มันกำลังแข็ง

อะพอลโล

ฉันขมวดคิ้วมองผู้หญิงที่นอนแผ่หลาอยู่บนเตียงของฉัน โดยมีแค่ชุดชั้นในติดตัว

ทำไมเรื่องบ้าๆ แบบนี้ต้องเกิดขึ้นกับฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วย?

เมื่ออาทิตย์ก่อน ฉันเพิ่งเจอเด็กฝึกงานใหม่แก้ผ้าล่อนจ้อนอยู่ในออฟฟิศ ถ่างขากว้างบนโต๊ะทำงานเหมือนพวกของถวายราคาถูก

สองวันหลังจากนั้น ฉันกำลังประชุมกับหุ้นส่วนธุรกิจ แล้วจู่ๆ ลูกสาวเขาที่เพิ่งจะพ้นนิติภาวะมาหมาดๆ ก็เริ่มเอาเท้าถูไถขึ้นมาตามขาฉันใต้โต๊ะ เล็งตรงมาที่ไอ้จ้อนของฉัน พร้อมกับส่งสายตายั่วสวาทเหมือนเธอรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่

มันทำให้ฉันสงสัยว่าเดี๋ยวนี้เขาเลี้ยงลูกสาวกันยังไง ถึงได้อยากจะคลานขึ้นเตียงฉันกันตัวสั่นขนาดนี้

แต่ก็นะ ฉันไม่ต้องสงสัยหรอก ฉันรู้คำตอบดีอยู่แล้ว

ก็ไอ้คนที่เป็น 'พ่อ' ของฉันนั่นแหละ

ตาแก่นั่นพยายามจะจับคู่ให้ฉันมาหลายปีแล้ว ตั้งแต่เมียฉันตายไป

อย่าเข้าใจผิด ฉันไม่ได้กำลังไว้ทุกข์ให้เมียเก่าหรอกนะ ชีวิตช่วงนั้นมันจบไปแล้ว จบไปนานมากแล้วด้วย แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ฉันไม่แต่งงานใหม่

ความจริงมันง่ายกว่านั้นเยอะ ฉันแค่ไม่สนใจ ฉันไม่สนใจความสัมพันธ์ที่วุ่นวายและจอมปลอมที่พ่อพยายามยัดเยียดให้ หรือขบวนผู้หญิงที่ดาหน้ามาแทบเท้าฉันไม่หยุดหย่อน

ฉันมีเซ็กซ์ไหม? แน่นอนสิ ฉันไม่ใช่พระนะ ฉันเป็นมนุษย์

เป็นครั้งคราวเมื่อร่างกายเรียกร้อง ฉันจะหาผู้หญิงสักคน คนที่รู้กติกามารยาท แล้วเราก็ต่างปรนเปรอความต้องการของกันและกัน มันสะอาดและเรียบง่าย ไม่มีการผูกมัด ปลอดภัยเสมอ และเป็นเรื่องแค่ครั้งเดียวจบ ไม่มีใครจะมาตั้งท้องลูกที่ฉันไม่ต้องการ แต่พ่อไม่เห็นด้วยกับวิธีการของฉัน เขาต้องการอย่างอื่น

"ลูกชายบ้านอื่นเขามีหลานให้พ่อกันหมดแล้ว" เขาบ่นเมื่อไม่กี่อาทิตย์ก่อน "มีแต่ฉันนี่แหละที่ไม่มี แกรู้ไหมว่าฉันอิจฉาแค่ไหนเวลาเห็นเพื่อนเล่นกับหลาน? พวกนั้นล้อฉันก็เพราะแก แกอายุสี่สิบแล้วนะอะพอลโล ฉันอยากได้หลาน!"

ฉันบอกเขาชัดเจนมากว่าฉันไม่สนใจผู้หญิงที่เขาพยายามประเคนมาให้ แต่ดูเหมือนไอ้ตาแก่สารเลวนั่นจะเข้าใจผิด นึกว่าฉันหมายถึงผู้หญิงแก่ๆ เขาก็เลยเปลี่ยนกลยุทธ์ คราวนี้ส่งเด็กสาวเอ๊าะๆ มาแทน คงคิดว่าร่างกายสดๆ ใหม่ๆ จะมายั่วกิเลสให้ฉันยอมทำตามที่เขาต้องการได้มั้ง

และนังนี่ที่นอนแผ่หลาอยู่บนเตียงฉัน ก็คงจะเป็นหนึ่งในเด็กของเขาสินะ

ฉันกอดอกจ้องเขม็งลงไปที่เธอ ฉันกัดฟันแน่น

ตาของเธอกะพริบเปิดขึ้นแล้วมองมาที่ฉัน สายตาเธอไล่ลงไปตามร่างกายฉัน เหมือนกำลังตรวจดูชิ้นเนื้อว่าสุกระดับมีเดียมแรร์พอดีไหม วิธีที่เธอจ้องแบบนั้นทำให้ฉันรู้สึกร้อนวูบวาบใต้ผิวหนัง

เอาจริงดิ? คราวนี้พ่อไปคว้ายัยบ้านี่มาจากไหนวะ?

ไม่ใช่ว่าฉันควรจะเป็นคนตัดสินเหรอว่าเธอได้มาตรฐานของฉันไหม ไม่ใช่เธอมาตัดสินฉันแบบนี้? แต่ก็นะ ต้องยกความดีความชอบให้ตาแก่หน่อย ดูเหมือนรอบนี้จะทำการบ้านมาดี

ผู้หญิงคนนี้มีหุ่นประเภทที่ทำให้ผู้ชายสติแตกได้ เอวคอด ขาเรียวยาว หน้าอกอวบที่แทบจะทะลักออกมาจากลูกไม้สีดำบางๆ ตาของเธอสีเทาเป็นประกาย และริมฝีปากอวบอิ่มที่เผยอออกเล็กน้อย ชุดชั้นในนั่นแนบชิดไปกับทุกส่วนโค้งเว้าอย่างสมบูรณ์แบบ

แม่งเอ๊ย

ฉันเผลอสำรวจร่างเธอไปทั่วก่อนจะรู้ตัวซะอีก

"นี่ฉัน... กำลังฝันเปียกอยู่เหรอ?" เธองึมงำพลางยิ้มออกมา

ฉันยักคิ้วมองเธอ เธอหัวกระแทกพื้นตอนบุกเข้ามาหรือเปล่า?

ตัวเองแท้ๆ ที่แก้ผ้านอนบนเตียงฉัน พยายามจะยั่วฉัน แต่กลับทำเหมือนตัวเองกำลังอยู่ในโลกจินตนาการ?

ฉันเสยผมอย่างแรงแล้วพึมพำกับตัวเอง "เชี่ย คืนนี้ฉันไม่มีความอดทนพอสำหรับเรื่องนี้หรอกนะ"

ฉันหันหลัง ตั้งใจจะเดินไปที่เคาน์เตอร์ที่วางโทรศัพท์ไว้

นี่มันเรื่องผิดพลาด ความวุ่นวายอีกอย่างที่ฉันไม่อยากโดนลากไปเกี่ยวด้วย

ฉันกำลังจะโทรหาเลขา สั่งให้มาจัดการเก็บกวาดขยะตรงหน้าแล้วถีบหัวเธอออกไป ให้มันไปเคลียร์เรื่องค่าตัวที่พ่อฉันอาจจะสัญญาไว้ให้ แต่ก่อนจะถึงโทรศัพท์ ฉันก็รู้สึกถึงอ้อมแขนที่โอบรัดรอบเอว ฉันแข็งทื่อไปทันทีที่ถูกสัมผัส

"ไม่นะ ได้โปรดอย่าไปเลย" เธอกระซิบ "ได้โปรด... อย่าทิ้งฉันไปอีกคนเลย นี่เป็นแค่ความฝันใช่ไหม? มันคือฝัน คุณไม่รู้หรอกว่าฉันจะรู้สึกไร้ค่าแค่ไหน ถ้าแม้แต่ผู้ชายในฝันยังไม่อยากจะยุ่งกับฉันเลย"

ฉันก้มมองเธออย่างเย็นชา เธอคุกเข่าอยู่บนเตียง แก้มแนบกับหน้าท้องฉัน แขนกอดเอวฉันไว้แน่น

จากมุมนี้ หน้าของเธออยู่ในระดับเดียวกับสะโพกฉัน ใกล้กับจุดที่ผ้าขนหนูเกาะอยู่บนร่าง หน้าแทบจะสิงผ้าขนหนู

ลมหายใจอุ่นๆ ของเธอรินรดผิวหนังของฉัน ส่งกระแสความสั่นสะท้านอย่างที่ไม่คาดคิดพล่านไปทั่วร่าง

"ฉันไม่สวยพอเหรอ?" เธอถอยออกมาเล็กน้อยพอที่ฉันจะเห็นหน้า ตาที่เป็นประกายสีเทานั่นดูเหมือนคนกึ่งหลับกึ่งตื่น

"ทำไมไม่มีใครทำให้ฉันเสียวได้ถึงใจสักที? ฉันอายุ ยี่สิบสาม แล้วนะ..." เธอพึมพำเหมือนกำลังอับอาย "และฉันยังไม่เคย... ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนทำให้ฉันพอใจได้เลย ฉันไม่เคยแม้แต่จะ... เสร็จเลยด้วยซ้ำ ไอ้สารเลวนั่นคือคนแรกของฉัน แต่มันไม่เคยทำให้ฉันมีความสุขเลยสักครั้งเดียว"

เธอกัดริมฝีปาก นิ้วมือเอื้อมมาจับผ้าขนหนูตรงสะโพกฉัน เธอค่อยๆ ดึงมันลง เผยให้เห็นตัวตนของฉันมากขึ้น

"ถึงแม้นี่จะเป็นแค่ความฝัน" เธอกระซิบ เสียงแหบด้วยความโหยหา "ฉันก็ยอม ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าความสุขมันเป็นยังไง"

สายตาฉันเข้มขึ้น ฉันไม่รู้ว่าอะไรมันน่าตกใจกว่ากัน ระหว่างคำพูดของเธอ หรือความจริงที่ว่าทั้งที่ฉันหงุดหงิด ทั้งที่สมองส่วนเหตุผลตะโกนสั่งให้หยุด แต่ของฉันมันกำลังแข็งขึ้น

เชี่ย