บทที่4

เนื้อหาต่อไปนี้มีความรุนแรง ขัดขืน ฝืนใจ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน



ชายหนุ่มร่างสูงโอบรัดเรือนร่างของเทียนหอมเอาไว้แน่น ไม่เพียงเท่านั้น เขายังซุกใบหน้าอันหล่อเหลาลงที่ต้นคอของเทียนหอมอีกต่างหาก ริมฝีปากหยักทำหน้าที่กดจูบประพรมความร้อนไปทุกส่วนของต้นคอขาวๆ ส่วนคนที่ถูกกระทำเหมือนจะผลักอกเขาให้ถอย แต่ก็ไร้ผล ด้วยความที่มาร์คัสเป็นลูกครึ่งรูปร่างของเขาสูงใหญ่กว่าเธอมาก

"ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้นะ"

"อย่าเล่นตัวให้มากนักได้ไหม เธอมันก็เด็กใจแตกคนหนึ่งเท่านั้น"

ประโยคที่หลุดออกมาเป็นคำพูดทิ่มแทงใจของเด็กสาวมาก เทียนหอมเธอทั้งร้องห้าม ทั้งพยายามขัดขืนการกระทำที่กำลังจะเกิดขึ้น แต่ดูเหมือนมาร์คัสจะไม่สนใจความรู้สึกของเธอเลย เพราะปกติแล้ว เด็กที่เข้าหาเขาก็หวังแค่เงินทั้งนั้น

ปึก!

"ฮืออ" ร่างเล็กของเทียนหอมถูกเหวี่ยงไปที่เตียงนอน ในขณะที่ร่างของเธอยังคงแผ่หลา มาร์คัสก็รีบขึ้นคร่อมในทันที ดูเหมือนสิ่งที่เขาทำจะไม่ต่างจะเสือที่ตะปบเหยื่อตรงหน้า

สองมือของเขาแหวกเสื้อคลุมสีขาวออกจนเห็นเนินอกของเทียนหอม ใบหน้าหล่อเผยรอยยิ้มออกมา ทว่าเด็กสาวที่ไร้หนทางต่อสู้กับร้องขอด้วยความเมตตา

"หนูกลัว...อย่าทำแบบนี้เลยคุณ...หนูยังไม่พร้อม"

แม้แต่ชื่อของเขา เทียนหอมก็ยังไม่รู้จัก หลังสิ้นเสียงของเธอชายหนุ่มร่างหนาก็พูดขึ้น

"จำใส่หัวเธอไว้ ฉันชื่อ มาร์คัส ต่อไป เธอคือเด็กของฉัน...เทียนหอม!!"

ใบหน้าหล่อซุกลงที่หน้าอกของเธอโดยไม่รอช้า จนสาวร่างเล็กต้องสะดุ้งด้วยความตกใจ พร้อมเสียงกรีดร้องขอความเมตตาจากเขา ยิ่งร้องดูเหมือนคนอย่างมาร์คัสจะดิบเถื่อนเข้าไปใหญ่ เขาเงยหน้าขึ้นมายิ้มก่อนจะใช้ริมฝีปากประชิดเรียวปากของเธอจนแนบสนิท แล้วดูดดุ้นกลีบปากของเธอจนร้อนผ่าวพลางแลบลิ้นลากเลีย สอดแทรกลิ้นชื้นเข้าไปในโพล่งปาก

เด็กสาวที่นอนดิ้นพล่านต้องหยุดนิ่งหลับตารับความป่าเถื่อนที่กำลังจะเกิดขึ้น เธอจนมุมหมดหนทางที่จะต่อสู้ เสือร้ายในคราบเสี่ยใหญ่ไม่ได้เบามือกับเธอแม้แต่นิด แถมยังยกมือขึ้นมาเค้นคลึงหน้าอกสวยของเธอจนรู้สึกถึงความวาบหวามที่กำลังเกิดขึ้น เด็กสาวบิดเร้าร่างกายไปมาพลางถูกอีกฝ่ายจู่โจมอย่างหนัก

มาร์คัส ไล่ฝ่ามือลงตามเนื้อผิวพร้อมกับเปลื้องผ้าของเทียมหอมให้พ้นจากร่าง วินาทีนั้นเด็กสาวคราวรุ่นที่พึ่งจะเบ่งบานถึงขั้นตัวสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว

"อ๊ะ.." เสียงที่เปล่งออกมาจากปากเธอมันเป็นเสียงของความเจ็บปวด แน่นอนละว่าชายหนุ่มร่างสูงที่ทับร่างเธออยู่เขาไม่เพียงแค่กดจูบสัมผัส แต่เขากัดลงที่เนื้อสาวจนรู้สึกปวดแสบไปหมด

"ฮึก...ม มันเจ็บ หนูเจ็บ!"

น้ำตาของสาวน้อยรินไหลลงมา ไม่คิดเลยว่ารสสวาทที่กำลังจะเกิดขึ้นมันจะสร้างความทรงจำที่แสนโหดร้ายให้เธอ

ระหว่างที่อีกคนน้ำตาตก แต่อีกคนเหมือนจะได้ใจเสื้อคลุมสีขาวหลุดออกจากร่าง ไม่นานเสื้อผ้าของชายหนุ่มก็หลุดออกมาด้วย

ร่างกายที่กำยำของมาร์คัส มันบ่งบอกได้ถึงความแข็งแรงในด้านต่างๆ ไม่เพียงแค่นั้น ส่วนตรงกลางลำตัวก็แข็งขืนขนาดใหญ่ มันผงาดขึ้นมาจนได้ที่ เด็กสาวที่พยายามจะหนีต้องตาโตขึ้นเมื่อส่วนนั้นมันใหญ่จนเธอตาเบิกตากว้างเป็นครั้งแรกที่เห็นของผู้ชายชัดๆ

"ไม่...หนู...กลัว...ไม่!!"

"มานี่ เธอจะไปไหน!"

ดูเหมือนคนที่เปลือยเปล่าจะพยายามพลิกตัวดิ้นหนี แต่คงไม่ทันเพราะฝ่ามือหนารีบคว้าไปที่ข้อขาของเธอแล้วกระชากดึงลงมาสุดแรง จนเทียนหอมเสียท่าโดนลากลงมาประชิดที่ขอบเตียง เป็นจังหวะที่มาคัสได้โอกาสจับสองขาเรียวของเธอแยกออกจนกว้าง

"คุณ...หนูกลัวแล้ว หนูไม่อยากทำ!!"

"ถึงจะร้องไห้ตายก็ไม่มีใครมาช่วยเธอได้หรอก สิ่งที่เธอควรทำคือหุบปาก แล้วเด้งเอวรับก็พอ!!"

คำลามกพวกนั้นหลุดออกมาอย่างไม่อายปากแม้แต่น้อย แต่คงไม่ใช่กับเทียนหอม เธอไม่ใช่เด็กดื้อ เด็กใจแตก เรื่องพวกนี้เธอไม่เคยที่จะสัมผัสด้วยซ้ำ

สองขาที่ถูกแยกออกเผยให้เห็นกลีบกุหลาบสีแดงสด ช่องทางอันคับแคบตรงหน้ายิ่งทำให้มาร์คัส เผยรอยยิ้มออกมาอย่างน่าแปลก

"ฉันอยากให้มันเข้าไปในตัวเธอใจจะขาด"

"ยะ อย่ามองแบบนั้นนะ!"

"ฉันอยากรู้เหมือนกันว่า ที่พ่อเธอพูดมันเรื่องจริงหรือเปล่า"

พูดจบก็ขยับร่างเข้ามาประชิดพร้อมแก่นกายที่แข็งขืน ลำเอ็นที่ร้อนระอุพร้อมจะดันเข้าไปในช่องทางที่คับแคบของเทียนหอม เด็กสาวบิดเร้าด้วยความตื่นกลัว ไม่นานนักก็ต้องร้องเสียงหลงขึ้น

"อร้าย!! กรี๊ด!"

แน่นอนว่ามันคับแน่นจนยากที่จะดันมันเข้าไปจนมิด อีกทั้งส่วนนั้นของมาร์คัสมันใหญ่ขนาดไซส์ที่มากกว่าชายไทย จนสาวร่างเล็กอย่างเทียนหอมต้องเบ้หน้าด้วยความจุกเสียด

ร่างเล็กนอนสั่นระริกอยู่ใต้ร่างของมาเฟียหนุ่ม ที่ใคร ๆ ก็ต่างรู้จักในวงการนักธุรกิจอสังหาฯ มาร์คัส ไร้ความอ่อนโยนอย่างน่าแปลก ดูเหมือนคนที่หิวโหย ทำเหมือนคนที่นอนร้องไห้ตัวสั่นอยู่ตรงหน้าจะไม่มีจิตวิญญาณ ที่เขาต้องเห็นใจเมตตาแม้แต่น้อย แก่นกายที่แข็งขืนของชายหนุ่มพยายามแหวกทางรักที่มันคับแคบไปให้ได้ แต่เขาคงลืมคิดไปว่า ร่างเล็กที่ร้องไห้เพราะความเจ็บปวดมันรู้สึกแทบขาดใจแล้วตอนนี้

"แน่นชะมัด เธอนี่สมกับคำที่พ่อเธอเสนอมาจริงๆ ฮึก"