LOGINShare
ตอนที่ 3 เอาตัวเข้าไปอยู่ใกล้ๆ
Last Updated:
2026-02-11 10:11:03“อะไรกันมาทำงานได้ไม่กี่วันจะลาออกแล้ว?” เด็กสมัยนี้มันยังไงทำไมงานแค่นี้ถึงไม่ทนกัน เห็นว่ามีคนรู้จักฝากมาเลยรับไว้
“ป้าแจ๋วแต่ครีมว่า...”
“แม่งเอ๊ย ยัยล่ามวันนี้ลางานก็ไม่บอกกัน จะหาล่ามภาษาจีนจากไหนวะ” เตชิตบ่นไปวันนี้มีทัวร์จีนจะเข้าพักที่โรงแรม
“ใครไปไหนเหรอจ๊ะหัวหน้าเต”
“ล่ามนะสิหายหัวใครจะแปลภาษาได้วะ” เตชิตหนุ่มหัวหน้าแผนกท่องเที่ยวดูแลนักท่องเที่ยวต่างชาติ ที่จะเข้ามาพักที่นี้
“แบบนี้คอขาดแน่พี่” แจ๋วที่เคยได้ยินกิตติกรรมศักดิ์ของเจ้าของโรงแรม ยิ่งไม่อยากทำงานผิดพลาด
“ครีมไปได้ไหมคะ ครีมพูดภาษาจีนได้” คณิสราอาสาเธอไม่ได้จบภาษามา แต่ที่ได้ภาษาเพราะฝึกพูดและพยายามหาความรู้แถมตอนเรียนยังหาเงินด้วยการเป็นไกด์ให้นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ
“...” เตชิตมองคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า บอกได้คำเดียวว่าสวยมากทำไมเขาถึงไม่เคยเห็นหน้า มาใส่ชุดแม่บ้านแบบนี้เสียของหมด
“ไปเปลี่ยนชุด”
“ได้ค่ะ” คณิสรารีบไปเปลี่ยนชุดทันที ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงนักท่องเที่ยวก็มาถึง ซึ่งหญิงสาวทำหน้าที่ตรงนี้ได้ดี แต่พยายามออกห่างจากนักท่องเที่ยวชาย เพราะสายตาที่พวกเขามองมานั้นแปลกๆ
กว่าจะเสร็จงานก็ปาไปเกือบสี่ทุ่ม รู้อย่างนี้ไปทำงานกับเพื่อนดีกว่า คณิสราเดินมาหยุดที่ข้างถนนรอเพื่อนสาวมารับกลับบ้าน
“ครีมขึ้นมาเร็วๆ”
“เมย์ เราจะไปไหนเหรอ”
“ไปคลายเครียดไง” เมย์ทำงานที่ผับคอยต้อนรับนักท่องเที่ยวต่างชาติ เงินดีไม่น้อยบางคืนมีถูกค้าถูกใจพากันไปต่อ งานสบายได้เงินดีใครบ้างที่ไม่ชอบสมัยเรื่องแบบนั้นเขาไม่ถือกันแล้ว
“ไปคลายเครียดหรือจะหลอกครีมไปไหน?”
“รู้ทันวันนี้ไปช่วยหน่อยนะคิดเงินเฉยๆ ก็ได้”
คณิสราทนความรบเร้าของเพื่อนไม่ไหวจึงพยักหน้า เธอเข้าไปทำงานในผับส่วนมากจะมีหน้าที่แค่คิดเงินเท่านั้น พอมาถึงเมย์จึงพามาแต่งตัว แต่วันนี้แปลกไปหน่อยที่ชุดนั้นเปิดเผยมาก
“ทำไมชุดนี้”
“ชุดพนักงานมันหมดใส่ชุดนี้ไปก่อนนะ”
คณิสรามายืนหน้าเครื่องคิดเงินวันนี้ลูกค้าถือว่าเยอะมาก บางครั้งเธอเองก็ออกไปช่วยเสิร์ฟเหล้า และต้องรีบกลับเธอไม่ค่อยชอบงานแบบนี้แต่ไม่ได้รังเกียจ
ปึก!
สายตาดุดพญาเหยี่ยวทอดมองไปยังเบื้องหน้า เขาวางแก้วเหล้าลงจนแก้วจะแหลกคามือ
“ไปเรียกผู้หญิงคนนั้นขึ้นมา!” ทำงานเป็นแม่บ้านก็ดีอยู่แล้ว ยังมารับจ๊อบทำงานแบบนี้อีก หากเขาไม่ตามมาก็คงไม่รู้
“แต่เขาไม่ได้มาทำงานแบบนั้น...”
“ไปเรียกมาเดี๋ยวนี้!” ก็กูจะเอาคนนี้ เมื่อตอนบ่ายเขานั่งอ่านประวัติของหญิงสาวจนครบทุกบรรทัด แค่เห็นสถานะว่าโสดเขาพร้อมลุยเต็มที่ อายุเพิ่ง 19 แล้วไงวะไม่เด็กแล้ว
ปลาบปลื้มต้องลงไปคุยกับเจ้าของร้านเพื่อจะให้ผู้หญิงคนโชคร้ายขึ้นมาหาเจ้านายของเขา อยู่ดีไม่ว่าดีขาข้างหนึ่งก้าวเข้าคุกไปแล้ว
“แต่น้องไม่ได้มาทำตำแหน่งนั้นนะคะ”
“เท่าไรครับค่าที่คุณต้องจ่ายส่วย” เงินแค่นี้ไคโรขนหน้าแข้งไม่ร่วง ทุ่มเทเกินระวังเขาจะทุ่มทิ้ง
“เอ่อ ก็ได้ค่ะเดี๋ยวน้องครีมจะขึ้นไปหาค่ะ” เคียงฟ้าตอบปากรับคำ สายเปย์แบบนี้น้องสาวของเธอคงจะสบายไปทั้งชาติ
“ครีม เอาเหล้าขึ้นไปห้อง vvip หน่อย”
“ไม่มีคนว่างเลยเหรอพี่เคียง”
“อื้อ ช่วยหน่อยแป๊บเดียว” เคียงฟ้าวางถาดไว้ตรงหน้าน้องสาว ดูลักษณะท่าทางแล้วคงจะรวยมากๆ ถึงได้จ่ายส่วยแทนเธอ แต่ละเดือนจ่ายไปไม่ใช่น้อยๆ
“ได้ค่ะ”
คณิสราเดินมาถึงชั้นบนสุดของห้องหญิงสาวเคาะประตูสามครั้ง และเปิดเข้าไปทันที มัวแต่ก้มหน้าไม่ได้สังเกตคนในห้องว่ามองเธอด้วยสายตาแบบไหน
“จะรีบไปไหน”
“อ๊ะ ค คุณทำอะไร” เธอตกใจไม่น้อยที่เขาคว้าเอวและลากให้ไปนั่งบนตักของเขา หญิงสาวดิ้นจนสุดแรงเมื่อรู้ว่ามีแท่งแข็งเริ่มขยายตัวใหญ่บริเวณสะโพกเธอจึงหยุดดิ้น
“ไม่ดิ้นแล้วเหรอ”
“ป ปล่อยค่ะ”
“รับงานด้วยเหรอ”
“รับงานอะไรของคุณกรุณาปล่อยฉันด้วยค่ะ” คนบ้าอะไรมาถามเธอแบบนี้ แรงดิ้นทำให้หน้าอกของเธอเข้าไปใกล้ใบหน้าของเขามากขึ้น
“อืม ขาว!” นมจะหนีบหน้าเขาอยู่แล้ว ยังมาล่อหน้าล่อใจเขาอีก แล้วเขาจะทนยังไงให้ไหว
“โรคจิต ปล่อย”
“เท่าไรอยากได้อะไรถ้าจะเป็นเด็กของฉัน”
เด็กสมัยนี้น่าจะชอบเงินบ้านรถหรือของแบรนด์เนม เขาก็พร้อมเปย์ ใครบ้างที่จะไม่เอา
“ไปถามคนอื่นสิ”
“ก็อยากถามคนนี้ไงมีผัวหรือยัง” ถ้าตอบว่ามีเขาไม่สน เขามีเงินจะทำอะไรก็ได้ เชื่อว่าคนตรงหน้าคงเลือกเงินมากกว่าความรัก
“ถ้าตอบไม่ดีไม่ปล่อยนะ”
“ย ยังค่ะปล่อยหนูได้แล้ว” คณิสรามัวแต่ตื่นเต้นจึงเผลอแทนตัวเองไปแบบนั้น เมื่อเขาคลายมือออกเธอวิ่งรีบลุกขึ้น แต่ถูกมือหนาดึงให้ลงมานั่งข้างกายเขา
“แล้วถ้าอยากได้ละ จะต้องทำยังไง”
“อยากได้อะไรคะ?”
“อยากได้ตัวไง มาเป็นผู้หญิงของฉัน”
ขอกันง่ายๆ แบบหน้าด้านๆ คณิสรามองสบตาของเขาเป็นครั้งแรก จะไม่ให้ตกใจได้ยังไงเพราะเขาคือผู้ชายคนนั้น ที่อยู่ในห้องทำงานเมื่อตอนบ่าย
“ม ไม่ค่ะ”
“บ้านรถเงินฉันเปย์ได้หมด หรืออยากได้อะไรฉันพร้อมให้ทุกอย่าง” สิ่งเดียวที่เขาให้ไม่ได้คือความรัก ตอนนี้เขาไม่พร้อมรักใคร
“รวยจังเลยนะคะ”
“เซบ ฉันชื่อเซบ ไคโร” ยิ่งมองใบหน้าสวยเริ่มหงิกงอยิ่งอยากได้ ทำไมเด็กสมัยนี้ต้องน่ารักด้วยนะแถมยังเต็มไม้เต็มมืออีก
“ว่ายังไง”
“แล้วถ้าหนูบอกไปคุณจะให้ได้ไหม”
“ต้องรอฟังก่อนว่าอยากได้อะไร”
หญิงสาวคิดอะไรออกได้สิ่งนี้คงเป็นสิ่งเดียวที่คนตรงหน้าคงให้ไม่ได้ คนแปลกหน้าที่เพิ่งรู้จักกันคงไม่กล้าทำอะไรแบบนั้น
“ถ้าไม่ตอบตกลงก็อย่าหวังเลยค่ะ”
“แล้วอยากได้อะไรพูดมาได้หรือยัง” เขารอฟังอยู่ว่าคนตัวเล็กอยากได้อะไร เรื่องเงินเขาไม่มีปัญหา แต่เรื่องอื่นขอพิจารณาก่อน
“ทะเบียนสมรสพร้อมกับเงินร้อยล้านค่ะ”
Latest chapter
ไคโรหลงเมียเด็ก ตอนที่ 5 ไม่เอาก็ต้องเอา!!
“หึ ทำหน้าระรื่นเวลาอยู่กับอื่น” ไคโรนั่งมองคณิสราหญิงสาวไม่รู้ตัวว่ามีคนแอบมอง จนลูกน้องพากันนั่งตัวลีบไปหมดเพราะรู้ว่าพายุทอร์นาโดกำลังก่อตัว “แม่งเอ๊ย ยังจะส่งยิ้มให้มันอีก” เขากำแก้วไว้แน่นนามที่เห็นเธอส่งยิ้มหวานให้ผู้ชายคนอื่น แก้วแทบจะแหลกคามือเขา “ไอ้เหี้*” “นาย!!!” ลูกน้องพากันวิ่งตามเจ้านาย เห็นเขานั่งอยู่กับผู้ชายหน่อยไม่ได้ “...” เขาโมโหและโกรธมากยามที่คณิสราส่งยิ้มให้คนอื่น สิ่งที่ทำให้เขาทนไม่ไหวคือ เธอปล่อยให้ผู้ชายคนอื่นแตะเนื้อต้องตัว “ว้ายยย คุณ” “มานี่ มึงอย่าเสือก!” เตชิตกำลังจะลุกขึ้นไปตามคณิสราแต่เขารู้ดีว่าคนตรงหน้าเป็นใคร ทั้งสองไปรู้จักกันตอนไหนทำไมไคโรถึงโกรธขนาดนั้น คณิสราเดินตามแรงลากดึงของเขา จนมาหยุดที่มุมไม่มีคนเดินผ่าน เพราะลูกน้องเขากันคนออกไปหมดแล้ว “แรดมากหรือไงถึงได้ไปนั่งกับผู้ชาย” “พูดอะไรของคุณหนูจะไปกับใครมันเกี่ยวอะไรด้วย” “อ๋อ อยากให้เกี่ยวใช่มั้ย?” มาประชดเขาต่อจากนี้อย่าหวังว่าจะได้พูดคำนี้ ของที่เขาอยากได้มันต้องเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้น
ไคโรหลงเมียเด็ก ตอนที่ 4 ใครมันจะไปยอม
“ทะเบียนสมรสพร้อมกับเงินร้อยล้านค่ะ” คำนี้ยังหลอนอยู่ในหูของไคโร หลังจากที่หญิงสาวพูดคำนี้เขาผลักเธอออกทันที และออกจากร้านไปคิดว่าไม่มีพิษมีภัยที่ไหนได้เขาคาดไม่ถึงเลย คนอื่นไม่เห็นจะอยากได้หรือไม่กล้าพูด แต่คนตัวเล็กกลับพูดออกมา เพื่อไม่อยากให้เขาไปวุ่นวาย“หาคนใหม่ก็ได้”เขาไม่ได้แคร์สักหน่อย ยังมีอีกเยอะที่อยากขึ้นเตียงกับเขา ไคโรสูบบุหรี่อัดเข้าปอดและพ้นควันออกมา เครียดไม่มีที่ลง“ให้ผมตามคนมาให้ไหมครับ”“เออ!”แบบนี้คืออารมณ์ไม่ดี ผู้หญิงที่เข้ามาแสดงว่าดวงตกเพราะสภาพออกจากห้องไปแต่ละคน เหมือนโดนซ้อมมา สงสัยสาวคนเมื้อกี้ไม่เล่นด้วย“แสดงว่าน้องเขาไม่เล่นด้วยแน่”“กูก็ว่างั้นแหละ ไปตามผู้หญิงมา”“น้องเขายังมีอนาคตอีกยาวไกล อย่ามาเป็นคนของนายเลย” ปลาบปลื้มส่ายหน้า ปล่อยน้องเขาไปมีอนาคตเถอะเจ้านาย“อย่าพูดมาก” คนที่จะซวยคือพวกเขามากกว่า เขาทำงานกับเจ้านายมานาน เวลาอารมณ์ไม่ดีคนที่จะซวยคือพวกเขา ใครก็เข้าหน้าไม่ติดก๊อก ก๊อก ก๊อก“ทำไมนั่งกินเหล้าคนเดียว” ชัญญ่าเพื่อนสาวของไคโร เดินเข้ามาในห้องของเขา เธออาศัยคำว่าเพื่อนเดินเข้าออกบ้านของเขาเป็นประจำ“เปล่าเธอมาทำอะไร”“เครียดเหรอเรา
ไคโรหลงเมียเด็ก ตอนที่ 3 เอาตัวเข้าไปอยู่ใกล้ๆ
“อะไรกันมาทำงานได้ไม่กี่วันจะลาออกแล้ว?” เด็กสมัยนี้มันยังไงทำไมงานแค่นี้ถึงไม่ทนกัน เห็นว่ามีคนรู้จักฝากมาเลยรับไว้ “ป้าแจ๋วแต่ครีมว่า...” “แม่งเอ๊ย ยัยล่ามวันนี้ลางานก็ไม่บอกกัน จะหาล่ามภาษาจีนจากไหนวะ” เตชิตบ่นไปวันนี้มีทัวร์จีนจะเข้าพักที่โรงแรม “ใครไปไหนเหรอจ๊ะหัวหน้าเต” “ล่ามนะสิหายหัวใครจะแปลภาษาได้วะ” เตชิตหนุ่มหัวหน้าแผนกท่องเที่ยวดูแลนักท่องเที่ยวต่างชาติ ที่จะเข้ามาพักที่นี้ “แบบนี้คอขาดแน่พี่” แจ๋วที่เคยได้ยินกิตติกรรมศักดิ์ของเจ้าของโรงแรม ยิ่งไม่อยากทำงานผิดพลาด “ครีมไปได้ไหมคะ ครีมพูดภาษาจีนได้” คณิสราอาสาเธอไม่ได้จบภาษามา แต่ที่ได้ภาษาเพราะฝึกพูดและพยายามหาความรู้แถมตอนเรียนยังหาเงินด้วยการเป็นไกด์ให้นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ “...” เตชิตมองคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า บอกได้คำเดียวว่าสวยมากทำไมเขาถึงไม่เคยเห็นหน้า มาใส่ชุดแม่บ้านแบบนี้เสียของหมด “ไปเปลี่ยนชุด” “ได้ค่ะ” คณิสรารีบไปเปลี่ยนชุดทันที ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงนักท่องเที่ยวก็มาถึง ซึ่งหญิงสาวทำหน้าที่ตรงนี้ได้ดี แต่พยายามออกห่างจากนักท่
ไคโรหลงเมียเด็ก ตอนที่ 2 เธอมากับผัว
“แม่งมากับผัวนี่หว่า” ไคโรค่อยๆ สวมแว่นตาดำกลับคืน สวยหน่อยไม่ได้พากันมีผัวหมด ไคโรนั่งหน้าเซ็งเพราะเขาเจอสาวสวยที่สะดุดตาเขาตั้งแต่แรกเห็น นั่งเหม่อตรงป้ายรถเมล์ ไม่นานก็มีชายหนุ่มขับรถมารับ เมืองนี้คงจะหารักแท้ไม่ได้ ชายหนุ่มนั่งกอดอกมองทางไปเรื่อยๆ และรถมาหยุดหน้าบ้านเขาพอดี “วันหลังถ้ามึงปวดขี้อีกกูจะทิ้งมึงไว้ข้างถนน” ไคโรคาดโทษลูกน้องตัวเอง ทำให้เขาต้องเสียเวลานอนอีก กว่าจะออกมาจากผับได้ก็เช้าแล้ว เขาไม่ได้ตื่นเช้าเรียกว่าไม่ได้นอนเลยมากกว่า “ครับๆ นาย” “ไปพักผ่อนได้แล้ว” ไคโรหมุนตัวเข้าบ้านเขาเข้ามาอาบน้ำแต่งตัว เพื่อเตรียมตัวจะนอน ฝักบัวถูกเปิดสายน้ำเย็นๆ ไหลชุ่มฉ่ำทั่วร่างกาย ผิวขาวเนียนกล้ามเป็นมัดๆ ของเขาดูน่าหลงใหล ผมสีดำสนิทรับกับจมูกโด่ง กรามแข็งแรง เขาถูกโหวตในโลกโชเชียลว่าเป็นหนุ่มที่น่ากอดที่สุดแห่งปี ระดับคนอย่างไคโรกอดอย่างเดียวไม่พอหรอก ต้องมากกว่านั้น สาวๆ แห่กันต่อคิวอย่างขึ้นเตียงพวกเธอรักเงินมากกว่าสิ่งใด หากไม่มีนามสกุลต่อท้ายอย่าหวังเลยว่าใครจะมอง ไคโร เซนต์มอร์ หยาง วัย 31 ปีลูกชายคนเล็กของมังกรกับแอล
ไคโรหลงเมียเด็ก ตอนที่ 1 เด็กสาวสู้ชีวิต
“อีครีม! กับข้าวกูเสร็จหรือยัง” อ้อยใจเรียกคนตรงหน้าเสียงดัง เห็นหน้ามันแล้วหมดอารมณ์จะกินข้าว ไปอยู่กรุงเทพตั้งนาน ซมซานกลับมาทำไมก็ไม่รู้ “จ้ะแม่” “มึงอยู่ไม่รอดหรือไงถึงได้ซมซานกลับมา กูจะบอกมึงให้นะ ว่ากูไม่เลี้ยงมึงนะ” คณิสรามองใบหน้ามารดาผู้ให้กำเนิด พ่อกับแม่เลิกกันตั้งแต่เธอแบเบาะ พ่อหอบเธอหนีเข้ากรุงเทพและส่งเรียน จนเมื่อหนึ่งปีที่แล้ว พ่อได้เสียชีวิตลงเธอเพิ่งจบการศึกษา เลยไม่รู้จะหันหน้าไปเพิ่งใคร ส่วนมารดาแต่งงานใหม่ตั้งแต่เลิกกับพ่อ เธอมีพี่สาวต่างแม่หนึ่งคนและน้องชาย ที่อายุห่างกันไม่มากหนึ่งคน คณิสราเป็นลูกชังเพราะพ่อของเธอเลี้ยงดูแม่ไม่ไหวแถมแม่ยังชอบพูดว่าเธอไม่ใช่ลูกเขา “แม่” “มึงจะเรียนจบสูงทำไมสุดท้ายก็หางานทำไม่ได้ ไม่ไปขายตัวเหมือนพี่สาวมึงละ” อ้อยใจหน้าตาดีไม่น้อย ลูกสาวทั้งสองคนสวยไม่แพ้เธอเลย “อีเคียงมันได้ผัวฝรั่งใช้ชีวิตอยู่สบาย มึงไม่เอามันเป็นแบบอย่าง หน้าตาก็ดีมึงเห็นเด็กแถวบ้านป่ะ ที่มันไปทำงานที่พัทยานะ” สวยแต่โง่มาเอาดีเรื่องเรียน จบไปมันทำให้กินอิ่มนอนหลับเหรอวะ ดูอย่างเคียงฟ้าส
ไคโรหลงเมียเด็ก บทนำ ไคโรหลงเมียเด็ก
“เป็นบ้าอะไรของเธอวะ” ไคโรหัวเสียเมื่อคืนยังเอากันอยู่ดีๆ ตื่นขึ้นมาแม่งขอหย่ากับกูเฉย หรือเขาทำไม่ถูกใจตรงไหนแทนที่จะบอกเขาจะได้ปรับปรุงตัว แต่มาขอหย่าแบบไม่มีเหตุผลอะไร“น้องครีมอยากกลับไปอยู่บ้านแล้วค่ะ” คณิสราหลบสายตาคมดั่งพญาเหยี่ยว เธอกำลังโกหกเขาความสัมพันธ์ของทั้งสองเริ่มต้นเพราะความถูกใจเท่านั้น“อยากกลับบ้าน? อยากกลับบ้านแล้วมันเกี่ยวอะไรกับที่เธอขอหย่ากับฉัน!” สรรพนามเริ่มเปลี่ยนไปบ่งบอกว่าไคโรกำลังโกรธจัด อยากได้ทะเบียนสมรสเขาก็ยอม พอวันหนึ่งมาถีบหัวส่งเขา“น้องครีมว่าเราไม่เหมาะสมกันค่ะ”“เหมาะหรือมาเหมาะมันเป็นเรื่องของฉัน”“ถะ ถอยไปค่ะน้องครีมจะออกไปข้างนอก” เธอเห็นเขาก้าวเข้ามาใกล้จึงถอยหลังจนชนกับผนังห้อง ไคโรเข้ามากักตัวเธอไว้ ความสูงแค่หน้าอกของเขาเธอจะไปสู้อะไรได้“หรือว่าเธอมีใคร?”“อ๊ะ น้องครีมไม่ได้มีใครค่ะ”“เธอลืมไปแล้วหรือไงว่ามีทุกวันนี้ได้เพราะใคร”“น้องครีมทราบค่ะ ขอบคุณที่คุณเซบเอ็นดู”เธอเป็นแค่เด็กต่างจังหวัดที่เข้ามาเรียนต่อในเมือง แต่สถานะทางการเงินไม่อำนวยจึงลาออกมาทำงานแทน และได้เจอกับเขา ไคโร เซนต์มอร์ หยาง เธอเป็นแค่เด็กเอ็นตัวเล็กๆ คนหนึ่ง“คณิสร
You may also like
คลั่งไคล้วิศวะมาเฟีย
มัทฉะโมจิ5.1K viewsBad Engineer พิษรักร้ายวิศวะหวงรัก
BlueSoda5.8K viewsCrazy in love วิศวะคลั่งรัก (เอเดน) NC20+
เรนเดียร์ B-525.7K viewsMEAKHA | คลั่งรักร้ายนายเย็นชา
Ballamira10.9K viewsเมียลับหมอศรันย์
เอวาริณ ชาริณ2.2K viewsJake Lack วิศวะไร้รัก
Sweet_Moon125 viewsต้องรักแสงเหนือ
ซินโฟร์เน่1.3K viewsVirgin Trap เวอร์จิ้นแทร็ป : ครั้งเดียวไม่พอ
ลิขิตา Likita303 views
