로그인공유
ตอนพิเศษ 2
게시일:
2026-03-12 19:56:47
최신 챕터
ไม่เคยรู้ว่าจะรัก ตอนพิเศษ 2
“อื้อ พะ” พลอยใสจะอ้าปากขอให้เขาจูบเธอเบากว่านี้หน่อยแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะปณิธานไม่เปิดช่องว่างให้เธอได้พูดอะไรออกมา“พี่ชิน...” เสียงเล็กครางชื่อคนร้ายกาจที่พรากลมหายใจของเธอไป อยากค้อนเขาที่จูบเธอไม่พักแต่สายตาดันมองเขาหวานฉ่ำเพราะอารมณ์ข้างในเริ่มคุกรุ่น“ครับ” ปณิธานยกยิ้มพอใจก่อนจะก้มจูบเธออีกครั้ง วันนี้เขาสัญญาว่าจะไม่ทำถึงขั้นนั้นแต่ก็ไม่ได้บอกว่าจะทำไปถึงขั้นไหนปณิธานทิ้งตัวลงปล่อยร่างกายให้นาบไปกับร่างบาง ฟูกนอนนุ่มนิ่มจนเหมือนกับว่าร่างกายของพลอยใสจมหายลงไปกับเตียง สองแขนเล็กถูกจับให้มากอดรอบลำคอแกร่งไว้ ริมฝีปากร้อนบดเบียด เรียวลิ้นกวาดชิมไปทั่วโพรงปากหวาน มือหนาลูบไล้ไปตามผิวเนียนละเอียดบีบแรงสลับเบาตามอารมณ์ปรารถนา“อืมม” เมื่อไฟปรารถนาลุกโชน ลมหายใจร้อนถูกพ่นออกมาเป่ารดบนผิวแก้มใส ลากเลื้อยไปตามซอกคอหอมกรุ่น ปณิธานลากลิ้นไปตามลำคอขาวพรมจูบไปทั่วทุกที่ที่เขาจะพาริมฝีปากไปถึง กลิ่นกายของพลอยใสหอมมาก ร่างกายเธอก็หวานมากเสียจนเขาอยากชิมเธอทั้งร่างกายในขณะที่ไฟแห่งความปรารถนากำลังโหมกระพือ มือหนาที่เคลื่อนคลานมาถึงความอวบใหญ่เกินตัว ความปรารถนาในร่างกายสั่งในปณิธานสัมผัสกับส
ไม่เคยรู้ว่าจะรัก ตอนพิเศษ
“พูดจริงเหรอ รักพี่คนเดียวตลอดไปเลยนะ” ถามไปเนี่ยก็เมื่อยแก้มมากเพราะปณิธานหุบยิ้มของเขาไม่ได้เลยจริง ๆ มันดีใจ มันแน่นอกเพราะความสุขมันอัดล้นอยู่ในนั้น“จริงค่ะ หนูตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่มีแฟน จะไม่รักใครเพราะหัวใจของหนู ชีวิตของหนูมอบให้พี่ชินไปหมดแล้วค่ะ หนูตายแทนพี่ชินได้เลยนะคะ” เพราะชีวิตนี้ถ้าไม่มีเขาช่วยรวมถึงป้าแจ่มด้วย เธออาจจะตายไปจริง ๆ แล้วก็ได้การที่เธอจะยกชีวิตสละชีวิตให้เขานั้นมันไม่ได้มากเกินไปเลย“อย่าพูดแบบนี้สิพลอยใส”“ก็หนู...อื้อ” เธอพูดอะไรไม่เข้าหูเขาอย่างนั้นเหรอ เขาถึงได้ประกบจูบเธอแบบนี้“อ๊ะ พี่”จูบครั้งนี้หนักหน่วงกว่าเมื่อวานมาก พี่ชินจูบย้ำ ๆ ไม่ให้เธอได้มีโอกาสพูดอะไรเลย“ถ้าอยากตายแทนพี่”ปณิธานอุ้มตัวพลอยใสขึ้นแล้วพาเธอตรงไปที่เตียง วางร่างบางให้นอนราบแล้วรีบตามขึ้นไปทาบทับบนตัวของเธอ จับข้อมือเล็กทั้งสองข้างไว้แล้วกดลงบนฟูกนุ่ม ๆ“พลอยใสต้องตายใต้ร่างพี่เท่านั้น นอกนั้นพี่ไม่อนุญาต”พูดจบก็โน้มใบหน้าลงมาหมายจะฉกชิมความหวานบนกลีบปากนุ่มอีกครั้งแต่ปณิธานก็ต้องชะงักเอาไว้ก่อน เมื่อเขาฉุกคิดได้ว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่ตอนนี้จะทำให้พลอยใสกลัวหรือเปล่าเพราะเธอเ
ไม่เคยรู้ว่าจะรัก ตอนที่ 32
“อย่าพูดแบบนี้สิพลอยใส เรากำลังดูถูกความรักที่พี่มีให้อยู่นะ” น้ำเสียงของปณิธานยังทุ้มนุ่มแต่ดวงตาคมกริบฉายความดุออกมาเล็กน้อยเพราะเขาไม่พอใจที่เธอมีความคิดแบบนี้ แต่ไม่ได้โกรธเพราะเข้าใจเธอดี“หนู ไม่ได้คิดแบบนั้นเลยนะคะ พี่ชิน ฮือ อย่าพึ่งเข้าใจหนูผิดนะคะ” รีบพนมมือขึ้นมาไหว้เพื่อขอโทษเขา พลอยใสไม่ได้มีเจตนาที่จะทำให้ปณิธานคิดแบบนั้นเลย เธอจะไปกล้าดูถูกความรักของเขาได้ยังไงกัน มีแต่จะกราบขอบคุณที่เขามอบความรักให้เธอมากกว่า“พี่รักพลอยใสด้วยใจที่บริสุทธิ์นะ ไม่ได้แค่ต้องการร่างกาย รู้ไหมครับ”“...” พลอยใสพยักหน้าหงึก ๆ ก้อนน้ำตาก้อนใหญ่ไหลลงมาเป็นทางทั้งสองข้างทำให้คนที่ไม่ได้จะดุต้องหัวใจกระตุก เขาแค่ทำตาดุนิดเดียวเองจากปกติที่ไม่ดุ เลยทำให้อีกคนตกใจขวัญผวาเพราะคิดไปไกลแล้ว ว่าตัวเองกำลังทำให้เขาไม่พอใจอยู่ในตอนนี้ เวลาเธอร้องไห้ทั้งน่ารักและบางคราก็น่าสงสารเหมือนตอนนี้เนี่ย เขาไม่ได้อยากให้พลอยใสร้องไห้เพราะความเสียใจสักหน่อย วันนี้เธอควรร้องไห้น้ำตาแตกเพราะเขาขอเป็นแฟนสิ แล้วไงมาลงเอ่ยที่เขาทำเธอเศร้าได้“หนูขอโทษค่ะ หนูเข้าใจพี่ชินแต่...”“คำว่าเหมาะสมหรือไม่เหมาะสมสำหรับคนอื่นอา
ไม่เคยรู้ว่าจะรัก ตอนที่ 31
“พี่ชินอาจจะแค่ชอบเพราะสงสารหนู” เธอไม่ได้น้อยใจ ไม่มีน้ำเสียงของความเสียใจปนอยู่ในนั้นเพราะชีวิตของเธอมันก็น่าสงสารจริงอย่างที่เขารู้พลอยใสไม่จำเป็นต้องรู้สึกแย่หากจะมีคนมาสงสารเธอกับหลาน ตรงกันข้ามเลยเธอกลับรู้สึกดีใจที่ยังมีคนใจดีและมีเมตตาอยู่บนโลกที่วุ่นวายใบนี้ โลกที่ปัจจุบันต่างคนก็ต่างหาแต่ความสุขและสนใจแต่ตัวเองเท่านั้น การให้ค่าของคนมันไม่เท่าเทียมกัน ซึ่งเรื่องนี้เธอไม่ได้จะโกรธใครหรือน้อยใจอะไรเพราะคนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่คนที่เกิดมาแล้วต่างหากที่เลือกปฏิบัติได้เพียงแต่บางคนก็เลือกปฏิบัติในด้านที่ใจร้ายต่อคนที่ไม่มี เธอกับออกัสยังนับว่ามีบุญที่ได้มาเจอปณิธานและกานดา“พี่ไม่เถียงเพราะจุดเริ่มต้นมาจากความสงสารจริง สงสารและอยากมอบความปรารถนาดีให้ พี่อยากให้พลอยใสมีชีวิตที่ดีขึ้น” นั่นเกิดจากความเอ็นดูจากการที่เธอเป็นเด็กดี“และอย่างที่บอกไป หลังจากเราได้อยู่ด้วยกันพี่ก็ชอบพลอยใสขึ้นมาจริง ๆ จากที่พี่อยากให้พลอยใสมีชีวิตใหม่ที่ดีขึ้น แต่ตอนนี้พี่กลับเป็นคนที่อยากร่วมชีวิตใหม่ไปกับพลอยใส”การที่เราอยู่กับใครสักคนแล้วสบาย อยู่ด้วยแล้วมีความสุขและสามารถเป็นตัวเองได้และขณะเดียวกั
ไม่เคยรู้ว่าจะรัก ตอนที่ 30
“พี่จูบเพราะพี่อยากทำแบบนั้นกับพลอยใส อยากเปิดเผยความในใจของพี่ออกมาให้พลอยใสได้เห็น แต่ถ้ามันเร็วไปและถ้าพี่ทำให้พลอยใสไม่สบายใจ ก็ขอให้บอกกับพี่ตรง ๆ ไม่ต้องเกรงใจ” พูดไปก็ยังใช้ปลายจมูกคลอเคลียไม่ห่าง สูดดมกลิ่นหอมไปทั่วพวงแก้มใสเราห่างกันถึง 11 ปี เขาอายุมากขึ้นส่วนพลอยใสก็อยู่ในวัยที่สามารถมีแฟนได้แล้ว กับบางคนอายุ 22 อาจจะสร้างครอบครัวมีลูกไปแล้วแต่กับพลอยใสเขารู้ว่าเธอผ่านเรื่องราวแย่ ๆ มามาก เธอต้องทุ่มเทชีวิตให้กับการหาเงินมาเลี้ยงหลานและส่งเสียตัวเองเรียนมาตั้งแต่เด็ก เรื่องความรักพลอยใสจึงไม่มีประสบการณ์และไม่เคยมีเวลาให้กับเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ“หนู หนูก็ไม่รู้ว่าเร็วไปหรือเปล่าค่ะ แต่หนูรู้ว่าใจของหนูไม่ได้กลัวพี่ชิน ไม่ได้รู้สึกไม่สบายใจ ไม่ได้อัดอึดใจค่ะ” พูดแล้วก็อยากกัดลิ้นให้ตายไปซะ น่าอายจริง ๆ ที่พูดออกไปได้ง่ายดายนักแบบนี้เรียกว่าเต็มใจใช่ไหมนะ มันเป็นความรู้สึกชวนเขินมากกว่าจะรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกลวนลาม มันไม่เหมือนกับพี่เขยที่ในช่วงเวลานั้นเธอทั้งกลัวทั้งตกใจและรังเกียจสิ่งที่พี่เขยกระทำ แต่กับพี่ชินพลอยใสไม่รู้สึกแบบนั้นเลยหรือมันเป็นเพราะหัวใจของเธอเองที่ยอม
ไม่เคยรู้ว่าจะรัก ตอนที่ 29
“พี่ชินอยากให้หนูใส่อะไรเพิ่มในกระเป๋าเหรอคะ” พลอยใสเอ่ยถามเมื่อเดินเข้ามาในห้องนอนของปณิธานและพาออกัสไปนั่งรอบนพรมที่หน้าโซฟา หยิบหมอนอิงสองใบลงมาวางไว้ใกล้ ๆ เผื่อว่าออกัสง่วงจะได้งีบหลับตรงนี้ก่อนได้“ปอยไจ๋ ออจัสง่วง” เห็นไหมล่ะ พลอยใสคิดไว้ผิดคาดซะที่ไหน เพราะเวลานี้ควรเป็นเวลาที่ออกัสต้องนอนได้แล้วแต่ที่ยังไม่ยอมนอนเพราะตื่นเต้นที่พรุ่งนี้จะได้ไปเที่ยวทะเล ออกัสเห่อมากขอให้เธอเปิดการ์ตูนที่มีปลาตัวเล็ก ๆ สีส้มให้ดู ดูซ้ำวนไปวนมาเพราะชอบใจที่สุด“ออกัสนอนตรงนี้ก่อนนะจ๊ะ” บอกหลานชายแล้วยกมือขึ้นมาลูบศีรษะเด็กน้อยเพื่อกล่อมนอนไปด้วย และหันหน้าไปหาเจ้าของห้องที่ตอนนี้ลงมานั่งบนพรมข้าง ๆ เธอ ปณิธานไม่พูดอะไรเขาแค่ยิ้มให้และพยักหน้าเป็นการอนุญาตให้ออกัสหลับตรงนี้ได้ อันที่จริงจะอุ้มไปนอนบนเตียงเขาก็ไม่ถือสาแต่พลอยใสคงเกรงใจไม่กล้าขอ“หลับง่ายจริง ๆ เด็กคนนี้” ปณิธานพูดเสียงเบาจนเหมือนเสียงกระซิบเพราะไม่อยากรบกวนการนอนหลับของออกัส ‘หลับลึก ๆ เลยนะ’ อันนี้คือความต้องการของจริงปณิธานไม่อยากให้เด็กน้อยตื่นมาขัดจังหวะ“หลับง่ายจนหนูอิจฉาเลยค่ะ อยากหลับง่าย ๆ ได้เหมือนออกัสบ้าง” เด็กหนอเด็ก
ไม่เคยรู้ว่าจะรัก ตอนที่ 10
วันรุ่งขึ้นเพื่อให้สิ่งที่ตั้งใจไว้สำเร็จปณิธานจึงรีบออกจากบ้านตั้งแต่เช้าเพื่อให้ตัวเองเดินทางมาถึงเร็วกว่าเวลาปกติเล็กน้อย วันนี้เขาต้องได้พบพลอยใสและมอบของที่เขาเตรียมไว้ให้เธอ“วันนี้มาช้าเหรอ” ยกแขนขึ้นมาดูเวลาที่นาฬิกาข้อมือทั้งที่ปณิธานก็ไม่รู้หรอก ว่าปกติแล้วพลอยใสจะพาออกัสมาฝากป้าแจ่มเลี้
ไม่เคยรู้ว่าจะรัก ตอนที่ 9
“เราไม่ได้ถึงขั้นเป็นเพื่อนสนิทกันหรอกครับเพราะพึ่งเจอกันได้ไม่นาน แต่คุณเอิร์นเขาเป็นคนน่ารักครับและผมค่อนข้างสบายใจที่ได้คุยกับเขา แค่ในฐานะเพื่อนนะครับคุณแม่” อันหลังนี้ต้องรีบย้ำเดี๋ยวคำพูดนั้นจะทำให้คุณมารดาเข้าใจผิดกันไปใหญ่“และผมก็ไม่ได้คุยกับคุณเอิร์นบ่อยด้วยครับ มีแค่ทักทายตอนเช้าที่เขามา
ไม่เคยรู้ว่าจะรัก ตอนที่ 8
“งั้นพรุ่งนี้หนูจะออกมาเร็วกว่านี้อีกสักหน่อย เผื่อจะได้เจอคุณผอ.ค่ะ” วันนี้ไม่ได้พบหน้าก็ไม่เป็นไร พรุ่งนี้ยังไงพลอยใสก็ต้องพาออกัสมาฝากป้าแจ่มเลี้ยงที่โรงเรียนอยู่แล้ว เธอตั้งใจที่จะขอบคุณเขาให้ได้ จะต้องทำให้ได้ไม่งั้นจะรู้สึกติดค้างอยู่ในใจไปอีกนาน“หนูฝากออกัสด้วยนะจ๊ะ”“ปอย ปอย” เสียงเรียกปนส
ไม่เคยรู้ว่าจะรัก ตอนที่ 7
“ครับ! ครับคุณแม่” คนที่โดนแม่เรียกสติถึงกับต้องรีบกะพริบตาถี่ ๆ เพื่อเรียกสติของตัวเองกลับมา“เป็นอะไรลูก แม่เห็นเรานั่งเหม่อมองช้อนข้าวต้มมาพักนึงแล้วนะ ปล่อยให้แม่คุยอยู่คนเดียว”“ผมขอโทษครับ” ยิ้มแห้งกลบเกลื่อนท่าทางของตัวเองพร้อมตักข้าวต้มคำโตเข้าปาก ‘เหม่อ?’ ได้ไงกันเนี่ย แม้แต่ตัวเองยังไม่อย
다른 추천
บอสเอวดุ!!!
ซีไซต์304.8K 조회수คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้204.1K 조회수How Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์102.1K 조회수เจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว96.9K 조회수พันธะรักหมอร้าย
Kim Nayeol524 조회수เมื่อวันจากลามาถึง
ทรายสีรุ้ง 85 조회수CEO's Regret | หย่ารักประธานอย่าหวง
ชะนีติดมันส์517 조회수เชื่อมรักท่านประธานมาดเข้ม
เย้ายวน40 조회수
