เข้าสู่ระบบแชร์
7.4 | ติดใจ
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-23 13:23:17“คุณดิน ปล่อยฉันนะ!” ฟ้าพราวสะบัดข้อมือออกจากมือใหญ่ของสามีเมื่อเดินมาถึงมุมทางเดินลับตาคน เขายกหลังมือขึ้นแตะหน้าผากและลูบคลำลำคอยาวระหงโดยไม่สนใจเสียงโวยวายของเธอ เมื่อเห็นว่า หญิงสาวตัวไม่ร้อน และไม่น่าจะมีอาการไข้อย่างที่เขาเป็นห่วงตั้งแต่เมื่อเช้าก็เบาใจ
“อย่ามาทำอะไรรุ่มร่ามในวังนะ” หญิงสาวถอยหลังหนีไปจนแผ่นหลังชนผนังแล้วมองเขาอย่างไม่ไว้วางใจ ตอนอยู่ที่ไร่ เขาแทบจะนัวเนียเธอบนพื้นที่ทุกตารางนิ้วในบ้าน แต่อยู่ที่วังเขาจะทำอย่างนั้นไม่ได้
“ห้องนอนคุณหญิงอยู่ไหน”
“ข้างบน” ฟ้าพราวตอบเสียงเบาอย่างไม่ไว้วางใจ เพราะรู้ว่าถ้าขึ้นห้องนอนไม่แคล้วต้องโดนเขาจับกด แต่บอกไว้เลยว่าคืนนี้เขาไม่ได้แอ้มเธอง่ายๆ แน่นอน
“เดินนำไปสิ” ร่างสูงขยับตัวเปิดทางให้เธอเดินนำไปยังห้องนอนที่อยู่บนชั้นสอง
ห้องนอนของฟ้าพราวอยู่ทางปีกขวา แยกเป็นสัดส่วนจากปีกซ้ายซึ่งเป็นห้องนอนของหม่อมเจ้าดนัยเทพและหม่อมมาลินี ส่วนห้องนอนของวาสิตา ลูกติดของหม่อมมาลินีก็อยู่ทางปีกซ้ายด้วยเช่นกัน
“บอกมาตามตรงว่าคุณมาที่นี่ทำไม แล้วที่ทำเป็นแอ๊บพูดดีกับฉันต่อหน้าท่านพ่อเนี่ย ต้องการอะไรกันแน่” ฟ้าพราวถามขณะเดินนำหน้าเข้ามาในห้องนอน
ภูริดลเดินตามหลังเข้ามาแล้วปิดประตูกดล็อก หญิงสาวเจ้าของห้องหันขวับไปมองหน้าเขาทันที
“ทำไมต้องล็อกประตูด้วย”
“คุณหญิงไม่กลัวคนเปิดประตูเข้ามาตอนที่เรากำลังเอากันอยู่เหรอ” เขาถามหน้าตาย
“ลามก! ใครบอกว่าฉันจะทำแบบนั้นกับคุณ” เธอต่อว่าเสียงสะบัดแล้วเดินหนีไปนั่งที่เตียงนอนสี่เสาสไตล์เจ้าหญิงหลังใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางห้อง
“ปกติคุณหญิงนอนไม่ล็อกประตูเหรอ” เขาเดินตามมาทิ้งตัวลงนอนขวางเตียงข้างภรรยา
“ล็อก”
“อ้าว...แล้วจะมาว่าผมทำไม”
ฟ้าพราวชะงักไปนิดหนึ่ง นั่นสิ...ทำไมเธอต้องไม่พอใจที่เขาล็อกประตูห้องด้วย
“คุณหญิงก็แค่หาเรื่องด่าผม” เขาพูดเสียงเรียบอย่างรู้ทัน และมันก็กระแทกใจคนฟังอย่างจังเลยทีเดียว
“ก็คุณมันน่าด่าจริงๆ นี่” ว่าแล้วก็ทุบอกสามีด้วยกำปั้นเล็กๆ ไปหนึ่งตุ้บ
ภูริดลตอบโต้ด้วยการเด้งตัวขึ้นจับร่างเล็กของภรรยากดให้นอนหงายลงบนเตียง แล้วทิ้งตัวลงทาบทับ “คิดจะฆ่าผัวเหรอ”
“ทุบแค่นี้คุณไม่ตายหรอก” เธอเถียงเสียงขุ่น ไม่ได้ดิ้นรนขัดขืน แต่ถามถึงเรื่องที่ยังคาใจแทน “เป็นคนไล่ฉันมาเอง แล้วตามมาทำไม”
“ไม่ได้ไล่” เขาพูดเสียงเรียบยานคาง
“คุณไล่ฉัน” เธอสวนกลับทันควันแล้วย้อนคำพูดของเขา “คุณบอกว่า อยากไปไหนก็เชิญ ไปพรุ่งนี้เลยก็ได้”
“ผมพูดตอนไหน ไม่เห็นรู้เรื่องเลย” ทำเฉไฉหน้าตาย
“ไม่ต้องมาตีมึน คนหน้าด้าน” ฟ้าพราวค้อนขวับ
“กับผัวนี่ด่าเอาๆ นะ ทีกับเพื่อนนี่พูดเสียงอ่อนเสียงหวาน จับไม้จับมือกันต่อหน้าผัวแบบไม่เกรงใจกันเลย”
“หึงเหรอ?”
หนุ่มชาวไร่หัวเราะเสียงดังอย่างเปิดเผย “ผมไม่บ้าหึง ‘เพื่อนสาว’ ของคุณหรอก”
“รู้ได้ยังไงว่าแจ็คเป็น...”
“มีแว้บนึงที่เพื่อนคุณแอบมองผมเหมือนจะกลืนกินผมเข้าไปทั้งตัว เพื่อนที่จ้องจะกินผัวเพื่อน คบไม่ได้นะ”
“แหวะ...พูดอย่างกับตัวเองน่ากินนักนี่”
“แต่เมื่อคืนนี้คุณหญิงก็กินผมทั้งคืน”
“คุณต่างหากที่กินฉัน”
“งั้นคืนนี้ผมให้คุณหญิงกินผมคืน จะได้หายกัน”
“ฉันไม่อยากกิน”
“กินเถอะ ผมอร่อยนะ” เขาโน้มใบหน้าลงกระซิบยั่วที่ข้างหู แล้วไซ้จมูกไปบนแก้มเนียนนุ่ม สูดกลิ่นภรรยาที่เขาคิดถึงมาครึ่งค่อนวันเข้าไปจนเต็มปอด “กินเสร็จแล้วค่อยคุยกันเรื่องของเรา”
“ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ” หญิงสาวพูดพลางเอียงคอเปิดทางให้อย่างเผลอไผลเมื่อเขาเลื่อนใบหน้าลงไปซุกไซ้ที่ซอกคอ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเธอเองก็ชอบการเล้าโลมของเขา
“แต่ผมมี” เขาพึมพำอยู่กับซอกคอขาวเนียนนุ่ม มือเริ่มซุกซน เคล้นคลึงทรวงอกผ่านเนื้อผ้า “ผมยอมรับว่าติดใจคุณหญิง ผมยังอยากสนุกกับคุณหญิงอยู่ กลับไปอยู่ที่ไร่ด้วยกันนะ”
บทล่าสุด
ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+ ตอนพิเศษ 3.3
น้ำมณีดีใจมากที่เห็นภูริดลและฟ้าพราวพาลูกๆ มาหา และยิ่งเห็นกระเป๋าเสื้อผ้าของเด็กๆ ก็ยิ่งดีใจมากขึ้นไปอีก “เจ้าสองชาจะมาอยู่กับย่าใช่มั้ยลูก” คุณย่าถามหลานสาวทั้งสองด้วยรอยยิ้มยินดีเป็นอย่างยิ่ง “ใช่ค่ะ” ใบชาตอบ “คุณหญิงแม่ฟ้าอนุญาตให้ใบชากับน้องน้ำชาอยู่บ้านคุณย่าสามวันค่ะ” “อ้าว อีกตั้งนานกว่าจะเปิดเทอม อยู่กับย่าจนกว่าจะเปิดเทอมไม่ได้เหรอลูก” ฟ้าพราวเห็นสีหน้าผิดหวังเล็กๆ ของผู้เป็นย่าแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ “แค่สามวันกำลังดีค่ะคุณแม่ ขืนอยู่นานกว่านี้มีหวังคุณแม่ไมเกรนขึ้นแน่ๆ เจ้าสองชาของคุณแม่แสบไม่น้อยเลยนะคะ” “โอ้ย จะสักแค่ไหนกันเชียว แม่เลี้ยงดินมาตั้งแต่เด็กจนแก่ป่านนี้ได้ก็ไม่มีอะไรยากแล้ว” น้ำมณีพูดพลางมองหน้าลูกชายสุดที่รักด้วยรอยยิ้มรักใคร่ ถึงแม้เขาจะเป็นแค่ลูกเลี้ยงแต่น้ำมณีก็รักเหมือนเป็นลูกในไส้ “ตอนเด็กๆ น่ะดินแสบแค่ไหนอย่าให้แม่เล่าเลย เดี๋ยวจะอายลูกอายเมียซะเปล่าๆ” “ไม่ต้องเล่าเลยครับคุณแม่” ภูริดลรีบห้าม “แล้วนี่คุณพ่ออยู่หรือเปล่าครับ ไม่เห็นออกมาหาหลานเลย”
ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+ ตอนพิเศษ 3.2
ภูริดลพาลูกสาวสองคนที่เพิ่งอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดน่ารักๆ มานั่งที่โต๊ะอาหาร และเป็นเพราะเมื่อคืนนี้กลับจากบ้านต้นไม้ดึก เด็กหญิงทั้งสองคนจึงตื่นสายกว่าปกติ “ใบชากับน้ำชานั่งรอตรงนี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวคุณพ่อจะไปช่วยคุณแม่ยกอาหารเช้ามาให้” “ใบชาไปช่วยค่ะ” เด็กหญิงใบชาในวัยเจ็ดขวบอาสาอย่างแข็งขัน “ใบชาช่วยพ่อดูแลน้องน้ำชาอยู่ตรงนี้ดีกว่า เดี๋ยวน้องเล่นซนตกเก้าอี้” คุณพ่อพูดด้วยรอยยิ้มเอ็นดูลูกสาวคนโต ใบชาเป็นเด็กน่ารัก กล้าแสดงออก มีน้ำใจ มีความรับผิดชอบในหน้าที่ของตัวเองเป็นอย่างดี อีกทั้งยิ่งโตก็ยิ่งเหมือนฟ้าพราวผู้เป็นแม่ “ค่ะคุณพ่อ ใบชาจะดูแลน้องน้ำชาอย่างดี ไม่ให้ตกเก้าอี้แน่นอน” เด็กหญิงใบชารับปากอย่างแข็งขันแล้วหันไปมองน้องสาววัยสามขวบอย่างระแวดระวังกลัวน้องที่นั่งขยับตัวยุกยิกไปมาจะตกเก้าอี้ไปจริงๆ อย่างที่คุณพ่อบอก “ลูกสาวพ่อน่ารักจริงๆ เลย” คุณพ่อจุ๊บหน้าผากลูกสาวคนโตหนึ่งที แล้วหันไปจุ๊บลูกสาวคนเล็กที่นั่งมองตาแป๋วอีกหนึ่งทีอย่างเท่าเทียมกัน ภูริดลเตือนตัวเองอยู่เสมอว่าจะต้องไม่ทำให้ลูกคนใดคนหนึ่งรู้สึกว่าได้
ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+ ตอนพิเศษ 3.1
ท้องฟ้ายามราตรีที่ไร่ภูสรวงคืนนี้ดำสนิท ทำให้มองเห็นดาวน้อยใหญ่ได้ชัดเจน เด็กหญิงใบชายืนเกาะขอบหน้าต่างบ้านต้นไม้ซึ่งสร้างอยู่บนต้นก้ามปูต้นใหญ่ท้ายไร่ โดยมีพ่อกับแม่ขนาบข้างคอยระวังความปลอดภัยให้ลูกภูริดลชี้ชวนให้ลูกดูกลุ่มดาวต่างๆ ในขณะที่ฟ้าพราวสาละวนอยู่กับการฉีดสเปรย์กันยุงและติดสติกเกอร์กันยุงให้ลูกสาวกับสามี “นั่นดาวลูกไก่ โน่นดาวหมีใหญ่ ตรงโน้นดาวจระเข้” เด็กหญิงใบชาฟังแล้วทำหน้าสงสัย “คูมพ่อขา...” “คะ?” “นี่ท้องฟ้านะคะ” “ใช่ค่ะ ท้องฟ้า” คุณพ่อตอบพลางมองหน้าลูกสาว สงสัยว่าลูกสงสัยอยู่ “แล้วทำไมท้องฟ้ามีแต่สัตว์ละคะ ไม่ใช่สวนสัตว์สักหน่อย” “ลองถามคุณแม่สิคะ” ภูริดลโบ้ยไปให้ภรรยาหน้าตาเฉย “คูมหญิงแม่ฟ้ารู้มั้ยคะ” เด็กหญิงถามเสียงใส แม้จะเลยเวลานอนตามปกติมามากแล้วก็ตาม “เพราะดาวแต่ละดวงเวลาเราลากเส้นจากจุดหนึ่งไปจุดหนึ่งจนครบทุกจุดแล้วมันจะมีรูปร่างคล้ายสัตว์ไงคะ”ฟ้าพราวอธิบายจริงจังตามหลักวิชาการ เด็กหญิงวัยสามขวบคิดตามไม่ทันจึงทำหน้างงยิ่งกว่า
ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+ ตอนพิเศษ 2.3
ฟ้าพราวจัดโต๊ะอาหารเสร็จและนั่งรออยู่พักใหญ่ คุณสามีกับคุณลูกสาวก็ยังไม่มา เธอจึงเดินไปตามที่ห้องนอน เมื่อเดินมาถึงหน้าห้องก็ได้ยินเจ้าตัวเล็กส่งเสียงแสดงความดีใจยกใหญ่ “ว้าววว คูมพ่อมีบ้านบนต้นไม้ด้วยเหรอคะ” “ไม่ใช่บ้านของคุณพ่อหรอกค่ะ” ภูริดลตอบพลางจับผมยาวสลวยของลูกสาวขึ้นม้วนเป็นทรงดังโงะที่กลางศีรษะอย่างคล่องแคล่ว ตั้งแต่มีลูกสาว เขาก็หาทรงผมน่ารักๆ จากอินเตอร์เน็ตมาทำให้ลูกแทบไม่ซ้ำกันในแต่ละวัน เห็นแบบนี้ฟ้าพราวก็อดยิ้มอย่างสบายใจไม่ได้ ตอนแรกภูริดลตั้งความหวังไว้มาก ว่าอยากให้ลูกคนแรกเป็นผู้ชาย ตอนที่รู้ว่าท้องแรกเป็นผู้หญิง ฟ้าพราวกลัวมากว่าเขาจะผิดหวัง ทว่าเหตุการณ์กลับตรงกันข้าม เขาไม่มีอาการผิดหวังเลยสักนิด แถมยังเตรียมหาข้อมูลในการดูแลลูกสาวอย่างดีอีกต่างหาก “อ้าว แล้วของใครคะ” ใบชาทำหน้าจ๋อย เพราะถ้าไม่ใช่ของคุณพ่อ เธอก็อดไปเล่นที่บ้านต้นไม้น่ะสิ “ของใบชาไงคะ” คุณพ่อหน้าดุที่คนงานเห็นแล้วพากันขนหัวลุกบอกลูกสาวด้วยเสียงสอง “จริงเหรอค้า” “จริงสิคะ หนูบอกอยากได้ คุณพ่อก็เลยทำให้ไงคะ”
ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+ ตอนพิเศษ 2.2
ภูริดลขับรถออกจากบ้านของหรรษามาได้นิดหนึ่ง ฟ้าพราวก็เห็นหญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อยืดกับกางเกงยีนสุดแสนจะธรรมดา ทว่าโดดเด่นด้วยวิกผมสีแดงที่ยาวถึงบั้นเอวเดินอยู่ข้างถนน ไหล่ข้างหนึ่งของเธอสะพายกระเป๋ากระสอบสีสายรุ้งใบใหญ่แบบที่แม่ค้าชอบใช้ มืออีกข้างถือถุงผ้าขนาดย่อมที่ใส่ของไว้เต็มอีกหนึ่งใบ “พี่ดิน นั่นน้องที่มาเล่านิทานในงานเอลล่าเมื่อกี้นี่นา” “ใช่เหรอ” ภูริดลผู้ไม่มีสายตาไว้มองผู้หญิงคนไหนนอกจากภรรยาตัวเองหรี่ตามองอย่างไม่แน่ใจ “ใช่ค่ะ ฟ้าจำน้องได้ ยิ่งใส่วิกผมสีแดงแบบนี้ใช่เลย พี่ดินจอดค่ะ จอดๆ” ภูริดลขับรถเลยสาวผมแดงไปนิดหนึ่งแล้วจอดรถเทียบข้างทาง ฟ้าพราวเปิดกระจกรถแล้วยื่นหน้าออกไปทักทาย“น้องเจ้าหญิงคะ”คนที่ถูกเรียกว่า ‘น้องเจ้าหญิง’ เดินเข้าหาช้าๆ อย่างระวังตัวแต่พอเห็นว่าเป็นฟ้าพราวก็จำได้ว่าเป็นญาติของเจ้าของงานวันเกิดเมื่อสักครู่จึงคลายความระแวง“พี่ที่อยู่ในงานเมื่อกี้ เรียกเพลินทำไมเหรอคะ”“จะไปปากซอยใช่มั้ยคะ” ฟ้าพราวถาม“ใช่ค่ะ”“ขึ้นรถเลยค่ะ ไปด้วยกัน”“ไม่เป็นไรค่ะ เดินอีกแค่นิดเดียวก็ถึงปา
ไฟรักสามีจอมเถื่อน | NC 20+ ตอนพิเศษ 2.1
ห้าโมงเย็น เป็นเวลาแดดร่มลมตก เพื่อนที่โรงเรียนของเอลล่ามาถึงงานกันครบทุกคนแล้ว งานนี้นอกจากเด็กๆ จะได้เล่นกันอย่างสนุกสนานแล้ว บรรดาแม่ๆ ก็ยังได้พบปะเมาท์มอยกันด้วย เพราะแต่ละคนก็คุ้นเคยกันดีจากที่ได้เจอกันบ่อยๆ ตอนไปรับส่งลูกที่โรงเรียนและจากการไปร่วมกิจกรรมที่โรงเรียนของลูกๆ ฟ้าพราวเห็นบรรยากาศอบอุ่นแบบนี้ก็อดยิ้มไม่ได้ ตรงกันข้ามกับภูริดลที่ควันออกหูเมื่อเห็นเด็กชายวัยเดียวกับเอลล่าเดินเข้ามาจูงมือหลานสาวไปนั่งเก้าอี้หน้าเวทีเล็กๆ เพื่อฟังนิทานจาก ‘นักเล่านิทาน’ สาวสวยที่หรรษาจ้างมามอบความบันเทิงให้เด็กๆ ในวันนี้โดยเฉพาะ “เจ้หลิวสอนลูกยังไงเนี่ย ทำไมปล่อยให้ผู้ชายจูงมือเดินไปง่ายๆ อย่างนั้น” ภูริดลบ่นอุบอุบ “เด็กๆ เขาเป็นเพื่อนกัน ก็เล่นกันแบบนี้เป็นธรรมดาน่ะพี่ดิน” ฟ้าพราวบอกอย่างไม่คิดอะไรมาก “ไม่ได้ๆ สังคมทุกวันนี้มันน่ากลัว เราต้องสอนให้เอลล่าระวังตัวกับผู้ชายตั้งแต่เด็ก” ว่าแล้วภูริดลก็เดินตามเอลล่าไปแล้วสะกิดบอกเด็กชายให้ขยับไปนั่งที่เก้าอี้ว่างตัวถัดไป ส่วนเขาก็นั่งคั่นกลางระหว่างเด็กทั้งสองคน การกระทำของภูริดลไม่ได้ทำให้เด็กชายร
บางทีคุณอาจจะชอบ
พราวกลิ่นบุปผาตัณหารัก
พะเนินเทินทึก76.9K viewsห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน124.5K viewsท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา142.5K viewsราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน305.7K viewsเสน่หาค่ำคืนนั้น
อิงวรา39 viewsความลับของคุณหนู
กาสะลอง1.0K viewsเผลอใจรักสาววันไนท์
เฮียกังฟู255 viewsไฟรักไฟเชลย
จิ่วเทียนอี้อี182 views
