บทนำ : จุดเริ่มต้นของไฟแค้น

รถยนต์คันหรูของตระกูลเอร์นานเดซเคลื่อนผ่านถนนที่มืดมิดท่ามกลางสายฝนที่สาดกระหน่ำ เอื้องทรายวัยสิบสองนั่งเบาะหลังข้าง ๆ ลิลลี่ น้องสาวของคอสโม่ พวกเขากลับจากงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของลิลลี่ โดยมี คอสโม่  วัยสิบห้า นั่งเบาะหน้าข้าง โฆษิต พ่อของทราย ซึ่งทำหน้าที่คนขับรถและเป็นผู้ช่วยที่ไว้วางใจของตระกูล

"ทราย! ดูสิ เค้กอร่อยมากเลย!" ลิลลี่ยื่นมือเล็ก ๆ ที่เปื้อนครีมเค้กมาให้ทรายอย่างอารมณ์ดี

ทรายหัวเราะเบา ๆ ขณะที่แอบสังเกตเห็นสีหน้าตึงเครียดของโฆษิต บิดาที่เป็นคนสนิทของตระกูลเอร์นานเดซ

ทว่าวันนี้พ่อดูแปลกไปจริงๆ... เขากำพวงมาลัยแน่นเกินไป และแอบมองกระจกหลังอยู่หลายครั้ง

ทรายไม่รู้เลยว่าก่อนหน้านี้ โฆษิตได้รับเงินจำนวนมหาศาล เพื่อทำให้รถคันนี้เกิดอุบัติเหตุร้ายแรง แต่เขาไม่เคยคิดจะฆ่าใคร แค่ต้องการให้บาดเจ็บเพื่อส่งสัญญาณเท่านั้น

ทันใดนั้น...โฆษิตพยายามเบรกรถกะทันหันเมื่อมีรถบรรทุกพุ่งออกมาจากทางแยก แต่แรงเหยียบเบรกนั้นกลับไร้ผล

ครืนนน!

รถพุ่งไปข้างหน้าอย่างเร็วและไม่สามารถควบคุมได้ เพราะสายเบรกได้ถูกตัดออกไปก่อนแล้ว โฆษิต ตื่นตระหนกสุดขีด ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวที่ทรายไม่เคยเห็นมาก่อน

โครมมมมมมมม!

เสียงโลหะบิดเบี้ยวสนั่นหวั่นไหว แรงกระแทกอันรุนแรงทำให้ทรายหมดสติไปชั่วขณะ

เมื่อสติกลับมา ทรายเห็นภาพที่น่าสะเทือนใจ ลิลลี่แน่นิ่งไปแล้วข้าง ๆ เธอ ส่วนโฆษิต พ่อของเธอเสียชีวิตคาพวงมาลัย ส่วนคอสโม่กำลังพยายามดึงร่างไร้สติของลิลลี่ออกมาจากซากรถอย่างบ้าคลั่ง

"ลิลลี่! ไม่! ลิลลี่!" เสียงกรีดร้องของเดซเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความเคียดแค้น

ในขณะที่หน่วยกู้ภัยกำลังมาถึงทรายเห็น พี่ชายของเพื่อนสนิทใช้มือสั่นเทาหยิบโทรศัพท์มือถือที่แตกของพ่อเธอ  ขึ้นมา จอที่แตกละเอียดแสดงข้อความที่เพิ่งเข้า:

[ข้อความ]: "งานเรียบร้อยดี หุ้นส่วนของคุณจะถูกกวาดออกไปพร้อมกับคอสโม่ ขอแสดงความยินดีกับส่วนแบ่งของคุณ"

ดวงตาของ คอสโม่ ลุกโชนด้วยไฟแห่งความแค้น เมื่อเขาอ่านข้อความนั้นจบ เขาเงยหน้ามองทรายที่กำลังร้องไห้ด้วยความตกใจอย่างเย็นชา

ในวินาทีนั้นเอง...เด็กหนุ่มก็ปักใจเชื่อทันทีว่า โฆษิต คือผู้บงการที่ทรยศและเอื้องทราย ก็คือลูกสาวของหนอนบ่อนไส้ที่ทำให้ครอบครัวเขาพังพินาศ และเป็นต้นเหตุที่ทำให้น้องสาวสุดที่รักอย่างลิลลี่ ต้องตาย

ความลับของโฆษิตและความเข้าใจผิดในข้อความนั้นได้กลายเป็นเชื้อเพลิงแห่ง "ไฟแค้น" ที่จะแผดเผาความสัมพันธ์ของทั้งสองตลอดไป

**************

กลิ่นธูปและดอกไม้สีขาวลอยอวลในโบสถ์ที่จัดพิธีไว้อาลัยให้แก่ ลิลลี่ เอร์นานเดซ และโฆษิต ขณะที่เอื้องทราย ยืนนิ่งอยู่หน้าโลงศพของพ่อ ใบหน้าซีดเผือดและดวงตาว่างเปล่า เต็มไปด้วยความรู้สึกเศร้าโศกและความหวาดกลัวต่อความจริงที่เธอได้เห็นในคืนนั้น

คอสโม่ ในชุดสูทสีดำสนิท ยืนอยู่ใกล้โลงศพของน้องสาว เขาดูเย็นชาเกินกว่าเด็กหนุ่มวัยสิบห้า ท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความเคลือบแคลงสงสัยในตระกูลของวิจิตรมานะ เด็กหญิงจึงรวบรวมความกล้า เดินฝ่ากลุ่มคนเข้าไปหาเขา

“พี่โม่... ทรายเสียใจเรื่องลิลลี่... และเรื่องพ่อทรายด้วย” เธอกล่าวด้วยเสียงสั่นเครือ

คอสโม่หันมาเผชิญหน้ากับเอื้องทรายอย่างช้า ๆ แววตาของเขาแห้งแล้งและเย็นชาเกินกว่าความทรงจำในอดีต

“ไม่ต้องเสแสร้งทำเป็นเสียใจ” น้ำเสียงของเขาหนักแน่นและไร้ความรู้สึก “คนทรยศอย่างพ่อเธอ ตายๆ ไปซะได้ก็ดี”

“พ่อทราย... พ่อไม่ได้ตั้งใจ... เขา...” เอื้องทรายพยายามแก้ต่างให้พ่อ แต่คำพูดก็ติดอยู่ที่ลำคอ

“เขาคือคนที่วางแผนทุกอย่าง... และเธอคือลูกสาวของเขา” คอสโม่พูดด้วยน้ำเสียงดูถูกเหยียดหยาม “ฉันจำคำพูดในโทรศัพท์นั่นได้ขึ้นใจ พ่อเธอสมคบคิดกับคนอื่นเพื่อฮุบสมบัติของตระกูลฉัน”

เขาโน้มตัวลงมาใกล้ พูดกระซิบที่ข้างหูทรายด้วยคำพูดที่รุนแรงที่สุด

“ตั้งแต่วันนี้... เลิกเรียกฉันว่า พี่โม่ซะ” เขาเน้นเสียงทีละคำอย่างเชือดเฉือน “เราจะไม่รู้จักกันอีกต่อไป ถ้าเธอต้องการให้คนในตระกูลเธอปลอดภัย จงหายไปจากชีวิตฉันซะ... ก่อนที่ฉันจะหาตัวเธอเจออีกครั้ง”

คอสโม่เดินจากไป ทิ้งให้เอื้องทรายยืนตัวสั่นอยู่กลางพิธีไว้อาลัย สายตาที่เต็มไปด้วยความดูถูกของเขาในวันนั้น... เจ็บปวดกว่าอุบัติเหตุครั้งไหน ๆ

นั่นคือครั้งสุดท้ายที่ เอื้องทราย ได้พบกับ คอสโม่ เอร์นานเดซ และคำขู่นั้นได้กลายเป็นพันธนาการให้เธอต้องใช้ชีวิตอยู่กับความหวาดระแวงและรอคอยการกลับมาทวงแค้นของเขา