เข้าสู่ระบบแชร์
7.3 | มารับเมียกลับบ้าน
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-23 13:22:39ณ สนามบินดอนเมือง ฟ้าพราวลากกระเป๋าเดินทางพร้อมกับอุ้มที่รักออกมาจากห้องผู้โดยสารขาเข้า เธอกวาดตามองหาผู้ที่นัดแนะให้มารับไปทั่ว ก่อนจะเห็นเขายืนโบกมือให้อยู่ไม่ไกล จึงรีบลากกระเป๋าเข้าไปหา
“ฉันไม่ไหวอ่ะแจ็ค ฉันอยากร้องไห้ให้น้ำตาท่วมโลกไปเลย” ว่าแล้วก็ปักหน้าผากลงกลางอกกว้างของชายหนุ่มหน้าตาหล่อตี๋แบบโอปป้าสไตล์เกาหลี เขาเป็นชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ กล้ามแน่น แต่งตัวสะอาดสะอ้านและเนี้ยบกริบแบบลูกผู้ดี
“โอ๋ๆ อยากร้องก็ร้องเลยแก แต่อย่าเอาน้ำตาเข้าวังเด็ดขาด เดี๋ยวท่านพ่อแกจะหัวใจวายตาย ถ้ารู้ว่าลูกสาวออกเรือนไปได้แค่สองวันก็ถูกผัวไล่ออกจากบ้าน” หนุ่มมาดเท่ลูบหลังปลอบใจเพื่อนสาวอย่างอ่อนโยน
ชายหนุ่มหน้าตาดีชนิดที่เป็นพระเอกได้แบบสบายๆ คนนี้เป็นเพื่อนสนิทของฟ้าพราวสมัยเรียนมหาวิทยาลัย เขาชื่อ ‘แจ็ค’ จักรวาลหรืออีกชื่อที่รู้กันเฉพาะในหมู่เพื่อนสนิทก็คือ ‘แจ็คเกอลีน’
เวลาอยู่กับเพื่อนสาวคนสนิทอย่างฟ้าพราว จักรวาลจะสาวแตกเต็มที่ แต่เวลาอยู่กับครอบครัวหรือออกงานสังคม เขาจะต้องแอ๊บแมนเต็มร้อย เพราะครอบครัวซึ่งสืบเชื้อสายนักรบเก่ามาตั้งแต่สมัยอยุธยายังเปิดใจยอมรับเรื่องความหลากหลายทางเพศไม่ได้
“จะไปพักใจที่คอนโดฉันก่อนหรือจะเข้าวังเลย” ถามพลางดึงกระเป๋าเดินทางจากมือเพื่อนสาวไปลากให้ แล้วเดินนำไปยังลานจอดรถ
“ขอไปพักใจที่คอนโดแกก่อนดีกว่า ค่ำๆ ค่อยเข้าวัง ถ้าท่านพ่อเห็นสภาพฉันตอนนี้ต้องซักฟอกฉันอย่างหนักแน่” ตอบเสียงอ่อยแล้วระบายลมหายใจยาวเหยียดอย่างแสนอ่อนล้า “แกแวะโรงพยาบาลให้ฉันด้วยนะ ฉันไม่สบายอ่ะ อยากหาหมอหน่อย”
“ผัวแกจัดหนักขนาดแกไข้ขึ้นเลยเหรอ” เพราะสนิทกันมาก และฟ้าพราวก็เล่าทุกอย่างให้จักรวาลฟังหมดแล้ว เขาถึงได้กล้าถามตรงๆ
“หนักมาก หื่นมาก จนฉันอดคิดไม่ได้ว่าถ้ายังอยู่กับเขาต่อ ฉันจะทนความเซ็กซ์จัดของเขาไหวมั้ย”
“นี่นังคุณหญิง ถ้าไม่ไหวจะแตะมือเปลี่ยนตัวกับฉันก็ได้นะ ฉัน สแตนด์บายรอตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง” คนที่ตัวสูงกว่าราวหนึ่งฟุตกระแทกไหล่ใส่คนตัวเล็กเบาๆ อย่างล้อเล่น แต่ถ้าได้จริงก็ไม่ปฏิเสธ
“สายหวานอย่างแกรับความป่าเถื่อนของเขาไม่ไหวหรอก” พูดแล้วก็รู้สึกแปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกัน เขาเถื่อนมาก แต่เธอก็ไม่ได้กลัวหรือว่ารังเกียจเขาเลย ความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ในใจตอนนี้คือความน้อยใจและเสียใจมากกว่า ทั้งที่เธอพยายามทำดีกับเขาทุกอย่าง ยอมเขาทุกอย่าง แต่เขาก็เอาแต่ใส่อารมณ์กับเธอราวกับโกรธเกลียดกันมาแต่ชาติปางก่อน
“ถ้าเขามาตามแกกลับไร่ แกจะกลับป่ะ”
ฟ้าพราวนึกถึงภาพที่ภูริดลคุยกับม่านไหมอย่างสนิทสนมที่สนามบินเชียงรายแล้วคิดว่าเขาคงไม่มาตามเธอกลับแน่นอน “เขามีผู้หญิงเยอะจะตาย เขาไม่สนใจเมียที่เขาไม่ได้รัก ไม่ได้อยากแต่งงานด้วยอย่างฉันหรอก”
“งั้นก็หาผัวใหม่ไปเลยสวยๆ”
“ฉันไม่ซิงแล้ว แถมยับเยินขนาดนี้ใครจะเอา”
“สมัยนี้ไม่มีใครสนใจเยื่อบางๆ ที่มองไม่เห็นนั่นหรอก”
“เอาไว้ก่อนเหอะ ตอนนี้ฉันมีอิคุณดินเป็นผัวคนเดียวก็เจ็บจะตายอยู่แล้ว ฉันยังไม่คิดเรื่องมีผัวใหม่ตอนนี้หรอก” เพราะอยู่กับเพื่อนสนิท ฟ้าพราวถึงได้พูดคำว่า ‘ผัว-เมีย’ อย่างสะดวกปาก ไม่จำเป็นต้องรักษามารยาทมากนัก
“เจ็บอะไร” จักรวาลถามด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม เพราะรู้ว่าเพื่อนสาวของเจ้าหล่อนกำลังร้าวระบมที่ตรงไหน
“เจ็บใจ”
“ใช่เหรอ”
“เออๆ ก็เจ็บทั้งสองที่นั่นแหละ ไม่ต้องทำเป็นรู้ดี” ตอบพลางจิกตามองด้วยความหมั่นไส้
จักรวาลขับรถมาส่งฟ้าพราวที่วังดุษฎีรังสรรค์ตอนสี่ทุ่ม ทันทีที่ ราชนิกุลสาวและเพื่อนสนิทก้าวเข้าไปในห้องโถงก็ได้ยินเสียงหัวเราะของหม่อมเจ้าดนัยเทพดังแว่วออกมาให้ได้ยิน
“ท่านพ่อแกคุยกับใครอ่ะหญิงฟ้า หัวเราะร่วนเชียว ปกติท่านเคร่งขรึมจะตาย ฉันเจอหน้าท่านทีไรขาสั่นทุกที”
“นั่นสิ ปกติเวลานี้ท่านต้องขึ้นนอนแล้วนะ ทำไมวันนี้ยังรับแขกอยู่อีก” ฟ้าพราวพูดพลางส่งกระเป๋าเดินทางและที่รักให้สาวใช้เอาไปเก็บที่ห้องนอน แล้วเดินนำจักรวาลเข้าไปในห้องโถง
หญิงสาวตัวแข็งทื่อเมื่อเห็นว่าท่านพ่อของเธอกำลังนั่งคุยอยู่กับ ‘ลูกเขยชาวไร่’ อย่างออกรสจนน่าประหลาดใจ ความจริงท่านน่าจะโกรธเขามากกว่า เพราะวันแต่งงาน เขาฉีกหน้าท่านยับเยินไม่มีชิ้นดี “คุณดิน! คุณมาที่นี่ทำไม”
“มารับเมียกลับบ้านครับ” ภูริดลบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล และลงท้ายด้วยคำว่า ‘ครับ’ อย่างสุภาพ อีกทั้งยังมีรอยยิ้มละมุนบนใบหน้าแบบที่ฟ้าพราวไม่เคยเห็นมาก่อน
จักรวาลมองหน้าหนุ่มชาวไร่อย่างไม่ไว้ใจ แล้วกระซิบกับเพื่อนรักเบาๆ “อิผัวเถื่อนของแกจะมาไม้ไหนวะนังคุณหญิง”
“ไม่รู้อ่ะ” ฟ้าพราวก็เดาเกมเขาไม่ออกเหมือนกัน
“หญิงฟ้าไปเถลไถลที่ไหนมาลูก ดินบอกพ่อว่าลูกออกจากเชียงรายมาตั้งแต่ก่อนเที่ยง ทำไมเพิ่งมาถึงวังเอาป่านนี้” หม่อมเจ้าดนัยเทพถามบุตรสาวด้วยน้ำเสียงเข้มขรึมกึ่งตำหนิ ทำให้ฟ้าพราวหน้าจ๋อยไปถนัดตาแล้วตอบเสียงอ่อย
“หญิงแวะไปคอนโดแจ็คมาเพคะท่านพ่อ”
ชื่อ ‘แจ็ค’ ทำให้ภูริดลเขม้นมองชายหนุ่มที่ยืนตัวติดกับภรรยาของเขาจนแทบจะสิงร่างกันด้วยแววตาแข็งกระด้าง จักรวาลจ้องตาเขากลับอย่างไม่หวั่นเกรง แล้วจูงข้อมือฟ้าพราวไปนั่งร่วมวงสนทนา
จักรวาลรีบทำท่าแอ๊บแมนแล้วยกมือไหว้ทักทายหม่อมเจ้าดนัยเทพ จากนั้นหันไปทักทายภูริดล “สวัสดีครับคุณดิน ยินดีที่ได้พบกันนะครับ เสียดายที่วันงานแต่งงานของคุณกับหญิงฟ้า ผมติดบิสสิเนสทริปที่ต่างประเทศ เลยไม่ได้มาร่วมงาน”
“ไม่เป็นไร งานแต่งจัดขึ้นอย่างกะทันหัน ขนาดตัวผมเองยังเตรียมตัวไม่ทันเลย” เขาพูดจาแดกดันจนฟ้าพราวหน้าชา “อีกอย่าง งานวันนั้นจัดแค่พอเป็นพิธี ผมเองก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับพิธีการไร้สาระแบบนี้อยู่แล้ว” หนุ่มชาวไร่ตอบเสียงเข้มแบบไม่มีหางเสียงเหมือนตอนที่พูดกับภรรยา
หม่อมเจ้าดนัยเทพเหมือนถูกกระทบชิ่งไปด้วย สีหน้าของท่านเจื่อนไปนิดหนึ่งเพราะคำพูดของลูกเขย “หญิงฟ้าพาดินขึ้นไปพักเถอะ เพิ่งมาถึง ยังไม่ได้กินอะไรเลย หญิงหาอะไรให้ดินกินด้วยนะลูก”
“เพคะท่านพ่อ”
“ถ้างั้นฉันกลับก่อนนะหญิงฟ้า มีอะไรก็โทร. หาฉันได้ตลอดเวลา” จักรวาลบอกพลางวางมือลงบนหลังมือของเพื่อนสนิทแล้วลอบสังเกตปฏิกิริยาของภูริดล ทว่าเขากลับมองด้วยสีหน้านิ่งเฉย ไม่มีอาการกรุ่นโกรธเลยสักนิด ทำให้ชายหนุ่มร่างใหญ่หัวใจสาวน้อยคิดว่าเขาคงไม่ได้รักฟ้าพราวจริงๆ
“อือ...ถ้ามีอะไรฉันจะโทร. หา” ฟ้าพราวบอก
“ถ้ามีปัญหาอะไรก็ปรึกษา ‘สามี’ สิครับคุณหญิง จะรบกวนเพื่อนทำไม” ภูริดลดึงมือข้างหนึ่งของภรรยามากุมไว้อย่างอ่อนโยนอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน
ฟ้าพราวแอบสบตากับจักรวาลแบบเลิกลักไปหมดแล้ว สามีของเธอไปล้มหัวฟาดพื้นที่ไหนมาหรือเปล่า ทำไมถึงได้สุภาพนุ่มนวลขนาดนี้
“ถ้าฉันมีปัญหาเรื่อง ‘สามี’ แล้วให้ปรึกษากับ ‘ตัวปัญหา’ คุณคิดว่าปัญหามันจะได้รับการแก้ไขมั้ย” หญิงสาวฉีกยิ้มให้สามีที่วันนี้ทำตัวแปลกประหลาดจนยากจะคาดเดา
“ถ้ามีปัญหา คุณหญิงต้องแก้ที่ต้นเหตุถึงจะถูก”
“ต้นเหตุอย่างคุณมันเกินเยียวยา หมดทางแก้ไขแล้ว”
ภูริดลไม่ต่อปากต่อคำ เขาเพียงแค่หัวเราะอย่างอารมณ์ดีแล้วจับมือภรรยาลุกขึ้น “ขอตัวนะครับทุกคน ผมมีเรื่องต้องเคลียร์กับภรรยาของผมเป็นการส่วนตัว” ว่าแล้วก็จูงข้อมือฟ้าพราวเดินออกไปจากห้องโถงโดยไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งสิ้น
บทล่าสุด
ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+ ตอนพิเศษ 3.3
น้ำมณีดีใจมากที่เห็นภูริดลและฟ้าพราวพาลูกๆ มาหา และยิ่งเห็นกระเป๋าเสื้อผ้าของเด็กๆ ก็ยิ่งดีใจมากขึ้นไปอีก “เจ้าสองชาจะมาอยู่กับย่าใช่มั้ยลูก” คุณย่าถามหลานสาวทั้งสองด้วยรอยยิ้มยินดีเป็นอย่างยิ่ง “ใช่ค่ะ” ใบชาตอบ “คุณหญิงแม่ฟ้าอนุญาตให้ใบชากับน้องน้ำชาอยู่บ้านคุณย่าสามวันค่ะ” “อ้าว อีกตั้งนานกว่าจะเปิดเทอม อยู่กับย่าจนกว่าจะเปิดเทอมไม่ได้เหรอลูก” ฟ้าพราวเห็นสีหน้าผิดหวังเล็กๆ ของผู้เป็นย่าแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ “แค่สามวันกำลังดีค่ะคุณแม่ ขืนอยู่นานกว่านี้มีหวังคุณแม่ไมเกรนขึ้นแน่ๆ เจ้าสองชาของคุณแม่แสบไม่น้อยเลยนะคะ” “โอ้ย จะสักแค่ไหนกันเชียว แม่เลี้ยงดินมาตั้งแต่เด็กจนแก่ป่านนี้ได้ก็ไม่มีอะไรยากแล้ว” น้ำมณีพูดพลางมองหน้าลูกชายสุดที่รักด้วยรอยยิ้มรักใคร่ ถึงแม้เขาจะเป็นแค่ลูกเลี้ยงแต่น้ำมณีก็รักเหมือนเป็นลูกในไส้ “ตอนเด็กๆ น่ะดินแสบแค่ไหนอย่าให้แม่เล่าเลย เดี๋ยวจะอายลูกอายเมียซะเปล่าๆ” “ไม่ต้องเล่าเลยครับคุณแม่” ภูริดลรีบห้าม “แล้วนี่คุณพ่ออยู่หรือเปล่าครับ ไม่เห็นออกมาหาหลานเลย”
ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+ ตอนพิเศษ 3.2
ภูริดลพาลูกสาวสองคนที่เพิ่งอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดน่ารักๆ มานั่งที่โต๊ะอาหาร และเป็นเพราะเมื่อคืนนี้กลับจากบ้านต้นไม้ดึก เด็กหญิงทั้งสองคนจึงตื่นสายกว่าปกติ “ใบชากับน้ำชานั่งรอตรงนี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวคุณพ่อจะไปช่วยคุณแม่ยกอาหารเช้ามาให้” “ใบชาไปช่วยค่ะ” เด็กหญิงใบชาในวัยเจ็ดขวบอาสาอย่างแข็งขัน “ใบชาช่วยพ่อดูแลน้องน้ำชาอยู่ตรงนี้ดีกว่า เดี๋ยวน้องเล่นซนตกเก้าอี้” คุณพ่อพูดด้วยรอยยิ้มเอ็นดูลูกสาวคนโต ใบชาเป็นเด็กน่ารัก กล้าแสดงออก มีน้ำใจ มีความรับผิดชอบในหน้าที่ของตัวเองเป็นอย่างดี อีกทั้งยิ่งโตก็ยิ่งเหมือนฟ้าพราวผู้เป็นแม่ “ค่ะคุณพ่อ ใบชาจะดูแลน้องน้ำชาอย่างดี ไม่ให้ตกเก้าอี้แน่นอน” เด็กหญิงใบชารับปากอย่างแข็งขันแล้วหันไปมองน้องสาววัยสามขวบอย่างระแวดระวังกลัวน้องที่นั่งขยับตัวยุกยิกไปมาจะตกเก้าอี้ไปจริงๆ อย่างที่คุณพ่อบอก “ลูกสาวพ่อน่ารักจริงๆ เลย” คุณพ่อจุ๊บหน้าผากลูกสาวคนโตหนึ่งที แล้วหันไปจุ๊บลูกสาวคนเล็กที่นั่งมองตาแป๋วอีกหนึ่งทีอย่างเท่าเทียมกัน ภูริดลเตือนตัวเองอยู่เสมอว่าจะต้องไม่ทำให้ลูกคนใดคนหนึ่งรู้สึกว่าได้
ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+ ตอนพิเศษ 3.1
ท้องฟ้ายามราตรีที่ไร่ภูสรวงคืนนี้ดำสนิท ทำให้มองเห็นดาวน้อยใหญ่ได้ชัดเจน เด็กหญิงใบชายืนเกาะขอบหน้าต่างบ้านต้นไม้ซึ่งสร้างอยู่บนต้นก้ามปูต้นใหญ่ท้ายไร่ โดยมีพ่อกับแม่ขนาบข้างคอยระวังความปลอดภัยให้ลูกภูริดลชี้ชวนให้ลูกดูกลุ่มดาวต่างๆ ในขณะที่ฟ้าพราวสาละวนอยู่กับการฉีดสเปรย์กันยุงและติดสติกเกอร์กันยุงให้ลูกสาวกับสามี “นั่นดาวลูกไก่ โน่นดาวหมีใหญ่ ตรงโน้นดาวจระเข้” เด็กหญิงใบชาฟังแล้วทำหน้าสงสัย “คูมพ่อขา...” “คะ?” “นี่ท้องฟ้านะคะ” “ใช่ค่ะ ท้องฟ้า” คุณพ่อตอบพลางมองหน้าลูกสาว สงสัยว่าลูกสงสัยอยู่ “แล้วทำไมท้องฟ้ามีแต่สัตว์ละคะ ไม่ใช่สวนสัตว์สักหน่อย” “ลองถามคุณแม่สิคะ” ภูริดลโบ้ยไปให้ภรรยาหน้าตาเฉย “คูมหญิงแม่ฟ้ารู้มั้ยคะ” เด็กหญิงถามเสียงใส แม้จะเลยเวลานอนตามปกติมามากแล้วก็ตาม “เพราะดาวแต่ละดวงเวลาเราลากเส้นจากจุดหนึ่งไปจุดหนึ่งจนครบทุกจุดแล้วมันจะมีรูปร่างคล้ายสัตว์ไงคะ”ฟ้าพราวอธิบายจริงจังตามหลักวิชาการ เด็กหญิงวัยสามขวบคิดตามไม่ทันจึงทำหน้างงยิ่งกว่า
ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+ ตอนพิเศษ 2.3
ฟ้าพราวจัดโต๊ะอาหารเสร็จและนั่งรออยู่พักใหญ่ คุณสามีกับคุณลูกสาวก็ยังไม่มา เธอจึงเดินไปตามที่ห้องนอน เมื่อเดินมาถึงหน้าห้องก็ได้ยินเจ้าตัวเล็กส่งเสียงแสดงความดีใจยกใหญ่ “ว้าววว คูมพ่อมีบ้านบนต้นไม้ด้วยเหรอคะ” “ไม่ใช่บ้านของคุณพ่อหรอกค่ะ” ภูริดลตอบพลางจับผมยาวสลวยของลูกสาวขึ้นม้วนเป็นทรงดังโงะที่กลางศีรษะอย่างคล่องแคล่ว ตั้งแต่มีลูกสาว เขาก็หาทรงผมน่ารักๆ จากอินเตอร์เน็ตมาทำให้ลูกแทบไม่ซ้ำกันในแต่ละวัน เห็นแบบนี้ฟ้าพราวก็อดยิ้มอย่างสบายใจไม่ได้ ตอนแรกภูริดลตั้งความหวังไว้มาก ว่าอยากให้ลูกคนแรกเป็นผู้ชาย ตอนที่รู้ว่าท้องแรกเป็นผู้หญิง ฟ้าพราวกลัวมากว่าเขาจะผิดหวัง ทว่าเหตุการณ์กลับตรงกันข้าม เขาไม่มีอาการผิดหวังเลยสักนิด แถมยังเตรียมหาข้อมูลในการดูแลลูกสาวอย่างดีอีกต่างหาก “อ้าว แล้วของใครคะ” ใบชาทำหน้าจ๋อย เพราะถ้าไม่ใช่ของคุณพ่อ เธอก็อดไปเล่นที่บ้านต้นไม้น่ะสิ “ของใบชาไงคะ” คุณพ่อหน้าดุที่คนงานเห็นแล้วพากันขนหัวลุกบอกลูกสาวด้วยเสียงสอง “จริงเหรอค้า” “จริงสิคะ หนูบอกอยากได้ คุณพ่อก็เลยทำให้ไงคะ”
ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+ ตอนพิเศษ 2.2
ภูริดลขับรถออกจากบ้านของหรรษามาได้นิดหนึ่ง ฟ้าพราวก็เห็นหญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อยืดกับกางเกงยีนสุดแสนจะธรรมดา ทว่าโดดเด่นด้วยวิกผมสีแดงที่ยาวถึงบั้นเอวเดินอยู่ข้างถนน ไหล่ข้างหนึ่งของเธอสะพายกระเป๋ากระสอบสีสายรุ้งใบใหญ่แบบที่แม่ค้าชอบใช้ มืออีกข้างถือถุงผ้าขนาดย่อมที่ใส่ของไว้เต็มอีกหนึ่งใบ “พี่ดิน นั่นน้องที่มาเล่านิทานในงานเอลล่าเมื่อกี้นี่นา” “ใช่เหรอ” ภูริดลผู้ไม่มีสายตาไว้มองผู้หญิงคนไหนนอกจากภรรยาตัวเองหรี่ตามองอย่างไม่แน่ใจ “ใช่ค่ะ ฟ้าจำน้องได้ ยิ่งใส่วิกผมสีแดงแบบนี้ใช่เลย พี่ดินจอดค่ะ จอดๆ” ภูริดลขับรถเลยสาวผมแดงไปนิดหนึ่งแล้วจอดรถเทียบข้างทาง ฟ้าพราวเปิดกระจกรถแล้วยื่นหน้าออกไปทักทาย“น้องเจ้าหญิงคะ”คนที่ถูกเรียกว่า ‘น้องเจ้าหญิง’ เดินเข้าหาช้าๆ อย่างระวังตัวแต่พอเห็นว่าเป็นฟ้าพราวก็จำได้ว่าเป็นญาติของเจ้าของงานวันเกิดเมื่อสักครู่จึงคลายความระแวง“พี่ที่อยู่ในงานเมื่อกี้ เรียกเพลินทำไมเหรอคะ”“จะไปปากซอยใช่มั้ยคะ” ฟ้าพราวถาม“ใช่ค่ะ”“ขึ้นรถเลยค่ะ ไปด้วยกัน”“ไม่เป็นไรค่ะ เดินอีกแค่นิดเดียวก็ถึงปา
ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+ ตอนพิเศษ 2.1
ห้าโมงเย็น เป็นเวลาแดดร่มลมตก เพื่อนที่โรงเรียนของเอลล่ามาถึงงานกันครบทุกคนแล้ว งานนี้นอกจากเด็กๆ จะได้เล่นกันอย่างสนุกสนานแล้ว บรรดาแม่ๆ ก็ยังได้พบปะเมาท์มอยกันด้วย เพราะแต่ละคนก็คุ้นเคยกันดีจากที่ได้เจอกันบ่อยๆ ตอนไปรับส่งลูกที่โรงเรียนและจากการไปร่วมกิจกรรมที่โรงเรียนของลูกๆ ฟ้าพราวเห็นบรรยากาศอบอุ่นแบบนี้ก็อดยิ้มไม่ได้ ตรงกันข้ามกับภูริดลที่ควันออกหูเมื่อเห็นเด็กชายวัยเดียวกับเอลล่าเดินเข้ามาจูงมือหลานสาวไปนั่งเก้าอี้หน้าเวทีเล็กๆ เพื่อฟังนิทานจาก ‘นักเล่านิทาน’ สาวสวยที่หรรษาจ้างมามอบความบันเทิงให้เด็กๆ ในวันนี้โดยเฉพาะ “เจ้หลิวสอนลูกยังไงเนี่ย ทำไมปล่อยให้ผู้ชายจูงมือเดินไปง่ายๆ อย่างนั้น” ภูริดลบ่นอุบอุบ “เด็กๆ เขาเป็นเพื่อนกัน ก็เล่นกันแบบนี้เป็นธรรมดาน่ะพี่ดิน” ฟ้าพราวบอกอย่างไม่คิดอะไรมาก “ไม่ได้ๆ สังคมทุกวันนี้มันน่ากลัว เราต้องสอนให้เอลล่าระวังตัวกับผู้ชายตั้งแต่เด็ก” ว่าแล้วภูริดลก็เดินตามเอลล่าไปแล้วสะกิดบอกเด็กชายให้ขยับไปนั่งที่เก้าอี้ว่างตัวถัดไป ส่วนเขาก็นั่งคั่นกลางระหว่างเด็กทั้งสองคน การกระทำของภูริดลไม่ได้ทำให้เด็กชายร
บางทีคุณอาจจะชอบ
เมียเด็ก Honey (I hate you)
ลำเจียก45.6K viewsบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า155.2K viewsบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์164.9K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์319.4K viewsBad Guy เวกัสคนเถื่อน(โคตรร้าย)
ลูกแมวขี้อ้อน1.9K viewsใครจะอยากเป็นนางร้าย
รอรีวัน1.3K viewsห้องเช่าเร่าร้อน
เฮียกังฟู177 viewsBAD TIGER พี่(หมอ)เสือคลั่ง
อะพอลโล่_2.3K views
