ตอนที่ 4 ใครมันจะไปยอม

“ทะเบียนสมรสพร้อมกับเงินร้อยล้านค่ะ” คำนี้ยังหลอนอยู่ในหูของไคโร หลังจากที่หญิงสาวพูดคำนี้เขาผลักเธอออกทันที และออกจากร้านไป

คิดว่าไม่มีพิษมีภัยที่ไหนได้เขาคาดไม่ถึงเลย คนอื่นไม่เห็นจะอยากได้หรือไม่กล้าพูด แต่คนตัวเล็กกลับพูดออกมา เพื่อไม่อยากให้เขาไปวุ่นวาย

“หาคนใหม่ก็ได้”

เขาไม่ได้แคร์สักหน่อย ยังมีอีกเยอะที่อยากขึ้นเตียงกับเขา ไคโรสูบบุหรี่อัดเข้าปอดและพ้นควันออกมา เครียดไม่มีที่ลง

“ให้ผมตามคนมาให้ไหมครับ”

“เออ!”

แบบนี้คืออารมณ์ไม่ดี ผู้หญิงที่เข้ามาแสดงว่าดวงตกเพราะสภาพออกจากห้องไปแต่ละคน เหมือนโดนซ้อมมา สงสัยสาวคนเมื้อกี้ไม่เล่นด้วย

“แสดงว่าน้องเขาไม่เล่นด้วยแน่”

“กูก็ว่างั้นแหละ ไปตามผู้หญิงมา”

“น้องเขายังมีอนาคตอีกยาวไกล อย่ามาเป็นคนของนายเลย” ปลาบปลื้มส่ายหน้า ปล่อยน้องเขาไปมีอนาคตเถอะเจ้านาย

“อย่าพูดมาก” คนที่จะซวยคือพวกเขามากกว่า เขาทำงานกับเจ้านายมานาน เวลาอารมณ์ไม่ดีคนที่จะซวยคือพวกเขา ใครก็เข้าหน้าไม่ติด

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“ทำไมนั่งกินเหล้าคนเดียว” ชัญญ่าเพื่อนสาวของไคโร เดินเข้ามาในห้องของเขา เธออาศัยคำว่าเพื่อนเดินเข้าออกบ้านของเขาเป็นประจำ

“เปล่าเธอมาทำอะไร”

“เครียดเหรอเราช่วยได้นะ” ถึงแม้จะเป็นเพื่อนแต่เรื่องแบบนั้น เธอกับเขาก็เคยทำมาแล้ว เขาแตะต้องเธอแค่ครั้งเดียวหลังจากนั้นก็ไม่อีกเลย

“ผัวเธอไม่อยู่หรือไง”

“ผัวอะไรละ”

“เขาก็อยู่ส่วนเขาไงส่วนเรา...” หญิงสาวเว้นคำพูดไว้และค่อยๆ ล้วงมือลงไปในเสื้อเชิ้ตของไคโร แต่เขากลับใจแข็งไม่สนใจเธอเลยสักนิด

“ขอโทษทีนะฉันไม่อยากเอาเธอ”

“ทำไม! เราก็คนเคยๆ กันอยู่” โกรธที่เขาลุกหนีเธอไม่ดีตรงไหน หรือติดที่ว่าเธอมีคนของเธอแล้ว กลับไปเลิกให้ก็ได้ถ้าไคโรคิดจะจริงจัง

“ฉันเบื่อของเดิมๆ วะ”

“นายครับมาแล้วครับ” โปรดปรานเข้ามาส่งหญิงสาวที่เขาหามาให้เจ้านาย เมื่อผู้หญิงเดินผ่านชัญญ่าจึงส่งยิ้มให้อย่างผู้ชนะ

“อร้ายยยย อีบ้า” หญิงสาวกรีดร้องออกมา คอยดูเถอะอย่าหวังว่าจะมีความสุขกัน ไคโรก็ใจร้ายกับเธอเหลือเกินจิตใจทำด้วยอะไร

“แก่แล้วก็เคี้ยวยากหน่อยนะครับ คุณเซบเขาชอบเด็ก”

“ฝากไว้ก่อนเถอะ ถ้าฉันได้เป็นนายหญิงเมื่อไรพวกแก่จะถูกไล่ออกคนแรก” ชัญญ่าชี้หน้าลูกน้องฝาแฝดที่ชอบกวนโมโหเธอ

“หวังว่าจะได้เป็นนะครับ”

ตอนเช้าคณิสรากลับเข้ามาทำงานที่โรงแรมอีก เมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เกือบจะเช้าแล้ว วันนี้หัวหน้าใจยักษ์ยังเคี่ยวเข็ญให้เข้าเวรเช้า

“ขึ้นไปทำความสะอาดชั้นบน”

“ชั้นบนอีกแล้วเหรอ” ครั้งก่อนก็ยังขนลุกไม่หาย แถมเขายังตามไปเซ้าซี้กับเธอถึงที่ผับของเคียงฟ้า วันนี้คงไม่ได้เจอเขาอีกนะ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

คณิสราไขกุญแจเข้าไปทันทีคิดว่าไม่มีใครอยู่สภาพ ห้องเหมือนเมื่อคืนมีศึกหนัก ไหนจะถุงยางอนามัยที่ใช้แล้วอีก เอาแรงที่ไหนมาทำถุงยางที่ถูกใช้แล้วถูกโยนทิ้งเกลื่อนพื้น

“คนโรคจิตแทนที่จะทิ้งลงถัง” เอกำลังคีบถุงยางลงถังขยะ แต่เหมือนว่าจะน้ำหยดลงมาใส่ศีรษะของเธอเข้าพอดี หญิงสาวจึงค่อยๆ มองขึ้นไป “กรี๊ดดดด”

“อื้อ อึก”

“เงียบ!” สองร่างล้มลงไปบนที่นอนพร้อมกันเขาใช้มือปิดปากคณิสราไว้ข้างหนึ่ง ไคโรเพิ่งอาบน้ำเสร็จออกมาก็เจอกับแม่บ้านสาวที่บ่นอะไรก็ไม่รู้

“ออยอัน ปล่อยฉัน”

“อย่าร้องอีกฉันจะตัดลิ้นเธอเลย” คนที่ทำให้เขาอารมณ์หงุดหงิดมายืนอยู่ตรงหน้าเขาเสียแล้ว แถมเหมือนจะคุกรุ่นหนักขึ้นกว่าเดิม

“ปล่อยค่ะ”

“แล้วถ้าไม่ปล่อยละ” ไคโรยิ่งเห็นใบหน้าคนตรงหน้าเริ่มแดง เขายิ่งอยากแกล้ง ทำไมไอ้หัวใจมันถึงเต้นเร็วขนาดนี้ ทำเหมือนไม่เคยเห็นคนสวย

“โอ๊ยยย คณิสรา!!” เขาถูกเข่าเล็กๆ นั่นจัดการลูกชายของเขา ใบหน้าเขาเริ่มหงิกงอเพราะจุก จนทำอะไรไม่ได้ใบหน้าเขาแดงก่ำ น้ำตาไหลเล็ดออกใสจากหางตา

“กรี๊ดดด ไอ้โรคจิต”

“โอ๊ย ยัยเด็กบ้า”

หญิงสาววิ่งหนีออกมาจากห้อง เมื่อเขาไม่สวมใส่อะไรเลยไม่รู้ว่าผ้าขนหนูที่พันกายไว้หลุดออกไปตอนไหน ใครจะอยู่ก็อยู่ไป

ไคโรนั่งหน้าเครียดอยู่ในห้องประชุมสมองของเขาตอนนี้ไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น คิดถึงแต่ภาพที่คณิสราทำ กว่าเขาจะลุกขึ้นมาตั้งหลักได้ ดีนะที่ไม่แรงมากไม่อย่างนั้นลูกชายเขาพิการไปแล้ว

“คุณเซบครับ คุณเซบ!”

“ครับ” เขาหลุดออกจากภวังค์ทันที ใบหน้าที่เหม่อลอยทำให้ทุกคนที่เห็นรู้สึกแปลกใจเพราะไคโร ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน

“โปรเจคนี้โอเคไหมครับ”

“คุณเซบไหวไหมครับ” ทุกคนต่างเป็นห่วงเมื่อเห็นสีหน้าไม่สู้ดีของไคโร

“เลื่อนการประชุมออกไปก่อน ต้องขอโทษทุกคนด้วยที่ทำให้เสียเวลา”

เมื่อกลับเข้ามานั่งในห้องทำงานเขาจึงพิงเก้าอีกและหลับตาลง เหมือนจะปวดหัวมากช่วงนี้ก็ไม่ได้มีเรื่องเครียดอะไร แต่คนที่ทำให้เขาเครียดน่าจะเป็นคณิสรามากกว่า

“กาแฟไหมครับ”

“ไม่ต้อง”

“จะจีบผู้หญิงเราต้องชัดเจนครับเชื่อผม” ปลาบปลื้มรู้สึกเหมือนว่าเจ้านายกำลังตกหลุมรักสาวน้อยคนนั้นแล้ว คนปากไม่ตรงกับใจ

“มึงเคยมีเมียหรือไงถึงรู้ดี”

“ไม่เคยครับแต่ก็พอรู้ว่าผู้หญิงต้องการอะไร เด็กๆ เขาชอบผู้ชายอบอุ่นครับ”

เชื่ออาจารย์ปลาบปลื้มรับรองไม่ผิดหวัง เขาศึกษามาแล้วว่าผู้หญิงชอบผู้ชายแบบไหน คนเจ้าชู้ใครจะอยากเอาหัวใจลงมาเล่น

“จะไปไหนครับ”

“ไปไหนกูต้องรายงานหรือไง” ไคโรอารมณ์เสียยิ่งเห็นหน้าลูกน้องตัวเองแล้วเบื่อมาก มันสอนเขาแต่ละอย่างคนอย่างเขานี้เหรออบอุ่น ไม่เอาปืนไปยิงทิ้งก็ดีแค่ไหนแล้ว

เขาเกินลงมาที่คาเฟ่ในโรงแรมที่เขาจัดมุมไว้ให้ลูกค้าได้พักผ่อน แต่เดินเข้ามาสายตาก็มองเห็นผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ทำให้เขาหงุดหงิด

“หึ ทำหน้าระรื่นเวลาอยู่กับอื่น”