LOGIN“มัตเตโอ ฟัลโคน จบเห่แล้วครับ” เสียงของเจมส์ฟังสั่นเครือและเหนื่อยล้าผ่านทางโทรศัพท์ฉันวางรายงานทางการเงินลงแล้วเอนหลังพิงพนักเก้าอี้“คุณหมายความว่ายังไงคะ?”“อาณาจักรของเขาพังพินาศหมดแล้ว”เจมส์เงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังเรียบเรียงความคิด“ไม่ถึงสองเดือนหลังจากที่คุณไป กระแสเงินสดของตระกูลฟัลโคนก็เริ่มเหือดแห้ง”นั่นไม่ใช่เรื่องน่าประหลาดใจสำหรับฉันเลยธุรกิจถูกกฎหมายที่ฉันบริหารให้มัตเตโอ ช่วยหล่อเลี้ยงเครือข่ายอาชญากรรมของเขาด้วยเงินหมุนเวียนกว่าพันล้านดอลลาร์ต่อปีหากขาดเงินส่วนนั้นไป อาณาจักรของเขาก็ไม่ต่างอะไรกับซากศพที่ไม่มีเลือดหล่อเลี้ยง“แล้วยังไงต่อคะ?”“เขาเริ่มระแวงไปหมด ไม่ไว้ใจใครหน้าไหนทั้งนั้น ถึงขั้นกำจัดสมุนมือขวาที่อยู่กับเขามาเป็นสิบปี” น้ำเสียงของเจมส์แฝงไปด้วยความหวาดกลัว “เขาเริ่มตัดสินใจอะไรบ้าๆ ออกมาครับ”ฉันจินตนาการภาพมัตเตโอที่อยู่ตัวคนเดียวในคฤหาสน์ฟัลโคน ค่อยๆ เสียสติไปอย่างช้าๆ“จุดจบที่แท้จริงคือการปะทะกันเมื่อหน้าร้อนปีที่แล้วครับ” เจมส์เล่าต่อ “พวกมาเฟียรัสเซียฝั่งตะวันออกต้องการยึดท่าเรือของเขา ปกติแล้วเรื่องกระทบกระทั่งเล็กน้อยแบบนั้น
ในคืนที่มีการลงนามในคำสั่งยุติพันธมิตร มัตเตโอก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตูคฤหาสน์รอสซีเขาขับรถคาดิลแลคสีดำคันเก่งมาเพียงลำพังพวกคนคุ้มกันในคฤหาสน์ต่างตื่นตัว มือของพวกเขาเลื่อนไปแตะที่ซองปืนทันที“ปล่อยให้เขาเข้ามา” ฉันสั่งจากระเบียงชั้นสอง “แต่ให้เขาเข้ามาได้แค่คนเดียว”มัตเตโอเดินอย่างช้าๆ ตรงไปยังประตูหลัก ภายใต้แสงจันทร์ ใบหน้าของเขาซีดเผือดราวกับศพ“นาตาเลีย” เขาเงยหน้ามองฉันที่อยู่บนระเบียง “ผมมีข้อเสนอ”“ว่ามาค่ะ”“ผมจะยกสินทรัพย์ครึ่งหนึ่งของตระกูลฟัลโคนให้คุณ แลกกับการที่คุณกลับมาหาผม”น้ำเสียงของเขาดังชัดเจนจนน่าขนลุก ท่ามกลางอากาศยามค่ำคืน“ทั้งท่าเรือ คาสิโน บริษัทอสังหาริมทรัพย์... ผมจะยกให้คุณทุกอย่าง ขอแค่คุณกลับมา”ฉันมองเขาด้วยความรู้สึกดูแคลนที่เริ่มผุดขึ้นมาในใจตอนนี้เพิ่งจะมาอยากให้งั้นเหรอ?นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาพูดตอนแต่งงานกับฉันเมื่อห้าปีก่อนเลยสักนิด“มัตเตโอ” ฉันพูดด้วยเสียงเบาแต่ดังพอที่เขาจะได้ยิน “อะไรทำให้คุณคิดว่าฉันต้องการให้คุณ ‘ยก’ อะไรให้งั้นเหรอคะ?”เขาชะงักไป“ฉันไม่จำเป็นต้องรอให้คุณยกอะไรให้หรอกมัตเตโอ ถ้าฉันอยากได้ ฉันแค่ชิงมันมาเอง
หอการค้าชิคาโก ชั้น 27เวลา 09:55 น. มัตเตโอก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตูห้องประชุมนี่เป็นครั้งแรกที่เขามาไม่สายภายในห้อง ผู้อาวุโสของทั้งสองตระกูลนั่งประจำที่เรียบร้อยแล้วผู้อาวุโสตระกูลรอสซีห้าคนนั่งฝั่งหนึ่งของโต๊ะยาว ส่วนผู้อาวุโสตระกูลฟัลโคนอีกสี่คนนั่งอยู่อีกฝั่งฉันนั่งอยู่ในตำแหน่งเดิมของพ่อ พลิกดูเอกสารด้วยสีหน้าเรียบเฉยเมื่อมัตเตโอเดินเข้ามา ทุกสายตาก็พุ่งไปที่เขาเป็นจุดเดียวสภาพของเขาดูแย่มากเขาไม่ได้โกนหนวดมาสามวันแล้ว ขอบตาหมองคล้ำ และสูทของเขาก็ยับย่น หัวหน้ามาเฟียที่เคยสง่างามในตอนนี้ดูไม่ต่างจากชายที่หลงทางและแตกสลาย“นาตาเลีย...” เขาเรียกด้วยเสียงแหบพร่าจนแทบไม่ได้ยินฉันเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะก้มลงสนใจเอกสารในมือต่อ“เชิญนั่งครับ หัวหน้าฟัลโคน” จูเซปเป ผู้อาวุโสตระกูลรอสซีกล่าวพลางผายมือไปยังเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามมัตเตโอไม่ยอมนั่ง เขาเดินตรงมาหาฉัน“นาตาเลีย ผมต้องการคุยกับคุณ... ตามลำพัง”“ไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้วค่ะ” ฉันตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบดุจผิวน้ำที่นิ่งสงัด “กรุณานั่งลงเถอะค่ะ เราจะเริ่มประชุมกันแล้ว”“เดี๋ยวก่อน” จู่ๆ มัตเตโอก็ทรุดเข่าลงตรงห
เรื่องพาดหัวข่าวหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ชิคาโกทริบูนสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเมืองในเช้าวันรุ่งขึ้นการแต่งงานลับและการทรยศของหัวหน้ามาเฟียข่าวนี้ตีพิมพ์พร้อมกับภาพถ่ายความละเอียดสูงของมัตเตโอที่กำลังคุกเข่าขอเซซิเลียแต่งงานที่ลาสเวกัสเนื้อหาข่าวลงรายละเอียดว่ามัตเตโอปิดบังการแต่งงานของเขามาถึงห้าปี ควงเมียน้อยเย้ยหยันต่อหน้าภรรยา และผิดสัญญาเรื่องงานแต่งงานครั้งแล้วครั้งเล่าเพียงเพื่อเอาใจเมียน้อยได้ยังไงส่วนที่มัดตัวแน่นหนาที่สุดคือคลิปเสียงเสียงของเซซิเลียจากคลับส่วนตัวนั้นดังกังวานชัดเจน: "นังโง่นั่นคิดจริงๆ เหรอว่ามัตเตโอรักเธอ หล่อนก็เป็นแค่หมากตัวหนึ่งในเกมพนันของเราเท่านั้นแหละ"ปฏิกิริยาตอบสนองจากทั้งห้าตระกูลเกิดขึ้นในทันทีตระกูลมาร์ติโน่เป็นผู้เริ่มเคลื่อนไหวเป็นรายแรก โดยประกาศระงับความร่วมมือทั้งหมดกับตระกูลฟัลโคนตระกูลดาเลสซิโอทำตามในทันที โดยถอนการสนับสนุนสำหรับท่าเรือฝั่งเหนือแม้แต่ตระกูลวิทาเล่ที่มักจะวางตัวเป็นกลางเสมอ ยังออกแถลงการณ์ตั้งคำถามถึงภาวะผู้นำของมัตเตโอที่เลวร้ายที่สุดคือ พวกมาเฟียรัสเซียเริ่มมีความเคลื่อนไหวแล้วพวกเขาได้กลิ่นคาวเลือดลอยมาแ
มัตเตโอพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ฉันหันหลังเดินไปที่ประตูซะแล้ว“นาตาเลีย!” เขาแผดเสียงตามหลังฉัน “คุณทำแบบนี้กับผมไม่ได้นะ!”ฉันไม่หันกลับไปมอง“อีกสามวัน สิบโมงเช้า ที่หอการค้าชิคาโก” น้ำเสียงของฉันเย็นเยียบประดุจน้ำแข็ง “ผู้อาวุโสจากทั้งสองตระกูลจะมาเป็นพยาน และเราจะยุติความเป็นพันธมิตรกันอย่างเป็นทางการ”“อย่าสายล่ะ”ประตูบานนั้นปิดลงเบื้องหลังฉัน ตัดขาดเสียงตะโกนด้วยความเกรี้ยวกราดของมัตเตโอโทนี่รออยู่ในรถเรียบร้อยแล้ว“กลับคฤหาสน์รอสซี” ฉันสั่ง“ครับ คุณหนู”ขณะที่รถแล่นออกจากคฤหาสน์ฟัลโคน ฉันมองดูบ้านหลังนั้น—อดีตบ้านของฉัน—ค่อยๆ เล็กลงในกระจกมองหลังห้าปีของชีวิตแต่งงาน จบลงง่ายๆ แบบนี้เองที่คฤหาสน์รอสซี สภาตระกูลกำลังรออยู่ชายชราห้าคนนั่งอยู่รอบโต๊ะกลมของพ่อฉัน สีหน้าของพวกเขาสะท้อนความเคร่งเครียด“นาตาเลีย” จูเซปเป ผู้อาวุโสสูงสุดลุกขึ้นยืน “เธอแน่ใจเรื่องนี้แล้วใช่ไหม?”“ฉันแน่ใจค่ะ” ฉันทิ้งตัวลงนั่งในตำแหน่งของพ่อ “มัตเตโอ ฟัลโคน เชื่อใจไม่ได้อีกต่อไปแล้ว”“แต่ว่า...” อันโตนิโอ ผู้อาวุโสลำดับที่สองขมวดคิ้ว “นี่มันหมายถึงสงครามเลยนะ”“ถ้าอย่างนั้นก็เป็นสง
มัตเตโอจ้องมองเอกสารบนโต๊ะ ใบหน้าของเขาถอดสีด้วยความไม่อยากจะเชื่อฉันเคยให้อภัยเขาที่ทิ้งขว้างฉันมาแล้วถึงเก้าสิบแปดครั้ง บางทีในสายตาของเขา มันอาจหมายความว่าฉันจะยอมให้อภัยเขาไปตลอดกาล“คุณล้อเล่นน่า” เขาเลิ่กลั่ก “ถ้าคุณยังหึงเรื่องที่ผมตามใจเซซิเลียล่ะก็ มันไม่มีความจำเป็นเลย ผมเคยบอกแล้วไงว่าระหว่างผมกับเธอซักพักก็จบ คุณจะเป็นผู้หญิงที่ผมรักที่สุดเสมอ”“หน้าฉันดูเหมือนล้อเล่นเหรอคะ?” ฉันสบตาเขา ใบหน้าเรียบเฉยราวกับสวมหน้ากากที่สมบูรณ์แบบ“มัตเตโอ แม้แต่ตอนแต่งงานคุณยังหวังผลประโยชน์เลย มันไม่ตลกไปหน่อยเหรอที่จะมาอ้อนวอนให้ฉันอยู่ต่อตอนนี้?”เขาทรุดเข่าลงแทบเท้าฉัน พยายามจะคว้ามือของฉันไปกุมไว้“นาตาเลีย ผมพลาดไปแล้ว” เสียงของเขาสั่นเครือด้วยความตื่นตระหนกแบบที่ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน “ผมไม่ควรปล่อยให้คุณต้องทรมาน ไม่ควรปล่อยให้เซซิเลียมาเหยียบย่ำคุณเลย”“ผมสาบาน ผมจะไม่ยุ่งกับเธออีก ผมจะทำให้เธอหายไป... ตลอดกาล”น้ำตาคลอหน่วยในดวงตาของมัตเตโอ หัวหน้ามาเฟียผู้โหดเหี้ยมในตอนนี้กลับกลายเป็นเพียงเด็กน้อยที่อ้อนวอนอย่างน่าสมเพช“คุณคือทุกอย่างนะนาตาเลีย ถ้าไม่มีคุณ ผมก็ไม่เหลืออ
บ่ายวันต่อมา ฉันไปพบเจมส์ ทนายความของตระกูลฟัลโคน เพื่อแจ้งความประสงค์ขอคืนสินทรัพย์ทั้งหมดของตระกูลรอสซีอย่างเป็นทางการเจมส์เงยหน้าขึ้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง“คุณแน่ใจหรือครับ? คุณต้องการถอนธุรกิจที่ถูกกฎหมายทั้งหมดออกจากพอร์ตโฟลิโอของฟัลโคนจริงๆ?”“แต่... ภายใต้การบริหารของคุณ มูลค
ครั้งที่เก้าสิบแปด มัตเตโอพลาดการซ้อมงานแต่งงานของเราคราวนี้ เพื่อเฉลิมฉลองการยึดครองเขตคลังอาวุธของตระกูลมอเรตติเซซิเลีย เมียน้อยของเขา จัดงานเลี้ยงหรูหราให้เขาผ่านไปสามชั่วโมง โทนี่ คนของฉันที่อยู่ข้างในงานก็ส่งข้อความเข้ารหัสชุดแรกมาให้ในวิดีโอ มัตเตโอยืนอยู่กลางคลับส่วนตัว ในมือถือแก้วแช
ก่อนที่ฉันจะทันพูดจบ เสียงของเซซิเลียก็แทรกเข้ามาจากปลายสาย เป็นเสียงครางออดอ้อนที่แสนยั่วยวน“มัตเตโอคะ อีกนานไหม? เครื่องกำลังจะออกแล้วนะ”เสียงของมัตเตโอเบาลง ฟังดูรีบร้อน“นาตาเลีย เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ? ผมฟังไม่ถนัดเลย”“มีเรื่องด่วนที่ผมต้องไปจัดการที่ลาสเวกัส เรื่องอื่นเอาไว้รอผมกลับมาค
ฉันกลับไปที่ห้องนอนและมองดูตู้เสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้ามากมายทุกๆ ชิ้นล้วนบรรจุความทรงจำ และคำสัญญาที่ถูกผิดนัดชุดราตรีผ้าไหมสีแดง มัตเตโอเคยบอกว่าสีของมันเหมือนเลือด เหมือนกุหลาบ และเหมือนความรักที่เขามีต่อฉันเสื้อโค้ทแคชเมียร์สีขาว เขาซื้อให้ฉันที่ปารีส บอกว่ามันจะช่วยปกป้องฉันจากความหนา







