายหน้า ก่อนจะก้มศีรษะค
ใยรักเป็นสาปพิษ หิมะเป็นหลุมฝัง บทที่ 6
เมื่อมองดูสถานการณ์ตรงหน้า ก้อนหินก้อนใหญ่ที่แขวนค้างอยู่ในใจข้าก็ค่อย ๆ วางลงชาติก่อน พวกเราสามคนพัวพันกันลึกเกินไปหลังจากคนทั้งตระกูลถูกจับเข้าคุก ข้าจึงได้สติขึ้นมา ไม่ว่าจะหย่าร้างหรือถูกหย่า ข้าต้องการเพียงปกป้องคนในครอบครัวของข้าข้าพูดคำเหล่านี้ออกไป แต่กลับแลกมาด้วยความโกรธเกรี้ยวของเสิ่นฝู่ไป๋“ทำผิดก็ต้องชดใช้ หากเจ้าไม่ชดใช้ ก็ต้องมีคนชดใช้แทนเจ้า ไม่เช่นนั้นเจ้าจะไม่มีวันรู้จักหลาบจำ”“หย่าหรือ ชาตินี้ทั้งชาติก็ไม่มีทาง”ข้าสิ้นหวังอย่างสิ้นเชิงช่วงเวลานั้น แม้แต่ประตูจวนข้าก็ยังออกไปไม่ได้กว่าจะได้ถือของแทนพระองค์ไปถึงหน้าประตูวังเพื่อขอเข้าเฝ้าไทเฮา กลับบังเอิญถูกลู่หนิงพบเข้านางทำของแทนพระองค์แตก แล้วแสร้งล้มลงกล่าวหาว่าข้าผลักนางนับแต่นั้น ในสายตาของทุกคน ข้าก็กลายเป็นสตรีขี้หึงและคนเสียสติ ชื่อเสียงย่อยยับจนถึงที่สุดการที่คนทั้งตระกูลถูกประหาร ก็เป็นบทลงโทษที่เสิ่นฝู่ไป๋มอบให้ข้าชาตินี้ ในที่สุดข้าก็เปลี่ยนชะตาได้เมื่อนึกถึงเด็กที่ข้ายังคงรักษาเอาไว้ไม่ได้ น้ำตาก็ยังอดไหลรินลงมาไม่ได้เมื่อเสิ่นฝู่ไป๋คิดจะก้าวเข้ามาอีกครั้ง ไทเฮาก็เสด็จมาถึงเมื
ใยรักเป็นสาปพิษ หิมะเป็นหลุมฝัง บทที่ 5
สีหน้าของเสิ่นฝู่ไป๋เปลี่ยนไปทันที ถ้วยน้ำมนต์ในมือแทบร่วงลงพื้น“ไทเฮางั้นเหรอ”เขาไม่กล้าชักช้า รีบเดินออกไปต้อนรับขันทีผู้นั้น พลางพยักหน้าเล็กน้อย“ขันทีหลี่ เกิดเรื่องอันใดขึ้น ถึงต้องให้ไทเฮาเสด็จมาด้วยพระองค์เอง”ขันทีหลี่ไม่ตอบ“ท่านแม่ทัพ ไทเฮาทรงรออยู่ที่โถงหน้า เชิญท่านรีบไปเถิด”“จริงสิ ฮูหยินของท่านเล่า ฮูหยินก็ต้องไปด้วยกัน”เสิ่นฝู่ไป๋ยิ่งไม่เข้าใจ ความไม่สบายใจค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นในใจ“อาหยวน ไทเฮาทรงต้องการพบนางหรือ เหตุใดจึงต้องพบนาง”ขันทีหลี่ยังคงไม่ตอบเขามองเข้าไปในลานเรือน พลันรู้สึกว่ากลิ่นคาวเลือดรุนแรงอย่างยิ่งเพียงขยับเข้าไปเล็กน้อย เขาก็เห็นข้าที่ถูกต้นไม้บดบัง ร่างกายแทบกลายเป็นคนโชกเลือด“นี่ กล้าดีอย่างไร กล้าดีอย่างไร”เขาตะโกนออกมาสองครั้ง แม้แต่แส้ปัดฝุ่นในมือก็ตกลงพื้นด้วยความตกใจเมื่อรีบเดินมาหยุดตรงหน้าข้า ดวงตาก็เต็มไปด้วยความโกรธที่ปกปิดไม่มิด“ใคร ใครช่างกล้าถึงเพียงนี้ แม้แต่พระธิดาบุญธรรมของไทเฮาก็ยังกล้าทำร้าย ไม่อยากมีชีวิตแล้วหรือ”เสิ่นฝู่ไป๋ชะงักไปขณะก้มลงเก็บแส้ปัดฝุ่นลู่หนิงที่เมื่อครู่ยังอ่อนแรงจนแทบไม่มีเรี่ยวแรง ยิ่งไ
ใยรักเป็นสาปพิษ หิมะเป็นหลุมฝัง บทที่ 4
ข้ายังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น นักพรตผู้หนึ่งรีบร้อนเดินเข้ามา ด้านหลังตามมาด้วยเสิ่นฝู่ไป๋และลู่หนิงที่อาการร่อแร่นักพรตผู้นั้นชี้ไปยังเนินดินด้านหลังข้า“สิ่งอัปมงคลอยู่ในนั้น ขอเพียงใช้ไฟเผาทำลาย แล้วโบยฮูหยินยี่สิบครั้งเพื่อเรียกสติ จากนั้นดื่มน้ำมนต์ แม่นางลู่ก็จะไม่ถูกรบกวนจากสิ่งชั่วร้ายอีก”เสิ่นฝู่ไป๋โบกมือใหญ่“ขุด ข้าอยากเห็นนักว่าข้างในฝังสิ่งใดไว้”“ไม่”ข้าพุ่งเข้าไปข้างหน้า แต่กลับถูกเสิ่นฝู่ไป๋คว้าตัวขึ้นเขาบีบคอข้า บังคับให้ข้าเงยหน้าขึ้น“เหตุใดต้องทำเช่นนี้ เหตุใด”“แสร้งทำเป็นไม่สนใจ ปฏิเสธข้ากับบุตรเสียห่างเหิน ข้าคิดเพียงว่าเจ้ากำลังงอน เหตุใดต้องลงมือกับหนิงหนิง”“ทั้งวางยาพิษทั้งใช้ไสยศาสตร์ เจ้านี่ช่างใจคอโหดเหี้ยม”ข้าไม่คิดจะโต้เถียงกับเขา เพียงชี้ไปยังเนินดินเล็ก ๆ นั้น“ข้างในคือลูกของเรา คือลูกของเรา ไม่ใช่สิ่งอัปมงคล”“เจ้าอย่าไปฟังนักพรตผู้นี้ ชาติก่อนข้าปกป้องนางไม่ได้ ชาตินี้ขอให้นางจากไปเกิดใหม่อย่างสงบได้หรือไม่ ข้าขอร้องเจ้า”ข้าโขกศีรษะขอความเมตตาจากเสิ่นฝู่ไป๋ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยอมลดท่าทีของตนจนต่ำที่สุดเมื่อเขาได้ยินคำว่าลูก ในดวงตา
ใยรักเป็นสาปพิษ หิมะเป็นหลุมฝัง บทที่ 3
วันรุ่งขึ้นข้าอยู่ในห้องเครื่องตลอดทั้งวัน แม้แต่เวลาจะดื่มน้ำสักอึกก็ยังไม่มีแต่ทันทีที่ทำอาหารมื้อค่ำเสร็จ เสิ่นฝู่ไป๋ก็รีบร้อนพุ่งเข้ามา กระชากคอเสื้อข้าแน่น“ซูจิ่นหยวน เดิมทีข้าคิดว่าเจ้าเพียงกำลังงอน ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะร้ายกาจถึงเพียงนี้”“เจ้ากล้าวางยาพิษในอาหาร เจ้าช่างทำอะไรตามอำเภอใจเกินไปแล้ว”ข้าเข้าใจในทันทีเขายังคงเหมือนชาติก่อน เชื่อลู่หนิงพูดทุกอย่างนางบอกว่าข้าเกือบทำให้นางแท้ง เสิ่นฝู่ไป๋ก็จับคนทั้งตระกูลของข้าเข้าคุกนางต้องการเป็นภรรยาเอก เสิ่นฝู่ไป๋ก็ใช้ชีวิตของคนทั้งตระกูลมาข่มขู่ข้าหัวใจเจ็บแปลบ แต่ข้ากลับพยายามปกปิดอย่างสุดกำลัง“มีแม่นมคอยจับตาดูอยู่ แล้วข้าจะวางยาได้อย่างไร”เวลานี้แม่นมกลับก้าวออกมาข้างหน้าเอง“ท่านแม่ทัพ พฤติกรรมของฮูหยินก็มีพิรุธอยู่บ้าง แต่คิดอย่างไรก็คิดไม่ถึงว่าฮูหยินจะวางยาพิษ ท่านแม่ทัพโปรดค้นตัวฮูหยินเถิด”เมื่อได้รับอนุญาตจากเสิ่นฝู่ไป๋ แม่นมผู้นั้นก็รีบเข้ามาคลำค้นตัวข้าทันทีข้ามองดูนางหยิบห่อผงยาห่อหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อของตนเองอย่างชัดเจน“นี่คืออะไร”แม่นมกำห่อผงยาไว้ น้ำเสียงพลันแหลมสูงขึ้นเสิ่นฝู่ไป๋จ้องห่
You may also like
เมฆาไร้ใจ วาโยจุดประกายรัก
กิ่งไม้แปลวเพลิง9.4K viewsทรัพย์สินที่สามีเปย์ให้ตอนนอกใจ กระจายอยู่ทั่วประเทศ
มู่เหอ12.6K viewsทางยาวไกล ดาวยังมาช้า
ดวงดาว9.6K viewsเจ็ดปีที่เคียงข้าง สุดท้ายก็สูญเปล่า
ซานซาน9.2K viewsจอกสุราสิ้นยามอัสดง
เจ้าเก้า2.2K viewsดอกไม้ร่วงครา มิอาจพบเจ้า
เจ้าเหมียวน่ารัก2.4K viewsเมื่อวันวานเลือนหาย
ขู่จวี๋1.6K viewsรอยรักเหนือกาลเวลา
มู่หือ7.0K views
